Συντάκτης: Eksegersi.gr

Πρέπει να είναι πολύ σαδιστής αυτός ο επί των Οικονομικών Κομισάριος Χοακίν Αλμούνια. Την ώρα που στην ελληνική Βουλή κορυφωνόταν η σκιαμαχία για τον κρατικό προϋπολογισμό και οι υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή, με προεξάρχοντα τον Αλογοσκούφη, έδιναν τα ρέστα τους για να πείσουν πως κατέθεσαν έναν ειλικρινέστατο και όχι εικονικό προϋπολογισμό, αυτός εμφανίστηκε στις Βρυξέλλες κρατώντας ένα… μαχαίρι, το οποίο γύριζε σαδιστικά στην πληγή που έχει αποκτήσει στην πλάτη του ο Αλογοσκούφης.   Η Κομισιόν αποφάσισε να υιοθετήσει σύσταση στην οποία ζητάει από το Συμβούλιο Ecofin να αποφασίσει ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει πάρει τα απαιτούμενα μέτρα για να μειώσει το υπερβολικό δημοσιονομικό έλλειμμα. Σύσταση που θα συζητηθεί στη συνεδρίαση του Ecofin στις 18 Γενάρη, οπότε θα ληφθούν και οι τελικές αποφάσεις.   Υστερα από εισήγηση του Αλμούνια, η Κομισιόν αποφάσισε ότι «η δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας συνέχισε να επιδεινώνεται το 2004, σε αντίθεση με τις συστάσεις που της…

Ανέκαθεν η οργανωμένη θρησκεία, δηλαδή η εκκλησία, υπήρξε ο πιο πιστός και αφοσιωμένος, ο πιο φανατικός, ο πιο επίμονος σύμμαχος της εξουσίας ενάντια στο λαό. Πρώτα της φεουδαρχίας κι έπειτα της αστικής τάξης.   Τούτο το ρόλο της αναγνωρίζει το αστικό κράτος γι αυτό και την προικίζει πλουσιοπάροχα, της εξασφαλίζει προνόμια και φτιάχνει νόμους στα μέτρα της.   Αποτελεί κομμάτι της πνευματικής αντίδρασης και έχει σημαντικό μερίδιο στην προσπάθεια που γίνεται για ν’ αποτραπεί το ξύπνημα των σκλάβων.   Και αν στα άλλα κράτη του καπιταλισμού, τον καιρό που οι αστοί εξορμούσαν για την κατάκτηση της εξουσίας, την εκκλησία τη βρήκαν αντιμέτωπη και σύμμαχο της φεουδαρχίας, γι αυτό και πήραν δραστήρια μέτρα ενάντιά της που περιόριζαν την κυριαρχία της και την ανάμειξή της στις κρατικές υποθέσεις, στην Ελλαδίτσα, με την αργή και βασανιστική στο ξεκίνημά της καπιταλιστική ανάπτυξη, την έντονα δεμένη και εξαρτημένη απ’ τον ξένο παράγοντα και τα μισοφεουδαρχικά…

Τις παραμονές των Χριστουγέννων διάλεξε η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, για ν’ ανακοινώσει τον μποναμά: Τέσσερις στους πέντε συμβασιούχους του γραφείου Θεσσαλονίκης απολύονται (και μαζί τους άλλοι εννιά εργαζόμενοι στην Αθήνα). Οι λόγοι προφανείς: Η υποβάθμιση του γραφείου Θεσσαλονίκης ή η αντικατάστασή τους από τα «δικά μας παιδιά». Παρ’ όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις του πρωθυπουργού για τους προσληφθέντες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και την δήλωση της υπουργού Παιδείας (πολιτικής προϊσταμένης της Γ.Γ.Νέας Γενιάς) ότι η λογική των «δικών μας παιδιών» δεν την εκφράζει.    Το γραφείο Θεσσαλονίκης της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1994 και το 1997 πήρε την μορφή του Κέντρου Πληροφόρησης Νέων. Εργάζονται εκεί 2 μόνιμοι υπάλληλοι και πέντε συμβασιούχοι, οι οποίοι από τον Σεπτέμβρη του 2004 ρωτούσαν επανειλημμένα την πολιτική ηγεσία της Γ.Γ. Νέας Γενιάς για τις προθέσεις της περί συμβασιούχων. Οι απαντήσεις ήταν υπέρ του δέοντος θετικές, με την επισήμανση «μακάρι να…

Συμμορία φασιστοειδών της Χρυσής Αυγής έχει πραγματοποιήσει το τελευταίο διάστημα τουλάχιστον δυο επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες στην περιοχή της Ηλιούπολης, όπως μας κατήγγειλαν σύντροφοι. Σημειώνουμε το γεγονός γιατί στη συγκεκριμένη περιοχή δεν είχαν παρατηρηθεί παρόμοια κρούσματα στο παρελθόν και επειδή βρίσκεται στον ίδιο άξονα με το Νέο Κόσμο και το Μπραχάμι, όπου οι νεοναζί έχουν αναπτύξει σχετικά πυκνή συμμορίτικη δράση το τελευταίο διάστημα.   Φαίνεται πως έχουν επιλέξει τη μέθοδο της… εξαγωγής της δράσης τους. Βγαίνουν παγανιά και παραμονεύουν σε απόμερα σημεία. Χτυπούν ξεμοναχιασμένους μετανάστες που βαδίζουν αμέριμνοι και φεύγοντας γεμίζουν την περιοχή με τρικάκια με ρατσιστικά συνθήματα.   Είναι περιττό να πούμε πως δεν περιμένουμε από την Αστυνομία να σταματήσει τους νεοναζί. Αυτή τους κάνει πλάτες και συνεργάζεται μαζί τους. Σημειώνουμε, όμως, πως αυτές οι συμμορίες αισθάνονται άνετα μέσα στο κλίμα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, που ξαναφουντώνει καθώς η οικονομική κρίση χτυπά την εργαζόμενη ελληνική κοινωνία.    …

Ηταν μια δίκαιη απάντηση τα όσα έγιναν έξω από το Α.Τ. Αχαρνών. Διαδηλωτές από διάφορες συλλογικότητες του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου συγκεντρώθηκαν εκεί (χωρίς οι μπάτσοι να το πάρουν είδηση) και επιτέθηκαν στο Τμήμα, σπάζοντας εξωτερικά τζάμια και ανατρέποντας περιπολικά και ασφαλίτικα αυτοκίνητα.   Ποιος μπορεί να πει ότι αυτή η ενέργεια δεν ήταν κοινωνικά νομιμοποιημένη, μετά τα βασανιστήρια σε βάρος των Αφγανών προσφύγων και την προκλητική προσπάθεια συγκάλυψής τους; Είναι χαρακτηριστική η αμηχανία των καναλιών, που δεν τόλμησαν να επιδοθούν στη συνήθη σε τέτοιες περιπτώσεις προβοκατορολογία, αλλά συνέδεσαν ευθέως αυτή τη μαχητική ενέργεια με τα βασανιστήρια σε βάρος των προσφύγων.   Αρκετή ώρα μετά τη μαχητική εκδήλωση έξω από το Α.Τ. Αχαρνών, Ζητάδες συνέλαβαν σε άλλο σημείο έναν από τους διαδηλωτές (δεν δημοσιεύουμε το όνομά του σεβόμενοι την επιθυμία του, που εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου του Κώστα Παπαδάκη). Οταν έφτασαν περιπολικά για να τον παραλάβουν ένας από τους μπάτσους…

Τα μελανιασμένα σώματα (χέρια, πόδια, κορμιά) δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για το γεγονός, δηλαδή τον άγριο ξυλοδαρμό με γκλομπ που προηγήθηκε. Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν βασανίστηκαν Αφγανοί πρόσφυγες από την Αστυνομία, αλλά πόσοι άλλοι πρόσφυγες και μετανάστες πριν απ’ αυτούς είχαν την ίδια μεταχείριση, αλλά η περιπέτειά τους δεν έγινε γνωστή, επειδή ο φόβος της απέλασης σφράγισε τα στόματα. Για την Αστυνομία, όμως, είχαμε και πάλι ένα… μεμονωμένο περιστατικό, για το οποίο θα… διεξαχθεί έρευνα.   Επί δυο-τρεις μέρες κρατούσε το βασανιστήριο. Κάποιους τους «τσίμπαγαν» στο δρόμο. Κάποιους άλλους στο σπίτι που έμεναν. Τους πήγαιναν στο Τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα και εκεί τους χτυπούσαν άγρια, ζητώντας τους πληροφορίες για κάποιο πρόσωπο που τους έδειχναν σε φωτογραφία. Ειπώθηκε ότι ήταν κάποιος κρατούμενος που την κοπάνησε από το Τμήμα. Οι μπάτσοι ανέλαβαν να τον βρουν (προφανώς για να αποκαταστήσουν την τιμή τους) και για να το πετύχουν μπουκάριζαν σε σπίτια…

Χωρίς ακόμα να έχει ξεκαθαρίσει ποιοι και για ποιο λόγο χτύπησαν τον ειδικό φρουρό έξω από το σπίτι του στρατιωτικού ακόλουθου της βρετανικής πρεσβείας, η Αντιτρομοκρατική έβαλε μπροστά τα παπαγαλάκια της που πάντα πρόθυμα άρχισαν να πλέκουν σενάρια τρομοκρατίας από τις στήλες των αστικών φυλλάδων, με φανερό στόχο το κίνημα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους και γενικότερα το χώρο της μαχητικής αντικαπιταλιστικής αντίστασης.   Τα πρώτα σενάρια συνέδεαν τη συγκεκριμένη ανθρωποκτονία με τη μαχητική διαμαρτυρία έξω από το Α.Τ. Αχαρνών και κάποια γκαζάκια που μπήκαν κοντά στο Α.Τ. Χαλκηδόνας. Ενέργειες που φυσικά δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους, αφού η ενέργεια έξω από το ΑΤ ήταν μια μαζική μαχητική διαμαρτυρία, ενώ για τα γκαζάκια στη Χαλκηδόνα υπήρξε τηλεφώνημα ανάληψης ευθύνης σε εφημερίδα. Αμέσως μετά, όμως, ρίχτηκαν στην πιάτσα νέα σενάρια, που συνέδεαν ευθέως το κίνημα αλληλεγγύης με μια νέα φάση του ένοπλου, η οποία ξεκινά με βάση παλιά μέλη του ΕΛΑ…

Ηταν μόλις 15 χρόνων. Μαθητής ακόμα στο Γυμνάσιο και εργάτης στον υπόλοιπο χρόνο του. Εκανε ό,τι δουλειά του ζητούσε το αφεντικό. Ανειδίκευτος βλέπετε. Τόσο ανειδίκευτος που κρίθηκε ικανός να χειρίζεται και το κλαρκ της επιχείρησης. Τί είναι, άλλωστε, το κλαρκ; Ενα απλούστατο όχημα. Σιγά που θα προσλάβει η επιχείρηση ειδικευμένο χειριστή για το κλαρκ. Οποτε χρειάζεται, ένας οποιοσδήποτε εργάτης θα ανεβαίνει πάνω και θα κάνει τις φορτοεκφορτώσεις και τις μετακινήσεις των παλετών. Ακόμα κι αν είναι ένα άπειρο 15χρονο παιδί. Αυτοί που ζητούν να χειρίζονται τα κλαρκ μόνο ειδικευμένοι χειριστές διέπονται από#… συντεχνιακές αντιλήψεις και δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις ανάγκες του εργασιακού εκσυγχρονισμού, που απαιτεί ευελιξία, ευελιξία και πάλι ευελιξία.   Τα υπόλοιπα είναι γνωστά: επενέβη η Επιθεώρηση Εργασίας, επενέβη η Αστυνομία, έβγαλε πύρινη ανακοίνωση καταγγελίας η ΓΣΕΕ και… η ζωή συνεχίζεται, μέχρι το επόμενο… ατύχημα.

«Τη μεταφορά του γερμανικού μοντέλου κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα, ώστε να υιοθετηθούν ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, μελετά ο υπουργός Εργασίας, Πάνος Παναγιωτόπουλος. Σύμφωνα με αυτό, ο ΟΑΕΔ θα βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τους ανέργους. Αν αρνηθούν τρεις προσφορές για εργασία, θα διαγράφονται από τα μητρώα».   Η παραπάνω είδηση είναι αλιευμένη από την φιλοκυβερνητική «Απογευματινή». Είναι δηλαδή είδηση υπεράνω υποψίας αντικυβερνητικής σκοπιμότητας. Εκείνο που δεν μας λέει η καλή φυλλάδα, όμως, είναι ποιο είναι αυτό το γερμανικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας. Γιατί, βέβαια, δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στο μέτρο της διαγραφής των ανέργων από τα μητρώα, αν αρνηθούν τρεις προσφορές εργασίας. Αυτό δεν μπορεί να έχει μεγάλο ταμειακό όφελος για τον ΟΑΕΔ, δεδομένου ότι στην Ελλάδα δεν επιδοτούνται οι μακροχρόνια άνεργοι όπως στη Γερμανία. Το γερμανικό μοντέλο, που μελετά εντατικά ο κ. Παναγιωτόπουλος κατέβασε χιλιάδες εργάτες στους δρόμους τουλάχιστον 10 γερμανικών μεγαλουπόλεων, τη Δευτέρα 3 Γενάρη, πρώτη εργάσιμη μέρα της…

Χιλιάδες ήταν οι διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους της Φαλούτζα τη μέρα της Πρωτοχρονιάς. Σύμφωνα με εκτίμηση ενός δημοσιογράφου που ήταν αυτόπτης μάρτυρας, οι διαδηλωτές θα πρέπει να ήταν γύρω στους 30.000, αριθμός τεράστιος, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι εναπομείναντες πολίτες μετά την αμερικάνικη εισβολή δεν ξεπερνούσαν τους 60.000 κι αυτοί που επέστρεψαν εκτιμιόταν ,σύμφωνα με το Ρόιτερς (31/12), γύρω στους 16.000.   Η είδηση δημοσιεύτηκε στο site ενός Αμερικάνου καθηγητή του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν την επομένη, με τη συμπλήρωση ότι είχε έντονα αντιαμερικάνικα και αντικατοχικά συνθήματα, ενώ οι διαδηλωτές έθεσαν πληθώρα διεκδικήσεων, όπως η αποζημίωσή τους, η διευκόλυνση της επιστροφής των προσφύγων, η ανοικοδόμηση της πόλης καθώς και το σταμάτημα του ελέγχου των ταυτοτήτων των προσφύγων που επιστρέφουν απ’ τις αμερικάνικες δυνάμεις κατοχής.   Στη διαδήλωση συμμετείχαν και παιδιά με πλακάτ που αναγράφονταν «πού είναι ο πατέρας μου;» και «πού είναι το σπίτι μου, υποτιθέμενοι απελευθερωτές;». Πολλοί διαδηλωτές μάλιστα…

Οταν στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη μιας χώρας οι αντάρτες έχουν τέτοια δύναμη που αναγκάζουν ολόκληρη την «ανεξάρτητη» εκλογική επιτροπή, ένα μήνα πριν τις εκλογές, να παραιτηθεί, τότε πώς μπορεί κανείς να μη θέσει υπό αμφισβήτηση τη διεξαγωγή κανονικών εκλογών στη χώρα; Πόσο μάλλον όταν την ίδια στιγμή παραιτούνταν και ο επικεφαλής της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής μίας απ’ τις επαρχίες της χώρας καθώς και εκατοντάδες υπάλληλοι των εκλογικών επιτροπών σε όλη τη χώρα.   Ο λόγος φυσικά για τις περιβόητες ιρακινές εκλογές που τείνουν να μετατραπούν σε ένα φιάσκο που παρόμοιό του δεν έχει ξαναγίνει στα παγκόσμια χρονικά. Η μαζική παραίτηση 700 μελών της εκλογικής επιτροπής της Μοσούλης στις 30 Δεκέμβρη του προηγούμενου χρόνου, εξαιτίας των απειλών που δέχτηκαν απ’ το αντάρτικο, δεν ήταν η μόνη. Την ίδια στιγμή παραιτούνταν ο επικεφαλής της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής της επαρχίας Αλ-Ανμπάρ μαζί με άλλα 12 στελέχη και 500 υπαλλήλους, ενώ παραιτήσεις έχουν αναφερθεί…

Η θεαματική επίθεση αυτοκτονίας λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα στη μεγαλύτερη αμερικάνικη βάση του βόρειου Ιράκ (που συγκεντρώνει 8000 Αμερικανούς στρατιώτες), λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Μοσούλης, με αποτέλεσμα 22 Αμερικάνους νεκρούς και πάνω από 70 τραυματίες, έδωσε αφορμή για πολλά σχόλια στον παγκόσμιο τύπο. Σχόλια κάθε άλλο παρά αισιόδοξα για τις αμερικάνικες δυνάμεις κατοχής που βλέπουν τα χτυπήματα των ανταρτών να διαδέχονται το ένα το άλλο και να αυξάνονται τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. Το ερώτημα που τίθεται στον τίτλο αυτού του σημειώματος δεν είναι δικό μας. Προέρχεται από έκθεση των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών που σύμφωνα με τον Guardian (24/12) – σε άρθρο με τίτλο «Οι στασιαστές ενεργούν όποτε θέλουν στη Μοσούλη, λένε οι Αμερικάνοι» – αναφέρει ότι η Μοσούλη είναι υποψήφια να γίνει μια νέα Φαλούτζα τώρα που η Φαλούτζα «καταλήφθηκε» απ’ τους Αμερικάνους, καθώς οι αντάρτες έχουν πολλούς υποστηρικτές μέσα στην πόλη που μπορούν να τους…

Τη στιγμή που οι συγκρούσεις στη Φαλούτζα συνεχίζονται, νέες αποκαλύψεις για την αμερικάνικη εισβολή έρχονται στο φως της δημοσιότητας από έναν κάμεραμαν του λιβανέζικου πρακτορείου ειδήσεων (LBC), ο οποίος κατόρθωσε να μπει στην πόλη παράνομα και να καταγράψει τις πρώτες οχτώ μέρες της εισβολής. Η μαρτυρία του Μπουρχάν Φαζάα αναδημοσιεύεται από ένα αμερικάνικο πρακτορείο, το San Francisco Bay View (29/12/04).   «Οι Αμερικάνοι χρησιμοποίησαν πολύ ισχυρές βόμβες για να κάμψουν το ηθικό των μαχητών της Φαλούτζα. Βομβάρδιζαν τα πάντα! Εννοώ τα πάντα». Αυτό, συμπληρώνει, συνεχίστηκε για δυο μέρες. Την τρίτη μέρα: «Τεράστιος αριθμός από τανκς και τεθωρακισμένα οχήματα και στρατιώτες επιχείρησαν να εισέλθουν απ’ το βόρειο τμήμα της Φαλούτζα. Ομως κινηματογράφησα τουλάχιστον 12 κατεστραμμένα αμερικάνικα οχήματα».   Γι’ αυτό και οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν με τεράστιες ανθρώπινες απώλειες: «Είδα τουλάχιστον 200 οικογένειες που κατέρρευσαν τα σπίτια στα κεφάλια τους από τις αμερικάνικες βόμβες», συνέχισε ο Μπουρχάν. «Οι κάτοικοι της Φαλούτζα ήδη…

Μια αμυδρή εικόνα του εφιάλτη που βιώνουν οι δυνάμεις κατοχής στο Ιράκ δίνουν τα επίσημα στοιχεία που βγαίνουν κάθε τόσο στο φως της δημοσιότητας από αμερικάνικες και ιρακινές πηγές, παρόλο που απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.   Ο επικεφαλής της ιρακινής Υπηρεσίας Πληροφοριών, στρατηγός Μουχάμαντ Αμπντ Αλάχ Σαχβάνι, μιλώντας με δημοσιογράφους στις 3 του Γενάρη, αποκάλυψε ότι, με βάση τα στοιχεία που διαθέτει, οι δυνάμεις της ιρακινής αντίστασης ξεπερνούν τις 200.000. Απ’ αυτούς τους 40.000 περίπου χαρακτήρισε ως φουλ –τάιμ μαχητές και 200.000 περίπου ως παρτ– τάιμ, οι οποίοι προσφέρουν επίσης πληροφορίες, οικονομική βοήθεια και καταφύγια στους αντάρτες. «Νομίζω – πρόσθεσε – ότι οι δυνάμεις της αντίστασης είναι περισσότερες από τον αμερικάνικο στρατό στο Ιράκ». Τα στοιχεία αυτά απέχουν πολύ από τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις της αμερικάνικης στρατιωτικής διοίκησης, σύμφωνα με τις οποίες συνολικά οι δυνάμεις της ιρακινής αντίστασης δεν ξεπερνούν τις 20.000.   Ο επικεφαλής της ιρακινής Υπηρεσίας Πληροφοριών έδωσε…

Το Συμβουλευτικό Συμβούλιο των Μουτζαχεντίν της Φαλούτζα εξέδωσε ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των μαχών απ’ τις 6 Νοέμβρη 2004 μέχρι τις 2 Γενάρη 2005. Το δελτίο τύπου που αναδημοσιεύτηκε απ’ το ισλαμικό πρακτορείο Jihad Unspun (4/1/05) εξηγεί γιατί οι αντάρτες αποσύρθηκαν από τις βόρειες γειτονιές της πόλης και την ανατολική γειτονιά Αλ-Ασκάρι. Σύμφωνα με το ανακοινωθέν, η υποχώρηση των Μουτζαχεντίν από τμήματα της πόλης, έγινε προκειμένου να τραβηχτούν τα κατοχικά στρατεύματα στα στενά σοκάκια και δρόμους μέσα στην πόλη όπου τα τανκς και τα τεθωρακισμένα οχήματα μπορούν να περικυκλωθούν. Στόχος ήταν να αποφευχθεί ένας σφοδρός αεροπορικός βομβαρδισμός της πόλης. Ο κίνδυνος ενός τέτοιου βομβαρδισμού καθιστούσε αδύνατη την παραμονή των ανταρτών σε περιοχές με ανοιχτούς χώρους στα άκρα της πόλης. Σύμφωνα με το ανακοινωθέν, οι αντάρτες υιοθετούν την τακτική του «χτυπάω και φεύγω», έτσι ώστε να συρθούν τα αμερικάνικα στρατεύματα σε θέσεις που μπορούν να χτυπηθούν.   Το ανακοινωθέν δίνει και…

Τη στιγμή που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές θα απομένει μία μέρα για τις παλαιστινιακές εκλογές που θα διεξαχθούν την Κυριακή 9 Γενάρη. Εκλογές με προκαθορισμένο το αποτέλεσμά τους καθώς σίγουρος νικητής θα είναι ο σημερινός διάδοχος του Αραφάτ και πρώην πρωθυπουργός Μαχμούντ Αμπάς, μετά την απόσυρση της υποψηφιότητας του φυλακισμένου ηγέτη της Φατάχ, Μαρουάν Μπαργκούτι.   Ο Αμπάς, παρά τις εκκλήσεις του για σταμάτημα της ένοπλης αντίστασης, είναι ιδιαίτερα προσεκτικός στις δηλώσεις του. Δηλώνει ότι δεν πρόκειται να κυνηγήσει οποιαδήποτε ένοπλη ομάδα, ενώ μετά από τις επιθέσεις των ισραηλινών στην Μπέιτ Λάχια στη Λωρίδα της Γάζας με αποτέλεσμα τη δολοφονία 7 Παλαιστινίων – οι 6 απ’ τους οποίους ήταν παιδιά – αποκάλεσε το Ισραήλ «σιωνιστή εχθρό», υποστηρίζοντας όμως ταυτόχρονα ότι οι ένοπλες επιθέσεις με ρουκέτες και όλμους είναι λαθεμένες και ότι δεν θα απολογηθεί γι’ αυτές.   Το ζητούμενο δεν είναι η νίκη του Αμπάς αλλά το ποσοστό που…

Βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του ιρλανδού Μπιλ Νότον, η ταινία αυτή είναι ριμέικ παλαιότερης κινηματογραφικής μεταφοράς με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Κέιν, που έγινε αμέσως μετά τη συγγραφή του έργου (1966). Ο τωρινός πρωταγωνιστής Τζουντ Λο ενσαρκώνει τον γοητευτικό βρετανό εργένη που κατακτά το γυναικόκοσμο του Μανχάταν, όμως η ζωή δεν θ’ αργήσει να του θυμίσει, ότι πέρα από τις απολαύσεις υπάρχουν και υποχρεώσεις και βαθύτερα αισθήματα… Αν και ο «Alfie» είναι μια σύγχρονη εναλλακτική εκδοχή του μύθου του Καζανόβα, η ταινία πάει πιο πέρα, υπογραμμίζοντας ότι η επιπολαιότητα και η απληστία δεν είναι το καλύτερο διαβατήριο για τη ζωή και τις πραγματικές της αξίες. Ελένη Σταματίου

O Mάνος, μορφονιός με σεξουαλικά προβλήματα, δραπετεύει από την Aθήνα στο χωριό του για να ανακαλύψει ότι ο θείος του χρησιμοποιεί τους φοβερούς λουκουμάδες με μέλι των δίδυμων γεροντοκoρών Iσμήνης και Aντιγόνης με στόχο να αποπλανήσει ένα μικρό αγοράκι. Xάρη στο Mαρικάκι, το κατοικίδιο γουρούνι της ευτραφούς του θείας και μέγα ανιχνευτή λουκουμάδων, αλλά και στη Φένια, τη σεξοβόμβα βοηθό του ντόπιου μεγαλονεκροθάφτη, ο Mάνος καταφέρνει να αποτρέψει το κακό, να ερωτευτεί επιτέλους και να διαλύσει τα συλλογικά φαντάσματα του παρελθόντος, δίνοντας καθαρτικό φινάλε με ένα μεγάλο ταψί μελωμένους λουκουμάδες.   …Aν μετά από την συνοπτική αυτή πλοκή εξακολουθείτε να διαβάζετε το σημείωμα τούτο, να σας πούμε απλώς πως λυπόμαστε που οι κινηματογραφικές δεξιότητες της Oλγας Mαλέα αξιοποιούνται μόνο σε εξορισμένες από το πραγματικό φαρσοκωμωδίες χαριτωμένης α-νοησίας και πως οι φρεσκότατοι και καλογυρισμένοι «Λουκουμάδες με μέλι» συνδυάζουν κωμικούς αστέρες (Xαϊκάλης, Φιλιππίδου, Πιατάς, Kυριακίδης, κ.ά.), έξυπνα αφηγηματικά ευρήματα, μα και το…

«Στο «Oι άλλοι» είχαμε την οπτική μιας οικογένειας από την σκοτεινή πλευρά, από το θάνατο. Στο «H Θάλασσα μέσα μου» έχουμε την οπτική του θανάτου από την σκοπιά της ζωής». Mε το σύντομο αυτό σχόλιο, ο ήδη διάσημος Aμενάμπαρ μας εισάγει στην (πραγματική) ιστορία του Pαμόν Σαμπέδρο (Xαβιέρ Mπάρντεμ), ενός ανθρώπου τετραπληγικού που πέρασε 25 χρόνια της ζωής του καθηλωμένος στο αναπηρικό κρεβάτι και μαχόμενος για το δικαίωμα του σε έναν αξιοπρεπή θάνατο -ένα δικαίωμα που το ισπανικό κράτος ποτέ δεν του αναγνώρισε.   Bραβευμένο στο φεστιβάλ Bενετίας, υποψήφιο στα επόμενα όσκαρ και ταινία έναρξης του φετινού φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το «H θάλασσα μέσα μου» προσεγγίζει μέσα από το συγκλονιστικό παράδειγμα και την σπάνια προσωπικότητα του P. Σαμπέδρο την προβληματική της ευθανασίας αφήνοντας τον θεατή εμβρόντητο από τη συγκινησιακή φόρτιση. O Aμενάμπαρ θέτει την κλασική χολιγουντιανή μέθοδο θυμικού επηρεασμού στην υπηρεσία ενός αληθινού δράματος και με επίκεντρο την ιδέα ότι η…

Πρώτο σημείωμα για φέτος και ας προσπαθήσουμε να δώσουμε με μερικές λέξεις την αθλητική και όχι μόνο, επικαιρότητα της χρονιάς που πέρασε.   Αθήνα: η κατάκτηση του Euro 2004 και η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, είχε σαν αποτέλεσμα η πρωτεύουσα της χώρας μας, να αποτελέσει για αρκετές μέρες το σημείο αναφοράς της αθλητικής επικαιρότητας.   Βιολί: μουσικό όργανο, αλλά και μεταφορικά, σκοπός, χαβάς. Αναφερόμαστε στα λαμόγια που συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να λυμαίνονται τον ελληνικό αθλητισμό.   Γουδί: Ο ιερός τόπος για τους απανταχού οπαδούς του Παναθηναϊκού, κινδυνεύει να μετατοπιστεί αρκετά νοτιότερα προς την παραλία του Ελληνικού. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται περίτρανα ότι στο βωμό του κέρδους οι καπιταλιστές πουλούν «ιερά και όσια» της ομάδας.   Δωδέκαθλο το Μοντέρνο: Το νέο άθλημα που συναρπάζει τους Έλληνες. Λόττο, Πρότο, Τζόκερ, ΚΙΝΟ, Super 3, Extra 5, Πάμε Στοίχημα, Ρουλέτα, Black Jack, Ζάρια, Πόκα και Ιππόδρομος. Η αθλητική Ελλάδα αντί για τα…