Κούρδοι της Συρίας

Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη

Η συμφωνία των Κούρδων της Συρίας με το καθεστώς Ασαντ (με εγγυητή τη Ρωσία) για την παράδοση της ημιαυτόνομης επαρχίας στα χέρια του συριακού στρατού αποτελεί το ουσιαστικό τέλος της… σοσιαλιστικής οικοδόμησης που κάποιοι φαντασιώνονταν ότι συντελείται στο Κομπάνι. Αφού τους ξεπούλησαν οι Αμερικάνοι, με τον Τραμπ να δηλώνει με περισσή χυδαιότητα ότι η χώρα του είναι 7.000 μίλια μακριά από τα εδάφη αυτά και αδιαφορεί αν θα τα πάρει ακόμα και ο… Ναπολέοντας (!), οι ηγέτες των Κούρδων της Συρίας αποφάσισαν να συνάψουν συμφωνία με τον προαιώνιο εχθρό τους, τον Ασαντ, ο οποίος τώρα –με την αμέριστη ρωσική βοήθεια, για να μην ξεχνιόμαστε- εμφανίζεται ως… απελευθερωτής και εγγυητής της ειρήνης απέναντι στην τούρκικη επιθετικότητα! Το είδαμε κι αυτό σ’ αυτόν τον άδικο απ’ όλες τις πλευρές πόλεμο! Οι κούρδοι ηγέτες να πηγαίνουν από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη συνάπτοντας συμφωνία με τον σφαγέα Ασαντ που μέχρι τώρα κατηγορούσαν (δικαίως) ως τύραννο!
 
Αν και η συμφωνία δεν έχει δημοσιευτεί στο σύνολό της και μόνο διαρροές στα μίντια μπορέσαμε να βρούμε, προβλέπει ότι ο στρατός του Ασαντ θα αναπτυχθεί μέχρι τα τουρκοσυριακά σύνορα και θα καταλάβει τις δύο μεγάλες κουρδικές πόλεις, το Κομπάνι και την Μανμπίτζ, κάτι που έγινε λίγες μέρες μετά τη σύναψή της. Σύμφωνα με τη συμφωνία, ο συριακός στρατός θα επιχειρήσει επίσης να «απελευθερώσει» μέχρι και το Αφρίν που ο τουρκικός στρατός κατέλαβε πέρσι. Αυτό, φυσικά, είναι στα χαρτιά, γιατί είναι ακόμα αμφίβολο κατά πόσο ο συριακός στρατός θα θελήσει να έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με τον τουρκικό. Αν γίνει αυτό, θα αλλάξουν άρδην οι ισορροπίες στην περιοχή. Κάτι τέτοιο, όμως, δε φαίνεται στον κοντινό ορίζοντα, με τον Ερντογάν να δηλώνει ότι δεν είναι προτεραιότητά του η τουρκική στρατιωτική παρουσία στην Μαντζίμπ που ήδη έχουν καταλάβει οι συριακές δυνάμεις.
 
Και τι μπορούσαν να κάνουν οι Κούρδοι της Συρίας, θα έλεγε όποιος πιστεύει ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς τους «μεγάλους». Τα μεγάλα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα, όμως, δεν προέκυψαν από τέτοιες πρακτικές. Θυμηθείτε τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Οι κομμουνιστές Βιετκόνγκ μπορεί να έπαιρναν σοβιετικά και κινέζικα όπλα, όμως ήταν αυτοί που πολεμούσαν στα λαγούμια, μετατρέποντας τη χώρα σε κόλαση για τους αμερικάνους κατακτητές, μέχρι που νίκησαν, με βαρύ κόστος σε ανθρώπινες ζωές αναμφισβήτητα. Αλλά και η πολύ πιο πρόσφατη Ιρακινή Αντίσταση, χωρίς κανένα ταξικό πολιτικό προσανατολισμό, είχε καταφέρει με το αντάρτικό της να κάνει δύσκολη τη ζωή των Αμερικάνων. Κι αν δεν υπήρχε η διάσπαση στους κόλπους της και η σιωπηρή συμφωνία κάτω από το τραπέζι με το Ιράν να μην κορυφωθεί, τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά σήμερα. Ούτε στη μία ούτε στην άλλη περίπτωση δεν είχαμε παράδοση της εξουσίας σε εχθρικές δυνάμεις. Γιατί ο Ασαντ και η Ρωσία ήταν μέχρι τώρα εχθρικές προς τους Κούρδους της Συρίας δυνάμεις, ας μην το ξεχνάμε αυτό.
 
Μήπως αυτή η πολιτική χωρίς αρχές, θα σώσει τους Κούρδους της Συρίας; Η απάντηση ήταν αρνητική εξ αρχής. Εμείς τονίζαμε ότι η συμμαχία με τους Αμερικάνους δε θα τους σώσει, όπως κι έγινε. Οι ιμπεριαλιστές (είτε Αμερικάνοι, είτε Ρώσοι, είτε οποιοιδήποτε άλλοι) δεν ενδιαφέρονται για τη δικαιοσύνη των λαών. Η πολιτική τους εκπορεύεται από τα συμφέροντα της κεφαλαιοκρατίας τους και δεν το έχουν σε τίποτα να άρουν την «προστασία» τους μόλις δουν ότι δεν τους συμφέρει πλέον η πολιτική που ακολουθούσαν μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η ιμπεριαλιστική «προστασία» είναι το τυράκι που προσφέρεται στους καταπιεσμένους λαούς για να συναινέσουν στην υποταγή τους και όχι η εγγύηση της απελευθέρωσής τους, που έρχεται με τον δικό τους ανεξάρτητο αγώνα, όπως τόσες φορές έχει αποδειχθεί στην παγκόσμια Ιστορία.
 
ΥΓ1. Μόνο γέλιο μπορούν να προκαλέσουν οι «κυρώσεις» κατά μελών της τουρκικής κυβέρνησης, που ανακοίνωσε ο Τραμπ! Αφού ξεπούλησε τους Κούρδους, τώρα το παίζει «σκληρός» με την Τουρκία, με ένα θέατρο «κυρώσεων» για τα μάτια του κόσμου! Αλλωστε, σύμφωνα με τον «πλανητάρχη», κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον ιταλό ομόλογό του, το ΡΚΚ ίσως να είναι χειρότερος τρομοκράτης από το ISIS! Αρα, ο Ερντογάν έχει δίκιο να θέλει να το αφανίσει!
 
ΥΓ2. Φυσικά, στην περιοχή εξακολουθεί να παίζεται ένα γιγάντιο γεωστρατηγικό παιχνίδι, με τη συμμετοχή ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (της Ρωσίας, των ΗΠΑ, της Γαλλίας σε δεύτερο ρόλο) και περιφερειακών δυνάμεων, όπως η Τουρκία και το Ιράν. Κι όπως γίνεται πάντοτε σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ο διεθνής αστικός Τύπος είναι γεμάτος από αναλύσεις της δεκάρας, στις οποίες κυριαρχεί η ραφινάτη συνωμοσιολογία και η εμμονή στα προσόντα και τις αδυναμίες των διάφορων κρατικών ηγετών (του Πούτιν, του Τραμπ, του Ερντογάν, του Ασαντ, του Ροχανί κτλ.).
 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην περιοχή συντελούνται ανακατατάξεις. Το ότι ρωσικά στρατεύματα εισήλθαν στις περιοχές που πριν ήλεγχαν οι Αμερικάνοι, ότι στέλνουν σε όλο τον κόσμο φωτογραφίες με τις ρωσικές σημαίες να ανεμίζουν πάνω στα τεθωρακισμένα οχήματα (βλέπε φωτογραφία) έχει τη συμβολική του σημασία, έχει όμως και ουσιαστική σημασία. Η εσπευσμένη μετάβαση των Πενς-Πομπέο στην Αγκυρα δεν έγινε για να πείσουν τον Ερντογάν «να σταματήσει να σκοτώνει τους καημένους τους Κούρδους», αλλά για συζητήσεις ουσίας σχετικά με τη διαμόρφωση του νέου στάτους στην περιοχή. Επειδή όλα αυτά βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη και λείπουν πολλά κομμάτια από το παζλ, επειδή δεν μας αρέσουν οι χωρίς στοιχεία αναλύσεις, που σύντομα διαψεύδονται, δε θα προχωρήσουμε σε κάποιον γενικότερο σχολιασμό. Θα περιμένουμε να φανεί καλύτερα πώς διαμορφώνεται η νέα κατάσταση, τι κερδίζει και τι χάνει η κάθε πλευρά (ιμπεριαλιστική και περιφερειακή). Εστιάζουμε στους σίγουρους χαμένους, τους Κούρδους της Συρίας.
 
Ο πόλεμος που εδώ και τόσα χρόνια μαίνεται στη Συρία θα μπορούσε να έχει μια εθνικοαπελευθερωτική διάσταση. Οι ηγέτες των Κούρδων, βουτηγμένοι στον αστικό πραγματισμό, φρόντισαν να τη διαγράψουν. Πρώτα  μετατρέποντας τους μαχητές και τις μαχήτριές τους σε πραιτωριανούς του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και τώρα, μετά το πούλημα από τους Αμερικανούς, δίνοντας γην και ύδωρ στο καθεστώς Ασαντ και τους ρώσους πάτρονές του. Οι Κούρδοι της Συρίας αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα απ' αυτήν που βρίσκονταν πριν από τον πόλεμο.
 
EΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ
 
Μετά την… κορυφαία επιστολή Τραμπ προς Ερντογάν, στην οποία τον καλούσε να μην παριστάνει το σκληρό αντράκι και να μην είναι ηλίθιος, επισκέφτηκαν την Αγκυρα ο αντιπρόεδρος Πενς και ο ΥΠΕΞ Πομπέο. Μετά τις τετράωρες συνομιλίες τους (δύο ώρες ο Πενς με τον Ερντογάν και άλλες δύο οι αντιπροσωπίες), ο Πενς ανακοίνωσε συμφωνία για την παύση των πολεμικών επιχειρήσεων της Τουρκίας. «Πήραμε αυτά που θέλαμε», δήλωσε ο τούρκος ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου. Η συμφωνία προβλέπει εκεχειρία 120 ωρών (πέντε μέρες), στη διάρκεια της οποίας οι κουρδικές δυνάμεις θα πρέπει να αποσυρθούν σε βάθος 20 μιλίων (32 χιλιομέτρων) από την τουρκοκσυριακή μεθόριο. Αν αυτό γίνει, τότε η Τουρκία θα τερματίσει τη στρατιωτική της επέμβαση (δε διευκρινίστηκε, όμως, αν θα αποσύρει τα στρατεύματά της από το συριακό έδαφος).
 
Ο Πενς δήλωσε ότι έχει διαβεβαιώσεις από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (κούρδοι μαχητές) ότι θα σεβαστούν στη συμφωνία. Στην -κατά τα άλλα τραγελαφική- επιστολή Τραμπ προς Ερντογάν υπήρχε ένα σημείο κάθε άλλο παρά τραγελαφικό. «Ο στρατηγός Μαζλούμ (σ.σ. ηγέτης των κουρδικών δυνάμεων) είναι πρόθυμος να διαπραγματευθεί μαζί σας και να κάνει συμβιβασμούς που δε θα έκανε ποτέ στο παρελθόν. Εμπιστευτικά σας επισυνάπτω αντίγραφο της επιστολής του σε εμένα, που μόλις έφτασε», έγραφε ο Τραμπ. Τι να περιέχει, άραγε, η επιστολή Μαζλούμ προς Τραμπ; Κάποια στιγμή θα το μάθουμε.
 
Υπενθυμίζουμε ότι η συμφωνία που υπέγραψαν οι Κούρδοι με την κυβέρνηση Ασαντ, σε ρωσική στρατιωτική βάση, προβλέπει ότι οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, που αριιθμούν περίπου 100.000 μαχητές υπό κουρδική διοίκηση, διαλύονται και «όλες οι κουρδικές δυξάμεις και στρατιωτικές  ομάδες εντάσσονται στην 5η Λεγεώνα Στρατού υπό ρωσική διοίκηση»!