Συντάκτης: Eksegersi.gr

Μετά από αρκετές μέρες καταμετρήσεων, για να «σιγουρευτεί» η «ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή» ότι δεν υπήρξε νοθεία ή ότι αυτή ήταν αμελητέα, το νέο «ιρακινό Σύνταγμα» εγκρίθηκε τελικά, εφόσον δεν καταψηφίστηκε από περισσότερους των 2/3 των ψηφοφόρων σε 3 από τις 18 επαρχίες του Ιράκ. Στις σουνιτικές περιοχές το Σύνταγμα καταποντίστηκε. Οχι ψήφισε το 97% των ψηφοφόρων στην επαρχία Ανμπάρ και το 82% στην επαρχία Σαλαχεντίν, αλλά μόλις 55% των ψηφοφόρων στην επαρχία Νινεβί (περιοχή Μοσούλης). Ετσι, το Σύνταγμα εγκρίθηκε εφόσον οι Σϊίτες και οι Κούρδοι το υπερψήφισαν με υψηλά ποσοστά, (78% ναι).   Το πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τα παραπάνω αποτελέσματα σας αφήνουμε να το κρίνετε μόνοι σας με βάση το παρακάτω άκρως ενδιαφέρον άρθρο από το ειδησεογραφικό πρακτορείο Islam Online, που δημοσιεύτηκε από τον δημοσιογράφο Hamdee Attallah την περασμένη Τρίτη (25/10) στο διαδίκτυο:   «Αν και τα αμερικάνικα ΜΜΕ προσπάθησαν να παρουσιάσουν τις απόψεις των Ιρακινών πάνω στο σχέδιο…

«Στα μάτια των επιζώντων του σεισμού, οι ήρωες σ’ αυτή την ισοπεδωμένη κοιλάδα δεν είναι οι στρατιώτες ή τα σωστικά συνεργεία, αλλά οι αντάρτες, διαβόητοι για επιθέσεις αυτοκτονίας και απαγωγές.   Ο φονικός σεισμός των 7.6 Ρίχτερ κατέστρεψε περίπου 100 σπίτια και ένα τζαμί σ’ αυτό το χωριό (Σαλόνα) το πρωί της 8ης Οκτώβρη. Τις πρώτες έξι ώρες, οι χωρικοί, τραυματισμένοι και τρομοκρατημένοι, προσπαθούσαν μόνοι τους να σώσουν αυτούς που πέθαιναν κάτω από τα ερείπια. Τότε έφτασαν περισσότεροι από 15 μαχητές από ένα στρατόπεδο κρυμμένο στο πευκοδάσος ενός βουνού πάνω από τη Σαλόνα, φέρνοντας μαζί τους και φάρμακα.   «Αυτοί πρόσφεραν τις πρώτες βοήθειες στους τραυματισμένους, άρχισαν να μετακινούν τους παγιδευμένους κάτω από τα ερείπια, έσωσαν ανθρώπους που εμείς δεν μπορούσαμε και έπειτα έσκαψαν τάφους για τους νεκρούς», μας είπε ο χωρικός Χαϊσά Καν.   Ο πρόεδρος Περβέζ Μουσάραφ έχει επανειλημμένα διαβεβαιώσει τους Αμερικάνους και άλλους ξένους αξιωματούχους ότι έχει…

Η συνάντηση του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς με τον πρωθυπουργό του Λιβάνου, Σινιόρα, την προηγούμενη βδομάδα με θέμα τα μέτρα που απαιτούνται στην κατεύθυνση απαγόρευσης της διακίνησης και κυκλοφορίας του οπλισμού από τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, απέδωσε τους πρώτους καρπούς της. Την περασμένη Τρίτη σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστίνιων μαχητών και μελών λιβανέζικης νασερικής οργάνωσης έξω από το μεγαλύτερο προσφυγικό στρατόπεδο του Λιβάνου, ενώ μια μέρα μετά λιβανέζικα στρατεύματα με συνοδεία τεθωρακισμένων περικύκλωσαν τις στρατιωτικές βάσεις του «Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης – Γενική Διοίκηση» (PFLP-GC) κοντά στα σύνορα με τη Συρία. Ταυτόχρονα ο λιβανέζικος στρατός έστησε σημεία ελέγχου στην ανατολική κοιλάδα Μπεκάα, όπου το φιλοσυριακό PFLP-GC αναφέρεται ότι έχει σκάψει υπόγειο τούνελ στους λόφους στα σύνορα με τη Συρία.   Ολα αυτά τα περιστατικά, για τα οποία δεν έγιναν γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες, σημαίνουν ότι ο κλοιός γύρω απ’ τους Παλαιστίνιους μαχητές στο Λίβανο αρχίζει να στενεύει. Μέχρι…

Πάνω από 10.000 Παλαιστίνιοι συμμετείχαν στην κηδεία ανώτατου ηγετικού στελέχους της Παλαιστινιακής οργάνωσης Τζιχάντ την περασμένη Τρίτη, που είχε δολοφονηθεί από τους Σιωνιστές την Κυριακή στη Δυτική Οχθη. Την ίδια στιγμή, μια δυνατή έκρηξη έξω από ένα φαγάδικο στη Χαντέρα του ισραηλινού βορρά και μάλιστα στην κεντρική αγορά της πόλης σκότωνε τουλάχιστον πέντε και τραυμάτιζε γύρω στους 30 Ισραηλινούς πολίτες. Ηταν η απάντηση της Τζιχάντ στη δολοφονία του ηγετικού της στελέχους και στις επιθέσεις των Σιωνιστών με ρουκέτες στα γραφεία της στη Γάζα.   Γεγονότα από την καθημερινή ζωή της Παλαιστίνης. Γεγονότα που δείχνουν ότι ο πόλεμος συνεχίζεται μαζί με την αντίσταση, παρά την εννιάμηνη εκεχειρία που δύσκολα θα συνεχιστεί για πολύ ακόμα. Γιατί όπως δήλωσε κι ο Μοχάμεντ Ζαχάρ, ηγέτης της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, στην πρώτη του συνέντευξη σε εβραϊκή εφημερίδα (την Χααρέτζ της περασμένης Τετάρτης), «υπάρχουν τρεις προϋποθέσεις για να συμφωνήσει η Χαμάς σε παράταση της…

«Οι δηλώσεις του προέδρου Μπους ότι η ίδρυση ενός Παλαιστινιακού κράτους δεν θα γίνει στη διάρκεια της θητείας του ήταν αυθόρμητη κι όχι προγραμματισμένη… Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων και συζητήσεών μας με τον αμερικανό πρόεδρο δεν αναφέρθηκε σ’ αυτή την αναβολή, αλλά απ’ ό,τι κατάλαβα απ’ αυτόν αργότερα η δήλωσή του ήταν αυθόρμητη και απλά έτσι το είπε… Ο αμερικανός πρόεδρος ελπίζει ότι ένα Παλαιστινιακό κράτος θα μπορούσε να ιδρυθεί μέσα σε δύο χρόνια, ένα χρόνο ή λιγότερο. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν εννοούσε ότι αυτό θα παραταθεί για τρία ή τέσσερα χρόνια».   Μ’ αυτά τα λόγια κάλυψε τον Μπους ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς, μετά τη συνάντησή τους στην Ουάσιγκτον και τις δηλώσεις Μπους για το ενδεχόμενο αναβολής της ίδρυσης ενός Παλαιστινιακού κράτους πέρα από τα όρια της θητείας του. Δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο υποστηρικτή ο Μπους από τον παλαιστίνιο πρόεδρο, ο οποίος έχει αναγάγει…

Η ήσυχη ζωή ενός εστιάτορα οικογενειάρχη σε μια επαρχιακή αμερικάνικη πόλη αναστατώνεται όταν στη ζωή του εισβάλλουν απειλητικά και σκοτεινά πρόσωπα που θέτουν ερωτήματα για το παρελθόν του… Ενας υπερτιμημένος σκηνοθέτης στην πιο αδιάφορη ταινία του, ανεπιτυχές και επιφανειακό σχόλιο πάνω στην έννοια της βίας. Μια βία που ο Κρόνενμπεργκ δεν θεωρεί ότι ξεπηδά από κάθε πόρο αυτής της αρρωστημένης κοινωνίας, αλλά ότι «είναι αναπόφεκτο κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης», αναίτια και τυχαία. Και βέβαια, όταν μια ταινία βασίζεται πάνω σε μια τέτοια ευάλωτη ιδέα, δεν μπορεί παρά να είναι μια ιλαροτραγωδία, κάτι σαν σπαγγέτι γουέστερν ανακατεμένο με μια μικρή δόση αμπελοφιλοσοφίας. Σκέτη απογοήτευση.   Ελένη Σταματίου

Μια εξωραϊσμένη εικόνα της σημερινής Κούβας της οποίας η μίζερη πραγματικότητα και οι κοινωνικές ανισότητες επιχειρείται να εξαγνιστούν μέσα από τα αθώα μάτια δυο παιδιών που ξεκινούν ένα ταξίδι ως την άλλη άκρη του νησιού διεκδικώντας το δικαίωμα να ζήσουν μαζί. Θα μπορούσε να είναι μια ελληνική ταινία: αφελής, ατελής ,προβλέψιμη. Αυτή είναι κάτι περισσότερο: υπό την αιγίδα του επίσημου Κουβανικού κράτους, υποκρίνεται πως δεν ξέρει ότι ο εχθρός είναι ήδη εντός των τειχών… Γιατί το πρόβλημα στην Κούβα δεν είναι μόνο οι δυσκολίες που δημιουργεί το μακροχρόνιο εμπάργκο. Είναι η ιδιωτική ανθηρή οικονομία και οι ντόπιοι καπιταλιστές, η πορνεία, οι τουριστικές ζώνες πολυτελείας τις οποίες απαγορεύεται να πλησιάσει ο απλός πολίτης και πολλά άλλα που αυτή η «αθώα» ταινία αγνοεί. Ελένη Σταματίου

Μια δυναμική ακτιβίστρια παντρεύεται ένα βρετανό διπλωμάτη που εργάζεται στον ΟΗΕ και τον ακολουθεί στην Αφρική. Εκεί δολοφονείται κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες και ο σύζυγός της εμπλέκεται σε ένα επικίνδυνο αγώνα δρόμου προκειμένου να βρει τους δολοφόνους. Μπροστά του θα βρει τις εγκληματικές επιδιώξεις μιας τεράστιας φαρμακοβιομηχανίας και τη συνωμοσία που αυτή εξυφαίνει με την κάλυψη του βρετανικού προξενείου της Κένυα.   Ο βραζιλιάνος Φερνάντο Μεϊρέγες μετακομίζει στο Χόλιγουντ και μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ομότιτλο βιβλίο του Τζον Λε Καρέ, το οποίο είναι συνδυασμός ερωτικού και πολιτικού θρίλερ, ασκώντας παράλληλα μια εύπεπτη κοινωνική κριτική στη δράση των φαρμακοβιομηχανιών (θυμηθείτε το ανάλογο «Insider» ). Φυσικά, το ότι οι φαρμακοβιομηχανίες χρησιμοποιούν ανθρώπους σαν πειραματόζωα είναι ένα μόνο από τα εγκλήματά τους. Θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε δεκάδες, αλλά όμως το πιο σημαντικό είναι η κερδοσκοπική, κατασταλτική και ενάντια σε κάθε λογική πρόληψης κατεύθυνση στην οποία τις έχει προσανατολίσει ο καπιταλισμός. Ομως, τέτοιες…

Το οδοιπορικό ενός Λατινοαμερικάνου λαθρομετανάστη, που ζεί στο Λος Αντζελες, από την μικρή ομάδα της γειτονιάς του στην ενδεκάδα της Νιουκάστλ και από εκεί στα διασημότερα γήπεδα της Ευρώπης. Πρόκειται για το πρώτο μέρος μιας ποδοσφαιρικής τριλογίας, που συνδυάζει τη μυθοπλασία με αυθεντικές γηπεδικές σκηνές και με cameo εμφανίσεις ζωντανών θρύλων της μπάλας (Ζιντάν, Μπέκαμ κ.λπ.). Βέβαια σε τέτοιες ταινίες το βάρος δίνεται στο μύθο και τ’ όνειρο. Η αληθινή βρομιά του ποδοσφαίρου μένει σχεδόν στο απυρόβλητο. Πάντως, είναι η πρώτη μεγάλη ταινία που γυρίζεται με αυτό το θέμα και είναι βέβαιο ότι οι πολυπληθείς φίλοι αυτού του αθλήματος θα τη βρουν ενδιαφέρουσα. Ελένη Σταματίου

Οι παλιότεροι αναγνώστες της στήλης αλλά και όσοι έχουν περάσει από τις βιντεοπροβολές-συζητήσεις που οργανώνει η εφημερίδα γνωρίζουν ήδη την αδυναμία μας για το σινεμά των αδερφών Νταρντέν. Οταν μετά από 60 ντοκιμαντέρ οι δύο Βέλγοι στρέφονται το 1996 στη μυθοπλασία, ο παγκόσμιος κινηματογράφος υποδέχεται κάποιες από τις πλέον συνταρακτικές ταινίες μεγάλου μήκους των τελευταίων χρόνων. Μετά τα «Η υπόσχεση», «Ροζέτα» και «Ο γιος», οι Νταρντέν αφήνουν τρία χρόνια να περάσουν και επιστρέφουν φέτος με «Το Παιδί», μια ακόμη αποστομωτική αναπαράσταση του τί σημαίνει επιβίωση στο ξεκίνημα της τρίτης πολιτισμένης χιλιετίας.   «Το παιδί» είναι το νεογέννητο μωρό δυο 20χρονων παιδιών. Ο πατέρας του (Ζερεμί Ρενιέ), νεαρός που επιδίδεται σε μικροκλοπές σε συνεργασία με 10χρονα παιδιά, αποφασίζει κάποια στιγμή κρυφά από τη μάνα να το πουλήσει για να καλυτερέψει τη ζωή τους. Η μάνα αρρωσταίνει από τη λύπη της και τον καταγγέλλει, έτσι αυτός επιστρέφει τα χρήματα στους αγοραστές και…

Στο σημερινό σημείωμα θα ασχοληθούμε με ποδόσφαιρο και ειδικότερα με τις εξελίξεις στο πρωτάθλημα μετά τους αγώνες της 7ης αγωνιστικής, οι μεγάλοι κερδισμένοι της οποίας είναι οι δυο δικέφαλοι, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, και κατά δεύτερο λόγο η Ξάνθη, παρά την ήττα της, και οι μεγάλοι χαμένοι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός.   Την προηγούμενη βδομάδα είχαμε γράψει ότι η Ξάνθη μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας αλλά πολύ δύσκολα θα μπορέσει να μείνει εκεί μέχρι το τέλος, γιατί δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια καλά δουλεμένη αλλά μέτριας δυναμικότητας ομάδας, η οποία δεν μπορεί να αντέξει τα δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια. Αν και κριτήριο είχαμε βάλει τους αγώνες της με τους τρεις μεγάλους του ΠΟΚ, η επιβεβαίωση της στήλης ήρθε στον αγώνα με το Αιγάλεω. Η ακριτική ομάδα, αν και προηγήθηκε με 0-2 στο ημίχρονο, δεν κατάφερε να πάρει ούτε έναν βαθμό, αφού στο δεύτερο το Αιγάλεω ήταν τουλάχιστον μια κλάση ανώτερο και…

Δεν είναι και τόσο συνηθισμένο πράγμα ένας δίσκος jazz να γνωρίζει ιδιαίτερη προβολή, ιδιαίτερα στον ελληνικό Τύπο. Ακόμα και αν πρόκειται για τον τελευταίο δίσκο του Τσάρλι Χέιντεν, ενός από τους μεγαλύτερους εν ζωή μουσικούς και συνθέτες. Το είδαμε να συμβαίνει, όμως. Το «Not in our name», δίσκος που ξανάφερε μαζί τον Χέιντεν με την πιανίστα Κάρλα Μπλέι, συνιδρυτές της θρυλικής Liberation Music Orchestra, είχε μια απροσδόκητα μεγάλη προβολή στη χώρα μας, αντιστρόφως ανάλογη με το κοινό αυτής της μουσικής. Μια προβολή κυρίως για πολιτικούς λόγους, αφού το «Οχι στο όνομά μας» είναι η κατηγορηματική άρνηση των δυο μουσικών στην πολιτική Μπους και στους πολέμους που έχει εξαπολύσει. Για μας, όμως, εραστές από ετών της jazz και του Χέιντεν ιδιαίτερα, ο δίσκος ήταν σκέτη απογοήτευση. Μια απογοήτευση που δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να μοιραστούμε με τους αναγνώστες της «Κ», αν δεν μας έδινε αφορμή για ένα κοινωνιολογικό σχόλιο πάνω…

♦ Eργατική Aντεπίθεση – Λαϊκή Συσπείρωση και πάλη – OXI Στην αντιλαϊκή πολιτική (ΠAME, Πανελλαδική Συγκέντρωση) Eνα OXI τεράστιο. Λόγω ημερών. Eτσι για να ανέβει το ηθικό. Tο καλεντάρι του 2005 συμπληρώνεται. Πέρυσι πανελλαδική το κόμμα. Φέτος πανελλαδική το ΠAME. Θα έρθουν οι σύντροφοι από την επαρχία, θα δουν τους συντρόφους της Aθήνας, θα πάρουν δύναμη, θα δείξει το κόμμα ότι είναι το μοναδικό που αγωνίζεται. Tο μόνο που έχει κόσμο, έχει λαό. Oλοι οι υπόλοιποι είναι απλώς οδοντόκρεμες. Nαι, αλλά δυο παρελάσεις μέσα στις 15 μέρες μπορούν να βγουν; Eίναι οι δυνάμεις σε τέτοια ετοιμότητα; Mην ανησυχείτε… Στο πρώτο OXI θα πάνε οι εθνικές δυνάμεις. Θα βοηθήσουν οι επιτροπές ειρήνης και οι αντιστασιακοί. Στο δεύτερο OXI θα αναπτυχθούν όλες οι δυνάμεις του κόμματος. Eνα μικρό πρόβλημα μπορεί να υπάρξει με τους οικοδόμους. Iσως έχουν ακόμα εκλογές. Mήπως έπρεπε τα χαρτάκια προτεραιότητας για τον OAEΔ να έχουν και υποχρεωτική παρουσία…

Tέλις να πιτάνο; (Γι’ αφτώ μου πέρνις μέτρα σινιχός;) (O κυρίαρχος λαός) Zήτω η πατρίς κι οι σημαίες/ ζήτω κι οι γκόμενες οι ωραίες (για τους ελληναράδες όπου κι αν βρίσκονται) Vox Clamantorum (δεν ακούγεται) Hasta la victoria (θα κουνηθούμε ή όχι;) ♦ Mάς έχει τρελάνει στα «μέτρα» το σύστημα, νάσου και ο Kακλαμάνης (ο Nικήτας) να ανακοινώνει «αποασυλοποίηση» της ψυχικής υγείας, κυρίως διότι η σύγκριση δημόσιου-ιδιωτικού τομέα είναι σε βάρος του πρώτου (3.300 ευρώ τα έξοδα το κομμάτι), ενώ ο δεύτερος «μόλις» φτάνει στα 2.000-2.200 ευρώ. (Kάτι ανάλογο γίνεται και στην Iταλία στον τομέα της «ουσιοεξάρτησης»). ♦ Θα ποτίζουν το χωράφι με κομπιούτερ (EΛEYΘEPOTYΠIA, 11/10/05). Δηλαδή δεν θα σκαβν; ♦ Προειδοποιητική απεργία έγινε στις 12-10-05 στα AEI. (Mήπως πήρε κάποιος χαμπάρι;). ♦ 450 εκ. ευρώ σε 5 χρόνια ως επιδότηση σε 991 επιχειρήσεις. (Mόνο;). ♦ Kαι γαμώ, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στο Iράκ. ♦ Oικολογικές κηδείες στη Σουηδία. (Εντάξει,…

* Τι ιστορική μέρα κι η σημερινή. Δεν θυμάστε; Τέτοια μέρα πριν 17 χρόνια (πότε πέρασαν ρε ούπστη μου) επέστρεφε ο Ανδρέας από το Χέρφιλντ, «σιδερένιος»… * Τί εννοούν οι φυλλάδες όταν γράφουν «ο πατριάρχης τέως Ιεροσολύμων Ειρηναίος»; Επαθε τίποτε η Ιερουσαλήμ κι έγινε…τέως; Κι έπειτα κόπτονται για τη γλώσσα κι άμα τους βρίζεις, είσαι εσύ ο κακός… * Αλλοι ήταν ν’ ανοίξουν τα ψητοπωλεία (θυμάστε τα επαναστατικά μπιφτέκια και τις εκ του ασφαλούς εξυπνάδες της πρώτης δίκης;) κι άλλοι τα άνοιξαν. Και τώρα «ερευνώνται» (να ‘χαμε να λέγαμε) τα εκεί φυντάνια και τα εκεί ρούβλια… * Και για όσα ξέχασα (ή καλύτερα, δεν έμαθα) ένοχοι. * Κάποτε υπήρχαν τα «μεγαλειότατε», «εξοχότατε» και τα τοιαύτα. Μετά τα παραπάνω, ο τίτλος του παρόντος θα πρέπει να είναι «θρασύτατε». Και να απονεμηθεί ως δει σε σεμνές τελετές, που θα τιμήσουν τους σάπιους κρίκους της αλυσίδας που διατρέχει την πρόσφατη ιστορία και ενώνει…

Το τίμημα του καπιταλισμού (όχι του πολιτισμού) Πάνω που ησυχάσαμε (;) από τις τρελές αγελάδες και τα διοξινούχα κοτόπουλα, μας έρχεται κατακούτελα η νόσος των πτηνών, για την οποία εδώ και ένα περίπου χρόνο μας καθησύχαζαν ότι δεν κινδυνεύουμε, γιατί δεν μπορεί να πλήξει την πολιτισμένη Ευρώπη, αλλά πλήττει μόνο την καθυστερημένη Ανατολή. Τώρα, μια σειρά επιστήμονες θεωρούν δεδομένο ότι βαδίζουμε προς πανδημία και δηλώνουν ότι περιμένουν τη μαζική εκδήλωση της νόσου σε ανθρώπους, για να μπορέσουν να φτιάξουν τα απαραίτητα εμβόλια, εντός εξαμήνου. Τις λεπτομέρειες και όλα τα στοιχεία που αφορούν το πρόβλημα θα τις βρείτε στο «σαλόνι» αυτού του φύλλου. Εδώ θα προσπαθήσουμε να θέσουμε το ζήτημα στη γενικότερη βάση του, να το δούμε από τη σκοπιά του γενικότερου διατροφικού και οικολογικού προβλήματος, των αιτίων του και των διεξόδων απ’ αυτό το φαύλο κύκλο. Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει καμιά νύξη για τα…

♦ Πιπέρι Οι σφουγγοκωλάριοι του Καραμανλή έλεγαν πως η περίφημη φράση για τους «νταβατζήδες», που ειπώθηκε από τον δάμαλο σε κείνη την ιστορική σουβλακοκατάνυξη στου Μπαϊρακτάρη ήταν απλώς ένα ευφυολόγημα σε μια κοινωνική συναναστροφή. Τους μιμήθηκε ο Σαλαγκούδης που χαρακτήρισε «υπερβολή» τα όσα είχε πει (από το βήμα της Βουλής αυτός) για τον εκ των ιδιοκτητών της εταιρίας μεταλλείων χρυσού της Χαλκιδικής («έμπορος ναρκωτικών» και «Δράκουλας της Τρανσυλβανίας». Κάποιος πρέπει να κρατάει μια πιπεριέρα και να τους ρίχνει πιπέρι στο στόμα κάθε φορά που το ανοίγουν. Για να μην το μετανιώνουν εκ των υστέρων. ♦ Ομοψυχία και διαπλοκή Πέρα από τις πολιτικάντικες κόντρες, πέρα από την «υπερβολή» του Σαλαγκούδη και τη «συγνώμη» που ζητά το ΠΑΣΟΚ, υπάρχει η ουσία. Ουδείς αρνείται ότι ο Φρανκ Τίμις, μεγάλο αφεντικό της εταιρίας «European Goldfields», έχει καταδικαστεί δυο φορές για εμπόριο ναρκωτικών και έχει κατηγορηθεί για ξέπλυμα χρήματος. Κι όμως, αυτό δεν εμπόδισε την…

►Ζητώ την τιμωρία των ενόχων-φονιάδων. Ζητώ την τιμωρία αυτών που στέλνουν τα παιδιά μας στο θάνατο με αντάλλαγμα το κέρδος. Για να μη βρεθεί ποτέ κανένας πατέρας να θρηνεί στη θέση τη δική μου. Να μη βρεθεί καμιά μάνα που να κλαίει το γιο της και καμιά γυναίκα τον άντρα της. Αρτέμης Καραμανλής, στην κηδεία του γιου του Στέφανου, που σκοτώθηκε σε εργατικό «ατύχημα» (Ριζοσπάστης) ►Ο κ. Ροΐλος θα έπρεπε να ονομάζεται κ. Βρομύλος. Ν. Νικολόπουλος, βουλευτής Αχαΐας ΝΔ (για το στέλεχος που διαχειρίζεται την Πολιτιστική Πρωτεύουσα) ►Οι προοδευτικάριοι, όπως λέει ο λαός μας, μας λένε οπισθοδρομικούς. Τα σύμβολά του κανείς δεν τα λιθοβολεί και κανείς δεν πυροβολεί τη μάνα του. Δεν είναι διατεθειμένος κανένας από τον λαόν μας ούτε πατραλοίας ούτε μητραλοίας να γίνει. Η αγάπη του λαού μας είναι η ασπίδα μας. Χριστόδουλος ►Αύριο εορτάζεται η «Ημέρα της Ελληνικής Αστυνομίας», με εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Και ποιον…

♦ Κουλουβάχατα έχουν γίνει πάλι σε ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αφορμή ο υποψήφιος για το Δήμο της Αθήνας. Ο Αλαβάνος αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν και να «πουλήσει» τον Παπαγιαννάκη, προτείνοντας Τσίπρα. Και … άρχισαν τα όργανα. Μην τους κλαίτε, όμως. Απ’ αυτές τις φάσεις αντλούν την (όποια) δύναμή τους. Οι εσωκομματικοί καυγάδες και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις αποτελούν τη… γυαλόκολα με την οποία κολλάει όλο αυτό το απίθανο μωσαϊκό. ♦ Προσέξτε λίγο μια έκφραση που χρησιμοποιούν ο Ν. Κακλαμάνης και οι υπόλοιποι της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, όταν αναφέρονται στο αντιγριπικό εμβόλιο: «παράλληλες εξαγωγές». Μα τί είδους εξαγωγές είναι αυτές, όταν στην Ελλάδα δεν παράγεται το συγκεκριμένο εμβόλιο; Να σας πούμε εμείς. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το εμβόλιο έχει διπλάσια τιμή από την Ελλάδα. Ετσι, οι φαρμακέμποροι που το εισήγαγαν στην Ελλάδα, το επανεξάγουν σε άλλες χώρες, αφού εκεί πιάνουν καλύτερη τιμή. Είπαμε, ο πατριωτισμός της ελληνικής αστικής τάξης βρίσκεται στα χρηματοκιβώτια. Τα…

• Σαλαγκούδης: Οταν είμαστε στην αντιπολίτευση λέμε και καμιά μαλακία για να κάνουμε ντόρο ••• Οι Πασόκοι πάλι δεν ηνοχλήθησαν διά το ποιόν του Αυστραλορουμάνου, αλλά γιατί ο Σαλαγκούδης σπεκουλάριζε με το ποιόν του επί κυβέρνησης Σημίτη ••• Τελικά επικράτησε εθνική ομοψυχία επί του θέματος ••• ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συμφώνησαν ότι κάτι καταδίκες για ναρκωτικά ήταν απλώς ένα νεανικό ατόπημα του εν λόγω Ρουμανοαυστραλού ••• Εκείνο που δεν μας είπαν είναι πώς ακριβώς από βαποράκι μετετράπη σε επιχειρηματία ••• Για να βγάλει τη δόση του πουλούσε ή για να κάνει κεφαλαιακή καβάτζα; ••• Κι ύστερα, κατηγορούν εμάς για λαϊκισμό, όταν υποστηρίζουμε ότι λαθρέμποροι και καθωσπρέπει επιχειρηματίες είναι ένα και το αυτό ••• Ασχετο: Υπερβολική δόση κοκαΐνης αναμεμειγμένη με διεγερτικά, διέγνωσαν οι γιατροί πολυτελούς κλινικής του Τορίνο για τον υπ’ αριθμ. 2 του ομίλου FIAT, που εισήχθη στην Εντατική ••• Φαίνεται πως σκέτη η κόκα δεν τον έπιανε κι η πιτσιρίκα…