Τα σκληρότερα μέτρα στην ιστορία της Αυστραλίας για τους ανθρώπους που ζητούν άσυλο στη χώρα, διασχίζοντας με σαπιοκάικα κατά χιλιάδες κάθε χρόνο τον Ινδικό Ωκεανό, εξήγγειλε ο νέος πρωθυπουργός από το κόμμα των Εργατικών Κέβιν Ρουντ.
Λίγες μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, αφού κατάφερε να εκθρονίσει την προκάτοχό του από το ίδιο κόμμα Τζούλια Γκίλαρντ στα μέσα Ιούλη, επισκέφτηκε την Ινδονησία, διαμετακομιστικό κέντρο για όσους ζητούν άσυλο από τη Νότια Ασία και τη Μέση Ανατολή, και στις 19 Ιούλη ανακοίνωσε την υπογραφή συμφωνίας με τον πρωθυπουργό της Παπούα Νέα Γουινέα, με την οποία οι αρχές της Αυστραλίας αποκτούν το δικαίωμα να απελαύνουν στη χώρα αυτή όσους φτάνουν στην Αυστραλία μέσω θαλάσσης και ζητούν πολιτικό άσυλο. Οι άνθρωποι αυτοί θα στέλνονται και θα παραμένουν σε κέντρα κράτησης στο νησί Μάνους και σε άλλα μέρη της Παπούα Νέα Γουινέα μέχρι να εξεταστεί το αίτημά τους. Αν το αίτημά τους απορριφθεί, θα στέλνονται πίσω στη χώρα τους ή θα απελαύνονται σε τρίτη χώρα. Σε περίπτωση που εγκριθεί, θα μπορούν να παραμείνουν και να εγκατασταθούν στην Παπούα Νέα Γουινέα, μια χώρα που μαστίζεται από τη φτώχεια, την εγκληματικότητα, την ανεργία και τη διαφθορά. Σε καμιά περίπτωση όμως στην Αυστραλία, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα.
Με άλλα λόγια, η Αυστραλία κλείνει τα σύνορά τους στους πρόσφυγες και καταδικάζει σε εξορία, σε εντελώς αφιλόξενο έδαφος, σε μακρινά νησιά του Ειρηνικού, ακόμη και τους λίγους στους οποίους θα υποχρεωθεί να χορηγήσει πολιτικό άσυλο. Η συμφωνία θα εφαρμοστεί αρχικά για δώδεκα μήνες και θα ανανεώνεται κάθε χρόνο. Ως αντάλλαγμα, η κυβέρνηση της Αυστραλίας θα δώσει στην Παπούα Νέα Γουινέα επιπλέον οικονομική και άλλης μορφής «βοήθειας» (προφανώς στον τομέα της καταστολής).
Η συμφωνία αιφνιδίασε ακόμη και το κόμμα των Φιλελεύθερων της αντιπολίτευσης, που είχε εξαγγείλει ότι θα «επιστρέφει τα καΐκια πίσω στη μέση του ωκεανού», καθώς τα δύο κόμματα (Εργατικοί και Φιλελεύθεροι) συναγωνίζονται σε ξενοφοβία, ρατσισμό και αντιμεταναστευτικά μέτρα ενόψει εκλογών μέχρι το τέλος του 2013. Γι' αυτό και ο αρχηγός των Φιλελεύθερων δεν είχε άλλη επιλογή από το να «καλωσορίσει τη νέα πολιτική». Στόχος της οποίας είναι, εκτός από το να εξασφαλίσει πολιτικά κέρδη στο κυβερνών κόμμα ενόψει εκλογών, να λειτουργήσει και ως αντικίνητρο για όσους ρισκάρουν κυριολεκτικά τη ζωή τους αναζητώντας καλύτερη τύχη στην Αυστραλία. Να πετύχει δηλαδή αυτό που δεν κατάφερε η διαβόητη «Pacific Solution» (Λύση του Ειρηνικού), η οποία εφαρμόστηκε από το 2001 μέχρι το 2007 από κυβερνήσεις των Φιλελεύθερων, αδρανοποιήθηκε το 2008 από την κυβέρνηση των Εργατικών (με πρωθυπουργό και τότε τον Κέβιν Ρουντ) και ενεργοποιήθηκε ξανά το 2012 από τη Τζούλια Γκίλαρντ.
Η «Pacific Solution» έδινε τη δυνατότητα στις αρχές της Αυστραλίας να μεταφέρουν ανθρώπους που ζητούσαν άσυλο σε κέντρα κράτησης στα νησιά Ναούρου και Μάνους της Παπούα Νέα Γουινέα, όπου παρέμεναν σε άθλιες συνθήκες μέχρι και πέντε χρόνια, περιμένοντας να εξεταστεί η αίτησή τους, με την ελπίδα να εγκριθεί και να μπορέσουν να εγκατασταθούν στην Αυστραλία. Με τα νέα μέτρα και αυτή η αμυδρή για τους περισσότερους ελπίδα έσβησε. Γι' αυτό και μόλις κυκλοφόρησε η είδηση για τα μέτρα αυτά εκδηλώθηκε εξέγερση σε κέντρο κράτησης μεταναστών υπό αυστραλιανή διοίκηση στο νησί Ναούρου. Κατά την διάρκεια της εξέγερσης πυρπολήθηκαν τα περισσότερα κτίρια του κέντρου, ενώ κατάφεραν να διαφύγουν οι μισοί περίπου από τους 545 πρόσφυγες που ζητούσαν άσυλο και κρατούνταν στο συγκεκριμένο κέντρο.
Το πρώτο εξάμηνο του 2013 έχουν υποβληθεί στην Αυστραλία περίπου 15.000 αιτήσεις χορήγησης πολιτικού άσυλου, έναντι περίπου 16.000 που υποβλήθηκαν την προηγούμενη, ενώ θεωρείται αμφίβολο αν και κατά πόσο θα καταφέρουν τα νέα εξοντωτικά μέτρα να περιορίσουν το ρεύμα μετανάστευσης των απελπισμένων.
