Προμελετημένο σιωνιστικό έγκλημα

Το Ισραήλ αποχαρακτήρισε απόρρητα κρατικά έγγραφα από την περίοδο του Πολέμου των έξι Ημερών το 1967, που αποκαλύπτουν την πρόθεσή του να σπρώξει τη Γάζα στη λιμοκτονία και να εφαρμόσει πρακτικές εθνοκάθαρσης σε βάρος του παλαιστινικού λαού ήδη μετά το τέλος του πολέμου, πριν από 50 χρόνια.
 
Τα αποχαρακτηρισμένα πλέον έγγραφα τεκμηριώνουν τη διαχρονική άρνηση του Ισραήλ να επιτρέψει τη δημιουργία ενός πραγματικά ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους δίπλα στο ισραηλινό, χρησιμοποιώντας σαν εργαλείο την επι δεκαετίες αδιάκοπη επέκταση των εβραϊκών εποικισμών μέσα στην καρδιά των παλαιστινιακών εδαφών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ ή στη Χεβρώνα, όπου 1.000 εβραίοι έποικοι καταλαμβάνουν σχεδόν ίση έκταση με τους 160.000 παλαιστίνιους κατοίκους, έχοντας εκατοντάδες ισραηλινούς στρατιώτες και μπάτσους να τους φυλάνε νυχθημερόν, με στόχο να διασπάσουν την ενότητα των εδαφών αυτών.
 
Στα έγγραφα καταγράφονται τοποθετήσεις κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης Λεβί Εσκόλ αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού, που λέει χαρακτηριστικά: «Υπάρχουν 600.000 Αραβες σε αυτές τις περιοχές τώρα (σ.σ. αναφέρεται στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Οχθη που πριν τον πόλεμο ήταν υπό ιορδανική διοίκηση). Ποιο θα είναι το στάτους του αραβικού πληθυσμού από εδώ και πέρα; Προτείνω να μην αποφασίσουμε επί του θέματος τώρα. Υπάρχει αρκετός διαθέσιμος χρόνος για να βρούμε μια λύση για αυτό το πρόβλημα. Αν παραμείνουμε στις περιοχές για 20 χρόνια, ο κόσμος θα μας συνηθίσει, όπως συνήθισε και τον Χουσεΐν (σ.σ. βασιλιάς της Ιορδανίας)». Ο υπουργός Μεταφορών Μοσέ Καρμέλ συμπληρώνει αμέσως μετά, ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να βρίσκεται στις περιοχές αυτές, πολύ περισσότερο τουλάχιστον από τον Χουσεΐν.
 
Οσον αφορά τη Γάζα, ο Εσκόλ δηλώνει: «Ακριβώς λόγω της ασφυξίας και της μετατροπής της σε φυλακή, ίσως οι Αραβες να φύγουν από τη Γάζα. Αν δεν τους δώσουμε επαρκές νερό, δε θα έχουν άλλη επιλογή από το να φύγουν, αφού τα χωράφια τους θα ξεραθούν». Δήλωση που περιγράφει ακριβώς αυτό που ο ΟΗΕ ορίζει ως γενοκτονία. Δηλαδή, τη συνειδητή και σχεδιασμένη επιβολή σε έναν πληθυσμό συνθηκών διαβίωσης με στόχο τον μερικό ή ολικό εξανδραποδισμό του. Στην πρόταση του υπουργού Αμυνας να δοθούν στους Παλαιστίνιους άδειες εργασίας στο εξωτερικό, ώστε να παρακινηθούν να φύγουν από τη Γάζα και να παραμείνουν εκτός Παλαιστίνης, η απάντηση του Εσκόλ ήταν ότι αν γίνει κάτι τέτοιο θα γίνει μόνο μετά τον μαζικό διωγμό των Παλαιστίνιων από τη Γάζα.
 
Ο υπουργός Εκπαίδευσης Ζαλμάν Αρανέ δήλωσε: «Ενα εβραϊκό κράτος, του οποίου το 40% του πληθυσμού είναι Αραβες, δεν είναι εβραϊκό. Οι Αραβες είναι η πέμπτη φάλαγγα που θα διαλύσει το εβραϊκό κράτος. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα οργανώσουμε τη ζωή σε μια χώρα, όταν έχουμε 1,4 εκατομμύρια Αραβες (στη Δυτική Οχθη και την Γάζα), άλλους 400.000 που είναι μέσα στη χώρα (στο Ισραήλ), ενώ είμαστε μόλις 2,4 εκατομμύρια Ισραηλινοί». Για να συμπληρώσει ο υπουργός Θρησκευτικών Ζητημάτων Ζεράχ Γουαρχαφτίγκ: «Πρέπει με κάθε τρόπο να αυξήσουμε τους Εβραίους και να μειώσουμε τον αριθμό των Αράβων».
 
Κάποια κυβερνητικά στελέχη διαφώνησαν εξ αρχής με τα σχέδια καταστολής του παλαιστινιακού λαού που μετά τον πόλεμο του ‘67 βρίσκονταν κυριολεκτικά στο έλεος των σιωνιστών, φοβούμενα διεθνείς αντιδράσεις μπροστά στην εκτυλισσόμενη σιωνιστική βαρβαρότητα. Ο Εσκόλ τους  απάντησε: «Θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε άλλον ένα πόλεμο που θα έδινε λύση στο πρόβλημα (σ.σ. εννοεί την εξόντωση ή τον μαζικό διωγμό των παλαιστινιακού λαού από το σύνολο των παλαιστινιακών εδαφών και του Ισραήλ). Αυτό όμως αποτελεί πολυτέλεια, μια απροσδόκητη λύση».
 
Δε χρειαζόταν να δοθούν στη δημοσιότητα αυτά τα έγγραφα για να συμπεράνει κανείς ότι η σχεδιασμένη εξόντωση του παλαιστινιακού λαού αποτελεί διαχρονική τακτική του σιωνιστικού μορφώματος. Ερχονται μόνο να επιβεβαιώσουν αυτό το γεγονός και σε επίπεδο επίσημων κρατικών εγγράφων και να δώσουν άλλο ένα μάθημα στους πασιφιστές υπέρμαχους της αδιέξοδης «μη βίαιης αντίστασης» στους ναζί-σιωνιστές.