Προσαρμοσμένα «βραχυπρόθεσμα Σύμφωνα» με χώρες της Μέσης Ανατολής (Ιορδανία, Λίβανο) και προσπάθειες για την επίτευξη ανάλογων Συμφώνων με αφρικανικές χώρες (Νίγηρας, Νιγηρία, Σενεγάλη, Μάλι και Αιθιοπία) σκοπεύει να συνάψει η ΕΕ, όπως αναφέρει Δελτίο Τύπου που εξέδωσε την περασμένη Τρίτη η Κομισιόν. Στόχος είναι επίσης η ενίσχυση της συνεργασίας με την Τυνησία και τη Λιβύη. Βλέποντας ότι το σφράγισμα του δρόμου των δυτικών Βαλκανίων και η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας είχαν κάποια αποτελέσματα στην ανακοπή της ροής των προσφύγων και μεταναστών, η ΕΕ θέλει να κάνει το ίδιο και στο άλλο μεγάλο κανάλι, αυτό της ανατολικής Μεσογείου.
Ομως εκεί τα πράγματα είναι πιο δύσκολα καθώς η Λιβύη εξακολουθεί να είναι βυθισμένη στο απόλυτο χάος, ενώ όσες συμφωνίες κι αν υπογραφούν με χώρες που έχουν εξαθλιωμένο πληθυσμό (όπως οι αφρικανικές) ή χώρες που έχουν ήδη γεμίσει από πρόσφυγες (όπως ο Λίβανος, όπου οι πρόσφυγες ισοδυναμούν με το 25% του πληθυσμού του), δε θα πετύχουν και πολλά. Οι εξαθλιωμένοι θα συνεχίσουν να κατευθύνονται προς την Ευρώπη προς απογοήτευση της Κομισιόν που διαπιστώνει με θλίψη ότι «μόνο το 31% των μεταναστών με υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο σε χώρες του ΟΟΣΑ επέλεξε ως προορισμό του την ΕΕ». Κεντρικός στόχος στην ΕΕ παραμένει η «προστασία των συνόρων» που με καθαρά υποκριτικό τρόπο βαφτίζεται ως «προστασία των προσφύγων και μεταναστών από επικίνδυνα ταξίδια» και «εξάρθρωση των παράνομων διακινητών». Λες και οι παράνομοι διακινητές μεταφέρουν επικίνδυνα εμπορεύματα και όχι ανθρώπους που εξαναγκάζονται να υποστούν όλο αυτό το μαρτύριο μόνο και μόνο για να έχουν την πιθανότητα μιας καλύτερης ζωής.
Η «ευαίσθητη» Ευρώπη ενδιαφέρεται να εξαλείψει και τη γενεσιουργό αιτία της μετανάστευσης! Για τι τους περάσατε τους γραβατωμένους γιάπηδες που στρογγυλοκάθονται στα αναπαυτικά γραφεία της Κομισιόν, για τίποτα αναίσθητους; Πολιτισμένοι άνθρωποι είναι, γι αυτό και εκπονούν… μακρόπνοα σχέδια με «έναν έξυπνο συνδυασμό βραχυπρόθεσμων πόρων και μακροπρόθεσμων χρηματοδοτικών μέσων προκειμένου να επιτευχθούν άμεσα αποτελέσματα αλλά και να αντιμετωπιστούν τα γενεσιουργά αίτια της μετανάστευσης» (από το ίδιο Δελτίο Τύπου). Το καλύτερο ακολουθεί: τα σχέδια αυτά δεν κοστίζουν παρά… πενταροδεκάρες! Βραχυπρόθεσμα, το «Καταπιστευματικό Ταμείο για την Αφρική» θα ενισχυθεί με 1 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα μισά προέρχονται από το αποθεματικό του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης και τα άλλα μισά θα ζητηθούν από τα κράτη μέλη! Το φθινόπωρο του 2016, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση για ένα νέο Ταμείο ως μέρος «ενός φιλόδοξου εξωτερικού επενδυτικού σχεδίου προκειμένου να κινητοποιηθούν επενδύσεις σε αναπτυσσόμενες τρίτες χώρες, με βάση την πείρα που αποκτήθηκε από το επιτυχημένο Επενδυτικό Σχέδιο για την Ευρώπη»! Μιλάμε για το… αστρονομικό ποσό των 3.1 δισ. ευρώ που σύμφωνα με την ανακοίνωση της Κομισιόν θα ενεργοποιήσει συνολικές επενδύσεις ύψους 31 δισ. ευρώ με πιθανότητα αύξησης έως 62 δισ. ευρώ, αν συμβάλουν τα κράτη μέλη και άλλοι εταίροι με ποσά αντίστοιχα με εκείνα που θα διαθέσει η ΕΕ.
Το πρόβλημα των αφρικανικών χωρών, όμως, δεν είναι πρόβλημα επενδύσεων. Γιατί αυτές, ακόμα κι αν γίνουν, όπως «αισιόδοξα» αναφέρεται, δε θα οδηγήσουν στην αύξηση των πενιχρών μεροκάματων. Οι καπιταλιστές επενδύουν τα χρήματά τους αναζητώντας το μέγιστο κέρδος. Αν διαπιστώσουν ότι δεν το πετυχαίνουν, δεκάρα δε θα επενδύσουν.
Πάρτε για παράδειγμα τη Νιγηρία, που η ανάπτυξη της οικονομίας της ήταν εντυπωσιακή τα τελευταία χρόνια. Σήμερα έχει φτάσει να είναι η χώρα με το μεγαλύτερο ΑΕΠ στην Αφρική (ξεπέρασε και τη Νότια Αφρική)! Πού βρίσκεται όμως το ποσοστό φτώχειας; Σύμφωνα με παλαιότερο (13/2/12) δημοσίευμα του BBC (https://www.bbc.com/news/world-africa-17015873), που επικαλείται στοιχεία του γραφείου στατιστικής της Νιγηρίας, το 61% των κατοίκων της ζούσε το 2010 σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας (κάτω από 1 δολάριο τη μέρα). Το ποσοστό αυτό ήταν 54,7% το 2004 και αυξήθηκε παρά την οικονομική ανάπτυξη. Ψάχνοντας στην ιστοσελίδα του γραφείου στατιστικής της Νιγηρίας (https://www.nigerianstat.gov.ng/report/253), βρήκαμε ότι η τελευταία χρονιά που δίνονται στοιχεία για την φτώχεια είναι το 2010, για το οποίο αναφέρεται εθνικό ποσοστό φτώχειας κοντά στο 63%, ενώ για το 2004 το ποσοστό εμφανίζεται ελαφρώς (κατά 2,5% περίπου) αυξημένο (το δημοσίευμα του BBC το εμφανίζει μειωμένο). Οποια εκδοχή κι αν πάρει κανείς, θα διαπιστώσει ότι η φτώχεια στη Νιγηρία δεν μειώθηκε παρά τη ραγδαία οικονομική ανάπτυξη.
Γι' αυτό και οι αυστριακοί κυβερνώντες, που λίγο έλειψε στις πρόσφατες εκλογές να χάσουν την εξουσία από τους ναζιστές, είναι πιο πρακτικοί. Αφησαν κατά μέρος τις ανθρωπιστικές μπουρδολογίες και διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών ξεκαθάρισαν ότι κάθε «παράνομος» μετανάστης που έρχεται στην Ευρώπη μπαίνοντας μέσα σε μία βάρκα θα πρέπει να απελαύνεται άμεσα και να μη δικαιούται άσυλο! Ο 29χρονος αυστριακός ΥΠΕΞ, σε συνέντευξή του στην ελβετική εφημερίδα NZZ την περασμένη Κυριακή αιτιολόγησε αυτή τη θέση προβάλλοντας το παράδειγμα της Αυστραλίας από την οποία -όπως χαρακτηριστικά είπε- «έχουμε να μάθουμε πολλά». Η Αυστραλία στέλνει τους μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης σε απομονωμένα νησιά (κάτι σαν τη Μακρόνησο για να καταλαβαινόμαστε) όπως η Παπούα Νέα Γουϊνέα ή σε χώρες με μεγάλη φτώχεια όπως η Καμπότζη, αδιαφορώντας για τις συνεχείς κριτικές εναντίον της από διάφορες ΜΚΟ. Αυτό προτείνει να κάνει και η ΕΕ, φροντίζοντας παράλληλα και τη φήμη της σαν… «κοιτίδα της δημοκρατίας»!
