Συντάκτης: Eksegersi.gr

Στον καταιγισμό πυρών, που δέχεται το Πανεπιστήμιο από την ορμητική και σαρωτική επέλαση της κεφαλαιοκρατικής αγοράς, με τη συγκατάθεση, διαμεσολάβηση και ενεργητική συμμετοχή των ανά την Ευρώπη διαχειριστών του καπιταλισμού, απαντούν για πρώτη φορά συντονισμένα 2086, μέχρι στιγμής, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι από χώρες της ΕΕ (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, Ελλάδα).   Οι πανεπιστημιακοί υπογράφουν κείμενο-μανιφέστο, που έχει αφετηρία τη Φιλοσοφική Σχολή της Μαδρίτης. Η πρωτοβουλία αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι προέρχεται από πανεπιστημιακούς δασκάλους που εργάζονται σε πανεπιστήμια χωρών όπου ήδη έχουν δρομολογηθεί σημαντικότατες αναδιαρθρώσεις στο πνεύμα των κατευθύνσεων της Μπολόνια και από τις οποίες -χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού- έχει ξεκινήσει όλος αυτός ο κυκεώνας των αντιδραστικών αλλαγών κατ’ επιταγή των κεφαλαιοκρατικών επιχειρήσεών τους και των υπηρετών τους στις εθνικές κυβερνήσεις.   Σε κάποιες δε από αυτές τις χώρες (πχ. Αγγλία) από καιρό έχει εισβάλει το επιχειρηματικό πνεύμα και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στη λειτουργία των Ιδρυμάτων…

Στις 2 Ιούνη, ο εισαγγελέας Αντ. Μύτης προτείνει στο Συμβούλιο Εφετών την παραπομπή του Κώστα Αβραμίδη σε δίκη με την κατηγορία της «συμμετοχής στη 17Ν» (δεν τολμούν να προχωρήσουν και στη δίωξη για ηθική αυτουργία, απ’ αφορμή τις σκαναρισμένες προκηρύξεις της 17Ν που βρισκόταν στο σάιτ της «Συσπείρωσης Ενάντια στην Κρατική Τρομοκρατία», το οποίο χειριζόταν ο Αβραμίδης). Οι διωκτικοί μηχανισμοί έχουν αποθρασυνθεί και θέλουν σώνει και καλά να σύρουν τον Κ. Αβραμίδη σε δίκη. Δεν θα τους περάσει. Δεν θα τους αφήσουμε. Κι αν το τολμήσουν, αν στήσουν μια δίκη με κατηγορούμενο τον Κώστα, η σκευωρία τους θα καταρρεύσει. Γιατί ο Αβραμίδης δεν είναι μόνος του. Τόσα χρόνια στο κίνημα αλληλεγγύης τον ξέρουμε καλά και ξέρουμε πως η δίωξή του είναι καθαρά φρονηματική και ταυτόχρονα προειδοποιητική για όλους μας. Θέλουν να μας κάνουν να λουφάξουμε φοβισμένοι, μη τυχόν και έχουμε την τύχη του Κώστα.   Η υπόθεση είναι γνωστή, αλλά…

Σε νέες μεθόδους τρομοκράτησης προχωρά η Αντιτρομοκρατική. Από τις γενικές απειλές και τα νυχτερινά τηλεφωνήματα, προχωρούν τώρα σε δολοφονικές απόπειρες. Την Πέμπτη 9 Ιούνη, στις 6 το απόγευμα, γυρνώντας από την Αθήνα στο σπίτι του στον Πειραιά, ο αναρχικός Γιώργος Μεριζιώτης δέχτηκε την επίθεση από άγνωστο άτομο που επέβαινε σε μηχανή μεγάλου κυβισμού (μάλλον Transalp). Ο άγνωστος τον παρακολουθούσε σε όλη τη διαδρομή προκλητικά και στο ύψος του Μοσχάτου πλεύρισε ξαφνικά το παπί του Μεριζιώτη και τον κλώτσησε δυνατά, ρίχνοντάς τον πάνω σε διερχόμενο ταξί. Αμέσως μετά γκάζωσε τη μηχανή και εξαφανίστηκε, ενώ ο Μεριζιώτης, που γλίτωσε τα χειρότερα επειδή φορούσε κράνος, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό κρατικό Νίκαιας.   Τρεις μέρες νωρίτερα, στις 6 Ιούνη, ο Γ. Μεριζιώτης είχε μια άλλου είδους περιπέτεια. Είχε πάει να παρακολουθήσει τη δίκη για τον ΕΛΑ που γίνεται στις φυλακές Κορυδαλλού και όταν πήγε να πάρει την ταυτότητά του συνελήφθη, με…

Για την κατάσταση της υγείας του Σάββα Ξηρού δεν χρειάζεται να γράψουμε τίποτα. Σχεδόν τυφλός, σχεδόν κουφός, με προβλήματα αναπνευστικά και καρδιαγγειακά, κρατείται στο ειδικό απομονωτήριο του Κορυδαλλού και η κατάστασή του καθημερινά χειροτερεύει. Η λίγη όραση που του έχει απομείνει κοντεύει να χαθεί, ενώ η απουσία οποιασδήποτε ιατρικής φροντίδας τον αφήνει έκθετο σε ένα ξαφνικό ισχαιμικό επεισόδιο. Τον περασμένο Μάρτη, ο Σάββας υπέβαλε αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής του (προσωρινή αποφυλάκιση για λόγους υγείας). Ο εισαγγελέας Καρούτσος, προκλητικά, αυθαίρετα και παράνομα, αρνήθηκε να εισάγει την αίτηση για συζήτηση στο Πενταμελές Εφετείο Αναστολών, με το πρόσχημα ότι ο ίδιος δεν είχε υποβάλει έφεση στην πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση. Ο Σάββας απευθύνθηκε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δ. Λινό, ζητώντας του να παρέμβει για την αποκατάσταση της νομιμότητας, διότι πρώτο ο εισαγγελέας δεν έχει κανένα δικαίωμα να υποκαθιστά ο ίδιος το δικαστήριο και να αποφαίνεται αν πρέπει ή όχι να εισαχθεί μια…

Μια εταιρία που κάνει δουλειές με το Δημόσιο, όταν πρόκειται να πληρωθεί, πρέπει να προσκομίσει και ασφαλιστική ενημερότητα. Να αποδείξει, δηλαδή, ότι δεν χρωστάει λεφτά στο ΙΚΑ και στα επικουρικά ταμεία για τους εργαζόμενους που απασχολεί. Το μέτρο αυτό ισχύει εδώ και αρκετά χρόνια και είναι ένα από τα ελάχιστα που βάζουν κάποιο φραγμό στην εισφοροκλοπή. Δηλαδή, στην προσφιλή μέθοδο πολλών καπιταλιστικών επιχειρήσεων, να παρακρατούν από τους εργαζόμενους τις ασφαλιστικές εισφορές και να μην τις καταβάλλουν (μαζί με τις εργοδοτικές). Η εισφοροκλοπή είναι χειρότερη από την εισφοροδιαφυγή, διότι εδώ ο εργαζόμενος πληρώνει και άμεσα από την τσέπη του, με την παρακράτηση των ασφαλιστικών του εισφορών. Βέβαια, οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις βρίσκουν τον τρόπο να παρακάμπτουν και αυτό το εμπόδιο. Τις περισσότερες φορές με συνενοχή του ίδιου του κράτους. Ιδού ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που ευλογείται η εισφοροκλοπή από έναν κρατικό οργανισμό, ο οποίος μάλιστα τυχαίνει να διαχειρίζεται και λεφτά των εργαζόμενων. Πρόκειται…

Δεν χρειάζεται να συζητήσουμε για τον αντιασφαλιστικό χαρακτήρα της ρύθμισης που προωθεί η κυβέρνηση για τους τραπεζοϋπάλληλους. Η ίδια η κυβέρνηση δεν μπορεί να τον κρύψει. Λέει ευθέως ότι θα θιχτούν όλοι οι τραπεζοϋπάλληλοι που έχουν προσληφθεί μετά την 31.12.1992. Εκείνο που δεν λέει είναι πως θα θιχτούν και οι προσληφθέντες πριν το 1993. Διότι οι συντάξεις τους εφεξής θα αυξάνονται με βάση την εισοδηματική πολιτική, δηλαδή με ρυθμό χαμηλότερο απ’ αυτόν που αυξάνονταν μέχρι τώρα. Λέει και κάτι ακόμα η κυβέρνηση. Οτι η ρύθμιση γίνεται για να μη γονατίσουν οι Τράπεζες. Αρα, γίνεται για να αποφύγουν οι Τράπεζες το κόστος των ασφαλιστικών εισφορών. Και ποιος θα το επωμιστεί αυτό; Καταρχάς οι ίδιοι οι τραπεζοϋπάλληλοι. Και κατά δεύτερο λόγο το ΙΚΑ και το επικουρικό του Ταμείο (ΕΤΕΑΜ). Αρχικά η κυβέρνηση προσπάθησε να χρυσώσει το χάπι, δηλώνοντας ότι το κόστος της ενοποίησης θα επωμιστούν κατά τα 2/3 οι Τράπεζες και κατά…

Τέσσερις βδομάδες καθημερινών διαδηλώσεων των εργατών, αγροτών της κόκας, ιθαγενών και ανθρακωρύχων ήταν αρκετές για να ρίξουν ένα ακόμα πρόεδρο στη Βολιβία, όχι όμως και να δημιουργήσουν το κοινωνικό σκηνικό που θα έβαζε πρόβλημα την κυριαρχία των κρατούντων. Για δεύτερη φορά μέσα σε ενάμιση χρόνο, η φτωχολογιά της Βολιβίας βγήκε στους δρόμους. Την πρώτη φορά, τον Οκτώβρη του 2003, μάτωσε για να αναστείλει τα σχέδια της τότε κυβέρνησης να εξάγει το υγροποιημένο φυσικό αέριο στις ΗΠΑ μέσω ενός κονσόρτσιουμ από γνωστές δυτικές εταιρίες (μεταξύ των οποίων η ισπανική Ρεπσόιλ και η βρετανική BP), που θα οδηγούσε σε μαζική ανεργία και πλιάτσικο του βασικότερου ενεργειακού πλούτου της χώρας απ’ το ξένο κεφάλαιο. Οι 80 νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες εκείνης της εξέγερσης που κράτησε ένα μήνα είχαν σαν αποτέλεσμα την ανατροπή του τότε προέδρου της Βολιβίας, Γκονσάλο Σάντσες ντε Λοσάδα και την αντικατάστασή του απ’ τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Λοσάδα, Κάρλος…

Χιλιάδες στρατιώτες λιποτακτούν από τον αφγανικό στρατό εξαιτίας των άσχημων συνθηκών και της απειλής των Ταλιμπάν, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ανταποκριτή της εφημερίδας «Τέλεγκραφ»(9/6/05) από την Κανταχάρ. Από τότε που το 205ο σώμα του Αφγανικού Εθνικού Στρατού, η πρώτη μονάδα που αναπτύχθηκε έξω από την Καμπούλ, ενώθηκε με τις αμερικάνικες δυνάμεις που πολεμούν τους Ταλιμπάν στο νότιο Αφγανιστάν, οι μισοί στρατιώτες από το σώμα αυτό λιποτάκτησαν.   «1200 – 1500 στρατιώτες έχουν λιποτακτήσει από τον περασμένο Σεπτέμβρη. Το ηθικό πέφτει γρήγορα. 400 – 600 έχουν λιποτακτήσει μόνο τους δύο τελευταίους μήνες», δήλωσε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Τέλεγκραφ», ένας αξιωματικός, που ζήτησε να μην αποκαλυφθεί το όνομά του, από τη βάση του 205ου σώματος κοντά στην Κανταχάρ. Συνολικά, από τους 31.000 άντρες που έχουν εκπαιδευτεί από αμερικάνους και βρετανούς εκπαιδευτές μόνο 21.000 παραμένουν σήμερα στις μονάδες τους, τη στιγμή που, σύμφωνα με το πλάνο, η δύναμη του αφγανικού στρατού πρέπει…

Καθώς οι νεκροί αμερικάνοι στρατιώτες έχουν ξεπεράσει τους 1.700, οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών αποδείχνονται άκαρπες και η ιρακινή κυβέρνηση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, πληθαίνουν οι φωνές στο αμερικάνικο στρατόπεδο που είτε ζητούν αποχώρηση των αμερικάνικων στρατευμάτων είτε θεωρούν αδύνατη την καταστολή της ιρακινής αντίστασης με στρατιωτικά μέσα και προκρίνουν την εξεύρεση πολιτικής λύσης. Για πρώτη φορά έξι στους δέκα Αμερικάνους τάσσονται υπέρ της πλήρους ή μερικής αποχώρησης των αμερικάνικων δυνάμεων από το Ιράκ, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Gallup, που δημοσιεύτηκε στις 14 Ιουνίου στην εφημερίδα «USA Today».   Στο ίδιο μήκος κύματος, ο βουλευτής Ουόλτερ Τζόουνς δήλωσε ότι θα συμπράξει με άλλα μέλη του Κογκρέσου για να φέρουν νομοσχέδιο που θα ζητά χρονοδιάγραμμα για την αποχώρηση των αμερικάνικων δυνάμεων από το Ιράκ. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο Τζον Ντόιτς, πρώην διευθυντής της CIA από το Μάιο του 1995 μέχρι το Δεκέμβριο του 1996 επί προεδρίας Κλίντον και καθηγητής στο…

Οσο απομακρύνεται η ημερομηνία εξόδου από το βάλτο του Ιράκ, τόσο μεγαλώνει η απροθυμία προσέλευσης νεοσύλλεκτων στα κέντρα στρατολόγησης. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Πενταγώνου, ο Μάιος είναι ο τέταρτος κατά σειρά μήνας που δεν εκπληρώθηκαν τα πλάνα στρατολόγησης στον αμερικάνικο στρατό. Συγκεκριμένα, στο στρατό ξηράς, παρόλο που για το Μάιο ο στόχος στρατολόγησης μειώθηκε κατά 6.700 άντρες, το πλάνο δεν εκπληρώθηκε κατά 25%, στο σώμα των Εφέδρων κατά 18% και στην Εθνοφρουρά κατά 29%. Το ίδιο έγινε και με το σώμα των Εφέδρων στο Ναυτικό και στους Πεζοναύτες καθώς και με την Εθνοφρουρά της Αεροπορίας, όπως ανακοίνωσε το Πεντάγωνο, χωρίς να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία.   Το ίδιο πρόβλημα έχει παρουσιαστεί και στις τρεις φημισμένες αμερικάνικες στρατιωτικές ακαδημίες, όπου επίσης έχουν μειωθεί σημαντικά οι αιτήσεις εισαγωγής από απόφοιτους λυκείων. Στη Στρατιωτική Ακαδημία του Γουέστ Πόιντ στη Νέα Υόρκη, που βγάζει αξιωματικούς του στρατού ξηράς, οι αιτήσεις έχουν μειωθεί κατά…

Μια σπάνια ευκαιρία να συνομιλήσουν με ένα εκπρόσωπο μιας απ’ τις τάσεις του ιρακινού αντάρτικου είχαν όσοι και όσες παρεβρέθησαν το περασμένο Σάββατο το βράδυ στο κλείσιμο του διήμερου της «Κόντρας». Σε μια πλούσια συζήτηση με τον Ασαάντ Αλ Χασίμ απ’ το Εθνικό Δημοκρατικό Ρεύμα του Ιράκ – CONDI, μάθαμε από πρώτο χέρι την κατάσταση στη χώρα και το αντάρτικο αλλά και γεγονότα απ’ την πρόσφατη ιστορία της χώρας που θάφτηκαν ή διαστρεβλώθηκαν απ’ τα διεθνή ΜΜΕ όπως η εξέγερση του ’93 που συμμετείχαν 14 απ’ τις 18 περιφέρειες της χώρας με πάνω από 350.000 νεκρούς. Αυτό όμως που είχε το περισσότερο ενδιαφέρον ήταν η κατάσταση στο αντάρτικο που πλαισιώνεται απ’ το 80% του πληθυσμού ανεξαρτήτως τάξεων και θρησκευμάτων. Η προσπάθεια διαίρεσης Σουνιτών-Σιιτών απέτυχε παταγωδώς όπως φάνηκε στη Φαλούτζα που συνεχίζει να είναι αποκλεισμένη και κατεστραμμένη με τους κατακτητές να απαγορεύουν οποιοδήποτε ρεπορτάζ μέσα απ’ την πόλη. Ο λαός και το…

Μόνο 121 απ’ τα 680 στρατιωτικά μπλόκα που εγκαταστάθηκαν μέσα στη Δυτική Οχθη μετακίνησε ο ισραηλινός στρατός σύμφωνα με τον ΟΗΕ, που επισημαίνει ότι «υπάρχει μια αντίφαση μεταξύ των δηλώσεων του ισραηλινού στρατού που υποστηρίζει ότι τα στρατιωτικά μπλόκα μετακινήθησαν από τη Δυτική Οχθη. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πάνω από 600 μπλόκα, οχυρώματα και τσιμεντένια εμπόδια που παρεμποδίζουν την ελεύθερη μετακίνηση των Παλαιστινίων».   Ο ΟΗΕ συνεχίζει: «Οι ισραηλινές στρατιωτικές αρχές δεν ανταποκρίθηκαν ούτε στο 50% των καταγγελιών κακομεταχείρισης των Παλαιστίνιων κατοίκων απ’ τους ισραηλινούς στρατιώτες που υπέβαλε ο οργανισμός». Είναι αυτή η κατάσταση που συσπειρώνει όλο και μεγαλύτερο τμήμα του παλαιστινιακού λαού γύρω απ’ τις ριζοσπαστικές ισλαμικές οργανώσεις. Πράγμα που έχει αποτελέσει και το μεγαλύτερο φόβο όχι μόνο των Αμερικάνων και των Ισραηλινών, αλλά και της Παλαιστινιακής Αρχής (Π.Α.), που ανέβαλε προκλητικά τις βουλευτικές εκλογές φοβούμενη την σίγουρη άνοδο της Χαμάς.   Σύμφωνα με το Newsweek, η Χαμάς αναμένεται να…

Το μπλoκμπάστερ του καλοκαιριού με θέμα το ξεκίνημα του ανθρώπου-νυχτερίδα και πως η δολοφονία των γονιών του τον έταξε υπέρ των φτωχών και αδυνάτων και κατά του οργανωμένου εγκλήματος. Κράχτης αυτού του τρόπον τινά τρίκουελ ο Κρίστοφερ Νόλαν, σκηνοθέτης του Memento, όμως καλού-κακού οι παραγωγοί ξόδεψαν και 100 εκατ. δολάρια (ποσό ρεκόρ) για τη διαφημιστική καμπάνια της ταινίας!   Ελένη Σταματίου

Σπιντάτη κωμωδία με θέμα τη ζωή του, εν ζωή ακόμα, γνωστού dj Φράνκ Γουάιλντ ο οποίος δούλεψε στην Ιμπιζα και έκανε πολλές παραγωγές σε δισκογραφικές εταιρίες. Ο Γουάϊλντ γνωρίζει την παρακμή όταν χάνει σταδιακά την ακοή του και αναγκάζεται να παλέψει σκληρά με τον εαυτό του για να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Ειδική ταινία για ένα ειδικό κοινό με πιο ενδιαφέρον στοιχείο το ρυθμικό θορυβώδες soundtrack. Ελένη Σταματίου

Ενας μηχανικός (Ζεράρ Ντεπαρτιέ) ταξιδεύει μέχρι το Μαρόκο προκειμένου να συναντήσει μια παλιά αγαπημένη του (Κατρίν Ντενέβ) και να ξαναζωντανέψει τον έρωτα που έζησαν τριάντα χρόνια πριν. Εκείνη καλείται να θέσει τέρμα σε μια συμβατική οικογενειακή ζωή στην οποία είναι εγκλωβισμένη τα τελευταία χρόνια. Τώρα, όσοι νομίζετε ότι θα δείτε μια γνήσια ερωτική ιστορία, δοσμένη από δυο μεγάλους ηθοποιούς και έναν καταξιωμένο σκηνοθέτη, θα απογοητευτείτε πολύ. Επίπεδες ερμηνείες, σκηνοθεσία χωρίς φαντασία και ένα τελικό αποτέλεσμα γεμάτο πλήξη και ανία. Αυτό θα δείτε και τίποτε περισσότερο. Ελένη Σταματίου

Μια άγνωστη ταινία του Κορεάτη Κιμ Κι Ντουκ, γνωστού από το «Ανοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας και Ανοιξη», βγαίνει αυτή τη βδομάδα στις αίθουσες και χωρίς να είναι τίποτε το εξαιρετικό, παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα αλλιώτικο love-story, τον έρωτα ενός προαγωγού για μια παλιά συμμαθήτριά του που απαγάγει και εξαναγκάζει σε πορνεία για να την παρακολουθεί κρυφά. Σιγά-σιγά αναπτύσσεται μεταξύ τους μια περίεργη σχέση τρυφερότητας, που ο σκηνοθέτης δίνει με μαεστρία, αν και όχι πάντα με την απαραίτητη πειθώ. Τραβηγμένη ιστορία που βλέπει με μια ωμή αλλά και ποιητική ματιά αυτό το κομμάτι του υπόκοσμου. Ελένη Σταματίου

Στο προηγούμενο φύλλο και με αφορμή την πρόταση του υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Ορφανού για είσοδο των ελληνικών ομάδων στο Στοίχημα, είχαμε πει ότι η είδηση δεν είναι στο αν θα μπουν ή όχι οι ομάδες μας στο τζόγο, αλλά η πρόθεση της κυβέρνησης να μετατρέψει τον ΟΠΑΠ από μεσάζοντα σε κανονικό μπουκ. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση μελετά την περίπτωση, αντί να παίρνει ο ΟΠΑΠ την προμήθεια από την εκάστοτε εταιρία που διαχειρίζεται το Στοίχημα, να αναλάβει το ρίσκο και να βάλει στο ταμείο του όλα τα φράγκα που βγαίνουν από την τσέπη των τζογαδόρων.   Η πρόταση της κυβέρνησης να «κρατικοποιήσει» τον τζόγο έρχεται σε μια περίοδο που οτιδήποτε δημόσιο έχει βγει στο σφυρί και πουλιέται κοψοχρονιά προκειμένου να μπουν φράγκα στα κρατικά ταμεία και αυτό θα πρέπει να μας γεννήσει κάποια ερωτηματικά. Οσοι βέβαια δεν γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα είναι πολύ πιθανό να…

Η δίκη συνεχίστηκε με τον Αλέξη Κούγια, συνήγορο του Α. Κανά, ο οποίος εισαγωγικά δήλωσε πως αισθάνεται τύψεις επειδή η παρουσία του στη δίκη δεν ήταν αυτή που έπρεπε και που θα ήθελε, με αποτέλεσμα να μη βοηθήσει όσο έπρεπε το δικαστήριο. Η άποψή του –όπως την κατέθεσε επίσης εισαγωγικά- είναι πως η διαδικασία υπήρξε άψογη, γεγονός για το οποίο ήταν βέβαιος εκ των προτέρων, λόγω της συγκεκριμένης σύνθεσης, για την οποία δεν εφείσθη επαίνων. Η ατυχία –είπε- είναι πως υπάρχει ένα οιονεί δεδικασμένο, όμως δεν υπάρχουν τα πρακτικά της προηγούμενης δίκης, που αν υπήρχαν είναι βέβαιος ότι οι δικαστές θα είχαν εξοργιστεί.   Δήλωσε ότι θεωρεί τιμή του που ένας άνθρωπος σαν τον Κανά τον επέλεξε ως συνήγορό του και ξεκαθάρισε πως δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή τη δίκη σαν μια τυπική ποινική δίκη. Γιατί αυτή είναι υπόθεση του ΕΛΑ, είναι υπόθεση συμμετοχής στην κοινωνική και πολιτική ζωή κάποιων…

Η σειρά της «σχολής Τάκη Παππά», με τον Αρη Κωνσταντάκη, βασικό υπερασπιστή της Ειρήνης Αθανασάκη. Υπεράσπιση μαχητική, παράθεση επιχειρημάτων με διαλεκτικό τρόπο, οξύτητα (όχι στον τόνο, αλλά στις απόψεις), έτσι που τα πράγματα να εμφανίζονται καθαρά, χωρίς οπορτουνιστικά θολώματα, χωρίς διάθεση «να γλείψουμε το δικαστήριο».   Καταθέτει αρχικά τον έντονο προβληματισμό της υπεράσπισης Αθανασάκη για το αν θα έπρεπε να αγορεύσει. Προβληματισμός προερχόμενος από τη θέση που έχουν παρουσιάσει από την αρχή, ότι η δίκη αυτή δεν έπρεπε να γίνει. Παρά ταύτα, αποφάσισαν να πουν μερικά πράγματα, και για λόγους ιστορικούς. Γιατί πρόκειται για μια πολιτική δίκη και ως τέτοια θα καταγραφεί.   Το πολιτικό έγκλημα, κατά τη γνώμη του Α. Κωνσταντάκη, τελείωσε με τη συμφωνία της Βάρκιζας. Εκτοτε, δεν αναγνωρίστηκε ούτε για τη χούντα. Μάταια, λοιπόν, το διεκδικούν οι κατηγορούμενοι και οι υπερασπιστές στις σύγχρονες πολιτικές δίκες. Αυτή η δίκη εκ των πραγμάτων έχει ένα σοβαρό πρόβλημα και ηθικής…

Η συνεδρίαση κύλησε με την αγόρευση της Μαρίνας Δαλιάνη, συνηγόρου υπεράσπισης του Χρήστου Τσιγαρίδα. Μικρή το δέμας, μικρή στην ηλικία, πλην όμως χειμαρρώδης, κατηρτισμένη νομικά, συγκροτημένη πολιτικοκοινωνικά, η Μ. Δαλιάνη κατέθεσε έναν υπερασπιστικό λόγο αντάξιο του ανθρώπου τον οποίο υπερασπίζεται. Η μακροσκελής εισήγησή της δεν μπορεί, βέβαια, να δημοσιευτεί ολόκληρη. Περιοριζόμαστε έτσι σε αποσπάσματα, τα οποία έχουμε τη δυνατότητα να παραθέσουμε αυτούσια, γιατί η Μ. Δαλιάνη είχε την καλοσύνη να μας δώσει τις σημειώσεις της.   «Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο που καλούμαι να υπερασπισθώ τον Χ. Τσιγαρίδα . Τα ειδικά χαρακτηριστικά αυτής της δίκης και η αναπόφευκτη εμπλοκή της με την προηγούμενη, αλλά και μόνο το πραγματικό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος – και οι άλλοι 4 – δικάζεται κατ’ ουσίαν επί ενάμισι χρόνο, σχεδόν αδιαλλείπτως, καθιστούν το έργο της υπεράσπισης ιδιαίτερα βαρύ και δυσχερές. Μετά από μια τόσο μακρά διαδικασία είναι αδύνατη η προσέγγιση ή αντίκρουση…