Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις για μία νέα εμπορική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Βρετανίας ενόψει της λήξης της μεταβατικής περιόδου στα τέλη του χρόνου. Γιατί μπορεί η Βρετανία να αποχώρησε από την Ε.Ε. την 1η Γενάρη, μετά από περίπου 35 μήνες διαπραγματεύσεων και με καθυστέρηση δέκα μηνών (και τρεις παρατάσεις), αυτή η αποχώρηση όμως έγινε μόνο εν μέρει. Η Βρετανία παρέμεινε τελωνειακά συνδεδεμένη με την Ε.Ε. για όλο το 2020. Αυτό πρόκειται να σταματήσει από τις αρχές του νέου έτους. Κι αν δεν καρποφορήσει μία νέα εμπορική συμφωνία, το «σκληρό» Brexit που όλοι απεύχονταν (και στις δύο πλευρές) θα γίνει πραγματικότητα.
Οι διαπεραγματεύσεις, που εντάθηκαν αυτή τη βδομάδα, οδηγήθηκαν σε ανέλπιστο βάλτωμα την Πέμπτη. Ενα βάλτωμα που πηγή μέσα από τη βρετανική κυβέρνηση περιέγραψε ως εξής στον Guardian: «Την εντέκατη ώρα η Ε.Ε. φέρνει νέες απαιτήσεις στις διαπραγματεύσεις. Μία πρόοδος είναι ακόμα πιθανή τις επόμενες μέρες αλλά αυτή η προοπτική απομακρύνεται».
Η Βρετανία έριξε τις ευθύνες για τις νέες απαιτήσεις στη Γαλλία, κυρίως για το θέμα της αλιείας, που όπως είχαμε γράψει από τον περασμένο Ιούνη, αποτελεί ένα ακόμα ζήτημα αγκάθι, παρά το γεγονός ότι η αλιεία αντιπροσωπεύει μόλις το 0.1% του βρετανικού ΑΕΠ, στη δε Γαλλία το ποσοστό της γεωργίας, αλιείας και της δασοκομίας μόλις και μετά βίας ξεπερνά το 1.5% του ΑΕΠ. Παρολαυτά, οι δυο πλευρές «σφάζονται» για τα… ψαροκόκαλα!
Ο Τζόνσον τονίζει επανειλημμένα τη σημασία της «εθνικής κυριαρχίας» πάνω στα βρετανικά ύδατα, συμπεριλαμβανομένου του πορθμού της Μάγχης μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας, όπου η τελευταία καρπώνεται το 80% της αλίευσης μπακαλιάρου. Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να κάνει υποχωρήσεις που ο βρετανικός Guardian έβγαλε στη δημοσιότητα την Τετάρτη. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, που επικαλείται τη συνέντευξη Τύπου του Μπαρνιέ, ο τελευταίος υποστήριξε ότι η Βρετανία αποδέχτηκε να μειώσει το ποσοστό των ψαριών που θα πρέπει η Γαλλία να επιστρέφει στη Βρετανία από την αλίευση στα βρετανικά ύδατα. Από το 80% που ζητούσε αρχικά η Βρετανία, έπεσε στο 60%. Ωστόσο ούτε αυτό είναι αρκετό για την Ε.Ε., η οποία μέχρι στιγμής αποδέχεται την επιστροφή στη Βρετανία μόλις του 15%-18% των αποθεμάτων ιχθύων που αλιεύει στα βρετανικά ύδατα της Μάγχης, της Ιρλανδικής Θάλασσας (μεταξύ Ιρλανδίας και Βρετανίας) και του Βορειοανατολικού Ατλαντικού. Ποσοστό που η βρετανική πλευρά έχει χαρακτηρίσει «εμπαιγμό».
Αντίθετα με όσα ισχυρίζεται η βρετανική πλευρά, οι ευρωπαίοι διπλωμάτες υποστήριξαν ότι κατά γενική ομολογία ο επικεφαλής διαπραγματευτής της Ε.Ε. Μισέλ Μπαρνιέ έχει περάσει την «κόκκινη γραμμή» υποχωρώντας σε θέματα που δεν είχε δικαιοδοσία να το κάνει. Δηλαδή, υποστηρίζουν το αντίθετο από αυτό που υποστηρίζουν οι Βρετανοί: ότι ο Μπαρνιέ είναι υπερβολικά υποχωρητικός.
Η γαλλική απειλή για βέτο, σε περίπτωση που η συμφωνία δεν είναι συμφέρουσα για τη Γαλλία, απειλή που ακούστηκε από τα χείλη του υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γαλλίας, Κλεμάν Μπον, την Παρασκευή, φούντωσε τις φήμες για επικείμενο ναυάγιο.
Μέχρι που βγήκε η «σιδηρά κυρία» της Γερμανίας, ζητώντας από τις δύο πλευρές να κάνουν τις απαραίτητες υποχωρήσεις για να επιτευχθεί μία σύμφωνία. Αυτό που είπε η Μέρκελ για την ακρίβεια δεν ήταν να επιτευχθεί συμφωνία, αλλά να συμφωνήσουν οι δύο πλευρές σε επίπεδο… διαπραγματεύσεων. Οπως δήλωσε ευρωπαίος διπλωμάτης, «τα κράτη μέλη θα έχουν το χρόνο τους για να εξετάσουν τη συμφωνία» κι ότι «συμφωνία σε επίπεδο διαπραγματεύσεων δε σημαίνει αναγκαστικά ότι θα είναι συμφωνία»!
Ενδεχομένως τις επόμενες μέρες να επιτευχθεί μία «συμφωνία». Αυτό θέλει και το Λονδίνο, που επιδιώκει να ολοκληρωθεί η συμφωνία μέχρι τα Χριστούγενα και να ψηφιστεί από τη βρετανική Βουλή. Αυτό φαίνεται να θέλει και η Γερμανία.
Ομως, η συμφωνία αυτή δεν είναι βέβαιο ότι θα είναι τελική. Και σίγουρα θα είναι υπο αίρεση και από τις δυο πλευρές (η βρετανική πλευρά το έχει ήδη ξεκαθαρίσει αυτό, τώρα ήρθε και η γαλλική να το επιβεβαιώσει). Γιατί η σύγκρουση είναι σκληρή καθώς πρόκειται για ιμπεριαλιστικές χώρες που διαπραγματεύονται για τα συμφέροντά τους.
Αν ένα πράγμα βγαίνει από την όλη ιστορία είναι η απάτη με την οποία τόσα χρόνια τάιζαν τον κόσμο τα παπαγαλάκια της ιμπεριαλιστικής Ε.Ε. Η σύγκλιση αποδεικνύεται παραμύθι, καθώς η κάθε ιμπεριαλιστική κεφαλαιοκρατία προασπίζεται τα δικά της «εθνικά» δίκαια, δηλαδή την αποκόμιση του μέγιστους κέρδους (και υπεραξίας από τους εργάτες φυσικά), κόντρα στους αντίπαλους. Εκεί που μόνιμα συμφωνούν είναι η καρατόμηση των εργατικών δικαιωμάτων…
