Η βομβιστική επίθεση σε κεντρικό πάρκο της Λαχόρης, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Πακιστάν, ήταν φονικότερη από αυτή των Βρυξελλών. Μεταξύ των τουλάχιστον 70 νεκρών συγκαταλέγονταν και μικρά παιδιά (όπως η εξάχρονη Zainab που έπαιζε στο πάρκο όταν έσκασε η βόμβα). Τα περισσότερα θύματα ήταν γυναίκες και παιδιά. Η διαστροφική μανία της οργάνωσης Jamaat-ul-Ahrar (θεωρείται φράξια των Ταλιμπάν) κατά της χριστιανικής μειονότητας εκδηλώθηκε την Κυριακή του καθολικού πάσχα, σκότωσε και μουσουλμάνους εκτός των χριστιανών, αλλά δεν προκάλεσε παγκόσμια αγανάκτηση. Οι σημαίες της Ευρώπης δεν κυμάτισαν μεσίστιες ούτε ο πύργος του Αιφελ φωτίστηκε με τα χρώματα της πακιστανικής σημαίας.
Η αδιαφορία της Δύσης μπροστά στο αποτρόπαιο έγκλημα που διαπράχτηκε στο Πακιστάν δείχνει με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο πόσο διαφέρει η αξία της ανθρώπινης ζωής μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, από τη μια, και Ασίας και Αφρικής, από την άλλη.
Το φαινόμενο δεν είναι σημερινό. Οταν οι Αμερικάνοι βομβάρδιζαν γάμους σκοτώνοντας ηλικιωμένους, γυναίκες και παιδιά (παρακάτω θυμίζουμε μερικά περιστατικά που ανασύραμε πρόχειρα από το αρχείο μας), όταν οι σιωνιστές βομβάρδιζαν ακόμα και σχολεία του ΟΗΕ στη Γάζα προκαλώντας εκατόμβες θυμάτων, η «διεθνής κοινότητα» έμενε απαθής. Τι διαφορετικό θα μπορούσε να περιμένει κανείς σήμερα όταν γίνονται βομβιστικές επιθέσεις κατά αμάχων σ’ αυτές τις χώρες; Μ’ αυτή της τη στάση, όμως, η «πολιτισμένη» Δύση πληρώνει το τίμημα. Γιατί οι λαοί στις χώρες της Ασίας και της Αφρικής δεν είναι «υπάνθρωποι». Εχουν κι αυτοί κρίση και μνήμη. Οταν τους αντιμετωπίζεις σαν βαρβάρους, δεν θα σου αρνηθούν κανένα από τα «αγαθά» της βαρβαρότητάς τους!
Μάρτης 2002: Σε αεροπορική επίθεση σ’ ένα χωριό του κεντρικού Αφγανιστάν, τα αμερικάνικα βομβαρδιστικά σκοτώνουν 40 ανθρώπους και τραυματίζουν άλλους 100. Δεν ήταν «τρομοκράτες» αλλά καλεσμένοι σε γαμήλια γιορτή. Από το από αέρος μακελειό δεν γλίτωσαν ούτε η νύφη και ο γαμπρός. Το «έγκλημα» κάποιων από τους προσκεκλημένους ήταν να ρίξουν «μπαλοθιές» στον αέρα γιορτάζοντας το γάμο κατά τα τοπικά έθιμα. Μπερδεύτηκαν, είπαν, τα αμερικάνικα βομβαρδιστικά! Λες και αυτά δε διαθέτουν κάμερες και δεν μπορούν να δουν τι γίνεται στο έδαφος!
Μάης 2004: Αλλος ένας γάμος, αυτή τη φορά στο Ιράκ, μετατρέπεται σε μακελειό από τα αμερικάνικα βομβαρδιστικά. Το αποτέλεσμα είναι η εν ψυχρώ δολοφονία 42 ανδρών, γυναικών και παιδιών. Ιρακινοί αξιωματούχοι υπολόγισαν ότι σκοτώθηκαν 13 παιδιά. Οι αμερικάνοι αξιωματούχοι όχι μόνο δε ζήτησαν συγγνώμη, αλλά υποστήριξαν ότι ο γάμος ήταν «πρόφαση» για εναντίον τους επίθεση κι ότι οι πιλότοι ενήργησαν στο πλαίσιο των κανόνων εμπλοκής κατά «ύποπτου σπιτιού ξένων μαχητών»! Το βίντεο που δημοσίευσε το Ασοσιέιτεντ Πρες τους διέψευσε αφού οι «μαχητές» δεν ήταν παρά μουσικοί και μέλη των δύο οικογενειών, η μία από τις οποίες ξεκληρίστηκε.
Γενάρης 2006: Η σφαγή 18 γυναικόπαιδων -στην πλειοψηφία τους- από αμερικάνικα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της CIA στο πακιστανικό χωριό Νταμαντόλα, δίπλα στα αφγανικά σύνορα, τα ξημερώματα της Παρασκευής 13.1.2006, δεν ήταν μια «παράπλευρη απώλεια» αλλά ένα προσχεδιασμένο έγκλημα, για το οποίο οι Αμερικάνοι δε ζήτησαν ούτε καν μια υποκριτική συγγνώμη. Στόχος ήταν ο νούμερο δύο της Αλ-Κάιντα, ο Αϊμάν Αλ-Ζαουάχρι, και οι «τρομοκράτες» του που ήταν προσκεκλημένοι σε δείπνο λόγω θρησκευτικής γιορτής, είπαν. Ομως ο Ζαουάχρι τελικά δεν πήγε, αλλά έστειλε κάποιους αντιπροσώπους του. Θα μπορούσε να ‘ναι ακόμα κι έτσι. Μπορεί οι CIAτζήδες να είχαν κάποιες πληροφορίες και έριξαν τις βόμβες τους τη συγκεκριμένη στιγμή, αδιαφορώντας για τους άμαχους που θα κατακρεουργούσαν σε μια αμφίβολης επιτυχίας επίθεση. Ετσι κι αλλιώς, οι βόμβες θα έπεφταν σε μια περιοχή που αποτελεί άντρο των «τρομοκρατών», γεμάτη Ταλιμπάν και συμπαθούντες τους. Αρκούσε η παραμικρή «πληροφορία» για να διαπράξουν το μακελειό, χωρίς να το πολυψάξουν. Αυτό θα πει, άλλωστε, «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας». Πρώτα πυροβολούμε και μετά ελέγχουμε.
Ιούλης 2008: Τρεις βόμβες χτυπούν ομάδα ανθρώπων που συνοδεύουν τη νύφη σε γαμήλια τελετή στο ανατολικό Αφγανιστάν. Τα αμερικάνικα βομβαρδιστικά χτύπησαν πρώτα μια ομάδα παιδιών που προπορεύονταν, σκοτώνοντάς τα σχεδόν ακαριαία. Λίγα λεπτά αργότερα, τα αεροπλάνα επέστρεψαν ρίχνοντας δεύτερη βόμβα, αυτή τη φορά στο κέντρο της ομάδας, που σκότωσε κυρίως γυναίκες. Ο γαμπρός και δύο κορίτσια που γλύτωσαν από τη δεύτερη βόμβα, σκοτώθηκαν όταν έπεσε η τρίτη, καθώς προσπαθούσαν να φύγουν από την περιοχή. Η επιτροπή που συστήθηκε από την αμερικανόδουλη κυβέρνηση του Καρζάι, ανέφερε ότι σκοτώθηκαν 47 άτομα, μεταξύ των οποίων η νύφη και ο γαμπρός.
