Σάκος του μποξ εξακολουθεί να είναι η Συρία

234.500 είναι -σύμφωνα με την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες- οι κάτοικοι της νότιας Συρίας που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μετά από την προέλαση του συριακού στρατού στην πόλη Ντεράα, το προπύργιο των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων, στο οποίο πρόσφατα υψώθηκε η συριακή σημαία, σηματοδοτώντας μια σημαντική νίκη του Ασαντ στο συριακό μέτωπο.
 
Οι πιο τυχεροί ήταν οι 400 διασώστες από τη ΜΚΟ Λευκά Κράνη, που διασώθηκαν από τους Σιωνιστές, οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία να εμφανιστούν σαν «σωτήρες» σώζοντας αυτούς που στηρίζουν πολιτικά χρόνια τώρα. Ταυτόχρονα, όμως, δεν επέτρεψαν σε 160.000 ανθρώπους που βρήκαν καταφύγιο στα υψώματα του Γκολάν να περάσουν τα σύνορα για να σωθούν.
 
Κι ενώ σφίγγει γύρω από τους αντικαθεστωτικούς αντάρτες ο κλοιός του συριακού στρατού με τη στήριξη της ρωσικής αεροπορίας, από την άλλη μεριά οι Αμερικάνοι βομβαρδίζουν τις περιοχές στις οποίες θεωρούν ότι βρίσκονται τζιχαντιστές του ISIS, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν γύρω στα 54 άτομα.
 
Το συριακό μέτωπο δε λέει να κλείσει. Με πρόσχημα την καταπολέμηση της «τρομοκρατίας» που η κάθε πλευρά την ορίζει διαφορετικά (για παράδειγμα, ο Ασαντ θεωρεί τρομοκράτες τους μυκυάδες των Λευκών Κρανών, ενώ οι Σιωνιστές θεωρούν τρομοκρατικό το καθεστώς Ασαντ) η Συρία έχει μετατραπεί σε σάκο του μποξ. Εξακολουθεί να δημιουργεί μεταναστευτικά ρεύματα, από ανθρώπους που θυσιάζονται στο βωμό ενός άδικου απ’ όλες τις πλευρές πολέμου.