Συντάκτης: Eksegersi.gr

Ενας αείμνηστος σύντροφος, ο Ρούσος Μπολουδάκης, μας διηγιόταν πώς είχε πάρει μέρος στη μάχη της Κρήτης, 17χρονο παιδί τότε. Οι άντρες του χωριού μαζεύτηκαν, πήραν τα όπλα τους, κανόνισαν τις θέσεις που θα πιάσουν και κατέβηκαν από τα ριζά των Λευκών Ορέων προς τα πεδινά. Οσοι έφηβοι μπορούσαν να κρατήσουν όπλο πήγαν μαζί τους. Δεν έμεινε κανείς πίσω για να προσέχει τις οικογένειες. Οταν έφτασαν στο μέρος που θα πολεμούσαν, ο μεγαλύτερος αδερφός του του φόρεσε τα φυσεκλίκια, του έδωσε το όπλο, του έδειξε το μέρος που θα στεκόταν, τον φίλησε και πήγε να πιάσει το δικό του πόστο. Ηταν η πρώτη μάχη που πήρε μέρος. Ελάχιστα χρόνια αργότερα, ο έφηβος που πήρε το βάπτισμα του πυρός στη μάχη της Κρήτης, έγινε ο καπετάνιος της πρώτης ανταρτοομάδας του ΕΛΑΣ στο νομό Χανίων. Μαζί του και τα μεγαλύτερα αδέρφια του και ο σύζυγος της αδερφής τους. Πιάστηκαν όλοι σε ενέδρα. Τρία…

Ταιριαστό ήταν το ντεκόρ και έξω από το προεδρικό μέγαρο, όπου διαδήλωναν μέλη (ένστολα και με πολιτικά) των συνδικάτων των αστυνομικών. (Αλήθεια, αν άλλοι πολίτες δοκίμαζαν να κάνουν το ίδιο, την ίδια μέρα, θα τους επιτρεπόταν; Η πείρα λέει πως «μη διαμαρτυρόμενοι» μπάτσοι θα τους άνοιγαν τα κεφάλια). Η πρωτοτυπία εδώ ήταν τα 1200 κεριά που άναψαν στο πεζοδρόμιο, για να τιμήσουν τη μνήμη των συναδέλφων τους που «χάθηκαν κατά τη διάρκεια του καθήκοντος». Δεν γνωρίζουμε ποιους ακριβώς εννοούσαν (το νούμερο μας φαίνεται εξαιρετικά μεγάλο), υποθέτουμε, όμως, ότι θα συμπεριλαμβάνονταν οι γνωστοί βασανιστές Μάλλιος και Μπάμπαλης και άλλα τέτοια «φρούτα». Νωρίτερα, οι μπατσοσυνδικαλιστές έστειλαν μια αντιπροσωπεία να τιμήσει τον Σωτήρη Πέτρουλα! Φυσικά, δεν έκαναν το ίδιο για τον Κουμή και την Κανελλοπούλου, τον Καλτεζά, τον Πρέκα, τον Γιάκα, τον Μπουλάτοβιτς, τον Χριστόπουλο και τόσους άλλους που δολοφονήθηκαν στη διάρκεια της μεταπολίτευσης από θηριώδη χτυπήματα με γκλομπ ή από… τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις…

Πρωτοτύπησε όντως ο Παπούλιας στη φετινή «γιορτή της Δημοκρατίας». Δεν περιορίστηκε, όπως οι προκάτοχοί του, σε πρόσκληση προς το ΔΣ του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, αλλά κάλεσε «τους ίδιους τους αντιστασιακούς», τους οποίους και έστησε απέναντι από τους πολιτικούς, σε ένα άκρως συμβολικό τελετουργικό. Εμείς πάλι μπερδευτήκαμε. Γιατί όλοι αυτοί (αν όχι όλοι, η συντριπτική πλειοψηφία) που στάθηκαν από την πλευρά των αντιστασιακών θα μπορούσαν να στέκονται απέναντι, με τους πολιτικούς. Ο Χαραλαμπόπουλος, ο Κωνσταντόπουλος, ο Βαλυράκης, ο Λιβάνης και άλλοι. Μα αυτοί κάθε χρόνο έπαιρναν μέρος στη «δεξίωση της δημοκρατίας». Σε τί συνίσταται η πρωτοτυπία, ρώτησε ο κακεντρεχής της συντροφιάς. Του απαντήσαμε ότι η πρωτοτυπία συνίσταται πρώτο στη δημιουργία φέτος δυο ομάδων και όχι μιας και δεύτερο στην πρόσκληση και μερικών ακόμα, πέραν του ΠΑΣΟΚ (κάποιους γνωστούς ΣΥΝασπισμένους τους αναγνωρίσαμε, ίσως να ήταν και κάποιοι του Περισσού). Οντως, όλοι αυτοί αποτέλεσαν ταιριαστό ντεκόρ. Ταιριαστό και με το πολιτικό…

«Είχαμε σήμερα διαδοχικές συναντήσεις με συναδέλφους Υπουργούς και με τον Πρόεδρο της Εμπορικής Τράπεζας κ. Προβόπουλο, προκειμένου να σχεδιάσουμε τα επόμενα στάδια. Οπως γνωρίζετε, η Κυβέρνηση πήρε πολύ μεγάλη πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση του ασφαλιστικού προβλήματος των τραπεζών.  Περιμένουμε, τώρα, να ολοκληρωθούν τα επόμενα στάδια που έχουν να κάνουν με τις αποφάσεις των τραπεζών για ένταξη στο Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης των Τραπεζοϋπαλλήλων  που δημιουργείται, ώστε να προχωρήσουν και τα επόμενα βήματα για τις αποκρατικοποιήσεις στον τραπεζικό τομέα καθώς και σε άλλους τομείς. …Ολοκληρώθηκε σήμερα με επιτυχία , όπως με ενημέρωσε ο κ. Προβόπουλος, η τοποθέτηση του 5,2% των ιδίων μετοχών της Εμπορικής Τράπεζας σε επιλεγμένους διεθνείς θεσμικούς επενδυτές με τη διαδικασία του βιβλίου προσφορών. Είχαμε μία μεγάλη υπερκάλυψη, πάνω από δύο φορές, και αυτή η διαδικασία, που εντάσσεται στο πλαίσιο της ενίσχυσης των κεφαλαίων της Εμπορικής Τράπεζας μετά την πρόβλεψη που έγινε για το ασφαλιστικό ταμείο της, είναι μία διαδικασία…

«Οι διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (νόμοι 2328/1995, 1746/1988, και 3310/2005) απαιτούν από τις επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης – τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί, εφημερίδες και περιοδικά – να έχουν ονομαστικές μετοχές που ανήκουν σε φυσικά πρόσωπα (σύμφωνα με τη διατύπωση του νόμου «ονομαστικές μέχρι φυσικού προσώπου»). Οσον αφορά την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, η σχετική διάταξη διευκρινίζει ότι οι εταιρείες που είναι νόμιμα εγκατεστημένες εκτός της Ελλάδας σε χώρα όπου δεν υπάρχει υποχρέωση ονομαστικοποίησης των μετοχών μέχρι φυσικού προσώπου, μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να κατέχουν μέχρι ποσοστό 15% του κεφαλαίου μίας τηλεοπτικής ή ραδιοφωνικής επιχείρησης. Οι διατάξεις αυτές περιορίζουν σημαντικά τις δυνατότητες επένδυσης και εγκατάστασης εταιρειών που είναι νόμιμα εγκατεστημένες στα άλλα κράτη μέλη όταν δεν υπάρχουν παρόμοιες νομοθετικές διατάξεις στις χώρες της εγκατάστασής τους, και επιπλέον εισάγουν ένα ειδικό καθεστώς για τις εταιρείες αυτές. Λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που διαθέτει, η Επιτροπή θεωρεί ότι η ελληνική νομοθεσία προκαλεί περιορισμούς που είναι…

Στις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε φιγουράρουν οι βίλες των συζύγων δύο μεγαλοδικαστών, της Aγάπης Συροπούλου, συζύγου του συνταξιούχου αρεοπαγίτη N. Συρόπουλου, και του Kωνσταντίνου–Nαπολέοντος Tρουμπούκη, συζύγου της προέδρου Πρωτοδικών Oυρανίας Παπαδάκη. Μιλάμε για βίλες των συζύγων, γιατί οι οικοδομικές άδειες 638/1996 και 696/1989 είχαν εκδοθεί στο όνομά τους. Oι αναγνώστες της «K», που παρακολουθούν την έρευνά μας με τίτλο «Eτσι καταπάτησαν τα δάση», γνωρίζουν ότι δεν είναι οι μόνοι μεγαλοδικαστές που έφτιαξαν βίλες σε καταπατημένες, από τον οικοδομικό συνεταιρισμό «Nέα Aιολίς», δασικές εκτάσεις. H Aγάπη Συροπούλου πήρε το οικόπεδο, ως κληρούχος του συνεταιρισμού, με τη συμβουλική τιμή των 3500 δρχ. (!), διαπράττοντας το αδίκημα της φοροδιαφυγής. O Kωνσταντίνος-Ναπολέων Tρουμπούκης το αγόρασε από μέλος του συνεταιρισμού. Δεν γνωρίζουμε τι ποσό κατέβαλε για την αγορά. O κύριος αυτός, μαζί με άλλους συνεταίρους, μεταξύ των οποίων και μεγαλοδικαστές, το 1995 είχε υπογράψει «Aίτηση Θεραπείας» προς το YΠEXΩΔE και εμφανίζεται ως μέλος του συνεταιρισμού! H…

Θυμόσαστε τα περσινά πανηγύρια, στη διάρκεια και μετά τη λήξη των ολυμπιακών αγώνων, για τον τουρισμό που θα γνωρίσει εκρηκτική άνθιση, επειδή η χώρα μας θα γίνει γνωστή στα πέρατα της Γης και θα επιλέγεται πλέον ως περίοπτος τουριστικός προορισμός; Λόγια ήταν και πέταξαν. Οπως πέταξαν και τα τεράστια κονδύλια της διαφημιστικής δαπάνης, χώρια η «μαύρη τρύπα» της Ολυμπιάδας, που θα χρειαστούν τρεις γενεές για να την κλείσουν. Το Ινστιτούρο Τουριστικών Ερευνών, σε πρόσφατη έκθεσή του, σημειώνει πως «η διαφαινόμενη ανάκαμψη είναι σχετικώς ήπια» και πάντως «κατώτερη των προβλέψεων». Για το 2005 την υπολογίζει μεταξύ 5% και 7%, ποσοστό κατώτερο από την ανάκαμψη του τουρισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, που μετά το περσινό εντυπωσιακό 10% κινείται φέτος με ρυθμό 8%. Από τα στοιχεία που δίνονται στη δημοσιότητα μπορεί να διαπιστώσει κανείς ένταση των στρεβλώσεων και των περιοχικών ανισοτήτων στο πλαίσιο αυτής της «κατώτερης του αναμενόμενου» ανάκαμψης του ελληνικού τουρισμού. Εντυπωσιακή είναι…

Το πολυδιαφημισμένο νομοσχέδιο για τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ακόμα δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα (αυτό μάλλον θα γίνει το Σεπτέμβρη), αλλά ο υπουργός Υγείας Ν. Κακλαμάνης δείχνει πως βιάζεται να πάρει την πρωτιά. Οπως ανακοίνωσε μετά την τελευταία συνάντησή του με τον Καραμανλή (Τετάρτη, 20.7.05), παρουσίασε στον πρωθυπουργό σχέδιο προκήρυξης διαγωνισμού για την πρόσληψη χρηματοοικονομικού συμβούλου για τα συγχρηματοδοτούμενα έργα στο χώρο της Υγείας. Με βάση τα όσα είπε ο υπουργός, ας κάνουμε μερικές γενικότερες σκέψεις πάνω στο θέμα των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, στο οποίο ποντάρει πολλά η κυβέρνηση Καραμανλή και όπως φαίνεται θα αποτελέσει μοχλό για την ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού τα επόμενα χρόνια, καθώς η Ολυμπιάδα τέλειωσε και πρέπει να βρεθεί άλλο πεδίο για πλιάτσικο. Οπως είπε ο Ν. Κακλαμάνης, ο χρηματοοικονομικός σύμβουλος, μετά την πρόσληψή του, θα ψάξει την αγορά για να βρει επενδυτές που θα θελήσουν να συνεταιριστούν με το υπουργείο για…

Την ίδρυση Διεθνούς Πανεπιστήμιου στη Θεσσαλονίκη επανέφερε με συνέντευξή του στη «Χώρα της Κυριακής», στις 17 του Ιούλη, ο υφυπουργός Παιδείας Σ. Ταλιαδούρος. Ο Ταλιαδούρος παρουσιάζει το θέμα σαν να αποτελεί αυτό μια εξαιρετική πρωτοβουλία του Καραμανλή, ο οποίος πριν ένα περίπου χρόνο είχε κάνει τη σχετική εξαγγελία στην έκθεση της Θεσσαλονίκης. Ομως και εδώ ατύχησε, γιατί τον πρόλαβαν οι Πασόκοι, οι οποίοι είχαν εκδηλώσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και είχαν πραγματοποιήσει και συγκεκριμένο έργο, σχετικά με την ίδρυση του Διεθνούς Πανεπιστήμιου, στο οποίο όμως δεν υπήρξε συνέχεια. Ετσι έρχεται τώρα η ΝΔ να συνεχίσει μια δραστηριότητα, προφανώς χρωματισμένη με τις δικές της πινελιές, αφού και οι δύο -ΠΑΣΟΚ και ΝΔ- κόπτονται ιδιαιτέρως γι’ αυτό το θέμα. Και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί το Διεθνές Πανεπιστήμιο είναι κατά κάποιο τρόπο το πρότυπο, η εικόνα που επιθυμούν να αποκτήσουν από δω και στο εξής όλα τα ελληνικά Πανεπιστήμια. Τώρα που οι εξελίξεις στο χώρο…

Σύμφωνα με νομοσχέδιο, που ψηφίστηκε στη βουλή (15-7-2005), από το σχολικό έτος 2005-2006 ιδρύεται στο Ηράκλειο Κρήτης Σχολείο Ευρωπαϊκής Παιδείας (προσχολική αγωγή, πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια εκπαίδευση), για τα παιδιά των υπαλλήλων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών. Ο καθένας από μας οφείλει να είναι ψυλλιασμένος, αν μη τι άλλο πεπεισμένος για το ρόλο αυτού του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών, που ιδρύθηκε με απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου το Δεκέμβρη του 2003, την εποχή της «αντιτρομοκρατικής» εκστρατείας, όπου έχουν καταστρατηγηθεί άγρια όλες οι ατομικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπου οι τρομονόμοι, ο «μεγάλος αδελφός», οι κάμερες, τα συστήματα παρακολούθησης, κατακράτησης και διαχείρισης ακόμη και προσωπικών επιστολών, μηνυμάτων κ.λπ. βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ορίστηκε ο οργανισμός αυτός να έχει έδρα το Ηράκλειο της Κρήτης, όπου κατοικοεδρεύουν οι αμερικάνικες βάσεις και τα νατοϊκά συστήματα παρακολούθησης με πρόσωπο προς όλη την καθημαγμένη και…

Παρά τη δυσμενή χρονική συγκυρία, περισσότερα από 250 άτομα μαζεύτηκαν την Πέμπτη 21 Ιούλη στα Προπύλαια, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους Γιώργο Καλαϊτζίδη, Πέτρο Καρασαρίνη και Παναγιώτη Ασπιώτη, θύματα μιας ακόμη σκευωρίας, που προσπαθεί να παράξει «αντιτρομοκρατικό» έργο και από εκεί που δεν υπάρχει τίποτα το σχετικό. Η εκδήλωση άρχισε από τις 7 η ώρα με τη λειτουργία μικροφωνικής εγκατάστασης στο χώρο, από την οποία διαβάζονταν ενημερωτικά κείμενα. Ταυτόχρονα, στους περαστικούς διανεμόταν το κείμενο των Κινήσεων Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους, που είχε τυπωθεί σε προκήρυξη. Λίγο μετά τις 8 αποφασίστηκε να γίνει πορεία, μολονότι ο κόσμος δεν ήταν πολύς. Η πορεία ακολούθησε τη διαδρομή Πεσμαζόγλου-Σταδίου-Σύνταγμα- Πανεπιστημίου-Προπύλαια και ήταν ιδιαίτερα ζωντανή. Κυριάρχησε το σύνθημα «Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά». Ηταν μια καλή «προθέρμανση» γι’ αυτά που πρέπει να γίνουν το Σεπτέμβρη, όταν πρέπει να κορυφωθούν οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης, με αιτήματα την άμεση αποφυλάκιση…

Λίγο πριν ο Παναγιωτόπουλος καταθέσει το εργασιακό νομοσχέδιο, ο Πολυζωγόπουλος έκανε μια ύστατη έκκληση «διαλόγου»: Αναβάλτε την κατάθεση του νομοσχέδιου για λίγο -ένα 10ήμερο είναι αρκετό- να γίνει διάλογος, να το συζητήσει και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, να δούμε πώς μπορούμε να το διαμορφώσουμε, και μετά καταθέστε το. Ο Παναγιωτόπουλος δεν δέχτηκε την πρόταση, ο ΣΕΒ «έφτυσε» τη ΓΣΕΕ προσερχόμενος στη συνάντηση που αυτή ζήτησε και το νομοσχέδιο πήρε το δρόμο της Βουλής. Εκτοτε, το βασικό επιχείρημα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας είναι ότι η κυβέρνηση «δεν θέλει τον κοινωνικό διάλογο» και «νομοθετεί μονομερώς και για χάρη μόνο των εργοδοτών». Ομως, «κοινωνικός διάλογος» γίνεται, έστω κι αν περνάει σε δεύτερο φόντο. Και είναι αυτός ο «κοινωνικός διάλογος» ένα από τα βασικά προπαγανδιστικά όπλα του Παναγιωτόπουλου που, αν δεν ήταν τόσο αλαζόνας, θα μπορούσε προπαγανδιστικά να τα πάει καλύτερα. «Κοινωνικός διάλογος» γίνεται στην περιβόητη ΟΚΕ (Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή), όργανο θεσμικό (υποχρεωτικά…

Εχουμε αναφερθεί πολλές φορές στην τακτική του ΙΚΑ να κατασκευάζει κάλπικους προϋπολογισμούς, προκειμένου να εξυπηρετήσει πολιτικές σκοπιμότητες των κυβερνήσεων. Τα τελευταία χρόνια, μετά την ψήφιση του νόμου Ρέππα-Χριστοδουλάκη, οι διορισμένες διοικήσεις του ΙΚΑ βάλθηκαν να αποδείξουν ότι πλέον το ΙΚΑ δεν έχει κανένα πρόβλημα και μάλιστα συσσωρεύει κάθε χρόνο πλεονάσματα, που θα το βοηθήσουν να αντιμετωπίσει τις μελλοντικές του ανάγκες. Κάθε χρόνο, λοιπόν, έπιαναν τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ και άρχιζαν να φουσκώνουν τα προσδοκώμενα έσοδα (φουσκώνοντας από τη μια τις αυξήσεις σε μισθούς και μεροκάματα και από την άλλη τον αριθμό των ημερομισθίων που θα γίνονταν συνολικά). Ετσι, παρατηρούνταν το φαινόμενο οι αυξήσεις στους προϋπολογισμούς του ΙΚΑ να είναι υπερδιπλάσιες από τις πραγματικές αυξήσεις που έπαιρναν οι εργαζόμενοι, τα δε αναμενόμενα ημερομίσθια ασφάλισης να αυξάνονται με εξωφρενικούς ρυθμούς, σε μια περίοδο που θερίζει η ανεργία. Για τις ανάγκες κάποιας έρευνας που κάναμε, απευθυνθήκαμε στο ΙΚΑ και ζητήσαμε τον απολογισμό του…

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, η κυβέρνηση της ΝΔ πέρασε μια σειρά από σκληρά αντεργατικά μέτρα. Οι αντιδράσεις που συνάντησε ήταν από ήπιες ως πολύ χαλαρές. Το κόστος των επιλογών φαίνεται να είναι αντιστρόφως ανάλογο με την έκταση και την βαρβαρότητα των μέτρων. Αυτό, βέβαια, θα το κρίνουν οι κάλπες, αφού εκεί η συντριπτική πλειοψηφία των λαϊκών  μαζών -τουλάχιστον μέχρι τώρα- εξαντλεί τις κοινωνικές της επιλογές. Εμείς, όμως, δεν μπορούμε να περιμένουμε εκείνο ή το άλλο εκλογικό παζάρι. Πρέπει να ρίξουμε μια διερευνητική ματιά στα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτή την περίοδο και να πράξουμε αναλόγως. Δυο βασικά συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανένας. Ενα είναι ότι ο κόσμος, ο εργαζόμενος κόσμος, ακούει, παρακολουθεί τις εξελίξεις, προβληματίζεται με το τι θα φέρουν στη ζωή του, αλλά ταυτόχρονα δεν δείχνει διαθέσιμος να μπει μπροστά, να παλέψει. Την εικόνα αυτή τη βιώσαμε πολύ παραστατικά στις εξορμήσεις για το μοίρασμα της προκήρυξης της Κόντρας…

«8 ώρες δουλειά – 8 ώρες ξεκούραση – 8 ώρες ύπνος». Αυτό ήταν το αίτημα που φλόγιζε τις καρδιές και συντόνιζε τα βήματα των εργατών στα τέλη του 19ου αιώνα. Με κορύφωση των αγώνων τη ματωμένη Πρωτομαγιά του Σικάγου, που έμεινε έκτοτε διεθνές σύμβολο της εργατικής τάξης. Μέρα ιερή όχι μόνο και όχι τόσο για τους νεκρούς της όσο για το αίτημα. Στις αρχές του 21ου αιώνα έχουμε γυρίσει πίσω στην εποχή που τόσο γλαφυρά περιέγραψε στο «Ζερμινάλ» ο Εμίλ Ζολά, στην εποχή του εργασιακού μεσαίωνα. Οχι μόνο ανεπισήμως, αλλά και επισήμως (σε επίπεδο νομικών κειμένων και όχι απλώς διακηρύξεων). Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου …Ως περίοδος ανάπαυσης νοείται κάθε περίοδος που δεν είναι χρόνος εργασίας …Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε κάθε εργαζόμενος να διαθέτει, ανά εικοσιτετράωρο, περίοδο ανάπαυσης ελάχιστης διάρκειας ένδεκα συναπτών ωρών. (Για τους ναυτικούς η περίοδος ανάπαυσης περιορίζεται στις 10 ώρες…

Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο, ότι κυβέρνηση και ΣΕΒ δεν συγκρούστηκαν στο ζήτημα της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, που δεν θεσμοθετείται με τον τρόπο που θέλει ο ΣΕΒ, γιατί γνωρίζουν καλά ότι βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο επεξεργασίας Κοινοτική Οδηγία, η οποία θα ρυθμίσει αυτά τα ζητήματα, θέτοντας στις κυβερνήσεις χρονικό όριο για την ενσωμάτωσή της στο εθνικό δίκαιο. Από τη στιγμή που πήραν το φτήνεμα των υπερωριών, που ήταν το πιο φλέγον γι’ αυτούς αίτημα, μπορούν να κάνουν υπομονή κάνα χρόνο ακόμη. Από τη στιγμή που θα εκδοθεί η νέα κοινοτική οδηγία (σύμφωνα με ρεπορτάζ που κάναμε, αυτό αναμένεται να γίνει την άνοιξη του 2006), θα αρχίσουν οι πιέσεις προς την κυβέρνηση για ενσωμάτωσή της. Ολο το διάστημα που συζητιέται το νομοσχέδιο Παναγιωτόπουλου, πριν ακόμα αυτό πάει στη Βουλή, σε κομβικό ζήτημα έχει αναδειχτεί όχι αυτή καθαυτή η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και η μετατροπή του εργάτη σε λάστιχο, αλλά ο…

Κοινά στρατιωτικά γυμνάσια πραγματοποιεί αυτές τις μέρες ο αμερικάνικος στρατός στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία στα πλαίσια των σχεδίων του Πενταγώνου να δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις στην ανατολική Ευρώπη, σύμφωνα με την αμερικάνικη εφημερίδα «USA TODAY» (19/7/05). Στα γυμνάσια εκπαίδευσης για πόλεμο σε αστικά κέντρα που γίνονται στη Ρουμανία συμμετέχουν 1500 αμερικάνοι στρατιώτες, μερικοί από τους οποίους προορίζονται για το Ιράκ, και 400 Ρουμάνοι. Παράλληλα γίνονται στη Βουλγαρία γυμνάσια εκπαίδευσης για πόλεμο με τεθωρακισμένα, στα οποία συμμετέχουν 700 αμερικάνοι και βούλγαροι στρατιώτες. Το έδαφος όπου διεξάγονται τα γυμνάσια στις δύο χώρες περιλαμβάνουν τις περιοχές όπου πρόκειται να εγκατασταθούν οι αμερικάνικες στρατιωτικές βάσεις. Συγκεκριμένα, τα σχέδια του Πενταγώνου προβλέπουν την εγκατάσταση αμερικάνικων βάσεων για μεν τη Ρουμανία στο λιμάνι και στη στρατιωτική αεροπορική βάση της Κονστάντα στη Μαύρη Θάλασσα καθώς και στο πεδίο εκπαίδευσης κοντά στην πόλη Μπαμπαντάγκ, για δε τη Βουλγαρία στην περιοχή Νόβο Σέλο κοντά στην πόλη Σλίβεν, στη γειτονική…

Χρειάστηκε να σκοτωθούν 22 άτομα και να τραυματιστούν πάνω από 300 (διαδηλωτές και μπάτσοι) και να γίνει Γης Μαδιάμ η πρωτεύουσα για να εξαναγκαστεί η κυβέρνηση να πάρει πίσω ένα οικονομικό μέτρο. Ο λόγος για την Υεμένη όπου η κυβέρνηση ανέστειλε το σταμάτημα της κρατικής επιδότησης των τιμών των καυσίμων που θα οδηγούσε σε άμεσο διπλασιασμό της τιμής τους. Την προηγούμενη βδομάδα χιλιάδες διαδηλωτές απ’ τις φτωχογειτονιές της πρωτεύουσας όχι μόνο έστησαν οδοφράγματα και έκαψαν λάστιχα στους δρόμους, αλλά επιτέθηκαν και στα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος πετώντας πέτρες στους αστυνομικούς που το προστάτευαν. Πικρή νίκη των εξαθλιωμένων εργατών, όμως δεν παύει να είναι μια νίκη που θα εμποδίσει – πρόσκαιρα ίσως αλλά θα εμποδίσει – την περαιτέρω επιδείνωση της θέσης των πιο φτωχών. Μια νίκη που γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, αν συνυπολογίσει κανείς ότι είναι η τέταρτη φορά που αναστέλλεται τέτοια απόφαση (τρεις φορές είχε αναβληθεί παλαιότερα και μόνο με το…

Με τον τίτλο αυτό δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 15ης Ιουλίου των «New York Times», ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο για τη σημερινή κατάσταση στη Φαλούτζα, από το οποίο μεταφέρουμε μερικά αποσπάσματα. «Εχοντας μετατραπεί σε αστυνομικό κράτος μετά την πολιορκία του περασμένου χειμώνα, θα έπρεπε να είναι η πιο ασφαλής πόλη σ’ ολόκληρο το Ιράκ. Χιλιάδες αμερικάνοι και ιρακινοί στρατιώτες μένουν σε γκρεμισμένα κτίρια και περιπολούν σε δρόμους περιφραγμένους με συρματόπλεγμα. Κάθε Ιρακινός που μπαίνει στην πόλη πρέπει να δείξει ένα διακριτικό στοιχείο και να υποστεί έρευνα σε ένα από τα έξι σημεία ελέγχου. Υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας μετά τις 10 το βράδυ.  Παρόλα αυτά, η εξέγερση αναπτύσσεται μέσα από τα ερείπια οχτώ μήνες ύστερα από την αμερικάνικη στρατιωτική εισβολή, που προκάλεσε το θάνατο 1.500 ιρακινών και φούντωσε τα αντιαμερικάνικα πάθη σ’ όλο το Ιράκ και τον αραβικό κόσμο. Κάπου στα έγκατα της Φαλούτζα, πρώην προπύργιο των ανταρτών, 35 μίλια δυτικά της Βαγδάτης,…

1900 εργάτες απασχολεί η Χόντα σε ένα εργοστάσιο μοτοσικλετών λίγο έξω από το Νέο Δελχί. Με μεροκάματα πείνας. Κι όποιος τολμά να αντισταθεί απολύεται. Τον προηγούμενο μήνα, τέσσερις εργάτες απολύθηκαν και 15 τέθηκαν σε «προσωρινή παύση» για «ανυπακοή». Μικρό το νούμερο στο σύνολο των εργατών θα πει κανείς. Ομως οι συνάδελφοί τους δεν το είδαν έτσι το πράγμα. Μετά από διαμαρτυρίες βδομάδων, την περασμένη Δευτέρα αποφάσισαν να βγουν στους δρόμους. Διεκδικώντας όχι μόνο την επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδέλφων τους αλλά και αυξήσεις στα μεροκάματα. Εκεί συνάντησαν τους μπάτσους που τους επιτέθηκαν με δακρυγόνα, υδραντλίες και κανόνια νερού. Δεν έμειναν όμως άπραγοι. Εστησαν οδοφράγματα και συγκρούστηκαν με την Αστυνομία. Σύμφωνα με τα τοπικά κανάλια, 700 εργάτες τραυματίστηκαν. Η κυβέρνηση, όπως ήταν φυσικό, «πετσόκοψε» το νούμερο εμφανίζοντας μόνο 100 τραυματίες, οι μισοί από τους οποίους παραδέχτηκε ότι στάλθηκαν στο νοσοκομείο. Την επομένη νέα διαδήλωση. Αυτή τη φορά έξω από το νοσοκομείο. Μαθαίνοντας…