Συντάκτης: Eksegersi.gr

ΣΕ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟ παζάρι εξελίχθηκε το συνέδριο του ΑΚΕΛ, που έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Λευκωσία. Πρωταγωνιστές από τη μια η υπό τον Δ. Χριστόφια ηγετική ομάδα του ΑΚΕΛ και από την άλλη ο πρόεδρος Τ. Παπαδόπουλος. Το πάρε-δώσε στο παρασκήνιο φούντωσε και η συμφωνία έκλεισε, όπως φαίνεται, στο παραπέντε. Το ΑΚΕΛ ανακοίνωσε ότι εξακολουθεί να στηρίζει τον Παπαδόπουλο, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας στήριξής του στις επόμενες προεδρικές εκλογές, και ο Παπαδόπουλος από τη μεριά του παρευρέθηκε στο συνέδριο και δήλωσε ότι αποδέχεται το σχέδιο Ανάν ως βάση για ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ. Φυσικά, ακόμα και οι πέτρες στην Κύπρο γνωρίζουν ότι ο Παπαδόπουλος είναι οπαδός της διχοτόμησης και θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να σαμποτάρει κάθε σχέδιο επανένωσης της Κύπρου (ειδικά το σχέδιο Ανάν, που είναι μια τόσο προκλητική ιμπεριαλιστική παρέμβαση). Και οι πέτρες, επίσης, γνωρίζουν ότι η…

Με τίποτα δεν λέει να κοπάσει ο πόλεμος μεταξύ των εκδοτών, που έχει ως βασικό μέτωπό του αυτή την περίοδο από τη μια το συγκρότημα Τεγόπουλου και από την άλλη το συγκρότημα Κοντομηνά (με βαρύ πυροβολικό τον Ζούγκλα). Ο Ζούγκλας επιτίθεται βγάζοντας στη φόρα νέα στοιχεία και η «Ελευθεροτυπία» αμύνεται, επιστρατεύοντας διάφορους διανοούμενους που κατά καιρούς φιλοξενεί στις σελίδες της. Ανθρώπους, δηλαδή, που έχουν τη δική τους σχέση με τον Τεγόπουλο και την εκδοτική του αυτοκρατορία. Εχουν πλάκα, πάντως, τα επιχειρήματα που επιστρατεύει ο εκδότης της «Ε» για να αμυνθεί. Οπως για παράδειγμα τα σχετικά με την εταιρία «Synergon AE», που την έφτιαξαν δυο ανίψια του Τεγόπουλου και… όλως τυχαίως στεγαζόταν στο ίδιο κτίριο με την «Ε». Αργότερα, λέει, τα δυο ανίψια σκέφτηκαν το θείο τους και για να μην του δημιουργήσουν προβλήματα έκλεισαν την εταιρία, αφού συσσώρευσαν μεγάλες ζημιές. Καταστράφηκαν για χάρη του θείου τα παιδιά. Αλήθεια, έκτοτε με…

Αυτό δεν είναι «δωράκι». Είναι χοντρό δώρο, η αξία του οποίου ξεπερνά τα 60 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Από την κυβέρνηση προς ποιους; Προς τους «νταβατζήδες», οι οποίοι πλέον έχουν γίνει σοβαροί επιχειρηματίες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της χώρας και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να στηριχτούν. Κάπως έτσι δικαιολόγησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Θ. Ρουσόπουλος τη λαθραία τροπολογία στο νομοσχέδιο για τη φορολογία ακινήτων, με την οποία μηδενίζεται ο ειδικός φόρος στις τηλεοπτικές διαφημίσεις. Ο φόρος σήμερα είναι 20% και θα μειωθεί αμέσως σε 10%, μετά την 1/11/2006 σε 5% και την 1/11/2007 θα μηδενιστεί. Η δικαιολογία που επιστράτευσε ο Ρουσόπουλος για να υποστηρίξει ότι δεν πρόκειται για δώρο προς τους καναλάρχες, προκειμένου αυτοί να έχουν πιο φιλική διάθεση προς την κυβέρνηση, είναι επιεικώς γελοία. Αυτή η άποψη, είπε, «περικλείει μια επικίνδυνη άποψη, ότι δηλαδή οι δημοσιογράφοι δεν κάνουν ελεύθερα τη δουλειά τους, αλλά ό,τι τους λένε οι ιδιοκτήτες των καναλιών.…

Μετά τους βιομήχανους, που συστήνουν στο υπουργείο Παιδείας να καθιερωθεί ως βασικό μάθημα στα σχολεία η «Επιχειρηματικότητα των Νέων», τους πανελλήνιους μαθητικούς διαγωνισμούς με διοργανώτρια την Ενωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδας για να εμπεδώσουν τα παιδιά το πόσο καλή είναι η ιδιωτική ασφάλιση, τον καταρτισμό «εκπαιδευτικών» προγραμμάτων από δεκάδες καπιταλιστικές επιχειρήσεις και την είσοδό τους στα σχολεία (Renault, ΦΑΓΕ, ΙΟΝ, Σάμσουνγκ, Μακ Ντόναλντς, Citibank, κ.λπ), η σκυτάλη πέρασε στους ρασοφόρους. Η Μητρόπολη Κεφαλλονιάς γνωστοποίησε στους διευθυντές των Γυμνασίων και Λυκείων της περιοχής της ότι αποφάσισε τον εκκλησιασμό των μαθητών κάθε μήνα, κατά το πρώτο πενθήμερο και τους απέστειλε και σχετικό πρόγραμμα του υποχρεωτικού εκκλησιασμού για κάθε σχολείο. Σχολείο κλωτσοσκούφι όλων των εταίρων και των βαστάζων του συστήματος, έρμαιο των αδηφάγων ορέξεών τους και θύματα οι μαθητές, τη λοβοτομή των οποίων επιδιώκουν.  

– Ελα, πέτυχες την αύξηση; ρώτησε ο συνάδελφος τον υπαλληλάκο, μόλις βγήκε από το γραφείο του αφεντικού, όπου πριν λίγο είχε μπει να τον θερμοπαρακαλέσει για λίγες πενταροδεκάρες παραπάνω. Και κείνος καταρρακωμένος κούνησε αρνητικά το κεφάλι του. – Τότε τι πέτυχες; ξαναρώτησε ο φίλος. – Μείωση! ήρθε η απάντηση. Η σκηνή από παλιά ελληνική ταινία επαναλαμβάνεται χρόνια τώρα στην εκπαίδευση. Και κει οι εκπαιδευτικοί θερμοπαρακαλούν μόνο και δε βγαίνουν στον αληθινό αγώνα, γι’ αυτό και πετυχαίνουν πάντα μείωση. Από 3,61% του ΑΕΠ, που ήταν οι δαπάνες για την Παιδεία το 2004, έγιναν 3,58% το 2005 και τώρα, για το 2006 προβλέπεται να πέσουν κι άλλο, στο 3,57%. Στον πάτο η Ελλάδα στις δαπάνες του δημόσιου τομέα για την εκπαίδευση, στον κατάλογο των 25 κρατών μελών της ΕΕ, όπου ο μέσος όρος των δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι 5,3%. 28η στον κατάλογο των 30 χωρών του ΟΟΣΑ, με τη Σλοβακία…

Η 14χρονη Δανάη Δροσοπούλου, μαθήτρια στο 4ο Γυμνάσιο Ζωγράφου, ένιωσε αδιαθεσία στη διάρκεια του μαθήματος. Σύντομα έχασε τις αισθήσεις της. Οι καθηγητές δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτ’ άλλο από το να καλέσουν το 166. Το ασθενοφόρο έφτασε σ’ ένα τέταρτο της ώρας, όμως όταν το παιδί έφτασε στο νοσοκομείο, οι γιατροί απλώς διαπίστωσαν το θάνατό του. Οργή ξέσπασε στο σχολείο. Στους συμμαθητές της άτυχης Δανάης, στους γονείς της, στους καθηγητές, στους άλλους γονείς. Δεν είναι και λίγο να πεθαίνει αβοήθητο ένα παιδί στην καρδιά μιας μεγαλούπολης. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να βγάλει την ουρά της απέξω και να αφήσει έκθετους τους καθηγητές, αναγκάστηκε να ανακοινώσει ότι θα ξεκινήσουν σεμινάρια για παροχή πρώτων βοηθειών στους γυμναστές. Επρεπε να πεθάνει ένα παιδί για να γίνουν έστω αυτά τα σεμινάρια; Γιατί δεν γίνονταν τόσα χρόνια; Ετσι εύκολα καθαρίζει με τις πολιτικές της ευθύνες η κυβέρνηση (και οι προηγούμενες,…

Λεφτά για την Παιδεία δεν υπάρχουν (η ξεφτίλα της υποχρηματοδότησης απ’ τον κρατικό προϋπολογισμό συνεχίζεται σταθερά). Κι όμως η ΕΕ διαθέτει πακτωλούς χρημάτων, που θα προωθούν και στην εκπαίδευση συγκεκριμένες δράσεις κατ’ εντολή των απαιτήσεων του κεφαλαίου. Τις δράσεις αυτές και τα καταστροφικά τους αποτελέσματα για τη δημόσια εκπαίδευση συναντούμε πια σ’ όλο το εύρος της ΕΕ και στη χώρα μας. Είναι η αξιολόγηση-χειραγώγηση-πειθάρχηση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, η μείωση των κρατικών δαπανών για την Παιδεία, με παράλληλη αθρόα είσοδο ιδιωτών και επιχειρηματιών στα σχολεία, η πλήρης υποταγή της Παιδείας στην καπιταλιστική αγορά, η καλλιέργεια με όλους τους τρόπους στη νεολαία πνεύματος παραίτησης από κάθε διεκδίκηση και η αποδοχή από την πλευρά της όλων των «προσόντων» του απασχολήσιμου, το Πανεπιστήμιο-Επιχείρηση, η υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών που αφορούν στη μεγάλη μάζα των φοιτητών μέσω της καθιέρωσης των τριών κύκλων, της κατάργησης του ενιαίου πτυχίου κ.λπ. Χρηματοδοτικά εργαλεία για την προώθηση…

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, ο περιβόητος πλέον δήμαρχος Ζαχάρως Π. Χρονόπουλος έβγαλε διαταγή, σε στιλ Ζαγοριαννάκου, με την οποία καθορίζει αυτός το μεροκάματο των μεταναστών αγρεργατών που θα πάρουν μέρος στο μάζεμα της ελιάς. Τους έκανε και αύξηση 5 ευρώ σε σχέση με πέρυσι: 30 ευρώ οι ανειδίκευτοι, 35 ευρώ οι ραβδιστές. Ποιος του έδωσε το δικαίωμα να καθορίζει μεροκάματα; Κανένας. Το πήρε μόνος του. Στηριγμένος στις πλάτες που έχει στα κόμματα και στο κοινωνικό κλίμα που επικρατεί στην περιοχή, όπου ακόμα και οι φτωχοί αγρότες θεωρούν πως οι μετανάστες πρέπει να εργάζονται για ενα κομμάτι ψωμί, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να διαπραγματεύονται την πώληση της εργατικής τους δύναμης. Μέσα από κάτι τέτοια φαινόμενα ανδρώνεται ο φασισμός.

Την αναίρεση αποφάσεων εφετείων, που δικαίωναν συμβασιούχους του ΤΕΒΕ και των ΚΕΠ, εισηγούνται στο εργατικό τμήμα του Αρείου Πάγου οι εισηγητές αρεοπαγίτες Κολυβάς και Θεμέλης. Οι αποφάσεις των εφετείων είχαν δεχτεί το προφανές. Οτι πίσω από τις συμβάσεις έργου με τις οποίες απασχολούνταν οι εν λόγω εργαζόμενοι υποκρυπτόταν εξαρτημένη εργασία και γι’ αυτό κακώς εξαιρούνταν από τις διάφορες ρυθμίσεις για τους συμβασιούχους. Γιατί οι εργαζόμενοι αυτοί απασχολούνταν με κανονικό ωράριο εργασίας, το οποίο καθόριζε ο εργοδότης, ο οποίος ασκούσε πλήρη εποπτεία και έλεγχο της εργασίας τους, όπως συνέβαινε και με τους υπόλοιπους εργαζόμενους (συμβασιούχους και μη). Επειδή δε η εργασία των συγκεκριμένων συμβασιούχων κάλυπτε πάγιες και μόνιμες ανάγκες, τα εφετεία έκριναν ότι οι συμβάσεις τους αυτοδίκαια είχαν μετατραπεί σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Με άλλα λόγια, οι συμβασιούχοι αυτοί είχαν μονιμοποιηθεί με τις δικαστικές αποφάσεις και όχι με κυβερνητική ρύθμιση. Ο Αρειος Πάγος επιχειρεί τώρα να ανατρέψει όλο το νομολογιακό κεκτημένο.…

Καταπλακωμένος από τόνους μπετού άφησε την τελευταία του πνοή, σ’ ένα γιαπί της Λάρισας, ο 30χρονος Αρτάν Βραϊλίκα. Τον έβαλαν να σκάβει σε βάθος 2,5 μέτρων, χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας. Χρειάστηκε να περάσουν 10 ώρες για να γίνει γνωστό τ’ όνομά του. Ο εργολάβος τον είχε προσλάβει ανασφάλιστο και δεν του χρειαζόταν όνομα! Τί να πεις και τί να γράψεις πάλι; Το οικοδομικό προλεταριάτο εξακολουθεί να πληρώνει βαρύ φόρο αίματος στους κατασκευαστές και τους υπεργολάβους τους, οι οποίοι εξακολουθούν να είναι επίλεκτα μέλη και στελέχη του οικοδομικού συνδικαλισμού.

Οποιος άκουγε τα ραδιόφωνα την περασμένη Δευτέρα σχημάτιζε την εντύπωση ότι στα ΕΛΠΕ έγινε ένα μικροατύχημα στο οποίο τραυματίστηκαν ελαφρότατα πέντε εργάτες. Αυτή την ανακοίνωση τους έστειλαν, ουδείς φυσικά ενδιαφέρθηκε να ψάξει το θέμα, να κάνει ρεπορτάζ, να πάει στο νοσοκομείο (ενώ αν είχε κόψει το δάχτυλο κανένας αστέρας της πίστας θα στήνονταν με τις ώρες τα ραδιοτηλεοπτικά συνεργεία έξω από το νοσοκομείο) και όλοι μαζί έπαιξαν για μια ακόμη φορά το έργο της παραπληροφόρησης. Και όμως, οι τρεις από τους πέντε εργάτες τραυματίστηκαν σοβαρά. Εχουν εγκαύματα δεύτερου βαθμού στα χέρια, τα πρόσωπα και τα σώματα, και παρέμειναν για νοσηλεία στη μονάδα εγκαυμάτων του «Θριάσειου». Πρόκειται για τους Π. Μαυρουδή, Κ. Κακούρα και Ι. Ηλιάδη. Οι Ι. Καράκας και Π. Γρηγοριάδης είχαν ελαφρότερα τραύματα και μετά την περίθαλψή τους επέστρεψαν στα σπίτια τους. Βέβαια, ο βαθμός των τραυμάτων δεν καθορίζει και την επικινδυνότητα του συμβάντος. Από τύχη και μόνο δεν…

H 31η Mάρτη του 2005 θα καταγραφεί σαν μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του καπνεργατικού κινήματος, γιατί οι εξωνημένοι γραφειοκράτες του σωματείου εργαζόμενων της ΠABEΣ (Παπαστράτος Aνώνυμη Bιομηχανική Eταιρία Σιγαρέττων) υπέγραψαν με τους εκπροσώπους της PHILIP MORRIS, η οποία αγόρασε την ΠABEΣ, επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας (EΣΣE) και απόφαση για την απόλυση 200 εργαζόμενων (πρώτη δόση). Oι εργατοπατέρες της ΠAΠA-ΣTPATOΣ, ενώ παρασκηνιακά είχαν συμφωνήσει με τους εκπροσώπους της PHLIΡ MORRIS για την EΣΣE και για απόλυση των πρώτων 200 εργαζόμενων, συγκάλεσαν στις 22 και 23 Mάρτη γενική συνέλευση στο προαύλιο του εργοστασίου, για να αποφασίσουν υποτίθεται οι εργαζόμενοι για την EΣΣE. Παρά τις αφόρητες προσωπικές πιέσεις και την τρομοκρατία που ασκήθηκαν από τους εξωνημένους γραφειοκράτες (εκτός των άλλων, απαγόρευσαν την παρουσία εκπροσώπων του Eργατικού Kέντρου Πειραιά στη συνέλευση), από τους 1070 εργαζόμενους ψήφισαν υπέρ μόνο οι 465, 213 την καταψήφισαν και 392 απείχαν από την ψηφοφορία. Aκόμη, πολλές από τις…

Το νομοσχέδιο για τις ΔΕΚΟ, που έδωσε στη δημοσιότητα την περασμένη Τρίτη η κυβέρνηση, είναι πολύ χειρότερο απ’ όσο το φαντάζονταν και οι πλέον καχύποπτοι (συμπεριλαμβάνουμε και την εφημερίδα μας). Ξεπερνά σε αντεργατικό μένος την κακόφημη συμφωνία που υπέγραψε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία στον ΟΤΕ, αφού οι ρυθμίσεις δεν αφορούν μόνο τους νεοπροσλαμβανόμενους εργαζόμενους αλλά και τους ήδη υπηρετούντες. Αλλά δεν σταματάει μόνο στις ΔΕΚΟ. Ανοίγει το δρόμο για μια τεράστια ανατροπή στις εργασιακές σχέσεις στο σύνολο της οικονομίας, με την κατάργηση της υποχρεωτικής ισχύος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την αντικατάστασή τους με ατομικές συμβάσεις. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά. Το νομοσχέδιο χωρίζει τις ΔΕΚΟ σε δυο κατηγορίες. Τις εισηγμένες και τις μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο. Οι εισηγμένες άπαξ διά παντός θεωρούνται εκτός δημόσιου τομέα και λειτουργούν τυπικά ως ανώνυμες εταιρίες. Ακόμα και για το νεοπροσλαμβανόμενο προσωπικό δεν μπαίνει η περίοδος της εφτάμηνης δοκιμαστικής περιόδου. Μπορούν να…

Μνημείο κοινοβουλευτικού φασισμού αποτέλεσαν οι βουλευτικές εκλογές στην Αίγυπτο, που ξεκίνησαν στις 9 Νοέμβρη και ολοκληρώθηκαν χθες με τον τρίτο και τελευταίο γύρο. Οι εκλογές σημαδεύτηκαν από άγρια καταστολή εκ μέρους του κράτους, που δεν έμεινε μόνο στις μαζικές συλλήψεις των μελών της οργάνωσης των «Αδελφών Μουσουλμάνων», αλλά επεκτάθηκε ακόμα και σε δικαστικούς αντιπροσώπους πολλοί απ’ τους οποίους δέχτηκαν τις «περιποιήσεις» φανατικών οπαδών του κυβερνητικού κόμματος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στις 9 Νοέμβρη ξεκίνησε ο πρώτος από τους τρεις γύρους των κοινοβουλευτικών εκλογών. Βλέποντας ότι στους δύο πρώτους γύρους οι υποψήφιοι που πρόσκεινται στους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» κέρδισαν 76 έδρες (δηλαδή ίσες με το 40% περίπου των 197 εδρών που κέρδισε το κυβερνητικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του Χόσνι Μουμπάρακ), συσπειρώνοντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση έδωσε εντολή να γίνουν μαζικές συλλήψεις των οπαδών τους (ακόμα και υποψηφίων), με το αιτιολογικό ότι οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι»…

Το ειδύλλιο ανάμεσα στην κυβέρνηση του Ουζμπεκιστάν και το Λευκό Οίκο έληξε και τυπικά, ύστερα από τέσσερα χρόνια, στις 21 Νοέμβρη, με την αποχώρηση των τελευταίων 90 αμερικάνων στρατιωτών από την αεροπορική βάση Karshi – Khanabad, αποκαλούμενη Κ – 2, που είχε παραχωρηθεί στον αμερικάνικο στρατό λίγο μετά την 11η Σεπτέμβρη για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Επίσημα η ρήξη στις σχέσεις των δύο πλευρών ξεκίνησε τον περασμένο Ιούλιο, όταν ο πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν Ισλάμ Καρίμοφ έδωσε στον αμερικάνικο στρατό προθεσμία έξι μηνών να εγκαταλείψει τη βάση, η οποία, όπως ομολόγησε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, Τζο Κάρπεντερ, ανακοινώνοντας την αποχώρηση των τελευταίων αμερικάνων στρατιωτών, ήταν «εξαιρετικά χρήσιμη για τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα, οι οποίες τώρα θα γίνουν δυσκολότερες και πιο δαπανηρές». Είπε ακόμη ότι «η θέση της βάσης παρείχε ένα δρόμο μέσω ξηράς προς το βόρειο Αφγανιστάν, τον οποίο δεν μπορούν να προσφέρουν άλλες θέσεις…

Οπως φαίνεται, δεν είναι μόνο η στρατηγικής σημασίας θέση του Αφγανιστάν στην Κεντρική Ασία που ενδιαφέρει τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές και γι’ αυτό προσπαθούν να εξοντώσουν το αντάρτικο στο νότιο και ανατολικό Αφγανιστάν και να εδραιώσουν την παρουσία και τον έλεγχό τους σ’ όλη τη χώρα. Πριν από μερικές μέρες, η NASA επιβεβαίωσε ότι έχει εντοπίσει την ύπαρξη σημαντικών αποθεμάτων φυσικού αερίου σε περιοχές του βόρειου και νοτιοδυτικού Αφγανιστάν, χαλκού και χρυσού στην κεντρική επαρχία Λογκάρ και πετρελαίου κοντά στο ποταμό Αμο. Την είδηση επιβεβαίωσε και ο αφγανός υπουργός Βιομηχανίας και Ορυχείων Μιρ Μοχάμαντ Σιντίκ σε συνέντευξη τύπου, στην οποία, μεταξύ άλλων, είπε ότι η εκμετάλλευση αυτού του φυσικού πλούτου θα παραχωρηθεί σε ιδιωτικές εταιρίες. Τη μερίδα του λέοντος θα πάρουν φυσικά αμερικάνικες εταιρίες. Στο Αφγανιστάν υπάρχουν ακόμη ορυχεία πολύτιμων λίθων και οι Αμερικάνοι έχουν ήδη συμφωνήσει να αναλάβουν την εξόρυξη και την κοπή τους.  

Τουλάχιστον 164 νεκροί, 7 αγνοούμενοι και 72 διασωθέντες ανθρακωρύχοι είναι ο τραγικός απολογισμός μιας από τις πιο πολύνεκρες καταστροφές στα κινέζικα ανθρακωρυχεία τα τελευταία χρόνια. Η έκρηξη που εγκλώβισε τους εργάτες προκλήθηκε από βλάβη στο σύστημα εξαερισμού στο κρατικό ανθρακωρυχείο Dongfeng στη βορειοανατολική επαρχία Heilongjang. Η Κίνα διαθέτει το χειρότερο επίπεδο ασφάλειας στον κόσμο στην ανθρακοβιομηχανία και έχει το μεγαλύτερο αριθμό ατυχημάτων. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, την περασμένη χρονιά οι νεκροί ανθρακωρύχοι έφτασαν στις 6.000, όμως μη κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι πρέπει να φτάνουν στις 20.000, γιατί πολλά ατυχήματα σε ιδιωτικά ανθρακωρυχεία δεν δηλώνονται. Για το 2005, ο αριθμός των νεκρών εργατών που έχει καταγραφεί επίσημα ξεπερνά τις 3.000. Τη θλιβερή πρωτιά κατέχουν φυσικά τα χιλιάδες ιδιωτικά ανθρακωρυχεία, στην κυριολεξία κάτεργα, που λειτουργούν συχνά χωρίς άδεια, χωρίς κανένα έλεγχο και στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας, με την ανοχή και την κάλυψη των τοπικών αρχών και διεφθαρμένων ελεγκτών. Ωστόσο, και στα κρατικά…

Οταν ακόμα κι αυτός ο μέχρι πρότινος δοτός πρωθυπουργός του Ιράκ, Ιγιάντ Αλάουι, δηλώνει ότι τα βασανιστήρια συνεχίζονται στο σημερινό Ιράκ, ακόμα χειρότερα απ’ την εποχή του Σαντάμ, τότε ποια άλλη απόδειξη για το ποιόν της «εισαγόμενης δημοκρατίας» που εφαρμόζουν στο Ιράκ οι Αμερικάνοι θέλει κανείς; Φυσικά, ο Αλάουι παίζει το δικό του αντιπολιτευτικό παιχνίδι, τώρα μάλιστα που βλέπει ότι τον πέταξαν σα στυμμένη λεμονόκουπα. Ομως, οι παρατηρήσεις του για τα βασανιστήρια στο Ιράκ δεν απέχουν και πολύ απ’ την πραγματικότητα. Η αντίσταση συνεχίζεται. Σε τέτοιο βαθμό που ο αμερικάνος διοικητής στη Φαλούτζα έθεσε όριο μέχρι τρεις Αμερικάνοι πεζοναύτες να μετακινούνται με τα περιβόητα τζιπάκια Χάμβι (που είναι ο αγαπημένος στόχος των ανταρτών), προκειμένου να μειωθούν οι αμερικάνικες απώλειες απ’ τις επιθέσεις. Ενώ χαρακτηριστική είναι και η παρακάτω ανταπόκριση της Ουάσινγκτον Ποστ απ’ το σουνιτικό τρίγωνο: «Ραμάντι, Ιράκ, 29 Νοέμβρη. Εξω από την αίθουσα των δημοτικών συνεδριάσεων, τα βλήματα των…

Την περασμένη Δευτέρα υπογράφτηκε τελικά, παρά τις αμερικάνικες αντιρρήσεις, από τον ισπανό υπουργό Αμυνας Χοσέ Μπόνο και τον πρόεδρο της Βενεζουέλα στο Καράκας η συμφωνία για την πώληση από την Ισπανία 12 στρατιωτικών αεροπλάνων και 8 σκαφών περιπολίας. Πρόκειται για δέκα C – 295 μεταφορικά αεροπλάνα και δύο CN – 235 αεροπλάνα περιπολίας καθώς και για τέσσερα σκάφη παράκτιας και τέσσερα ωκεάνιας περιπολίας. Η συμφωνία αυτή, ύψους 2 δισ. δολαρίων, είναι η μεγαλύτερη που υπέγραψε ποτέ η Ισπανία σ’ αυτό τον τομέα. Ο Λευκός Οίκος επιδιώκει να εμποδίσει τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση του στρατιωτικού οπλοστασίου της Βενεζουέλα προσπαθώντας να αποτρέψει άλλες χώρες να της πουλήσουν στρατιωτικό εξοπλισμό, με το πρόσχημα ότι ο Τσάβες υποστηρίζει τα ριζοσπαστικά κινήματα στη Λατινική Αμερική και αποσταθεροποιεί την περιοχή. Το έκανε με τη Ρωσία πριν την υπογραφή της συμφωνίας για την πώληση στη Βενεζουέλα 100.000 Καλάσνικοφ και 10 στρατιωτικών ελικοπτέρων. Το έκανε με τη…

«Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατό να προωθηθεί η ειρήνη με τον σημερινό πολιτικό αστερισμό. Πιστεύω ότι το πιο ικανό άτομο γι’ αυτό το σκοπό είναι ο Αριέλ Σαρόν. Αυτός θα ξαναξεκινήσει την ειρηνευτική διαδικασία αμέσως μετά τις εκλογές». Τα λόγια ανήκουν στον Σιμόν Πέρες, αυτόν τον «μετριοπαθή» ισραηλινό πολιτικό που όλα αυτά τα χρόνια «αγωνιζόταν» για την «ειρήνη»! Τόσο ξεχάστηκαν οι εποχές που ο Πέρες εγκατέλειψε την κυβέρνηση Σαρόν. Τώρα έφυγε απ’ το «Εργατικό Κόμμα» (του οποίου την αρχηγία έχασε ταπεινωτικά από τον Αμίρ Περέτζ πριν από μερικές βδομάδες) μετά από έξι δεκαετίες στις γραμμές του και αποφάσισε να συνδράμει τη νέα προσπάθεια του Σαρόν, που ονομάζεται «Καντιμά» («Ευθύνη»). Η ισραηλινή πολιτική σκηνή αναδιατάσσεται, για να απεμπλακεί από κάποια βαρίδια (π.χ. όσους δυσανασχετούν για τις πρόσφατες «υποχωρήσεις» στη Γάζα), προκειμένου να προχωρήσει η περιβόητη «ειρηνευτική διαδικασία», τώρα που στην ηγεσία της παλαιστινιακής αρχής είναι το αγαπημένο παιδί του Μπους, ο…