«Οταν πηγαίνεις να προστατέψεις ένα λαό, ο λαός πρέπει να θέλει να τον προστατέψεις». Με τα λόγια αυτά, μεταξύ άλλων, προσπάθησε να εξηγήσει ο διοικητής των αμερικάνικων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, στρατηγός Στάνλεϊ ΜακΚρίσταλ, την απόφαση για την αναβολή από τον Ιούνιο το Σεπτέμβριο της εκκαθαριστικής επιχείρησης στην Κανταχάρ απευθυνόμενος στη σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ, που πραγματοποιήθηκε στις 10-11 Ιουνίου στις Βρυξέλλες. Και πρόσθεσε ότι απαιτείται μια «πιο προσεκτική προσέγγιση», μια πιο αργή και βαθμιαία προσπάθεια που θα υπονομεύει την επιρροή των Ταλιμπάν.
Πρόκειται για ισχυρό πλήγμα στο περιβόητο σχέδιο ΜακΚρίσταλ να χτυπήσει και να αποδυναμώσει τους Ταλιμπάν στα ισχυρότερα προπύργιά τους, στις επαρχίες Χέλμαντ και Κανταχάρ με δύο, τις μεγαλύτερες από την έναρξη του πολέμου, εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.
Είναι σαφές τόσο από τα λόγια του στρατηγού ΜακΚρίσταλ όσο και από ένα μακροσκελές άρθρο της «Ουάσιγκτον Ποστ» (10/6/10), με τίτλο «Εχει πολύ δρόμο ακόμη η αμερικάνικη επιχείρηση στη Μαρτζάχ» ότι οι Αμερικάνοι αντιμετωπίζουν δύο κρίσιμα προβλήματα, τη μαζική λαϊκή αντίθεση στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και την ισχυρή αντίσταση των Ταλιμπάν.
Καθοριστικός παράγοντας για την αναβολή της επιχείρησης στην Κανταχάρ είναι, όπως προκύπτει και από πλήθος δημοσιευμάτων αμερικάνικων εφημερίδων, η αποτυχία της εκκαθαριστικής επιχείρησης στην περιοχή Μαρτζάχ της επαρχίας Χέλμαντ, η οποία ξεκίνησε τον περασμένο Φεβρουάριο με τη συμμετοχή 15.000 αμερικάνων και αφγανών στρατιωτών σε μια γεωργική περιοχή με 80.000 περίπου πληθυσμό, διάσπαρτο σε χωριά. Η επιχείρηση αυτή επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως μοντέλο για την πολύ μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκκαθαριστική επιχείρηση στην επαρχία Κανταχάρ. Υστερα από σφοδρές συγκρούσεις πέντε ημερών, οι Ταλιμπάν κρύφτηκαν ή αποσύρθηκαν σε άλλες περιοχές και για λίγο διάστημα επικράτησε ηρεμία. Ομως σύντομα οι Ταλιμπάν ανασυγκροτήθηκαν και επανήλθαν. Ιδού μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα από το προαναφερόμενο δημοσίευμα της «Ουάσιγκτον Ποστ»:
«…Ανταλλαγές πυρών μεταξύ ανταρτών και των δυνάμεων ασφάλειας γίνονται καθημερινά, με αποτέλεσμα περισσότερους θανάτους και τραυματισμούς πεζοναυτών τον περασμένο μήνα από τον πρώτο μήνα της επιχείρησης, που ξεκίνησε στα μέσα Φεβρουαρίου…
«Οι αντάρτες τοποθετούν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς στους δρόμους και μικρές ομάδες μαχητών πυροβολούν πεζά περίπολα πεζοναυτών..»
«Οι πεζοναύτες και οι αφγανοί στρατιώτες προχωρούν, όμως κάθε βήμα μπροστά ακολουθείται από μισό τουλάχιστον βήμα πίσω.
Τα δύο τρίτα των υπαίθριων πάγκων έχουν ανοίξει στο κεντρικό παζάρι, αλλά ο μοναδικός φούρναρης διέφυγε πριν από μια βδομάδα, αφότου οι αντάρτες απήγαγαν το γιο του ως αντίποινα, γιατί πουλούσε στα ξένα στρατεύματα και στην αστυνομία.
Οι άντρες έχουν αρχίσει να αφήνουν τις γυναίκες να κυκλοφορύν έξω, όμως, όταν οι γυναίκες πεζοναύτες κάλεσαν την περασμένη βδομάδα τις ντόπιες σε μια συνάντηση, δεν παρουσιάστηκε καμιά».
« Η Αμερικάνικη Υπηρεσία για την Διεθνή Ανάπτυξη χρηματοδοτεί την πρόσληψη 10.000 κατοίκων της Μαρτζάχ για να δουλέψουν για τον καθαρισμό των αρδευτικών καναλιών που διασχίζουν την έρημο, όμως μόνο 1.200 αιτήσεις έγιναν».
«Η αργή και ανώμαλη πρόοδος έχει ανησυχήσει ανώτερους στρατιωτικούς αξιωματούχους στην Καμπούλ και στην Ουάσιγκτον, που σκόπευαν να χρησιμοποιήσουν τη Μαρτζάχ ως μοντέλο για να αποδείξουν ότι περισσότερα στρατεύματα και μια νέα στρατηγική μπορούν να αποφέρουν σημαντικά κέρδη εναντίον των Ταλιμπάν. Ο στρατηγός ΜακΚρίσταλ, ο ανώτατος διοικητής των αμερικανονατοϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, είπε σε αξιωματικούς στα τέλη Μαΐου ότι υπάρχει μια αυξανόμενη αίσθηση ότι η Μαρτζάχ είναι «μια αιμοραγούσα πληγή».
Η καθήλωση των αμερικάνικων στρατευμάτων στη Μαρτζάχ και η ισχυρή αντίσταση που συναντούν στην επαρχία Κανταχάρ όχι μόνο ανάγκασαν την αμερικανονατοϊκή στρατιωτική διοίκηση να αποφασίσει την αναβολή για το φθινόπωρο της επιχείρησης στην Κανταχάρ, αλλά έχουν προκαλέσει σοβαρές αμφιβολίες, ενστάσεις και αγωνιώδεις συζητήσεις στα αμερικανονατοϊκά στρατιωτικά και πολιτικά επιτελεία σχετικά με την ορθότητα και την αποτελεσματικότητα της σημερινής αμερικάνικης στρατηγικής. Η σχετική αρθρογραφία στον αμερικάνικο τύπο πληθαίνει και αμφισβητείται όλο και πιο έντονα από πολλές πλευρές η τήρηση του χρονοδιαγράμματος για την έναρξη της αποχώρησης των αμερικάνικων στρατευμάτων από το Αφγανιστάν που έχει θέσει ο Ομπάμα.
Η δήλωση στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» (13/6/10) του βρετανού αξιωματούχου Ρίτζαρντ Μπάρετ, επικεφαλής της ομάδας του ΟΗΕ που παρακολουθεί τη δράση των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα και πρώην επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της βρετανικής Ιντέλιτζενς Σέρβις, τα λέει όλα: «Δεν νομίζω ότι τα δυτικά κράτη έχουν μια ξεκάθαρη πολιτική. Δεν ξέρουν, πραγματικά δεν ξέρουν τι να κάνουν».
Σύμφωνα με απόρρητα στοιχεία του ΝΑΤΟ, που διέρρευσαν στη βρετανική εφημερίδα «Independent» (13/6/10), μέσα σε έξι μήνες, από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι το Μάρτιο του 2010, έγιναν 3.594 επιθέσεις με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς στο νότιο Αφγανιστάν, όπου έχουν αναπτυχθεί και επιχειρούν 10.000 βρετανοί στρατιώτες. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε 21 επιθέσεις κατά μέσο όρο την ημέρα και στο 78% του συνόλου των επιθέσεων αυτού του είδους σ’ όλη τη χώρα. Αυτό σημαίνει ότι σημειώθηκε αύξηση κατά 236% των επιθέσεων αυτών σε σχέση με την ίδια περίοδο της προηγούμενης χρονιάς. Παράλληλα σημειώθηκε αύξηση των ένοπλων επιθέσεων σ’ όλη τη χώρα, ενώ ο αριθμός των νεκρών βρετανών στρατιωτών από την αρχή του πολέμου έχει φτάσει μέχρις στιγμής στους 298. Καθώς ο αριθμός των θυμάτων αναμένεται ότι θα αυξηθεί πολύ περισσότερο τη θερινή περίοδο, αυξάνεται και η αντίθεση των Βρετανών, οι οποίοι σε ποσοστό πάνω από 75% τάσσονται υπέρ της αποχώρησης των βρετανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του κυριακάτικου «Independent».
