Σχεδόν έξι μήνες μετά τη λαϊκή εξέγερση που ανέτρεψε το Χόσνι Μουμπάρακ, ο «μήνας του μέλιτος» των διαδηλωτών και της στρατιωτικής ηγεσίας, που προβλήθηκε αρχικά ως «υπερασπιστής της επανάστασης», έλαβε τέλος.
Οι εκατοντάδες διαδηλωτές που έχουν στήσει σκηνές και συμμετέχουν στην καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία Ταχρίρ από τις 8 Ιουλίου και οι δεκάδες χιλιάδες που συγκεντρώνονται κάθε Παρασκευή θεωρούν εντελώς ανεπαρκή τα μέτρα που έχει λάβει το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, που ουσιαστικά κυβερνά τη χώρα, για να κατευνάσει τη λαϊκή οργή. Τόσο τον πρόσφατο κυβερνητικό ανασχηματισμό, με την αντικατάσταση των μισών υπουργών αλλά με την παραμονή στα κρίσιμα υπουργεία Δικαιοσύνης και Εσωτερικών των διορισμένων από τον Μουμπάρακ, όσο και τις υποσχέσεις του πρωθυπουργού της μεταβατικής κυβέρνησης Εσάμ Σάραφ για επιτάχυνση των δικών και των πολιτικών μεταρρυθμίσεων. Γι’ αυτό συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις απαιτώντας την ικανοποίηση των βασικών αιτημάτων της εξέγερσης:
♦ Την άμεση διαθεσιμότητα και παραπομπή σε δίκη όλων των αστυνομικών που ευθύνονται για το θάνατο διαδηλωτών. Αποζημιώσεις για τις οικογένειες των νεκρών.
♦ Δημόσια δίκη του Μουμπάρακ και των αξιωματούχων του καθεστώτος για πολιτικά εγκλήματα και εγκλήματα διαφθοράς.
♦ Να σταματήσουν οι δίκες πολιτών από στρατοδικεία. Να ακυρωθούν οι αποφάσεις των στρατοδικείων σε βάρος πολιτών και να επαναληφθούν οι δίκες τους από πολιτικά δικαστήρια.
♦ Να ανακληθούν ο νόμος που ποινικοποιεί τις διαδηλώσεις και τις απεργίες και οι νόμοι για τα νέα κόμματα και τις βουλευτικές εκλογές.
♦ Να ακυρωθεί ο προϋπολογισμός του 2011/2012, να εκπονηθεί νέος που θα ανακουφίζει τα φτωχολαϊκά στρώματα και να ψηφιστεί αφού τεθεί σε δημόσια συζήτηση.
♦ Να περιοριστούν οι εξουσίες του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου και να ενισχυθούν της κυβέρνησης.
♦ Να γίνει κάθαρση στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στο υπουργείο Εσωτερικών και να απολυθεί και να διωχθεί ποινικά το προσωπικό που ευθύνεται για βασανιστήρια.
♦ Να απολυθούν ο Γενικός Εισαγγελέας και ο προεδρος του κεντρικού οργανισμού λογιστικού ελέγχου.
Στις 22 Ιουλίου, την «Παρασκευή της Απόφασης», δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν ξανά στην πλατεία Ταχρίρ. Για μια ακόμη φορά η Μουσουλμανική Αδελφότητα, που απέχει από την καθιστική διαμαρτυρία, δεν συμμετείχε, παρόλο που ένα σημαντικό κομμάτι της νεολαίας της, αγνοώντας την απόφαση της ηγεσίας, συμμετέχει στις κινητοποιήσεις αυτές. Την ίδια μέρα, πραγματοποιήθηκαν μεγάλες συγκεντρώσεις στην Αλεξάνδρεια, στο Λούξορ και στο Σουέζ, που χτυπήθηκαν και διαλύθηκαν από το στρατό. Η είδηση αυτή εξόργισε τους διαδηλωτές στην πλατεία Ταχρίρ και το ίδιο βράδυ συγκροτήθηκε αυθόρμητα μια μεγάλη πορεία με κατεύθυνση το υπουργείο Αμυνας. Χιλιάδες διαδηλωτές, φωνάζοντας συνθήματα εναντίον του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου και του επικεφαλής του, αρχιστράτηγου Μοχάμεντ Ταντάουι, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη στρατιωτική αστυνομία, που τους εμπόδισε, με πυροβολισμούς στον αέρα, να πλησιάσουν στο υπουργείο.
Το πρωί της 23ης Ιουλίου, το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία καταδίκαζε τους διαδηλωτές και υποδείκνυε ως υποκινητή το «Κίνημα της 6ης Απρίλη», κατηγορώντας το ότι υπηρετεί ξένες ατζέντες και ότι επιδιώκει να προκαλέσει ρήξη ανάμεσα στο λαό και στο στρατό.
Μετά τις συγκρούσεις της Παρασκευής και την ανακοίνωση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου, 28 πολιτικές συλλογικότητες που συμμετέχουν στην καθιστική διαμαρτυρία και στις διαδηλώσεις στην πλατεία Ταχρίρ κάλεσαν για νέα πορεία προς το υπουργείο Αμυνας το απόγευμα του Σαββάτου για να απαιτήσουν την ικανοποίηση των αιτημάτων της εξέγερσης και επιπλέον να καταδικάσουν την ανακοίνωση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου και το σχέδιο δυσφήμισης και διάσπασης του κινήματος.
Καθώς η ειρηνική πορεία χιλιάδων διαδηλωτών πλησίαζε στο υπουργείο δέχτηκε αιφνιδιαστικά επίθεση από ομάδες τραμπούκων, οπλισμένων με μαχαίρια, κοτρώνες, ρόπαλα και βόμβες μολότοφ, που βγήκαν από όλους τους πλαϊνούς δρόμους, και παγιδεύτηκε ανάμεσα στα οδοφράγματα που είχε στήσει ο στρατός σε όλους τις εισόδους προς το υπουργείο και τις ομάδες των τραμπούκων. Για αρκετές ώρες οι διαδηλωτές δέχονταν βροχή από πέτρες, μολότοφ, μαχαιριές και χτυπήματα απ’ όλες τις πλευρές, ακόμη και από ταράτσες, και απαντού-σαν με κομμάτια από πλάκες των πεζοδρομίων που έσπαζαν εκείνη την ώρα, ενώ ο στρατός και η στρατιωτική αστυνομία, ρίχνοντας μερικούς πυροβολισμούς στον αέρα, παρακολουθούσαν αμέτοχοι το μακελειό. Ο απολογισμός ένας νεκρός και περισσότεροι από 300 τραυματίες διαδηλωτές.
Τη Δευτέρα 25 Ιουλίου, 21 πολιτικές συλλογικότητες, που συμμετέχουν στην καθιστική διαμαρτυρία στην Ταχρίρ, έδωσαν στη δημοσιότητα ανακοίνωση, στην οποία, μεταξύ άλλων, σύγκριναν την επίθεση του Σαββάτου με τη «Μάχη της Καμήλας», όταν, πριν από την πτώση του Μουμπάρακ, ορδές πληρωμένων τραμπούκων και ασφαλιτών επιτέθηκαν πάνω σε καμήλες στους διαδιαδηλωτές της πλατείας Ταχρίρ, και απαίτησαν να αναλάβει το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο την ευθύνη για τη βία. Επίσης, καταδίκασαν τις κατηγορίες εναντίον του «Κινήματος της 6ης Απρίλη» και του κινήματος «Κιφάγια» (Αρκετά), χαρακτηρίζοντάς τις προσπάθεια για την πρόκληση σύγκρουσης ανάμεσα στους εξεγερμένους και το λαό, και ζήτησαν να σγκροτηθεί ανεξάρτητη επιτροπή για να ερευνήσει το περιστατικό καθώς και τις επίσημες ανακοινώσεις πριν απ’ αυτό.
Είναι φανερό ότι το κοινωνικό και πολιτικό τοπίο στην Αίγυπτο ξεκαθαρίζει καθώς η ταξική πάλη οξύνεται. Η στρατιωτική ηγεσία, η οποία εκπροσωπεί ένα σημαντικό κομμάτι της αστικής τάξης, αφού υπό τον έλεγχο του στρατού βρίσκονται τεράστιες καπιταλιστικές επιχειρήσεις σε πολλούς τομείς της οικονομίας, επιχειρεί να διασώσει ό,τι μπορεί στη διακυβέρνηση και στην οικονομία από το καθεστώς Μουμπάρακ. Γι’ αυτό και στρέφεται πλέον ανοιχτά με όλα τα μέσα ενάντια στους εξεγερμένους, που δεν υποχωρούν και διεκδικούν βασικές αστικοδημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Στο πλευρό του στρατού έχει ταχθεί και η Μουσουλμανική Αδελφότητα, δίνοντας σε κάθε ευκαιρία διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης, με στόχο να κερδίσει σημαντικό μερίδιο της εξουσίας.
Μια εικόνα της κατάστασης που διαμορφώνεται σήμερα στην Αίγυπτο δίνει σχετικό ρεπορτάζ του «Associated Press» (25/7/11), με τίτλο «Στρατηγοί και διαδηλωτές στην Αίγυπτο κινούνται προς ανοιχτή σύγκρουση», από το οποίο μεταφέρουμε τα πιο ενδιαφέροντα αποσπάσματα.
«Ο στρατός που κυβερνά στην Αίγυπτο και οι διαδηλωτές, που επιδιώκουν μεγαλύτερες και ταχύτερες αλλαγές, κινούνται προς ολοκληρωτική σύγκρουση, καθώς οι στρατηγοί προσπαθούν να στερήσουν το κίνημα από τη λαϊκή υποστήριξη, ενώ φλερτάρουν με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Οι νεαροί ακτιβιστές δεν υποχωρούν, εκτιμώντας ότι η δυσαρέσκεια των Αιγυπτίων απέναντι στο στρατό που κυβερνά τη χώρα θα αυξηθεί.
Οι στρατηγοί, που βρίσκονται στην εξουσία μετά την παραίτηση του Μουμπάρακ, έχουν εξαπολύσει μια εντατική προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον των διαδηλωτών, παρουσιάζοντάς τους ως μια ταραχοποιό μειοψηφία και πράκτορες πληρωμένους από ξένες κυβερνήσεις για να αρπάξουν την εξουσία σε μια προφανή προσπάθεια να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους. Το μήνυμα αυτό μπορεί να έχει κάποια ανταπόκριση ανάμεσα σε Αιγύπτιους που κουράζονται από τη συνεχιζόμενη αναστάτωση και την εύθραστη ασφάλεια.
Παράλληλα, αναπτύσσουν τους δεσμούς τους με την ισχυρή Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία ενώθηκε με τη φιλελεύθερη και αριστερή νεολαία στην εξέγερση που ανέτρεψε το Μουμπάρακ, αλλά έκτοτε έχει διαχωριστεί απ’ αυτή σε πολλά ζητήματα. Αναπτύσσοντας τους δεσμούς με την Αδελφότητα, οι στρατηγοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν το πλεονέκτημα της πλατιάς λαϊκής βάσης της για να αντιμετωπίσουν την επιρροή των νεαρών διαδηλωτών…
Οι στρατηγοί ενθαρρύνουν επίσης τις διαδηλώσεις από φιλοστρατιωτικές ομάδες. Δεκάδες υποστηρικτές του στρατού καλούν καθημερινά συγκεντρώσεις τις δύο τελευταίες βδομάδες σε μια πλατεία στο βορειοανατολικό Κάιρο, έχοντας πλατιά τηλεοπτική κάλυψη, ως αντίβαρο στην καθιστική διαμαρτυρία της πλατείας Ταχρίρ, κέντρο της εξέγερσης ενάντια στο καθεστώς Μουμπάρακ…
Το Σαββατοκύριακο, ο στρατός ανέβασε τους τόνους ενάντια στους διαδηλωτές. Σε ανακοίνωσή του κατηγόρησε το νεολαιίστικο Κίνημα 6 Απρίλη ότι οδηγεί σε ρήξη το στρατό και τους Αιγύπτιους και ότι παίρνει ξένη οικονομική ενίσχυση και εκπαίδευση.
Κατηγόρησε επίσης το κίνημα “Κιφάγια”, ένα κίνημα που εμφανίστηκε το 2004 και ήταν το πρώτο στην Αίγυπτο που κάλεσε δημόσια για απομάκρυνση του Μουμπάρακ και αντιστάθηκε στα σχέδια διαδοχής από το γιο του Γκαμάλ. Ενας στρατηγός είπε ότι το “Κιφάγια” είναι “εισαγόμενο” κίνημα, που δημιουργήθηκε, χρηματοδοτείται και ελέγχεται από ξένες δυνάμεις.
Ο αρθρογράφος Wael Kandil της ανεξάρτητης ημερήσιας εφημερίδας Al – Shorouq, κάνοντας κριτική στην ανακοίνωση του στρατού προειδοποίησε ότι “είμαστε τώρα σε μια φάση καψίματος της επανάστασης. Το μόνο που μένει είναι να φέρουμε ένα ράφτη να πάρει τα μέτρα του Μουμπάρακ για να του ράψει καινούργια κουστούμια για την θραμβευτική επιστροφή”.
Οι στρατηγοί κάνουν επίσης μεγάλη προβολή μέσα από τα μίντια. Μεγάλος αριθμός απόστρατων στρατηγών έχουν εμφανιστεί τις τελευταίες μέρες σε πολιτικές εκπομπές της τηλεόρασης ως σχολιαστές, προωθώντας τη γραμμή του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου.
Αυτή τη βδομάδα, η οικοδέσποινα μιας δημοφιλούς πολιτικής εκπομπής, η Ντίνα Αμπντέλ – Ραχμάν, απολύθηκε μετά την κριτική που άσκησε επανειλημένα στο στρατό και την έντονη αντιπαράθεσή της με έναν από τους απόστρατους στρατηγούς που κάλεσε στην εκπομπή της, ο οποίος υπεράσπιζε το Στρατιωτικό Συμβούλιο.
Η απόλυσή της ήταν μια προειδοποίηση για τους άλλους, σχολίασε ο Γκαμάλ Εΐντ, δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα…».
