Μέρες οργής στον αραβικό κόσμο

Τελικά, όσοι φοβόντουσαν για το «επαναστατικό ντόμινο» στον αραβικό κόσμο, μετά την εξέγερση στην Τυνησία, επιβεβαιώθηκαν απόλυτα. Οι αραβικοί λαοί, έχοντας αναθαρρήσει από την πτώση δύο δικτατόρων που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ακλόνητοι και έχαιραν της «εμπιστοσύνης» της «διεθνούς κοινότητας» (του Μπεν Αλι στην Τυνησία και του Χόσνι Μουμπάρακ στην Αίγυπτο), βγαίνουν στους δρόμους πολλών αραβικών χωρών ζητώντας περισσότερα δικαιώματα και συγκρούονται με την αστυνομία. Μετά την Αίγυπτο, ο κατάλογος των χωρών με εξεγερτικά φαινόμενα αυξάνεται, όπως αναφέρουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία. Παρακάτω παραθέτουμε τις τελευταίες εξελίξεις σε διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής, στις οποίες ξέσπασαν συγκρούσεις την εβδομάδα που μας πέρασε.
 

Στο νησιωτικό αυτό βασίλειο του Περσικού Κόλπου με τους 1.3 εκατομμύρια κατοίκους (από τους οποίους οι μισοί μόνο είναι ντόπιοι, ενώ οι υπόλοιποι μισοί είναι ξένοι εργάτες), οι διαδηλώσεις κερδίζουν συνεχώς έδαφος, όπως επεσήμαινε το Αλ-Τζαζίρα την περασμένη Τετάρτη. Χιλιάδες διαδηλωτές έχουν καταλάβει κεντρική πλατεία στην πρωτεύουσα Μανάμα. Σύμφωνα με τον ανταποκριτή του πρακτορείου, οι διαδηλωτές είναι καλά οργανωμένοι και λένε ότι θα μετατρέψουν την πλατεία σε ορμητήριό τους, κατά το πρότυπο της πλατείας Ταχρίρ του Καΐρου.
 

Στις δύο μέρες διαδηλώσεων, που ξεκίνησαν τη Δευτέρα, έχουν σκοτωθεί δύο διαδηλωτές, ο ένας από τους οποίους δολοφονήθηκε όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά τη διάρκεια της κηδείας του πρώτου. Αν και ο βασιλιάς βγήκε στην τηλεόραση και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τους δολοφονημένους διαδηλωτές (!) υποσχόμενος μάλιστα ότι θα συσταθεί επιτροπή για να διερευνήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σκοτώθηκαν, οι διαδηλωτές αρνούνται να διαλυθούν, ζητώντας πολιτικές ελευθερίες, περισσότερα δικαιώματα και την παραίτηση του πρωθυπουργού της χώρας, που κυβερνά εδώ και 40 χρόνια (από το 1971)!
 

Σε τρεις πόλεις της χώρας σημειώθηκαν εκτεταμένες συγκρούσεις, με τους διαδηλωτές να ζητούν την πτώση του Καντάφι που επί 41 χρόνια κυβερνά τη χώρα. Εκατοντάδες διαδηλωτές επιτέθηκαν σε αστυνομικά τμήματα στην ανατολική πόλη Μπεγίντα, φωνάζοντας «ο λαός θέλει το τέλος του καθεστώτος». Στην πόλη Ζεντάν, στο βορρά (120 χιλιόμετρα από την Τρίπολη της Λιβύης), εκατοντάδες άτομα βγήκαν στους δρόμους και έβαλαν φωτιά στο αρχηγείο της Ασφάλειας και σε ένα αστυνομικό τμήμα, ενώ έστησαν τέντες στο κέντρο της πόλης. Στην πόλη Βεγγάζη, που αποτελεί εδώ και χρόνια προπύργιο των αντικανταφικών και βρίσκεται 1.000 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα, σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις με τους διαδηλωτές να πετούν βόμβες μολότοφ και τους μπάτσους να τους χτυπούν με υδραντλίες και πλαστικές σφαίρες για να τους διαλύσουν. Το αποτέλεσμα ήταν 38 τραυματίες, οι 10 από τους οποίους ήταν μπάτσοι.
 

Σε τηλεφωνική συνέντευξη λίβυου συγγραφέα στο Αλ-Τζαζίρα, ο συγγραφέας αποκάλυψε ότι ασφαλίτες με πολιτικά χρησιμοποίησαν δακρυγόνα, γκλομπ και καυτό νερό για να διαλύσουν τους διαδηλωτές. Ο συγγραφέας μετά από λίγες ώρες συνελήφθη. Την ίδια στιγμή, 213 προσωπικότητες από διάφορους τομείς της κοινωνίας της Λιβύης, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών ακτιβιστών, δικηγόρων, φοιτητών, ακόμα και κυβερνητικών αξιωματούχων, ζήτησαν την παραίτηση του Καντάφι. Προκειμένου να εμφανιστεί διαλακτικό το καθεστώς, αποφάσισε την απελευθέρωση 110 κρατουμένων από μία παράνομη οργάνωση (που πέρσι καταδίκασε την βία), ονόματι Μαχητική Ομάδα των Ισλαμιστών της Λιβύης.
 

Μέσα σε έξι μέρες καθημερινών διαδηλώσεων, έχουν σκοτωθεί δύο διαδηλωτές. Επίκεντρα των διαδηλώσεων η πρωτεύουσα Σανάα και η πόλη του Αντεν (η μεγαλύτερη πόλη της χώρας στο βορρά). Οι διαδηλωτές ζητούν την πτώση του προέδρου Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ. Στο Αντεν, η αστυνομία πυροβόλησε στον αέρα και πέταξε δακρυγόνα για να διαλύσει γύρω στους 500 διαδηλωτές σκοτώνοντας πισώπλατα έναν από αυτούς. Οι διαδηλωτές πέταξαν πέτρες στην αστυνομία, έκαψαν αυτοκίνητα και μπούκαραν σε ένα δημοτικό κτίριο από όπου ακούγονταν ανταλλαγές πυροβολισμών.
 

Στην πρωτεύουσα Σανάα, σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ αντικυβερνητικών διαδηλωτών και οπαδών της κυβέρνησης. Εκατοντάδες φοιτητές είχαν κατασκηνώσει σε πλατεία που βρίσκεται κοντά στο προεδρικό μέγαρο, δεχόμενοι επιθέσεις από οπαδούς του Σάλεχ που ήταν οπλισμένοι με πέτρες και ρόπαλα. Οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν και στο χώρο του πανεπιστημίου, μέχρι να επιβάλει την τάξη η αστυνομία. Εργάτες σε αρκετές κρατικές υπηρεσίες διαδήλωσαν για μισθολογικές αυξήσεις και την εκδίωξη των διευθυντών τους. Σε κινητοποιήσεις κατέβηκαν ακόμα και οι δικαστές (!) διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς και την παραίτηση όλου του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου και του υπουργού Δικαιοσύνης.
 

Ο άνεμος της αντίστασης που πνέει σ’ όλο τον αραβικό κόσμο δεν ήταν δυνατόν να αφήσει απέξω το Ιράκ, όπου ο λαός ύστερα από 8 χρόνια αμερικάνικης κατοχής και εμφύλιας σφαγής αρχίζει να διεκδικεί τα αυτονόητα για να βελτιώσει την άθλια καθημερινότητά του. Οι κινητοποιήσεις και οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας αυξάνονται και απλώνονται, με μεγαλύτερη κάθε φορά μαζικότητα.
 

Στις 16 Φεβρουαρίου, τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από πυρά της αστυνομίας που επιχείρησε να διαλύσει 2.000 περίπου διαδηλωτές στην πόλη Κουτ του νότιου Ιράκ, που διαμαρτύρονταν για την ανεργία, τις διαλυμένες δημόσιες υπηρεσίες, τις συνεχείς διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και νερού και τη διαφθορά και απαιτούσαν την παραίτηση του επαρχιακού κυβερνήτη. Στις συγκρούσεις που ακολούθησαν τραυματίστηκαν 15 διαδηλωτές και 15 αστυνομικοί, ενώ εξοργισμένοι διαδηλωτές κατέλαβαν το κτίριο του επαρχιακού συμβουλίου και έβαλαν φωτιά σε δύο κυβερνητικά κτίρια και στην επίσημη κατοικία του κυβερνήτη.
 

Η αστυνομία προσπάθησε να αποσείσει την ευθύνη για τους τρεις θανάτους, υποστηρίζοντας ότι οι αστυνομικοί πυροβόλησαν στον αέρα και κατηγορώντας τους ιδιωτικούς φρουρούς που έχει μισθώσει ο επαρχιακός κυβερνήτης ότι πυροβόλησαν στο ψαχνό τους διαδηλωτές.
 

Μια μέρα νωρίτερα, χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στη Βαδγάτη, στη Φαλούτζα, στη Βασόρα και στο Κιρκούκ απαιτώντας προγράμματα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, αύξηση των μισθών, βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών και έλεγχο των τιμών των προϊόντων, που καλπάζουν. Κάτω από την πίεση της λαϊκής οργής και του φόβου για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, στις 14 Φεβρουαρίου, η ιρακινή κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναβάλει την αγορά 18 πολεμικών αεροσκαφών F – 16 από τις ΗΠΑ για να διαθέσει τα χρήματα σε κάποια προγράμματα για την ανακούφιση της φτώχειας.
 

Δύο διαδηλωτές σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικής διαδήλωσης στην Τεχεράνη την Δευτέρα. Η διαδήλωση πνίγηκε στα δακρυγόνα και δεκάδες τραυματίστηκαν από την επέμβαση της αστυνομίας. Η κυβέρνηση χρεώνει την δολοφονία του ενός εκ των δύο διαδηλωτών, στους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές. Κατά τη διάρκεια της κηδείας του, σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ αντικυβερνητικών και φιλοκυβερνητικών διαδηλωτών, ενώ ο Αχμαντινετζάντ κατακεραύνωσε τους «εχθρούς του έθνους» που κατεβαίνουν στις διαδηλώσεις.