«Ποιον να εμπιστευτούμε;» ρωτούν τα αμερικάνικα στρατεύματα μετά το χαμό στη Μοσούλη (22/11/2004).
Πέρα από την καταστροφή αστυνομικών σταθμών και το θάνατο ιρακινών στρατιωτών, οι αντάρτες έχουν καταφέρει να πλήξουν τις τελευταίες δέκα μέρες στη Μοσούλη την εμπιστοσύνη ανάμεσα στα αμερικάνικα στρατεύματα και τους Ιρακινούς, που κατακτήθηκε σκληρά.
Υστερα από 19 μήνες προσπάθειας για την οικοδόμηση σχέσεων στην τρίτη σε μέγεθος πόλη του Ιράκ, δύο μέρες βίαιης αναταραχής και οι συνέπειές της έχουν αφήσει τα αμερικάνικα στρατεύματα να αναρωτιούνται ποιοι πραγματικά είναι σύμμαχοί τους και πολλούς Ιρακινούς πιο επιφυλακτικούς από ποτέ απέναντι στους Αμερικάνους.
«Είναι αδύνατο να πεις ποιος είναι με το μέρος μας, ιδιαίτερα όταν αναφέρεσαι στην αστυνομία. Εχουμε μάθει ότι πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα για να οικοδομήσουμε τοπικές δυνάμεις και αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει στην πόλη, αλλά αυτό απαιτεί χρόνο. Είναι σαν να αρχίζουμε τώρα», μας είπε ο λοχαγός Ρόμπερτ Λάκεϊ, διοικητής ενός λόχου της αμερικάνικης ταξιαρχίας Στράικερ, που περιπολεί στη Μοσούλη και σε μεγάλο μέρος του βόρειου Ιράκ.
Πολλοί ιρακινοί αστυνομικοί πέταξαν τα όπλα τους και το έβαλαν στα πόδια όταν εκατοντάδες αντάρτες επιτέθηκαν σε αστυνομικά τμήματα της Μοσούλης και έπειτα τα λεηλάτησαν, τα έκαψαν ή τα ανατίναξαν στις 10 – 11 του Νοέμβρη.
Από τότε, τουλάχιστον 25 ιρακινοί αστυνομικοί και στρατιώτες έχουν βρεθεί νεκροί στην πόλη, είτε αποκεφαλισμένοι είτε πυροβολημένοι στο κεφάλι και πεταμένοι στην άκρη του δρόμου.
Οι αντάρτες έχουν επίσης καταφέρει να τρομοκρατήσουν μερικούς από τους στενότερους φίλους των Αμερικάνων, τους Ιρακινούς που διακινδυνεύουν το θάνατο και εργάζονται ως μεταφραστές ή εργολάβοι γι αυτούς. Τις δυο τελευταίες βδομάδες, περισσότεροι από 50 Ιρακινοί που δούλευαν σε μια αμερικάνικη βάση στο κέντρο της Μοσούλης, από καθαριστές μέχρι μεταφραστές έχουν παραιτηθεί, τρομοκρατημένοι από τις απειλές των ανταρτών.
ΚΛΙΜΑ ΦΟΒΟΥ
Οι μεταφραστές σε μια άλλη αμερικάνικη βάση παραμένουν ακόμη στη θέση τους, αλλά κατ’ ιδίαν λένε ότι πρέπει να παραιτηθούν αν συνεχιστούν οι απειλές.
«Μ’ αρέσουν οι Αμερικάνοι, αλλά μπορούν να κάνουν πολύ λίγα για να με προστατέψουν», μας είπε ένας μεταφραστής που αυτοαποκαλείται Στηβ για να αποκρύψει το ιρακινό του όνομα και φορά γυαλιά ηλίου για να κρύβει το πρόσωπό του. «Είμαι ανήσυχος . Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί πολύ τις τελευταίες μέρες».
Διοικητές του αμερικάνικου στρατού υποστηρίζουν ότι μπορεί να χρειαστούν μήνες, ίσως και πολύ περισσότερο, για να ανασυγκροτήσουν την αστυνομική δύναμη της Μοσούλης. Και αυτό το χρόνο οι αμερικάνικες και οι ιρακινές αρχές δεν τον έχουν. Οι αμερικάνικες δυνάμεις έχουν δεσμευτεί να ανακαταλάβουν όλες τις εξεγερμένες περιοχές μέχρι το τέλος του χρόνου και να μεταβιβάσουν περισσότερο έργο ασφάλειας για τις εκλογές στο τέλος Ιανουαρίου στην ιρακινή αστυνομία και στην Εθνική Φρουρά.
Κατά την έρευνα στα ερείπια των έξι κατεστραμμένων αστυνομικών τμημάτων τη Δευτέρα, ένας αμερικάνος αξιωματικός δήλωσε ότι πιθανόν θα περάσουν μήνες για να στηθούν νέα αστυνομικά τμήματα, πόσο μάλλον για να επανδρωθούν με αξιόπιστους και μάχιμους άντρες.
«Ελπίζουμε ότι η επόμενη φουρνιά αντρών θα είναι καλύτερη από την τελευταία, διαφορετικά χάνουμε πραγματικά τον καιρό μας», δήλωσε ο υπολοχαγός Νόελ Ροντρίγκεζ, επικεφαλής μιας διμοιρίας της ταξιαρχίας Στράικερ.
Οι αμερικάνικες αρχές δαπάνησαν εκατομμύρια δολάρια και πολλές ώρες εργασίας για να συγκροτήσουν, να εκπαιδεύσουν και να εφοδιάσουν την αστυνομική δύναμη 4.000 αντρών της Μοσούλης την περασμένη χρονιά, για να λιποτακτήσει το 80% απ’ αυτήν τη στιγμή που απειλήθηκε από τους αντάρτες.
Η Αστυνομική Ακαδημία της Μοσούλης κόστους πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, γεμάτη με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, όπλα, εξοπλισμό πρώτων βοηθειών και άλλα εφόδια δέχθηκε επίθεση και λεηλατήθηκε και στη θέση της βρίσκονται τώρα συντρίμμια και ερείπια. Λίγες μέρες πριν δεχθεί την επίθεση των ανταρτών, την είχαν επισκεφθεί ανώτατοι αμερικάνοι στρατιωτικοί στο Ιράκ και εγκωμίασαν την αποτελεσματικότητα της στρατολόγησης και της εκπαίδευσης.
Η καχυποψία των Αμερικάνων για την ιρακινή αστυνομία είναι τώρα τόσο βαθιά, ώστε κι αυτοί ακόμη που παρέμειναν στη θέση τους (σ.σ. δεν λιποτάχτησαν) θεωρούνται επικίνδυνοι.
Πριν προσπεράσει το μόνο αστυνομικό τμήμα στην περιοχή του που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της αστυνομίας, ένας αμερικάνος αξιωματικός μας εξήγησε ότι αν οι αστυνομικοί δεν φοράνε αλεξίσφαιρα γιλέκα και δεν απαντήσουν όταν τους χαιρετήσει κουνώντας το χέρι, τότε αυτοί πιθανότατα είναι με το μέρος των ανταρτών.
Το να μη φορούν αλεξίσφαιρα γιλέκα δείχνει ότι είναι με το μέρος των ανταρτών, γι αυτό και προφανώς γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να δεχτούν πυροβολισμούς ή επίθεση από αντάρτες, μας εξήγησε ο αξιωματικός.
Κανείς απ’ αυτούς δεν φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο και κανείς δεν απάντησε στον χαιρετισμό του αξιωματικού».
