Μπορεί ο πραξικοπηματίας στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ να προβάλλει τον εαυτό του ως τον ισχυρό άνδρα της Λιβύης, ο οποίος μπορεί να βγάλει τη χώρα από το χάος και προς ικανοποίηση των αμερικανών πατρώνων του να εκδιώξει τις ισλαμικές οργανώσεις, οι οποίες κατέχουν μεγάλα τμήματα της χώρας, η πραγματικότητα όμως τον διαψεύδει. Η προσπάθειά του να γίνει ο στρατηγός Σίσι της Λιβύης, διώχνοντας τους ισλαμιστές από τη χώρα και επιβάλλοντας δικτατορία, πιθανότατα να μην καταλήξει σε αίσιο τέλος.
Το μεγαλύτερο τμήμα του αναιμικού εθνικού στρατού της χώρας, το οποίο έχει αποσκιρτήσει και βρίσκεται υπό τις διαταγές του, αδυνατεί να εκδιώξει τις ένοπλες πολιτοφυλακές της ισλαμικής Ανσάρ Αλ Σαρία από τη Βεγγάζη όπου έχουν την έδρα τους, ενώ οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η ομπρέλα των ισλαμικών οργανώσεων που διοικούν τη Βεγγάζη όχι μόνο δεν έχει περιοριστεί αλλά αντίθετα κερδίζει έδαφος, καταλαμβάνοντας μια στρατιωτική βάση που βρισκόταν υπό τον έλεγχο τμημάτων του στρατού του Χαφτάρ και τρέποντάς τα σε φυγή.
Οι ομάδες των ισλαμιστών που διοικούν τη Βεγγάζη στηρίζουν την αδύναμη κυβέρνηση της Τρίπολης, της οποίας η εξουσία δεν εκτείνεται πέρα από τον περίβολο του κοινοβουλίου, το οποίο ο στρατηγός Χαφτάρ προσπαθεί να διαλύσει. Ο Χαφτάρ προσπαθεί να εδραιωθεί ως ισχυρός πόλος εξουσίας στη χώρα, ενώ η Λιβύη βυθίζεται στον εμφύλιο. Ενοπλες ομάδες συγκρούονταν επί μέρες για τον έλεγχο του αεροδρομίου της Τρίπολης, ενώ μετά τις τελευταίες εξελίξεις η συντριπτική πλειοψηφία των ξένων διπλωματικών αποστολών εγκατέλειψε τη χώρα.
