Η Υποσαχάρια Αφρική είναι η πιο φτωχή περιοχή του πλανήτη. Με το 55% των κατοίκων της να ζει με κάτω από 3.1 δολάρια την ημέρα, αποτελεί δεξαμενή μεταναστών και προσφύγων που ολοένα και διογκώνεται. Το 2013, ο αριθμός προσφύγων και μεταναστών από την Υποσαχάρια Αφρική διπλασιάστηκε, σε σχέση με τα περίπου δέκα εκατομμύρια που ήταν το 1990, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ για την ανισόμετρη ανάπτυξη στην περιοχή (βλ. https://www.imf.org/external/pubs/ft/reo/2016/afr/eng/pdf/sreo1016.pdf). Περίπου 13 εκατομμύρια από το σύνολο των προσφύγων και μεταναστών μεταναστεύουν μέσα στην περιοχή.
Η έκθεση του ΔΝΤ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα επόμενα χρόνια, καθώς διαπιστώνει ότι ήδη η οικονομική ανάπτυξη στις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας εικοσαετίας! Η πτώση των τιμών των πρώτων υλών (πρώτα απ’ όλα του πετρελαίου) σε ένα «λιγότερο υποστηρικτικό παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον» αναμένεται να οδηγήσει την περιοχή σε επιβράδυνση της αύξησης του ΑΕΠ μέχρι το τέλος του 2016. Ο ρυθμός αύξησης αναμένεται να πέσει κάτω από το μισό του περσινού επιπέδου (1.4% έναντι 3.4%). Αυτό το ποσοστό είναι σημαντικά χαμηλότερο από το ποσοστό αύξησης του πληθυσμού κατά την ίδια χρονική περίοδο.
Τα ψυχρά νούμερα δε μπορούν, φυσικά, να περιγράψουν την απάνθρωπη ζωή που βιώνει περισσότερο από το 50% του ενός δισσεκατομμύριου ανθρώπων που κατοικούν στις 48 χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής. Δίνουν όμως μια εικόνα αρκετά αποκαλυπτική, που δεν προβλέπεται να βελτιωθεί τα επόμενα χρόνια.
Η λύση που προτείνει το ΔΝΤ είναι, φυσικά, η «δημοσιονομική προσαρμογή». Κάτι έχουμε γνωρίσει και στη χώρα μας από τέτοιες προσαρμογές, που σημαίνουν φόρους και λιτότητα. Αυτή την πολιτική τη συνιστά όχι μόνο στις χώρες όπου η αύξηση του ΑΕΠ επιβραδύνεται, αλλά και σ’ αυτές που σημειώνουν καλές επιδόσεις (ως προς την αύξηση του ΑΕΠ, πάντα). Το αναφέρει αυτό, γιατί διαπιστώνει ότι σ’ αυτές τις χώρες αυξάνεται το δημόσιο χρέος και προβλέπει ότι κάποια στιγμή θα βρεθούν προ εκπλήξεων. Τη μεγαλύτερη χασούρα φαίνεται να έχουν οι τρεις μεγαλύτερες χώρες της περιοχής (Αγκόλα, Νιγηρία και Νότια Αφρική), που ανήκουν και στις χώρες με τις μεγαλύτερες εξαγωγές πρώτων υλών. Στις χώρες αυτές, το ΑΕΠ αναμένεται να συρρικνωθεί κατά 1.25% αυτό το χρόνο.
Οταν η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση μαίνεται, οι πλουτοπαραγωγικές χώρες που είναι εξαρτημένες από τις ιμπεριαλιστικές χτυπιούνται ανελέητα. Αναγκάζονται να πουλήσουν τις πρώτες τους ύλες για… φραγκοδίφραγκα, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός τους να βυθίζεται σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια. Αυτό αποτελεί οικονομικό νόμο για την εποχή του ιμπεριαλισμού, ο οποίος δημιουργεί μία «περίσσεια» ανθρώπων που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν ακόμα κι αν δεν αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο του πολέμου.
