Οι σιωνιστές είχαν ανακοινώσει την Τετάρτη 1 Ιούλη ως μέρα έναρξης της διαδικασίας υλοποίησης του σχεδίου τους για προσάρτηση του 30% της Δυτικής Οχθης, συμπεριλαμβανομένων των εβραϊκών εποικισμών που βρίσκονται διάσπαρτοι στην περιοχή, της στρατηγικής σημασίας Κοιλάδας του Ιορδάνη και της βόρειας Νεκράς Θάλασσας.
Ομως, μια τόσο επιθετική κίνηση ενέχει μεγάλους κινδύνους για το Ισραήλ, όχι λόγω της αντίδρασης των γειτονικών αραβικών κρατών, ούτε της στάσης της Παλαιστινιακής Αρχής του Αμπάς, αλλά λόγω μιας έκρηξης του παλαιστινιακού λαού και της έμπρακτης απάντησης της Αντίστασης που καλείται να σηκώσει το γάντι που θα της πετάξουν οι σιωνιστές με αυτή τους την κίνηση, κάτι που είναι σίγουρο ότι θα κάνει χωρίς δισταγμό.
Οι σιωνιστές το βλέπουν αυτό και γι’ αυτό, προς το παρόν, φαίνεται να επιλέγουν να μην παίξουν με τη φωτιά, θεσμοθετώντας επίσημα κάτι που έτσι κι αλλιώς υλοποιούν εδώ και χρόνια, κατέχοντας στρατιωτικά αυτές τις περιοχές. Φυσικά, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο de facto και το de jure, όμως από τα κράτη που εφαρμόζουν πολιτική κατοχής συνυπολογίζονται και άλλοι παράγοντες. Τα πιο πιθανά σενάρια είναι τρία, σύμφωνα με δυτικούς πολιτικούς αναλυτές.
Στο πρώτο, το Ισραήλ θα προσαρτήσει της Ζώνη Γ της Δυτικής Οχθης, περιοχή που έτσι κι αλλιώς ελέγχεται στρατιωτικά από τον ισραηλινό στρατό, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Οσλο. Αυτή η περιοχή περιλαμβάνει όλους τους παράνομους εβραϊκούς εποικισμούς που κατοικούνται από περίπου 400.000 εποίκους και την Κοιλάδα του Ιορδάνη.
Σύμφωνα με το δεύτερο σενάριο, από το Ισραήλ θα προσαρτηθεί μόνο η Κοιλάδα του Ιορδάνη, περιοχή πλούσια, με μεγάλη γεωστρατηγική σημασία, στην οποία κατοικούν περίπου 56.000 Παλαιστίνιοι και 11.000 ισραηλινοί έποικοι. Στο τρίτο και πιο πιθανό σενάριο, αν τελικά οι σιωνιστές επιλέξουν να κλιμακώσουν την ένταση, το Ισραήλ θα προσαρτήσει τους εποικισμούς του Μααλέ Αντούμιν, του Αριέλ και του Γκους Ετζιόν, όπου κατοικούν περίπου 85.000 έποικοι. Το Μααλέ Αντούμιν εκτείνεται μεταξύ της κατεχόμενης Ανατολικής Ιερουσαλήμ, το Γκους Ετζιόν απλώνεται πάνω από την παλαιστινιακή πόλη της Βηθλεέμ, ενώ το Αριέλ βρίσκεται δίπλα στη Νάμπλους. Η προσάρτηση αυτών των περιεχών θα κόψει την πρόσβαση μεγάλων κομματιών της Δυτικής Οχθης στην Ιερουσαλήμ και τη Βηθλεέμ και θα δημιουργήσει ισραηλινούς θύλακες στην καρδιά του μελλοντικού παλαιστινακού κράτους.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που το Ισραήλ, κατά παράβαση οποιασδήποτε έννοιας διεθνούς δικαίου, προσαρτά κομμάτια γης στην ευρύτερη περιοχή. Από τον πόλεμο του 1967 κατέχει την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τα συριακά υψίπεδα του Γκολάν, κίνηση που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ ως νόμιμη ακόμα και από τα δυτικά ιμπεριαλιστική κράτη και τον ΟΗΕ. Αυτό, βέβαια, δεν εμπόδισε τους σιωνιστές να κατέχουν αυτά τα εδάφη μέχρι σήμερα.
Αντίθετα με τους Παλαιστίνιους της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και του Γκολάν, οι Παλαιστίνιοι των προσαρτημένων εδαφών της Δυτικής Οχθης δε θα λάβουν ισραηλινή υπηκοότητα ή μόνιμη άδεια παραμονής, πράγμα που θα τους μετατρέψει αυτομάτως σε πρόσφυγες. Ο Νετανιάχου δήλωσε στην ακροδεξιά ισραηλινή εφημερίδα «Γίσραελ Χαγιόμ» ότι οι Παλαιστίνιοι θα «εξωθηθούν» στις απομονωμένες και περικυκλωμένες από έδαφος που θα θεωρείται πλέον ισραηλινό, παλαιστινιακές κοινότητες, που θα συνεχίσουν να βρίσκονται υπό τη δικαιοδοσία της Παλαιστινιακής Αρχής. Στην Κοιλάδα του Ιορδάνη, η πόλη της Ιεριχούς θα παραμείνει υπό παλαιστινιακό έλεγχο, ενώ τα χωριά και οι μικρές πόλεις θα περάσουν στο στρατιωτικό έλεγχο του Ισραήλ.
Οι Αμερικάνοι κρατούν τα χαρτιά τους κλειστά, προσπαθώντας να κρατήσουν προς το παρόν κάποιες αποστάσεις από τις κινήσεις των σιωνιστών. Η προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ ήταν σημείο-κλειδί του Σχεδίου Τραμπ, με τη διαφορά όμως ότι αυτό θα γινόταν παράλληλα με τη συγκρότηση ενός «ανεξάρτητου» παλαιστινιακού κράτους-μαριονέτας.
Η προσάρτηση ήταν το σημείο αιχμής των προεκλογικών σχεδίων του Νετανιάχου και του Γκαντζ στις εκλογές του περασμένου Μαρτίου, ενώ ήταν και σε επίπεδο αφήγησης το ενοποιητικό στοιχείο της κυβέρνησης συνεργασία του Λικούντ με το Γαλάζιο και Λευκό του Γκαντζ. Το σιωνιστικό πλήθος που στήριξε αυτά τα δύο κόμματα, δίνοντάς τους περισσότερο από το 65% των ψήφων, περιμένει να κρατήσουν τις υποσχέσεις τους. Η διαφοροποίηση στην εκλογική τους βάση είναι μόνο στο αν η προσάρτηση πρέπει να προχωρήσει με ή χωρίς τις ευλογίες των Αμερικάνων. Δεν αποκλείεται οι σιωνιστές να αποδειχτούν απρόθυμοι να υλοποίησουν την προσάρτηση δεχόμενοι την πίεση του ακροδεξιού ακροατηρίου. Ενδεχομένως να φοβηθούν να ανοίξουν κάτι που μπορεί να αποδειχθεί ασκός του Αιόλου και θα τους οδηγήσει σε περιπέτειες με εξαιρετικά αβέβαιη έκβαση για τα σχέδια τους.
Ο Αμπάς έσπευσε να καταδικάσει το σχέδιο των σιωνιστών, δηλώνοντας για πολλοστή φορά ότι διακόπτει κάθε σχέση και συνεργασία με τους Αμερικάνους και το Ισραήλ και «απειλώντας» ότι θα σκίσει τη Συνθήκη του Οσλο και θα κηρύξει την ανεξαρτησία του παλαιστινιακού κράτους αν το Ισραήλ υλοποίησει το σχέδιο προσάρτησης της Δυτικής Οχθης. Ομως, η συνεργασία ασφάλειας παραμένει κανονικά και μόνο οι μεταφορές ασθενών από τη Γάζα και την Δυτική Οχθη για νοσηλεία στο Ισραήλ έχουν παγώσει, οδηγώντας στο θάνατο μόνο την τελευταία βδομάδα δυο παιδιά από τη Γάζα, που έπασχαν από σοβαρές ασθένειες. Πλέον, κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά τους φραστικούς λεονταρισμούς του αχυράνθρωπου Αμπάς. Αφού παρείχε πολύτιμες υπηρεσίες στους σιωνιστές, παίζοντας κρίσιμο ρόλο στην καταστολή της Αντίστασης στη Δυτική Οχθη από τότε που κατέλαβε την εξουσία, τώρα οι Αμερικάνοι και οι σιωνιστές τον πετούν στα σκουπίδια σαν στυμένη λεμονόκουπα.
Οι οργανώσεις της Αντίστασης στη Γάζα έχουν ανακοινώσει ότι οποιαδήποτε απόπειρα των σιωνιστών να προσαρτήσουν τμήματα των εναπομεινάντων παλαιστινιακών εδαφών θα σημάνει αυτομάτως κήρυξη πολέμου ενάντια στον παλαιστινιακό λαό και θα μπει στο στόχαστρο της Αντίστασης.
