Τη στιγμή που ο Γενικός Επίτροπος της Υπηρεσίας Αρωγής και Εργων του ΟΗΕ (UNRWA) δηλώνει ότι βαθαίνει ταχύτατα η ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα καθώς και η οικονομική κατάσταση όλων των παλαιστίνιων προσφύγων (με 4 στους 5 παλαιστίνιους πρόσφυγες να ζουν κάτω από τα όρια φτώχειας), συνεχίζεται ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας υπό το βάρος των σχεδόν καθημερινών σιωνιστικών εισβολών και επιθέσεων.
Μόνο αυτό το μήνα, 51 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί – οι 46 απ’ αυτούς στη Γάζα – μεταξύ των οποίων 7 παιδιά και 2 γυναίκες, σύμφωνα με έκθεση του παλαιστινιακού οργανισμού Nafha (για την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των κρατουμένων), που εδρεύει στη Ναμπλούς της Δυτικής Οχθης. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς δολοφονήθηκαν από τα ισραηλινά στρατεύματα που εξαπολύουν πυραύλους από τα σύνορα αλλά και διεξάγουν επιχειρήσεις «αστραπή» για την καταδίωξη των μαχητών της παλαιστινιακής αντίστασης. Τα περισσότερα βενζινάδικα της Γάζας δεν έχουν πετρέλαιο σαν συνέπεια της ραγδαίας περικοπής της προμήθειας πετρελαίου, ενώ αρχίζει να υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και με το πόσιμο νερό λόγω της έλλειψης χλωρίου για τη χλωρίωσή του.
Ομως, η Γάζα συνεχίζει να αντιστέκεται. Την περασμένη Δευτέρα η αδούλωτη Γάζα έδωσε ξανά το παρόν. Κατόπιν έκκλησης της Λαϊκής Επιτροπής κατά του αποκλεισμού, χιλιάδες ά-ντρες, γυναίκες και παιδιά, παρά τη βροχή, έκαναν μια ανθρώπινη αλυσίδα σε μήκος 40 χιλιομέτρων, από την Ράφα στο νότο μέχρι τη Μπέιτ Χανούν στο βορρά. Η μεγαλειώδης έξοδος στην Αίγυπτο έδωσε μια ανάσα στη Γάζα, ενώ οι μαχητές της συνεχίζουν να αποτελούν πονοκέφαλο για τους Σιωνιστές με τις εκτοξεύσεις των ρουκετών τους στους εβραϊκούς εποικισμούς. Δυστυχώς, όμως, ο παλαιστινιακός λαός μάχεται μόνος του και η παγκόσμια κινητοποίηση είναι κάτω από τις απαιτήσεις των καιρών.
Κωφεύουν οι προσκυνημένοι…
«Πρώτα θα πρέπει να σταματήσουν οι ρουκέτες, για να σταματήσει στη συνέχεια ο αποκλεισμός και να ανοίξουν όλες οι πόρτες στον παλαιστινιακό λαό». Οι δηλώσεις δεν είναι ούτε του Μπους ούτε του Ολμερτ, αλλά του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, που δικτατορικά έχει κάτσει στο σβέρκο της Δυτικής Οχθης από τον περασμένο Ιούνη. Ο Μαχμούντ Αμπάς συνεχίζει κανονικά τα νταλαβέρια του με τους Σιωνιστές οι οποίοι δεν είναι τόσο «αισιόδοξοι» (ο Ολμερτ δήλωσε ότι δεν βλέπει «ειρήνη» μέσα στο 2008) και εκλιπαρεί τους Αμερικάνους να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο.
…δολοφονούν οι βασανιστές
Η «ειρήνη» με τους Σιωνιστές μπορεί να μην έρχεται, η Παλαιστινιακή Αρχή όμως κάνει τα πάντα για να τους ικανοποιήσει. Η καταστολή δίνει και παίρνει στη Δυτική Οχθη. Με πιο πρόσφατο παράδειγμα το θάνατο (για την ακρίβεια: εν ψυχρώ δολοφονία) του Ιμάμη Μαχντ Αλ Μπαργκούτι που είχε συλληφθεί πριν από δύο βδομάδες από την ΚΥΠ της Παλαιστινιακής Αρχής (γνωστή ως Μουχαμπαράτ).
Ο Μπαργκούτι συνελήφθη γιατί ήταν στέλεχος της Χαμάς. Τον κατηγόρησαν ότι έκρυβε όπλα, όμως αυτός το αρνήθηκε. Γι’ αυτό και επί μία βδομάδα τον βασάνιζαν με αποτέλεσμα να χρειαστεί να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο. Εκεί οι γιατροί διαπίστωσαν τα σημάδια του βασανισμού του και δήλωσαν ότι χρειάζεται νοσηλεία, οι βασανιστές του όμως τον γύρισαν πίσω στη φυλακή, όπου και πέθανε μετά από λίγες μέρες.
Η διαδήλωση που έγινε από μέλη της Χαμάς μετά το θάνατό του διαλύθηκε γρήγορα από τους μπάτσους του Αμπάς. Ομως, αυτό δεν εμπόδισε πάνω από 3.000 Παλαιστίνιους να μετατρέψουν την κηδεία του σε διαδήλωση διαμαρτυρίας, πράγμα πρωτοφανές για την κατάσταση που επικρατεί στην Δυτική Οχθη, αλλά και ενδεικτικό της ογκούμενης αγανάκτησης του παλαιστινιακού λαού για την αμερικανοστήρικτη δικτατορία του Αμπάς. Σκεφτείτε μόνο ότι το μαρτύριο του Μπαργκούτι ήταν μία από τις 120 περιπτώσεις βασανισμού κρατουμένων που αναφέρει ο επικεφαλής της παλαιστινιακής οργάνωσης Αλ-Χακ, για να καταλάβετε για τι δικτατορία μιλάμε.
Ο αποκλεισμός σε αριθμούς…
♦1.5 εκατομμύρια κάτοικοι (60% κάτω των 18) ζουν σε μία περιοχή 4 φορές πιο πυκνοκατοικημένη από την Αττική.
♦ 80% ζουν κάτω από το όριο φτώχειας.
♦60% είναι άνεργοι.
♦ Πάνω από 800 οι δολοφονημένοι από τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας τα τελευταία δύο χρόνια (οι μισοί απ’ αυτούς άμαχοι, σύμφωνα με την ισραηλινή «Χααρέτζ»).
♦ Πριν τις 28 του περασμένου Οκτώβρη, οι κάτοικοι της Γάζας κατανάλωναν 1.4 εκατ. λίτρα πετρελαίου τη βδομάδα. Τώρα προμηθεύονται μόνο 800 χιλιάδες λίτρα. Μείωση της τάξης του 43%.
♦ Πριν τις 28 του περασμένου Οκτώβρη, οι κάτοικοι της Γάζας κατανάλωναν 350-400 χιλιάδες λίτρα βενζίνης τη βδομάδα. Τώρα προμηθεύονται μόλις 75 χιλιάδες. Μείωση της τάξης του 78%-81%.
♦ Οι ανάγκες της Γάζας σε ηλεκτρισμό είναι 240MW τη βδομάδα (τους χειμερινούς μήνες). Πριν την ένταση του αποκλεισμού (7 Φλεβάρη), το Ισραήλ προμήθευε 120MW, η Αίγυπτος 17MW και ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Γάζας 45MW. Δηλαδή, υπήρχε έλλειμμα 58MW ή 24% πριν από τις πρόσθετες περικοπές που επέβαλε το Ισραήλ στις 7 Φλεβάρη
