Καθώς τα παζάρια ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεχίζονται πάνω από 7 μήνες από τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Μαρτίου και η πολιτκή κρίση βαθαίνει, η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα δείχνει ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει. Ούτε ο πόλεμος ούτε η αντίσταση, ενώ το σχέδιο του Λευκού Οίκου να σχηματιστεί μια ελεγχόμενη κυβέρνηση, που θα καταφέρει να αποκαταστήσει μια σχετική πολιτική σταθερότητα και ασφάλεια, ώστε να μπορέσουν τα αμερικάνικα μονοπώλια να εκμεταλλευτούν, χωρίς μεγάλο ρίσκο, τον ενεργειακό πλούτο της χώρας θα παραμείνει, όπως φαίνεται, για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, ανεκπλήρωτο.
Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ των «New York Times» (1/10/10), οι ρουκέτες έχουν επιστρέψει, με κύριο στόχο την Πράσινη Ζώνη. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο σημειώθηκαν 60 επιθέσεις με ρουκέτες στο αεροδρόμιο και στην Πράσινη Ζώνη και 23 το Σεπτέμβριο. Αρκετές φορές χτυπήθηκαν το συγκρότημα της αμερικάνικης πρεσβείας και γειτονικά κτίρια. Παρόλο που οι επιθέσεις αυτές δεν προκαλούν μεγάλο αριθμό θυμάτων, αμερικάνοι αξιωματούχοι εκφράζουν σοβαρή ανησυχία για τη δραματική αύξηση των επιθέσεων με όλμους και ρουκέτες στην Πράσινη Ζώνη τους τελευταίους μήνες, γιατί δημιουργούν κλίμα αβεβαιότητας, ανασφάλειας και φόβου. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Reuters» (8/10/10), οι ρουκέτες εκτο- ξεύονται και από σιιτικές και από σουνιτικές πυκνοκατοικημένες περιοχές και μάλιστα από πολύ κοντινή απόσταση από την Πράσινη ζώνη, ώστε να μην υπάρχει χρόνος να ειδοποιηθούν όσοι βρίσκονται εκεί, αλλά και για να μην μπορούν οι Αμερικάνοι να απαντήσουν βομβαρδίζοντας τις περιοχές αυτές. Και παρά το γεγονός ότι ανακοινώνονται σχεδόν καθημερινά συλλήψεις μαχητών, η αντίσταση δεν έχει συντριβεί, αλλά αντίθετα έχει αποδειχθεί επινοητική και ανθεκτική, επισημαίνουν στο προαναφερόμενο ρεπορτάζ οι «New York Times».
Παράλληλα, παρατηρείται ένα κύμα εκτελέσεων με όπλα εφοδιασμένα με σιγαστήρες, ενώ σημειώνεται κατακόρυφη μείωση των επιθέσεων αυτοκτονίας και των επιθέσεων με αυτοκίνητα φορτωμένα με εκρηκτικά. Από τον Ιούνιο έχουν εκτελεστεί από ένοπλους που χρησιμοποιούν όπλα με σιγαστήρες πάνω από 630 άτομα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ιρακινού υπουργείου Εσωτερικών. Στόχος τους είναι κατά κανόνα κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ο στρατός και η αστυνομία, γεγονός που έχει σπείρει το φόβο στις γραμμές τους, σύμφωνα με την εφημερίδα των Ενωμένων Αραβικών Εμιράτων «The National» (29/9/10).
Μεγάλο πονοκέφαλο προκαλεί στους Αμερικάνους και η τάση επανένταξης στις οργανώσεις της ένοπλης ιρακινής αντίστασης πολλών μελών της σουνιτικής πολιτοφυλακής «Επαγρυπνούντα Συμβούλια» ή «Γιοι του Ιράκ». Η πολιτοφυλακή αυτή ξεκίνησε τη δράση της το 2006 και σε συνεργασία με τον αμερικάνικο στρατό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καταστολή της ιρακινής αντίστασης. Αρχικά εξοπλίζονταν και χρηματοδοτούνταν από το Πεντάγωνο με την υπόσχεση ότι τελικά θα τοποθετη- θούν σε κρατικές θέσεις.
Οι «New York Times» (16/10/10) σε εκτενές άρθρο τους, με τίτλο «Σουνίτες στο Ιράκ, σύμμαχοι των ΗΠΑ, παραιτούνται για να επανασυνδεθούν με τους αντάρτες» αναφέρουν, μεταξύ άλλων, τα εξής γι αυτό το ζήτημα: «Μέλη των σύμμαχων με τις ΗΠΑ Επαγρυπνούντων Συμβουλίων έχουν παραιτηθεί ή έχουν απολυθεί από τις θέσεις τους σε σημαντικούς αρι- θμούς τους τελευταίους μήνες και γίνονται λεία μιας εντατικής εκστρατείας στρατολόγησης από τη σουνιτική εξέγερση, σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους, πρώην και νυν μέλη των Επαγρυπνούντων Συμβουλίων και αντάρτες.
Αν και δεν υπάρχουν ακριβείς αριθμοί, κυβερνητικοί αξιωματού-χοι υποστηρίζουν ότι εκατοντάδες καλά εκπαιδευμένων μαχητών, πολλοί από τους οποίους έχουν καλή γνώση του αμερικάνικου στρατού, φαίνεται να έχουν επανασυνδεθεί με την «Αλ – Κάιντα στη Μεσοποταμία». Επίσης ότι πολλοί μαχητές των Επαγρυπνούντων Συμβουλίων που πληρώνονται ακόμη από την ιρακινή κυβέρνηση, πιθανόν χιλιάδες απ’ αυτούς, βοηθούν κρυφά την εξέγερση….
Τα επαγρυπνούντα δεν βοη- θούν την αστυνομία. Δεν μας λένε αν η Αλ – Κάιντα βρίσκεται στην περιοχή. Δεν μας προειδοποιούν για αυτοκίνητα –βόμβες που εκρήγνυνται σε μέρη για την ασφάλεια των οποίων είναι υπεύθυνα. Πολλά από τα μέλη τους αναμφίβολα βοηθούν τους αντάρτες, δήλωσε ο αντιστράτηγος Ταρίκ αλ – Ασάουι, διοικητής των δυνάμεων Ασφάλειας στην επαρχία Ντιγιάλα.
Η έξοδος έχει επιταχυνθεί μετά τις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου, που έχουν αφήσει τους σουνίτες σε αβεβαιότητα αν θα διατηρήσουν τη μικρή πολιτική επιρροή που έχουν και έχουν προσφέρει στην Αλ – Κάιντα νέες ευκαιρίες να τραβήξει μαχητές….
Ηγέτες των Επαγρυπνούντων και αξιωματούχοι της Ασφάλειας ισχυρίζονται ότι από την άνοιξη μερικές χιλιάδες μαχητές έχουν παραιτηθεί, απολυθεί, σταματήσει να παρουσιάζονται στη θέση τους ή έχουν παύσει να παίρνουν το μισθό τους…
Η κυβέρνηση, που δηλώνει ότι προσπαθεί να ενσωματώσει τα μέλη των Επαγρυπνούντων στην ευρύτερη ιρακινή κοινωνία, έχει εξοργίσει περισσότερο την πολιτοφυλακή πρόσφατα κατάσχοντας τα όπλα τους, λέγοντας ότι μαχητές της δεν έχουν τις κατάλληλες άδειες, αφαιρώντας από μαχητές τους βαθμούς τους, επειδή υποτίθεται ότι δεν αποκτήθηκαν με ορθό τρόπο και μειώνοντας το μισθό μερικών διοικητών….
Εδώ και πολύ καιρό τα Επαγρυπνούντα διαμαρτύρονται για την απροθυμία της κυβέρνησης να εντάξει περισσότερα μέλη τους στο στρατό και στην αστυνομία και για καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών τους…
Μέχρι τον Ιούλιο, σε λιγότερους από τους μισούς μαχητές των Επαγρυπνούντων (σε 41.000 από τις 94.000) είχαν προσφερθεί δουλειές από την κυβέρνηση, σύμφωνα με το αμερικάνικο υπουργείο Αμυνας. Ομως πολλές απ’ αυτές ήταν προσωρινές, παρακατιανές και κακοπληρωμένες. Συνολικά, η κυβέρνηση έχει εντάξει μόνο 9.000 μέλη των Επαγρυπνούντων στις δυνάμεις Ασφάλειας, επικαλούμενη την ανάγκη μείωσης των δαπανών».
Είναι φανερό ότι οι εξελίξεις αυτές υπονομεύουν τους σχεδια- σμούς του Λευκού Οίκου, βαθαίνουν την πολιτική κρίση στο Ιράκ και αποδεικνύουν ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει, ότι ο αμερικάνικος πόλεμος στο Ιράκ θα έχει αρκετά ακόμη επεισόδια.
30.000 κρατούμενοι χωρίς δίκη
Με ανακοίνωσή της η «Διεθνής Αμνηστεία» καταγγέλλει ότι 30.000 άνθρωποι κρατούνται σε 35 φυλακές υπό την εποπτεία των υπουργείων Δικαιοσύνης, Αμυνας και Εσωτερικών, χωρίς να έχουν περάσει από δίκη, οι ομολογίες των οποίων έχουν αποσπαστεί με βασανιστήρια, και καθιστά υπεύθυνο τον αμερικάνικο στρατό γι’ αυτή την κατάσταση. Η συντριπτική πλειοψηφία απ’ αυτούς είναι σουνίτες, που κατηγορούνται ότι βοηθούσαν τους αντάρτες.
Οι βιασμοί, οι απειλές βιασμών, οι ξυλοδαρμοί, τα ηλεκτροσόκ, η αφαίρεση νυχιών και οι ακρωτηριασμοί είναι μερικά από τα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονται οι κρατούμενοι στις ιρακινές φυλακές, προκειμένου να τους αποσπάσουν ομολογίες, οι οποίες παραμένουν η προτιμώμενη απόδειξη για την ιρακινή Δικαιοσύνη.
Σε μια νέα έκθεσή της, 56 σελίδων, με τίτλο: «Νέο καθεστώς, οι Ιδιοι Αντρες: Παράνομες Συλλήψεις και Βασανιστήρια στο Ιράκ», η «Διεθνής Αμνηστεία» παραθέτει εκατοντάδες περιπτώσεις αυθαίρετων συλλήψεων, βασανισμών και εξαφανίσεων κρατούμενων. Μεταξύ άλλων, παραθέτει την ιστορία του Mohamed Saleh Al –Ryad Uqabi, o οποίος συνελήφθη το Σεπτέμβριο του 2009 και κατά την ανάκρισή του χτυπήθηκε τόσο βίαια, ώστε έσπασαν τα πλευρά του και έπαθε βλάβη το συκώτι του. Στις 12 Φεβρουαρίου πέθανε από εσωτερική αιμορραγία. Το πτώμα του παραδόθηκε στην οικογένειά του μερικές βδομάδες αργότερα και το πιστοποιητικό θανάτου έγραφε ότι πέθανε από καρδιακή προσβολή.
Χιλιάδες είναι επίσης οι άνθρωποι που έχουν εξαφανιστεί, άλλοι από τους οποίους σαπίζουν σε κάποια φυλακή και άλλοι έχουν δολοφονηθεί. Το ιρακινό υπουργείο για τα «Ανθρώπινα Δικαιώματα» μόνο το 2005 και το 2006 δέχτηκε 9.000 καταγγελίες από Ιρακινούς που δήλωσαν ότι κάποιος συγγενής τους είχε εξαφανιστεί. Ομως σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστεία και άλλες οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο πραγματικός αριθμός των εξαφανισμένων είναι πολύ μεγαλύτερος.
