Κόντρες για την εξουσία, ενότητα στους κατοχικούς στόχους του σιωνισμού

Πέντε χιλιάδες νοματαίοι (τόσους τους υπολόγισε η αστυνομία) δεν είναι και λίγοι για συγκέντρωση στο Ισραήλ. Η είδηση, όμως, δε βρίσκεται τόσο στον αριθμό τους όσο στο βασικό τους σύνθημα: «Νετανιάχου παραιτήσου». Ηταν η πρώτη συγκέντρωση με τέτοιο περιεχόμενο στα τόσα χρόνια που ο Νετανιάχου κυβερνά ως πρωθυπουργός το Ισραήλ.
 
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν ήταν και οπαδοί του Λικούντ ανάμεσα στους διαδηλωτές. Γνωρίζουμε, όμως, ότι οι φωνές μέσα στο κόμμα του που καλούν τον Νετανιάχου να παραμερίσει ούτε τόσες πολλές είναι ούτε τόσο δυνατές. Γι' αυτό και ο «Μπίμπι» τις έχει «γραμμένες». Δεν έχει καμιά διάθεση να φύγει και ν' αντιμετωπίσει μόνος του, ως ιδιώτης, την άσκηση τριών διώξεων σε βάρος του με κατηγορίες για διαφθορά, στην οποία προχώρησε ο γενικός εισαγγελέας του σιωνιστικού μορφώματος. Αλλωστε, οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται δείχνουν ότι μ' αυτόν επικεφαλής το Λικούντ θα χάσει ελάχιστα από το νεόκοπο κόμμα του Μπένι Γκανζ, ενώ χωρίς αυτόν θα χάσει με μεγάλη διαφορά. Προφανώς, ανάμεσα στο σιωνιστικό όχλο ο Νετανιάχου εξακολουθεί να είναι «μούρη».
 
Και κάτι ακόμα. Αυτοί που διαδήλωσαν ζητώντας από τον (ακόμα πρωθυπουργό) Νετανιάχου να παραιτηθεί δεν ήταν τίποτα προοδευτικοί. Σιωνιστές μέχρι το μεδούλι ήταν, οι οποίοι συσπειρώνονται γύρω από τον Γκανζ και το κόμμα του, το δήθεν κεντρώο, αλλά με την ίδια σκληρή σιωνιστική γραμμή έναντι των Παλαιστινίων. Αυτή είναι μια σταθερά για το Ισραήλ και δεν αλλάζει. Αλλο η διαμάχη για τον κομματικό έλεγχο της εξουσίας, άλλο η ενότητα στους κατοχικούς στόχους του σιωνισμού.