Με μία ακόμα ευχή για άμεση κατάπαυση του πυρός, για συγκρότηση μεταβατικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή της αντιπολίτευσης που θα οδηγήσει τη χώρα σε «ελεύθερες εκλογές», για δέσμευση στα έξι σημεία που είχαν αποφασιστεί με τα ψηφίσματα 2042 και 2043 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (με τα οποία αποφασίζονταν η εγκατάσταση διεθνών παρατηρητών και η άμεση παύση των εχθροπραξιών), για απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων, για ελεύθερη μετακίνηση των δημοσιογράφων και της ανθρωπιστικής βοήθειας, για όλα αυτά και για μερικά άλλα ακόμη, που συνοψίζονται στην έκκληση για ομαλοποίηση της κατάστασης μέσω του διαλόγου και της συνεννόησης, προκειμένου να εκφραστεί η «θέληση του συριακού λαού», έληξε μία ακόμα σύνοδος της Ομάδας Δράσης για τη Συρία, το περασμένο Σάββατο στη Γενεύη.
Ολα τα παραπάνω επισημάνθηκαν στο εξασέλιδο ανακοινωθέν που συνυπογράφτηκε από τους Γενικούς Γραμματείς του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου και τους υπουργούς Εξωτερικών της Κίνας, της Γαλλίας, της Ρωσίας, της Βρετανίας, των ΗΠΑ, της Τουρκίας, του Ιράκ, του Κουβέιτ και του Κατάρ, καθώς επίσης και την ύπατη αντιπρόσωπο της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας. Το μόνο που δεν επισημάνθηκε είναι η ανάγκη να ξεκουμπιστεί ο Ασαντ που εξακολουθεί να στρογγυλοκάθεται στον προεδρικό θώκο, προκαλώντας τον συριακό λαό και επιβεβαιώνοντας την αλήθεια ότι η εξουσία δεν πέφτει με το διάλογο, αλλά με τα όπλα. Σε ανακοίνωση των Τοπικών Επιτροπών Συντονισμού της συριακής αντιπολίτευσης επισημαίνεται η αοριστία του ανακοινωθέντος και η δυνατότητα ερμηνείας του κατά το δοκούν και εκφράζεται η πεποίθηση ότι το καθεστώς Ασαντ δεν πρόκειται να συμμορφωθεί για μία ακόμα φορά.
Και γιατί να συμμορφωθεί όσο μπορεί και αντέχει στα πεδία των μαχών; Από τη στιγμή μάλιστα που έχει τις πλάτες της Ρωσίας, ο Ασαντ θα τραβήξει μέχρι το τέλος, όσο χρόνο και αίμα κι αν κοστίσει αυτό. Αυτό έδειξε και η στάση του δύο μόλις μέρες μετά το τέλος της συνόδου της Γενεύης, με το νέο «αντιτρομοκρατικό» νόμο που πέρασε. Σύμφωνα με το νόμο αυτό (όπως μας πληροφορεί το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο SANA της 2/7/12), όποιος κρατικός υπάλληλος κριθεί ένοχος από δικαστήριο για την τέλεση «τρομοκρατικών» πράξεων απολύεται αμέσως. Μη φαντάζεστε ότι «τρομοκρατικές» πράξεις είναι μόνο η ένοπλη βία. Ακόμα και μια μολότοφ θεωρείται «τρομοκρατική» πράξη, αφού ο νόμος ορίζει ότι τρομοκρατική πράξη είναι κάθε πράξη που στοχεύει στο να δημιουργήσει πανικό μεταξύ των ανθρώπων, αποσταθεροποίηση της δημόσιας ασφάλειας και καταστροφή βασικών υποδομών της χώρας, με τη χρήση όπλων, πυρομαχικών, εκρηκτικών, εύφλεκτων υλικών, τοξικών προϊόντων, επιδημιολογικών ή βακτηριολογικών όπλων. Επομένως, είτε πετάς κάποιο εύφλεκτο υλικό είτε βιολογικά όπλα, είσαι τρομοκράτης! Ο νόμος ξεκαθαρίζει ότι «τρομοκρατική» ομάδα είναι κάθε ομάδα από τρία άτομα και άνω που στοχεύουν να διαπράξουν «τρομοκρατικές» πράξεις. Επομένως, τρεις πιτσιρικάδες που θα τολμήσουν να πετάξουν μερικές… στρακαστρούκες σε μια διαδήλωση βαφτίζονται κι αυτοί «τρομοκρατική οργάνωση»! Τύφλα να ‘χει ο Μπους, ο Ασαντ αποδεικνύεται ο καλύτερος μαθητής του! Βαρύς πέλεκυς πέφτει και σε όσους απάγουν άτομα για να πάρουν λύτρα, με καταδίκες που κυμαίνονται μεταξύ 10 και 20 χρόνων φυλάκισης με βαριά καταναγκαστική εργασία!
Η άγρια καταστολή που εξαπολύει το καθεστώς Ασαντ αποκαλύφθηκε και από την έκθεση του Παρατηρητήριου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch – ΗRW), σύμφωνα με την οποία οι μυστικές υπηρεσίες έχουν στήσει 27 κέντρα κράτησης στα οποία γίνονται συστηματικά βασανιστήρια, όπως αποκαλύπτουν οι πάνω από 200 συνεντεύξεις με άτομα που… φιλοξενήθηκαν σ’ αυτά. Από την άλλη, η αντιπολίτευση εξακολουθεί να παραμένει διασπασμένη, πράγμα που επιβεβαιώθηκε στην συνάντηση 250 αντιπροσώπων διάφορων ομάδων της αντιπολίτευσης που έγινε στο Κάιρο στις αρχές της εβδομάδας. Αν και οι αντιπρόσωποι δήλωσαν τη στήριξή τους στον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» που μάχεται το καθεστώς Ασαντ, δεν κατόρθωσαν να διαμορφώσουν ενιαία πλατφόρμα σε σημαντικά ζητήματα, όπως η αναγκαιότητα ή όχι ξένης στρατιωτικής επέμβασης και ο μελλοντικός ρόλος της θρησκείας στο μετά Ασαντ καθεστώς, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να σχηματίσουν ενιαίο σώμα που να αντιπροσωπεύει την αντιπολίτευση. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την αποχώρηση από την συνάντηση μιας κουρδικής ομάδας την περασμένη Τρίτη, εξαιτίας της άρνησης άλλων ομάδων της αντιπολίτευσης ν’ αναγνωρίσουν την κουρδική μειονότητα στη Συρία.
Τα αδιέξοδα ανακυκλώνονται, λοιπόν, την ίδια στιγμή που οι μάχες συνεχίζονται και εξαπλώνονται σε όλη τη Συρία.
ΥΓ: Το μόνο πράγμα για το οποίο φαίνεται να έχει… μετανιώσει ο Ασαντ είναι η κατάρριψη του τούρκικου μαχητικού. Και τι δεν είπε στη συνέντευξη που έδωσε στην τούρκικη εφημερίδα Τζουμχουριέτ την περασμένη Τρίτη. Οτι δεν γνώριζαν την εθνικότητα του μαχητικού που κατέρριπταν, ότι ο τούρκικος λαός είναι αδελφός λαός κι ότι σε καμία περίπτωση δεν θέλει πόλεμο με την Τουρκία, ότι εδώ και μήνες δεν έχουν ούτε ένα τηλέφωνο για να επικοινωνήσουν με τους τούρκους στρατιωτικούς διοικητές σε περίπτωση ανάγκης, ότι θα ευχόταν η κατάρριψη να μην είχε γίνει ποτέ κι ότι θα χαιρόταν αν το μαχητικό ήταν ισραηλινό και τα τοιαύτα, ενώ κατηγόρησε τον Ερντογάν σαν διπλοπρόσωπο. Ούτε… απατημένη σύζυγος να ήταν!
