Η 25η Ιανουαρίου, μέρα εθνικής γιορτής προς τιμή της Αστυνομίας, στυλοβάτη του δικτατορικού καθεστώτος Μουμπάρακ, μετατράπηκε σε μέρα οργής ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τη διαφθορά και την καταπίεση. Ιστορική μέρα για τον αιγυπτιακό λαό, που παίρνοντας θάρρος και δύναμη από τη λαϊκή εξέγερση στη Τυνησία, αψήφισε τις απειλές των τυράννων του και ξεχύθηκε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους για να εκφράσει το μίσος του ενάντια στο καθεστώς και τους μηχανι- σμούς του και να απαιτήσει αλλαγές.
Τα διεθνή ΜΜΕ χαρακτηρίζουν πρωτοφανείς σε μαζικότητα και διάρκεια τις διαδηλώσεις για την Αίγυπτο, όπου για χρόνια έχει επιβληθεί «κατάστασης έκτακτης ανάγκης», οι διαδηλώσεις απαγορεύονται και ακόμη και απόπειρες προεκλογικών συγκεντρώσεων καταστέλλονται από την αστυνομία, ενώ το «Αλ Τζαζίρα» σημειώνει ότι θυμίζουν σκηνές από τις μεγάλες διαδηλώσεις της δεκαετίας του ΄70 για τις τιμές του ψωμιού.
Την πρωτοβουλία για την επιλογή της 25ης Ιανουαρίου ως «μέρα οργής» και την ενημέρωση για τις κινητοποιήσεις ανέλαβαν αρχικά ακτιβιστές μέσω του διαδικτύου και στη συνέχεια δήλωσαν συμμετοχή διάφορα πολιτικά αντιπολιτευόμενα κινήματα, όπως το «Κίνημα 6 Απρίλη», «Νεολαία για Δικαιοσύνη και Ελευθερία», το «Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα για Αλλαγή» και η «Εθνική Ενωση για Αλλαγή». Η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία, αιφνιδιάζοντας ακόμη και την αστυνομία. Εκτός από το Κάιρο, μεγάλες διαδηλώσεις έγιναν στην Αλεξάνδρεια, στο Σουέζ, στις πόλεις Μανσούρα και Τάντα στο Δέλτα του Νείλου και στις νότιες πόλεις Ασουάν και Ασιούτ.
Η μεγαλύτερη διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο. Οι δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν σε διάφορα σημεία και κατέφθαναν κατά κύματα, σε μερικές περιπτώσεις σπάζοντας τον αστυνομικό κλοιό, στην κεντρική πλατεία Ταχρίρ (Ελευθερία). Από κει επιχείρησαν να κάνουν πορεία προς το κτίριο του Βουλής. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του BBC, η αστυνομία αιφνιδιασμένη από τον όγκο και την οργή των διαδηλωτών υποχώρησε για να περάσουν και λίγο αργότερα ανασυγκροτήθηκε και χρησιμοποιώντας δακρυγόνα, χημικά και αντλίες νερού κατάφερε να τους σπρώξει προσωρινά πίσω. Οι διαδηλωτές απάντησαν πετώντας πέτρες, παρέμειναν στη θέση τους και κατάφεραν να απωθήσουν ξανά την αστυνομία και να συνεχίσουν την πορεία. Στο ίδιο ρεπορτάζ ο δημοσιογράφος του BBC επισημαίνει: «Αυτό που ήταν το πιο εντυπωσιακό ήταν η τόλμη και η οργή των διαδηλωτών. Ακόμη κι όταν η αστυνομία κινήθηκε εναντίον τους με δακρυγόνα και αντλίες νερού, αυτοί παρέμειναν στη θέση τους. Αντίθετα, η αστυνομία φαινόταν απροετοίμαστη, όντας ασυνήθιστη να αντιμετωπίζει ένα πλήθος τόσο μεγάλο και τόσο αποφασισμένο όσο αυτό».
Χιλιάδες διαδηλωτές (5.000 σύμφωνα με κυβερνητική ανακοίνωση) παρέμειναν στην πλατεία Ταρχίρ μέχρι αργά το βράδυ, με σκοπό να παραμείνουν όλη τη νύχτα. Ομως κατά τις 11.00 τη νύχτα, η αστυνομία, χρησιμοποιώντας χημικά, δακρυγόνα γκλομπς και αντλίες νερού κατάφερε να τους διαλύσει.
Ο απολογισμός είναι τρεις νεκροί διαδηλωτές από πλαστικές σφαίρες στο Σουέζ και ένας νεκρός αστυνομικός από χτύπημα με πέτρα στο κεφάλι στο Κάιρο, ενώ, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων τραυματίστηκαν 18 αξιωματικοί και 85 άντρες της αστυνομίας καθώς και 250 διαδηλωτές και συνελήφθηκαν 200 διαδηλωτές.
Στις 26 Ιανουαρίου, το υπουργείο Εσωτερικών απαγόρευσε όλες τις δημόσιες συγκεντρώσεις και απείλησε με συλλήψεις και ποινικές διώξεις όποιον υποκινεί ή συμμετέχει σε διαδηλώσεις. Παράλληλα, αναπτύχθηκαν ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας και θωρακισμένα οχήματα σε όλες τις περιοχές του Καΐρου, όπου υπήρχε πιθανότητα να συγκεντρωθούν διαδηλωτές. Παρολαυτά, χιλιάδες διαδηλωτές, αφηφώντας τις απειλές, κατέβηκαν σε διάφορα σημεία στο κέντρο του Καΐρου το απόγευμα της 26ης Ιανουαρίου και η αστυνομία επιδόθηκε σε συνεχή και ανελέητη καταδίωξή τους, χρησιμοποιώντας, εκτός από τα χημικά, τα δακρυγόνα και τις υπόλοιπες γνωστές μεθόδους, κομμάτια τσιμέντου που έσπαζε από τους δρόμους και τα εκτόξευε εναντίον των διαδηλωτών, σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Αλ Τζαζίρα».
Την ίδια μέρα, εκατοντάδες διαδηλωτές στην πόλη Σουέζ συγκεντρώθηκαν έξω από το νεκροτομείο, όπου βρισκόταν η σορός ενός νεκρού διαδηλωτή, και στη συνέχεια επιτέθηκαν στα γραφεία του κυβερνητικού κόμματος και πυρπόλησαν ένα κυβερνητικό κτίριο. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν στην πόλη και την επόμενη μέρα, 27 Ιανουαρίου, και οι διαδηλωτές πυρπόλησαν ένα αστυνομικό τμήμα. Αργότερα συγκεντρώθηκαν έξω από ένα άλλο τμήμα απαιτώντας την απελευθέρωση των κρατούμενων διαδηλωτών. Νέες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στο Κάιρο τις πρωϊνές ώρες της 27ης Ιανουαρίου, ενώ αναμένεται να πάρει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις το κίνημα ενάντια στο καθεστώς Μουμπάρακ με την επιστροφή στις 28 Ιανουαρίου στην Αίγυπτο από τη Βιέννη, όπου ζει, του Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι, νομπελίστα και πρώην επικεφαλής της επιτροπής του ΟΗΕ για τα πυρηνικά όπλα, πολιτικού αντίπαλου του Μουμπάρακ και πιθανού υποψήφιου για την προεδρία. Ο Ελ Μπαραντέι δήλωσε ότι επιστρέφει για να πάρει μέρος στις κινητοποιήσεις.
Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, έχει γίνει γνωστό ότι οι νεκροί έχουν φτάσει τους 6 και οι συλληφθέντες στους 1.200.
Είναι βέβαιο ότι οι εξελίξεις αυτές έχουν προκαλέσει σοκ στο καθεστώς Μουμπάρακ και σοβαρές ανησυχίες στο Λευκό Οίκο. Η Αίγυπτος είναι η μεγαλύτερη αραβική χώρα, με 80 εκατομμύρια πληθυσμό, από τα οποία το 60% είναι κάτω των 30 χρόνων, με το 40% του πληθυσμού να ζει με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα, το ένα τρίτο να είναι αναλφάβητοι και την ανεργία στα ύψη. Στις συνθήκες αυτές και με τον αέρα που πνέει από τη λαϊκή εξέγερση στην Τυνησία, δεν μπορεί να προβλέψει κανείς τις εξελίξεις στο επόμενο διάστημα.
Ωστόσο, είναι νωρίς να εκτιμήσει κανείς αν οι μεγάλες διαδηλώσεις της 25ης Ιανουαρίου αποτελούν την αρχή του τέλους για το καθεστώς Μουμπάρακ, που βρίσκεται στην εξουσία 30 χρόνια. Γιατί είναι βέβαιο ότι το καθεστώς και τα συμφέρονται που εκπροσωπεί και υπηρετεί θα επιχειρήσουν να κρατηθούν με κάθε τρόπο στην εξουσία. Αν χρειαστεί, με κάποιες ψευτομεταρρυθμίσεις, ακόμη και με αντικατάσταση κάποιων προσώπων. Οι δηλώσεις της Χίλαρι Κλίντον προετοιμάζουν το έδαφος: «Καλού-με τις αιγυπτιακές αρχές να μην εμποδίζουν τις ειρηνικές διαδηλώσεις και να μη μπλοκάρουν τις επικοινωνίες, μεταξύ των οποίων τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Πιστεύ-ουμε ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση έχει μια σημαντική ευκαιρία αυτή τη στιγμή να εφαρμόσει πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στα συμφέροντα του αιγυπτιακού λαού».
Η Αίγυπτος είναι ο σημαντικότερος σύμμαχος των ΗΠΑ ανάμεσα στις αραβικές χώρες και παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του συσχετισμού δυνάμεων και στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος, μετά το Ισραήλ, αποδέκτης αμερικάνικης στρατιωτικής βοήθειας, ύψους 1,3 δισ. δολαρίων το χρόνο. Γι’ αυτό και θα επιχειρήσουν να χειραγωγήσουν τις πολιτικές εξελίξεις για να αποτρέψουν την κυοφορούμενη λαϊκή εξέγερση. Κι αν χρειαστεί, θα θυσιάσουν ακόμη και τον εκλεκτό τους Χόσνι Μουμπάρακ, προκειμένου να διατηρήσουν την επιρροή τους στη χώρα.
