Αν εντρυφούσαμε στις θεωρίες συνωμοσίας, θα λέγαμε ότι και το αυγό που του πέταξε κάποιος και τον βρήκε κατακούτελα, την ώρα που έκανε προεκλογικό «μπίρι-μπίρι» στην παραδοσιακή έκθεση ζωοτεχνίας του Παρισιού, ήταν σχεδιασμένο. Πολύ ψύχραιμο και ήπιο τον είδαμε τον Εμανουέλ Μακρόν μετά το… αυγολούσιμο. Κάλλιστα θα μπορούσε να το έχει σχεδιάσει το επιτελείο του. Ισως και να μην το χρειαζόταν, όμως, όταν ένα ολόκληρο σύστημα δουλεύει για πάρτη του.
Τη μέρα που ο Μακρόν δεχόταν το αυγό στη μάπα και μια μέρα πριν παρουσιάσει το πλήρες πολιτικό του πρόγραμμα, αναζωπυρωνόταν το Penelope Gate, αναγκάζοντας τον θεσοσεβούμενο Φιγιόν να περάσει ξανά από το «δόξα τω Θεώ» στο «βόηθα Παναγιά». Στις 15 Μάρτη, ο Φιγιόν θα περάσει την πόρτα του ανακριτή για να δώσει εξηγήσεις. Βγαίνοντας, ενδεχομένως να έχει στην «καμπούρα» του και μια απαγγελία κατηγορίας. Η πληροφορία είχε διαρρεύσει και ο Φιγιόν οργάνωσε έκτακτη συνέντευξη Τύπου για να καταγγείλει «συνωμοσία» από «την κυβέρνηση», «τους δικαστές», «την εξουσία» (πήξαμε στους… αντιεξουσιαστές πλέον). Ο Σαρκοζί, που του την έχει φυλαγμένη, ζήτησε να συνέλθει η βαρονία των Ρεπουμπλικανών για να συζητήσει αντικατάσταση του Φιγιόν από άλλο υποψήφιο. Ο Ζιπέ, που ήταν ο δεύτερος, έδωσε συνέντευξη Τύπου και ανακοίνωσε ότι δεν υπάρχουν πλέον προϋποθέσεις για να πάρει τη θέση του Φιγιόν. Ετσι, η βαρονία του PR ανακοίνωσε ότι «επαναλαμβάνει ομόφωνα τη στήριξή της στον Φρανσουά Φιγιόν». «Οι Ρεπουμπλικάνοι είναι ενωμένοι και αποφασισμένοι» δήλωσε ο πρόεδρος της Γερουσίας Ζεράρ Λαρσέ και γέλασε κάθε πικραμένος.
«Η υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές δεν επιτρέπει σε κανέναν να δυσφημεί το έργο των αστυνομικών και των δικαστών. Υπενθυμίζω ότι ουδείς είναι υπεράνω της Δικαιοσύνης», έσπευσε να απαντήσει στις καταγγελίες του Φιγιόν για «πολιτική σκευωρία» ο πρόεδρος Ολάντ αυτοπροσώπως. Μεγάλη… κουφάλα ο κοντός. Εκτός από τις αναμφισβήτητες ικανότητές του στα «τσιλιμπουρδίσματα», αποδεικνύεται και μετρ της πολιτικής ίντριγκας. Εχει ρίξει όλον τον κρατικό μηχανισμό ενάντια στους βασικούς αντιπάλους του άλλοτε «προτεζέ» του, Εμανουέλ Μακρόν. Γιατί δεν είναι μόνο ο Φιγιόν που κατηγορείται για την αργομισθία της συζύγου και των παιδιών του σε βάρος του Γαλλικού Δημοσίου, είναι και η Λεπέν, στενοί συνεργάτες της οποίας κατηγορούνται για «λαμογιές» σε βάρος του Ευρωκοινοβουλίου.
Η Canard Enchaine επανήλθε με νέες κατηγορίες κατά του Φιγιόν: είχε πάρει από κολλητό του επιχειρηματία (ο οποίος είχε επίσης προσφέρει μια αργομισθία στην Πηνελόπη) δάνειο 50.000 ευρώ, που «ξέχασε» να δηλώσει στην εφορία. Ο Φιγιόν έσπευσε να καταγγείλει «επιχείρηση πολιτικής αποσταθεροποίησης», αλλά τον «τελείωσε» η Monde μ' έναν υπότιτλο-μαχαιριά: «Θεωρούνταν ιδεολόγος, σεμνός και μοναχικός. Κι αν ο υποψήφιος της Δεξιάς είναι στην πραγματικότητα τακτικιστής, μισάνθρωπος και υποκριτής;».
Οπως αντιλαμβάνεστε, ένας υποψήφιος που κάθε βδομάδα είναι αναγκασμένος να απολογείται για κάτι και να καταγγέλλει εισαγγελείς, δικαστές, μπάτσους και τον προεδρικό και κυβερνητικό μηχανισμό ότι επιδιώκουν την πολιτική του εξόντωση, δεν έχει τη δυνατότητα να μιλήσει για «προγράμματα». Αντίθετα, ο Μακρόν χαρακτηρίζεται ήδη «και δεξιός και αριστερός» και μαζεύει υποψηφιότητες από στελέχη της σοσιαλδημοκρατίας. Ο τελευταίος που τάχθηκε δημόσια υπέρ του είναι ο πρώην δήμαρχος του Παρισιού Μπερτράν Ντελανοέ, ενώ το «μπαμ» θα γίνει αν ακολουθήσει και ο υπουργός Αμυνας, Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν.
Ο Ολάντ στηρίζει τον Μακρόν με άλλο τρόπο. Σε συνέντευξή του σε ευρωπαϊκές εφημερίδες δήλωσε ότι «ύψιστο καθήκον» του είναι να διασφαλίσει ότι η Γαλλία δε θα ψηφίσει τη Λεπέν. «Η άκρα δεξιά δε βρισκόταν ποτέ εδώ και 30 χρόνια σε τόσο υψηλό επίπεδο, όμως η Γαλλία δεν θα παραδοθεί. Η Γαλλία γνωρίζει ότι η ψηφοφορία της 23ης Απριλίου και της 7ης Μαΐου θα καθορίσει όχι μόνο την τύχη της χώρας μας, αλλά επίσης και το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης», δηλώνει με νόημα ο Ολάντ, σπρώχνοντας τους ψηφοφόρους της σοσιαλδημοκρατίας προς τον Μακρόν, καθώς ο κομματικός υποψήφιος Μπενουά Αμόν φαίνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις να μην μπορεί να ξεκολλήσει από την τέταρτη θέση. Κι επειδή ο Ολάντ όρισε «ως τελευταία του αποστολή», πριν εγκαταλείψει το προεδρικό μέγαρο, την αποτροπή της εκλογής της Λεπέν, δεν αποκλείεται στο τέλος να τον δούμε να τάσσεται ανοιχτά υπέρ του Μακρόν από τον πρώτο γύρο.
