Στις 13 Ιουνίου, οι «New York Times», επικαλούμενες πηγές του αμερικάνικου Πενταγώνου, αποκάλυψαν ότι οι ΗΠΑ έχουν ανακαλύψει τεράστια ανεκμετάλλευτα αποθέματα μεταλλευμάτων, αξίας περίπου 1 τρις δολαρίων, ικανά να αλλάξουν ριζικά την αφγανική οικονομία, ακόμη και την εξέλιξη του πολέμου στη χώρα.
Τα κοιτάσματα αυτά, που περιέχουν σίδηρο, χαλκό, κοβάλτιο, χρυσό, νιόβιο και στρατηγικής σημασίας βιομηχανικά μεταλλεύματα, όπως το λίθιο, είναι τόσο μεγάλα και περιέχουν τόσα πολλά μεταλλεύματα απαραίτητα για τη σύγχρονη βιομηχανία, ώστε τα Αφγανιστάν θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα εξόρυξης στον κόσμο.
Σε εσωτερική έκθεση του Πενταγώνου, την οποία επικαλείται η εφημερίδα, επισημαίνεται ότι το Αφγανιστάν θα μπορούσε να γίνει «η Σαουδική Αραβία του Λιθίου», αφού υπολογίζεται ότι τα κοιτάσματα λιθίου στη χώρα είναι ανάλογα της Βολιβίας, η οποία διαθέτει τα μεγαλύτερα γνωστά κοιτάσματα λιθίου στον κόσμο. Το λίθιο είναι απαραίτητο συστατικό των αυτοφορτιζόμενων μπαταριών και χρησιμοποιείται στα τηλέφωνα, στους φορητούς υπολογιστές και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.
Το Αφγανιστάν διαθέτει επίσης τεράστια αποθέματα σιδήρου και χαλκού καθώς και μεγάλα αποθέματα χρυσού στις περιοχές των Παστούν στο νότιο Αφγανιστάν.
Τα κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί σε διάφορες περιοχές της χώρας, κυρίως όμως στις νότιες και ανατολικές επαρχίες, όπου βρίσκονται τα προπύργια των Ταλιμπάν.
Οι έρευνες των αμερικάνων γεωλόγων βασίστηκαν σε μια σειρά χάρτες και στοιχεία που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη της Αφγανικής Γεωλογικής Έρευνας και είχαν συγκεντρωθεί από σοβιετικούς ειδικούς στη διάρκεια της κατοχής του Αφγανιστάν τη δεκαετία του ’80.
Τα αποτελέσματα τως ερευνών αυτών, που έχουν καλύψει το 70% του εδάφους του Αφγανιστάν, έχουν δημοσιευτεί εκτενώς από την Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ και την αντίστοιχη βρετανική από το 2007. Προς τι λοιπόν το δημοσίευμα των «New York Times», στο οποίο μάλιστα δόθηκε ευρύτατη δημοσιότητα διεθνώς; Γιατί ζεσταίνουν και ξανασερβίρουν τώρα ένα μπαγιάτικο φαγητό και μάλιστα με άμεση παρέμβαση του Πενταγώνου;
Οπως επισημαίνουν και πολλοί ξένοι αναλυτές, η υπόθεση αυτή έχει άμεση σχέση με τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα αμερικάνικα στρατεύματα στα καυτά μέτωπα του νοτιανατολικού Αφγανιστάν, με τον αυξανόμενο σκεπτικισμό και τις αμφιβολίες στα αμερικάνικα στρατιωτικά και πολιτικά επιτελεία σχετικά με το περιβόητο «σχέδιο ΜακΚρίσταλ» και τέλος με τις αλλαγές που ετοιμάζει ο Λευκός Οίκος στα πλαίσια μιας ακόμη αναθεώρησης της αμερικάνικης στρατηγικής στον πόλεμο του Αφγανιστάν.
Η προβολή του τεράστιου μεταλλευτικού πλούτου του Αφγανιστάν, δίνει μια ανάσα στο Λευκό Οίκο, είναι μια καλή είδηση ανάμεσα στα άσχημα νέα που φθάνουν στις ΗΠΑ καθημερινά από το Αφγανιστάν, όπου οι νεκροί νατοϊκοί στρατιώτες το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου έχουν φτάσει στους 44, από τους οποίους οι 27 είναι Αμερικάνοι. Οπου η μεγαλύτερη αμερικάνικη εκκαθαριστική επιχείρηση από την αρχή του πολέμου στην περιοχή Μαρτζάχ της επαρχίας Χέλμαντ έχει αποτύχει, και η πολυαναμενόμενη ακόμη μεγαλύτερη στην Κανταχάρ αναβλήθηκε από τις αρχές Ιουνίου για το Φθινόπωρο.
Η συζήτηση γύρω από το μεταλλευτικό πλούτο του Αφγανιστάν και τα τεράστια κέρδη που υπόσχεται σε όσους τον βάλουν στο χέρι χρησιμοποιείται επίσης για να μετριάσει την αυξανόμενη αντίθεση της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ και στις λοιπές νατοϊκές χώρες στη συνέχιση του πολέμου, αλλά και για να δώσει στο Λευκό Οίκο το πρόσχημα να παρατείνει τον πόλεμο και την παραμονή των αμερικάνικων στρατευμάτων στη χώρα πέρα από τον Ιούλιο του 2011, που έχει οριστεί από τον Ομπάμα ως όριο για την έναρξη της αποχώρησης του αμερικάνικου στρατού από το Αφγανιστάν.
Η άλλη και πολύ σημαντικότερη διάσταση της υπόθεσης αυτής είναι ότι ο τεράστιος μεταλλευτικός πλούτος του Αφγανιστάν αποτελεί το «μήλον της έριδος» ανάμεσα στα αρπακτικά που περιμένουν να τον λεηλατήσουν. Οι αμερικάνοι και οι στενότεροι δυτικοί σύμμαχοί τους στον πόλεμο επιδιώκουν να εμποδίσουν πρώτα απ’ όλα την Κίνα να απλώσει περισσότερο το πόδι της στον μεταλλευτικό πλούτο του Αφγανιστάν. Είναι γνωστό ότι η Κίνα κατάφερε, κάτω από την μύτη των Αμερικάνων, μέσω της κρατικής εταιρίας «Metallurgical Corp of China», να κλείσει το 2007 συμφωνία για την εκμετάλλευση του κοιτάσματος χαλκού Aynak, του πλουσιότερου γνωστού κοιτάσματος χαλκού της χώρας, δωροδοκώντας, όπως κατήγγειλαν αμερικάνικες και άλλες ενδιαφερόμενες δυτικές εταιρίες, με 30 εκατομμύρια δολάρια τον τότε αφγανό υπουργό ορυχείων, ο οποίος στη συνέχεια απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση κατ’ απαίτηση των Αμερικάνων.
Εκτός από τα μεγάλα αρπακτικά, σε αναμονή για το μεγάλο φαγοπότι είναι ντόπιοι ισχυροί πολέμαρχοι και φεουδάρχες, συνεργάτες των δυνάμεων κατοχής και άνθρωποι της εξουσίας, που δεν θα διστάσουν να πνίξουν τη χώρα στο αίμα προκειμένου να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο για πάρτη τους.
Ολα αυτά σημαίνουν συνέχιση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, πιθανότατα και εμφύλιο πόλεμο, περισσότερο πόνο και δυστυχία για τον αφγανικό λαό. Εκτός κι αν η αντίσταση χαλάσει και πάλι τα σχέδια των κατακτητών και των επίδοξων πλιατσικολόγων του φυσικού πλούτου της χώρας.
