Σιωναζιστές στα πάντα

Είναι ο Κόρμπιν αντισημίτης; Αστεία πράγματα. Ούτε ιδεολογικά θα μπορούσε να είναι, ούτε κάτι τέτοιο θα τον διευκόλυνε στην προώθηση της πολιτικής του ατζέντας. Κι όμως, πάνω στην κορύφωση της προεκλογικής εκστρατείας στη Βρετανία κι ενώ οι δημοσκοπήσεις έδιναν τη διαφορά με την οποία προηγούνται οι Συντηρητικοί να μειώνεται, βγήκε στο μεϊντάνι ο μεγάλος ραβίνος της Βρετανίας Εφραίμ Μίρβις και χαρακτήρισε τον Κόρμπιν ακατάλληλο για πρωθυπουργό, διότι με τη δική του έγκριση διαχύθηκε στο κόμμα του το δηλητήριο του αντισημιτισμού.
 
Οσο και να ψάξει κανείς στις επίσημες ανακοινώσεις του Εργατικού Κόμματος, των στελεχών του, πολιτικών και συνδικαλιστικών, και του ίδιου του Κόρμπιν την εποχή που δρούσε ως κομματικός ακτιβιστής, δε θα βρει αντισημιτικές δηλώσεις. Θα βρει μόνο κριτικές στο Ισραήλ και τη δολοφονική του συμπεριφορά ενάντια στους Παλαιστίνιους. Μετρημένες κριτικές, μάλιστα, όχι «έξαλλες» και κυρίως διατυπωμένες από μια πασιφιστική σκοπιά, πάντα με καταγγελία της ένοπλης αντίστασης των Παλαιστίνιων.
 
Αυτή την κριτική βαφτίζουν «αντισημιτισμό» οι σιωνιστές, μιμούμενοι και σ' αυτό τους χιτλερικούς και τον τρόπο με τον οποίο οργάνωνε την προπαγάνδα ο Γκέμπελς. Οποιος καταγγέλλει τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττουν δέχεται την κατηγορία του «αντισημίτη», ώστε να φοβηθεί και να εγκαταλείψει την κριτική του. Προωθούν μάλιστα, όπου μπορούν, και νομοθετήματα που ποινικοποιούν ως αντισημιτισμό κάθε κριτική στη σιωνιστική οντότητα και την πολιτική της. Είναι τόσο αποθρασυμμένοι που δεν ορρωδούν προ ουδενός. Γι' αυτό και έχει σημασία οι καταγγελίες να μη γίνονται με μισόλογα και η υπεράσπιση της αντίστασης των Παλαιστίνιων με όλα τα μέσα να είναι καθαρή και χωρίς επιφυλάξεις.