Αυτό που συνέβη τη νύχτα του περασμένου Σαββάτου στην πόλη Καλκίλια της Δυτικής Οχθης ήταν πέρα από κάθε προηγούμενο. Μέχρι σήμερα είχαμε δει πολλές κατασταλτικές ενέργειες της Παλαιστινιακής Αρχής ενάντια στις αντιστασιακές δυνάμεις (κλείσιμο ιδρυμάτων φιλικών προς την Χαμάς, μαζικές συλλήψεις, ακόμα και βασανιστήρια), οι πραιτοριανοί του Αμπάς, όμως, δεν είχαν διανοηθεί να εκτελέσουν εν ψυχρώ ηγετικά στελέχη της Αντίστασης στη Δυτική Οχθη. Στελέχη όπως ο διοικητής των δυνάμεων των ταξιαρχιών Ιζ-Εντίν-Αλ Κασάμ (ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς) στη Βόρεια Δυτική Οχθη, Μοχάμεντ Σαμάν, ο οποίος εκτελέστηκε με το βοηθό του, Μοχάμεντ Γιασίν, μετά από πολύωρη μάχη στην Καλκίλια.
Πάνω από 100 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας του παλαιστίνιου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς περικύκλωσαν το σπίτι που βρισκόταν ο Σαμάν, μετά τα μεσάνυχτα του περασμένου Σαββάτου. Μέχρι τα χαράματα της Κυριακής, γίνονταν μάχη, καθώς οι πραιτοριανοί του Αμπάς προσπαθού-σαν να αναγκάσουν τον Σαμάν και τον Γιασίν να παραδοθούν. Εφτασαν μέχρι το σημείο να συλλάβουν τέσσερις αδελφούς του πρώτου κι έναν του δεύτερου, για να τους πιέσουν να παραδοθούν, αλλά μάταια. Ο Σαμάν και ο Γιασίν σκοτώθηκαν από τα πυρά των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας τα χαράματα της Κυριακής, μαζί με τον ιδιοκτήτη του σπιτιού, που έπεσε κι αυτός νεκρός από παλαιστινιακές σφαίρες. Σκοτώθηκαν και τρεις πραιτοριανοί, τους οποίους εξήρε ο Αμπάς για τον «επαγγελματισμό τους» και τη θέλησή τους «να εφαρμόσουν τους νόμους και την τάξη»!
Για ποια τάξη και ποιους νόμους μπορεί άραγε να μιλήσει κανένας στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη; Την τάξη και τους νόμους της ισραηλινής κατοχής, των ατέλειωτων μπλόκων του ισραηλινού στρατού, των συλλήψεων και των απαγωγών, των απαγορεύσεων κυκλοφορίας, των εποικισμών που όλο και επεκτείνονται ή των εποίκων που καίνε παλαιστινιακές καλλιέργειες και πετροβολούν παλαιστινιακά αυτοκίνητα; Οι μαχητές που δολοφονήθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας του Αμπάς ήταν για έξι τουλάχιστον χρόνια καταζητούμενοι από τους Σιωνιστές. Αυτό που δεν κατόρθωσαν να κάνουν οι Σιωνιστές το πέτυχαν οι μπάτσοι του Αμπάς. Αυτοί οι μπάτσοι που για τον «επαγγελματισμό» και την εκπαίδευσή τους καμάρωνε σε συνέδριο ενός σιωνιστικού «think tank» τον περασμένο μήνα ο αμερικάνος στρατηγός Ντέιτον (ο οποίος εκπαιδεύει τα νέα σώματα ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής)!
Πάνω στη βάση που χτίζει ο Ντέιτον, η κλίκα του Αμπάς κλιμακώνει επικίνδυνα την κατασταλτική της μανία ενάντια στην Αντίσταση. Σύμφωνα με το Παλαιστινιακό Κέντρο Ενημέρωσης, τον τελευταίο μήνα οι παλαιστινιακές δυνάμεις ασφαλείας έχουν συλλάβει και απαγάγει 227 Παλαιστίνιους από τις πόλεις Καλκίλια, Τουλκάρμ, Ναμπλούς και Αλ-Χαλίλ. 40 απ’ αυτούς ήταν φοιτητές που έδιναν εξετάσεις!
Είναι φανερό ότι αυτό που επιδιώκει ο Αμπάς είναι να ικανοποιήσει τους Σιωνιστές, πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα πετύχει να εδραιώσει την εξουσία του και να γίνει ηγέτης ενός «παλαιστινιακού κράτους». Ενός «κράτους» που θα αυτοαναιρείται καθημερινά σαν τέτοιο, αφού θα είναι απόλυτα ελεγχόμενο από τους Σιωνιστές (όπως απόλυτα ελεγχόμενοι από τους Σιωνιστές είναι και όσοι μπαίνουν στα σώματα ασφαλείας του Αμπάς, όπως μας ενημέρωσαν παλαιστινιακές πηγές). Ομως τον Αμπάς φαίνεται ότι είναι το τελευταίο που τον ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι «να αντιμετωπίσουμε με σιδερένια γροθιά όλους αυτούς που προσπαθούν να υπονομεύσουν τις εθνικές μας κατακτήσεις»!
Την καλύτερη απάντηση στον Αμπάς έδωσε παλαιστίνιος δημοσιογράφος από τη Ραμάλα, ο Khalid Amayreh, ο οποίος σε άρθρο του με τίτλο «Σκορπώντας το ίδιο το αίμα μας για να ευχαριστήσουμε το Ισραήλ» έγραψε:
«Για ποιες εθνικές κατακτήσεις μιλά αυτός ο άνθρωπος; Μήπως πιστεύει πραγματικά ότι η Δυτική Οχθη είναι απελευθερωμένη περιοχή; Μήπως πιστεύει ότι αυτός και οι τσαρλατάνοι του, του Οσλο, απολαμβάνουν πραγματική ανεξαρτησία και κυριαρχία στη Ραμάλα; ‘Η μήπως μπορεί να πιστεύει ότι η δολοφονία των δύο παλαιστίνιων μαχητών, με κόστος το θάνατο άλλων τεσσάρων Παλαιστίνιων, θα έκανε το Ισραήλ να υποχωρήσει και να του δώσει ένα κράτος σε ασημένιο δίσκο; Ο Αμπάς κάνει θανάσιμο λάθος πιστεύοντας κάτι τέτοιο. Ο προκάτοχός του, Γιασέρ Αραφάτ, έκανε κάθε χειρονομία που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς για να καθησυχάσει το Ισραήλ. Φυλάκισε και βασάνισε πολιτικούς του αντιπάλους, και γι αυτό το σκοπό, δημιούργησε το “Δικαστήριο Κρατικής Ασφάλειας… Ναι, ένα “κρατικό” δικαστήριο ασφάλειας για να υπηρετήσει ένα αστυνομικό κράτος χωρίς κράτος. Ο Αραφάτ ταξίδεψε ακόμα και στο Τελ Αβίβ, όπου φίλησε το κεφάλι της χήρας του Γιτζάκ Ράμπιν, ως ένδειξη σεβασμού προς κάθε άνθρωπο που είχε διατάξει τους στρατιώτες του να σπάσουν τα κόκαλα των αγοριών της Παλαιστίνης. Οσο τα πράγματα γίνονταν ακόμα πιο ξεκάθαρα, όλες οι τακτικές του Αραφάτ απέτυχαν να εντυπωσιάσουν μια αλαζονικά ρατσιστική ισραηλινή ηγεσία που πίστευε ότι οι μη-εβραίοι είναι στην καλύτερη περίπτωση υπάνθρωποι. Κι όταν έφτασε το μαχαίρι στο κόκαλο, το Ισραήλ ταπείνωσε τον Αραφάτ με προκλητική μνησικακία στο αρχηγείο του στη Ραμάλα. Τελικά, το Ισραήλ δηλητηρίασε τον Αραφάτ με τον ένα τρόπο ή τον άλλο, πιθανώς μέσω ενός βοηθού του. Δεν έμαθε τίποτα ο Αμπάς από τα λάθη του Αραφάτ;».
Μάλλον αυτό που έμαθε είναι πως πρέπει να γίνει… λοχαγός του ισραηλινού στρατού. Οσο όμως υπάρχει Αντίσταση τόσο ο Αμπάς θα καταγράφεται απλά ως ένας τιποτένιος προδότης της παλαιστινιακής υπόθεσης, που δίνει γην και ύδωρ στους Σιωνιστές, την ίδια στιγμή που αυτοί εμφανίζονται αντιδραστικότεροι από ποτέ, αρνούμενοι ακόμα και τη λύση των δύο κρατών και τη μη επέκταση των ισραηλινών εποικισμών!
ΥΓ: Ως προς το τελευταίο, είμαστε πολύ καχύποπτοι με τη δημόσια αντιπαράθεση που έχει ξεκινήσει μεταξύ Νετανιάχου και Ομπάμα, με τον δεύτερο να δηλώνει ότι θα αλλάξει τακτική σε σχέση με τον Μπους, υπονοώντας ότι θα πάψει να βάζει βέτο στις καταδικαστικές αποφάσεις του ΟΗΕ. Σ’ αυτό όμως θα εξαντλήσει την όποια πίεση στους Σιωνιστές, που αποτελούν το αμερικάνικο προπύργιο στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 60 χρόνια…
