Συντάκτης: Eksegersi.gr

Μετά τις 17 Φλεβάρη, στο Γκουαντανάμο θα μπορούν να γίνονται ΚΑΙ εκτελέσεις ολοκληρώνοντας το ναζιστικό χαρακτήρα του στρατοπέδου που συνεχίζει να κρατά χωρίς δίκη εκατοντάδες κρατούμενους από τα τέλη του 2001. Αυτό σύμφωνα με απόφαση του αμερικάνικου στρατού, που φέρει την υπογραφή του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγού Πίτερ Σουμέικερ. Για την ώρα συνεχίζεται ο αργός θάνατος των απεργών πείνας που σύμφωνα με το Πεντάγωνο έχουν μειωθεί στους 22 από 84 που ήταν τα Χριστούγεννα, στους 17 από τους οποίους εφαρμόζεται υποχρεωτική σίτιση… για το καλό τους. Η κατάσταση ορισμένων απεργών πείνας, που ξεκίνησαν στις αρχές Αυγούστου, είναι κρίσιμη κι ίσως σύντομα να έχουμε τους πρώτους νεκρούς. Αυτό όμως ουδόλως ενδιαφέρει τα ναζιστικά καθάρματα που συνεχίζουν τα βασανιστήρια (και η υποχρεωτική σίτιση είναι ένα απ’ αυτά) και την ταπείνωση των κρατουμένων. Σύμμαχός τους η σιωπή κι η παθητικότητα των δυτικών λαών, των οποίων οι αντιδράσεις δυστυχώς δεν είναι ανάλογες…

Ανώτατοι αξιωματούχοι του αμερικάνικου στρατού στην επαρχία Ανμπάρ υποστηρίζουν ότι η Αλ-Κάιντα έχει διεισδύσει στη νέα Βουλή του Ιράκ, παρά το γεγονός ότι αντιτάχτηκε στη διεξαγωγή των εκλογών! Αυτή την απίστευτη είδηση δημοσίευσε η βρετανική εφημερίδα «Τέλεγκραφ» την περασμένη Δευτέρα 23/1, αναφέροντας ότι οι αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες έχουν πληροφορίες ότι ορισμένοι βουλευτές που εκλέχτηκαν – ιδιαίτερα σε διάφορες περιοχές που αποτελούν προπύργια των ανταρτών στο Δυτικό Ιράκ, όπως η Χιτ και η Αλ-Κάιμ, στα σύνορα με τη Συρία – είναι κρυφοί υποστηρικτές της Αλ-Κάιντα στο Ιράκ. Υποστηρίζουν μάλιστα ότι έχουν γίνει και ορισμένοι γάμοι μεταξύ στελεχών της Αλ-Κάιντα και γυναικών από τις οικογένειες των διαφόρων φυλάρχων, για να επικυρωθούν αυτές οι συμμαχίες! Σύμφωνα με το δημοσίευμα της «Τέλεγκραφ», αμερικάνος αξιωματούχος υποστηρίζει μάλιστα ότι η «Αλ-Κάιντα στο Ιράκ», αν και ξεκίνησε με ξένους κυρίως μαχητές, από τα μέσα του περασμένου χρόνου αποτελείται κυρίως από Ιρακινούς. Δε μπορούμε να γνωρίζουμε, φυσικά, πόση…

Τα αποτελέσματα των ιρακινών εκλογών της 15ης Δεκέμβρη 2005, που ανακοινώθηκαν από την «Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή του Ιράκ» την προηγούμενη Παρασκευή 20 Γενάρη (παρουσιάζονται στον πίνακα) μπορεί να μην έχουν επικυρωθεί ακόμα, αποτέλεσαν όμως ήδη την απαρχή σκληρών παζαριών για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Κι αυτό γιατί τα δύο μεγαλύτερα κόμματα (η σιιτική «Ενωμένη Ιρακινή Συμμαχία» και η «Κουρδική Συμμαχία») δεν κατορθώνουν να συγκεντρώσουν τα 2/3 των εδρών της νέας Βουλής. Το ποσοστό δηλαδή που απαιτείται για την εκλογή του νέου πρωθυπουργού. Πράγμα που συνεπάγεται ότι θα πρέπει να στηριχτούν στις ψήφους τριών ακόμα βουλευτών για να εκλέξουν το νέο πρωθυπουργό, ανοίγοντας έτσι ένα νέο πεδίο διαβουλεύσεων και παζαριών, που ξεκίνησαν την Τρίτη με το σουνιτικό «Μέτωπο Ιρακινής Συμφωνίας». Παζάρια που θα διαρκέσουν βδομάδες και αναμένεται να είναι δύσκολα, καθώς τα σουνιτικά κόμματα απαιτούν την ριζική αναθεώρηση του Συντάγματος, το οποίο καταγγέλλουν ότι οδηγεί στη διάσπαση της χώρας. Το…

Η φανταστική και φαντασμαγορικά σκηνοθετημένη ιστορία ενός πληθωρικού κεντρικού ήρωα και της πορείας του από τα δύσκολα παιδικά χρόνια της Ιρλανδίας στο χώρο του λονδρέζικου θεάματος, πορεία αναζήτησης της πραγματικής του μητέρας και διεκδίκησης της κοινωνικά και θρησκευτικά μη αποδεκτής σεξουαλικής του ταυτότητας. Οπως και στο «Παιχνίδι των λυγμών» (1992), ο Νιλ Τζόρνταν χρησιμοποιεί την πολιτικά ταραγμένη ιστορία της Ιρλανδίας και του IRA ως απλώς το φόντο για να διαπραγματευτεί το θέμα της αλλαγής φύλου και της υπεράσπισης μιας ανερχόμενης κατά τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 μειοψηφικής ομοφυλοφιλίας που οι κοινωνικές συμβάσεις αρνούνται και πολεμούν ως και σήμερα. Το συναισθηματικό ή φιλοσοφικό βάθος στην ανάπτυξη και την απόδοση του κεντρικού χαρακτήρα μάλλον δεν είναι κάτι που επιδιώκεται και σίγουρα δεν είναι κάτι που επιτυγχάνεται σε αυτό το ελαφρά σουρεαλιστικό μιούζικαλ που περισσότερο θυμίζει τη θεαματική ατμόσφαιρα ενός «Velvet Goldmine» (1998, Τοντ Χέινς). Οι πολιτικές προεκτάσεις είναι με τη…

Μια από τις σπουδαιότερες ταινίες της χρονιάς, ο «Κρυμμένος» προεκτείνει τον κινηματογραφικό στοχασμό του Μίκαελ Χάνεκε πάνω στη βία και την εικόνα-αναπαράσταση-πρόσληψή της από τα ΜΜΕ και τις αποκοιμισμένες συνειδήσεις των πολιτών της ευημερούσας Δύσης. Μια από τις ελάχιστες σήμερα ταινίες που δικαιώνουν τον χαρακτηρισμό τους ως πολιτικές, ο «Κρυμμένος» εμπνέεται από τη σφαγή των αλγερινών μεταναστών στη Γαλλία του 1961, ένα από τα αναρίθμητα πολιτικά εγκλήματα του 20ού αιώνα που η γενέτειρα του Διαφωτισμού αρνούνταν να συζητήσει επί 40 χρόνια, και αποδομεί αριστοτεχνικά την εύθραυστη υπόσταση της στερεοτυπικά ευτυχισμένης μεσοαστικής οικογένειας. Οι καταχωνιασμένες στο υποσυνείδητο τύψεις ενός τηλεοπτικού παρουσιαστή για ένα σκοτεινό γεγονός της παιδικής του ηλικίας γίνονται στον «Κρυμμένο» το νήμα μιας αλληγορίας για την απωθημένη ενοχή και την επιλεκτική μνήμη των δυτικών κοινωνιών -«σε όλες τις χώρες υπάρχουν σελίδες ιστορίας που οι πολίτες της τείνουν να ξεχνούν», σημειώνει ο σκηνοθέτης, ενώ η πρωταγωνίστριά του, Ζιλιέτ Μπινός, συμπληρώνει…

Η στήλη ήταν, είναι και θα είναι «αιρετική» στον τρόπο που αντιμετωπίζει την επικαιρότητα. Για μια ακόμη φορά είναι αναγκασμένη να πάει κόντρα στο ρεύμα και να προβάλει τη δική της διαφορετική άποψη. Το βασικό θέμα της στήλης είναι η μεταγραφή του Εμερσον στην ΑΕΚ, αλλά μην περιμένετε να ακούσετε για μεταγραφή τίτλου. Πριν μπούμε στο βασικό μενού θα ασχοληθούμε λίγο με το Στοίχημα. Πριν λίγο καιρό γράψαμε ότι με την είσοδο των ελληνικών ομάδων στο Στοίχημα θα πρέπει να καταργηθούν οι εκπλήξεις, γιατί διαφορετικά το ποδοσφαιρικό οικοδόμημα στη χώρα μας κινδυνεύει. Η νίκη μιας μικρής ομάδας θα συνοδεύεται με σενάρια για στημένους αγώνες και κυνήγι φαντασμάτων και αυτό, σε συνδυασμό με την ιδιοσυγκρασία του Ελληνα, θα οδηγούσε στην πλήρη απαξίωση του πρωταθλήματος. Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, ο Κος Πάπιας δικαιώθηκε και μάλιστα από αποτέλεσμα αγώνα σε άθλημα που δεν θεωρείται (και δεν είναι) αυξημένου κινδύνου. Αναφερόμαστε στον αγώνα βόλεϊ…

Με ένα μπαράζ δηλώσεων και τοποθετήσεων από μεριάς κατηγορούμενων συνεχίστηκε η δίκη, μετά την ολιγοήμερη διακοπή λόγω κακαοκαιρίας. Από τις τοποθετήσεις αυτές φάνηκε καθαρά η ουσία της ένστασης που συζητιέται, πέρα από τη νομική πλευρά της, που αναλύουν οι συνήγοροι υπεράσπισης. Και είναι αυτή η ουσία απλή, απλούστατη: στο άντρο βασανιστηρίων, όπως είχε μετατραπεί η Εντατική του «Ευαγγελισμού», και στη συνέχεια στον 12ο όροφο της ΓΑΔΑ, όπου εδρεύει η Αντιτρομοκρατική, υπό την εποπτεία του Διώτη και των πρακτόρων του FBI και της Scotland Yard, ολοκληρώθηκε το σενάριο που είχε ετοιμαστεί πριν την έκρηξη στον Πειραιά. Εγιναν οι απαραίτητες αλλαγές και προσαρμογές, μπήκαν οι τελευταίες πινελιές και όλο μαζί κλήθηκαν να το υπογράψουν οι συλλαμβανόμενοι.   Πρώτος τοποθετήθηκε ο Κώστας Καρατσώλης, ο οποίος κατήγγειλε με κατηγορηματικό τρόπο, για μια ακόμα φορά, ότι η φερόμενη ως προανακριτική απολογία του είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη από την Αντιτρομοκρατική. «Η μεταφορά μου, η οποία έγινε…

Συνέχεια της συζήτησης με τους συνηγόρους υπεράσπισης του Βασίλη Ξηρού, ….. και Ράνια Καραμπλιάνη, που έδειξαν αναλυτικά πώς πάρθηκαν η προανακριτική και ανακριτική απολογία του εντολέα τους. Για τον Β. Ξηρό υπάρχει η εξής ιδιομορφία σε σχέση με τους άλλους κατηγορούμενους: τον φώναξαν στη Θεσσαλονίκη και εκεί του έφτιαξαν μια κατάθεση-ποταμό. Οταν κατέβηκε στην Αθήνα και κατέστη κατηγορούμενος, δεν μπήκαν στον κόπο να του πάρουν απολογία. Πήραν τη μαρτυρική κατάθεση και την αντέγραψαν λέξη προς λέξη, μετονομάζοντάς την σε απολογία. Στη συνέχεια, στην ανακρίτρια, με τις γνωστές συνθήκες, δεν χρειάστηκε παρά να επιβεβαιώσει την προανακριτική απολογία, όπως τον είχαν «συμβουλέψει» στην Αντιτρομοκρατική.   Ο ίδιος ο Β. Ξηρός περιέγραψε λιτά την προσωπική του περιπέτεια εκείνες τις μέρες και νομίζουμε ότι αυτή η περιγραφή έχει μεγαλύτερη σημασία από όποιο νομικό επιχείρημα, γιατί αποτελεί την αλήθεια ενός ανθρώπου που ενεπλάκη σ’ αυτή την υπόθεση χωρίς να το καταλάβει και βρίσκεται στη φυλακή…

Πραγματικά μια εντελώς άλλη ταινία σε σχέση με όλες τις προηγούμενες του σκηνοθέτη. Ενα δράμα δωματίου με αμείωτη ένταση και σασπένς, σε άλλο ύφος και ήθος. Ταυτόχρονα, είναι μια ειρωνική ματιά σε ό,τι θεωρείται τύχη, πλούσιος, επιθυμίες, ενώ θα έλεγε κανείς ότι ο Γούντι Αλεν, στο πρόσωπο του νεαρού πρωταγωνιστή του, παίρνει τη ρεβάνς απ’ όσες γυναίκες εκβίασαν τη θέλησή του και τη ζωή του. Η ταινία έχει γυριστεί στη βρετανική πρωτεύουσα και αναφέρεται στην είσοδο ενός όχι εύπορου νεαρού τενίστα στα σαλόνια μιας πλούσιας οικογένειας, την κόρη της οποίας παντρεύεται. Δεν πρόκειται ασφαλώς για κανένα αριστούργημα, όμως η σφιχτοδεμένη πλοκή, η αινιγματική εξέλιξη και το ανατρεπτικό φινάλε προσδίδουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σ’ αυτή την κατά πολλούς καλύτερη ταινία του σκηνοθέτη τα τελευταία χρόνια. Ελένη Σταματίου

Ριμέικ της ομότιτλης κωμωδίας του 1977 με τον ελληνικό τίτλο «Χρυσοδάκτυλοι της υψηλής κοινωνίας». Επιτυχημένος γιάπης καταλήγει σε ληστείες μαζί με τη σύζυγό του, όταν χάνει άδικα τη δουλειά του και πνίγεται από τα χρέη. Κλασική χολιγουντιανή κωμωδία με καλές προοπτικές στα ταμεία. Ελένη Σταματίου

Ο προχωρημένος στ’ αλήθεια «σοσιαλισμός» της «λαοκρατικής» Κίνας δεν πιστεύαμε ότι θα θριαμβεύει τόσο πολύ και μάλιστα στον… αγροτικό τομέα. Ο λόγος για τα ηλεκτρικά γκλομπ που αναφέρεται ότι χρησιμοποιήθηκαν στην καταστολή των διαδηλώσεων των χωρικών που διαμαρτύρονται για τις εξευτελιστικές αποζημιώσεις που λαμβάνουν ως αποζημίωση για την γη που απαλλοτριώνει το κράτος για βιομηχανική χρήση. Οι ειδήσεις που βγαίνουν προς τα έξω είναι λιγοστές. Το περασμένο Σάββατο, μία έφηβη ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τους αστυνομικούς κατά τη διάρκεια καταστολής μιας διαδήλωσης σε ένα χωριό της επαρχίας Γκουανγκτόνγκ, αλλά δεν γνωρίζουμε πόση έκταση πήραν οι διαδηλώσεις κατά των απαλλοτριώσεων. Σίγουρα, όμως, η «σοσιαλιστική Κίνα», με τις εκατοντάδες καπιταλιστικές ξένες και ντόπιες επιχειρήσεις που ανθούν στη χώρα, δεν προβληματίζεται γι’ αυτό. Μόνο οι ρυθμοί ανάπτυξης να ανεβαίνουν…

Αφού πια η εμφυλιοπολεμική προπαγάνδα ντύθηκε με τα χρώματα της «ενωμένης εθνικής αντίστασης» (απαραίτητη καραμέλα για να χωρέσουν στη μεταπολίτευση όλοι, γιαλαντζί αριστεροί, δωσίλογοι, δεξιοί, κ.λπ., στο βρακί του συστήματος) και οι αναφορές στα σχολικά βιβλία και οι εντεταλμένες εκδηλώσεις στα σχολεία  στολίστηκαν με το αρμόζον για την περίσταση γλυκανάλατο περιεχόμενο -εξίσου επικίνδυνο με παλιά- επιστρατεύτηκε τώρα νέο δηλητήριο για τα νεανικά μυαλά. Η νέας εσοδείας φασιστική προπαγάνδα, που σκοπό έχει να σπείρει τον τρόμο και την υποταγή στις βλέψεις του αδηφάγου κεφαλαίου, που γίνονται πράξη με ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αφανισμό άλλων κρατών, εξανδραποδισμό λαών και πλήρη εξαφάνιση εργασιακών κατακτήσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και να δικαιολογήσει και νομιμοποιήσει και στη χώρα μας την εγκαθίδρυση ενός σκηνικού φόβου και τρόμου, πραγματοποιείται τώρα με αφορμή τη λεγόμενη «εξάρθρωση της τρομοκρατίας» στην Ελλάδα. Την Τρίτη Κυριακή του Ιανουαρίου κάθε έτους προτείνει η υπουργός Παιδείας Μ. Γιαννάκου (Δελτίο Τύπου 17 Γενάρη 2006) ως «ημέρα μνήμης…

♦ Πιστεύουμε την Ελληνική Δικαιοσύνη (πικέτα  της Ομοσπονδίας Αλβανικών Συλλόγων Ελλάδας) Δεν διεκδικείτε -αγαπητοί μετανάστες- αποκλειστικότητα, όταν δηλώνετε ότι πιστεύετε στην ελληνική Δικαιοσύνη. Κι άλλοι πολλοί διακηρύσσουν, σε όλους τους τόνους, την εμπιστοσύνη τους. Αρκετοί, μάλιστα, βοηθάνε λίγο τα πράγματα, για να την πιστέψουν καλύτερα. Ωσπου να έρθει ο ένας κατάφατσα στον άλλον και να αρχίσουν να βγαίνουν τα άπλυτα στη φόρα. Πού είναι το περίεργο της υπόθεσης; Ολοι αυτοί που σας βρίζουν, που σας διώκουν, που σας λοιδορούν, που δηλητηριάζουν τους εργαζόμενους με το ρατσισμό, είναι funs της ελληνικής Δικαιοσύνης. Υπό προϋποθέσεις καμιά φορά, αλλά πάντως funs. Οι άλλοι, αυτοί που σας συμπαραστέκονται, που κατεβαίνουν μαζί σας στις διαδηλώσεις, που αντιπαλεύουν το ρατσισμό, που αντιπαλεύουν το δηλητηριώδη λόγο των ελλήνων πιστών της Δικαιοσύνης, δεν πιστεύουν στην ελληνική Δικαιοσύνη. Πολλοί, μάλιστα, το πάνε παραπέρα. Την καταγγέλλουν ότι είναι όργανο των κυρίαρχων. Σκληρός, καταπιεστικός θεσμός. Από κει και πέρα, ο καθένας,…

Μπήκαμε στο δέκατο χρόνο της ΚΟΝΤΡΑΣ, ωρέ ΠΑΜΕ (πάλι περίπατο) Πογκρόμ; ♦ Επαναστατική – όχι. Επ-ανασταλτική αριστερά. ♦ ΣΥΡΙΖΑ – The movie. ♦ Κλέφτες κι αστυνόμοι: φοβάμαι όλ’ αυτά που γίνονται για μένα – χωρίς εμένα. ♦ «Η ΚΝΕ επαναστατική οργάνωση της νεολαίας»: μα τους 350 προβοκάτορες του Πολυτεχνείου. ♦ Ποιος λαϊκοεξουσιαστικός σταθμός έχει κάργα διαφήμιση από 10 το πρωί μέχρι 3 το μεσημέρι; Μα, ο 902 TV φυσικά! (Γι’ αυτό του Περισσού του περισσ-εύουν…). ♦ Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στη δίμηνη οικονομική εξόρμηση του ΚΚΕ συνεισέφεραν με τον οβολό τους τράπεζες, Τζόκερ και λοιπές (δημο)κρατικές δυνάμεις. ♦ Για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη. ♦ Που πάτ’, ωρέ Κνιτόπουλα; ♦ Προς συνέδριο. ♦ Δεν αναρωτιέστε γιατί ο «ΟΔΗΓΗΤΗΣ» από βδομαδιάτικη εφημερίδα κατέληξε ΕΝΘΕΤΟ στο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ»; ♦ Και γιατί ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός εξακολουθεί να εφαρμόζεται κατά το 2ο σκέλος του; ♦ Irini imin, omos. ♦ Χαμάει η Χαμάς.…

* Μια θέση ρε παιδιά, μια θέση, να τεθώ. Στο λαοφορείο, στην ταβέρνα, στην ουρά, στο δημόσιο, στο σινεμά, στην ιστορία. Μια θέση όπου να ‘ναι, σας παρακαλώ. Θέστε με. * «Οι λαγοί πηγαίνουν πιο γρήγορα, αλλά οι χελώνες γνωρίζουν καλύτερα τους δρόμους». * Πρώτα Ιράκ, μετά Ιράν. Είναι εμφανές ότι οι ΗΠΑ τα πήραν με αλφαβητική σειρά! Ετσι, ως επόμενος στόχος, έρχεται φυσιολογικά η Ραπ… * Γενάρης: Ο μήνας που τη βασιλόπιτα διαδέχεται η βουλευτόπιτα κι η συλλογόπιτα. Κάθε μέρα κόβονται αρκετές από δαύτες. Η χαρά των – γενικώς – πεινασμένων. * Για να είστε ανήμεροι, μέσα στο Γενάρη που είναι ο μήνας της χαράς των γάτων, κόβουν τις πίτες τους οι παρακάτω φορείς: – Κίνημα Λεπτομερούς Απολογισμού Μαζικών Αγώνων (Κ.Λ.Α.Μ.Α.) – Χαβαλέδες Ενάντια Στην Εξαθλίωση (Χ.Ε.Σ.Ε.) – Συσπείρωση Κατά Αστυνομικής Τρομοκρατίας – Ασυδοσίας (Σ.Κ.Α.Τ.Α.) – Πολιτιστικός Οργανισμός Υποψιασμένων Τοπικών Συλλόγων Επικράτειας Σαλονίκης – Μαχόμενη Πολιτιστική Λέσχη Ελλάδας (Π.Ο.Υ.Τ.Σ.Ε.Σ.  …

Αγαπητά μου παιδιά Ζω ένα δράμα! Εχω περιέλθει σε δεινή θέση, αφού πριν λίγες μέρες έμαθα ότι είμαι φορέας της νόσου των φτηνών! Η ζωή μου αναστατώθηκε κι ανατράπηκε εκ βόθρων, από κείνη την άσχημη στιγμή… όμως ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Τις άγριες μέρες των Χρεωστουγέννων (όρος κατατεθείς από τον σ. Βασίλη), όπως όλοι οι έλυνες, πήρα κι εγώ ένα εορτοδάνειο. Κάτι που μου επέτρεψε να βολτάρω σε όλα τα εμπορικά κέντρα, ανάμεσα σε πολλά πουλερικά και να αποκτήσω όλα εκείνα τα αγαθά που σου επιτρέπουν να διάγεις το δωδεκαήμερο ως καλικάντζαρος κι ακόμα καλύτερα. Δέντρα, λαμπιόνια, στολίδια, γαλοπούλες, χοιρινό, γλυκά, όλα εκείνα που ως τα Φώτα τα πετάς ή τα αφοδεύεις. Εγώ λοιπόν, που πέρασα δια τυρός και σιδήρου δίπλα από φτιασιδωμένες κότες, εγώ που κατανάλωσα γαλοπούλες και πάπιες γεμιστές, βρέθηκα να έχω τη νόσο των φτηνών. Από την ατυχή σκέψη ενός φίλου, που θεώρησε καλό…

Από τη μέρα που ο Καραμανλής προανήγγειλε ότι θα ξεκινήσει διαδικασίες συνταγματικής αναθεώρησης, το ΠΑΣΟΚ και τα φιλικά του ΜΜΕ έβαλαν μπροστά μια φιλολογία περί αποπροσανατολισμού, διεξόδου από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση και τα παρόμοια, αποφεύγοντας να τοποθετηθούν επί της ουσίας και προπαντός να προτείνουν την κατεύθυνση που κατά τη γνώμη τους θα έπρεπε να κινηθεί μια συνταγματική αναθεώρηση. Ο Γιωργάκης συναντήθηκε με τον Καραμανλή και κατά τη συνάντηση δεν παρουσίασε κανένα σχέδιο του ΠΑΣΟΚ. Οταν ο Καραμανλής ανακοίνωσε δημόσια το «πρώτο πακέτο» συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που προτείνει η κυβέρνηση, δίνοντας μια πρόγευση για ό,τι θα ακολουθήσει, ο Γιωργάκης δεν έδωσε καμιά απάντηση επί της ουσίας και επέμενε στο ότι δεν θα αφήσει τον Καραμανλή να αποπροσανατολίσει το ΠΑΣΟΚ. Εβγαλε, μάλιστα, και απαγορευτικό προς τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ζητώντας τους να μη σχολιάσουν τις προτάσεις Καραμανλή. Απαγορευτικό που έσπασε ο Βενιζέλος, ασκώντας στον Καραμανλή μια ηπιότατη κριτική, στην οποία…

♦ Τώρα το θυμήθηκαν Καθηγητές πανεπιστημίου βγαίνουν στα ΜΜΕ και ζητούν να απαγορευτεί το κυνήγι, πλην όμως, η κυβέρνηση κωφεύει. Θυμίζουμε ότι το αίτημα αυτό είχαμε υποβάλλει από τις στήλες της εφημερίδας μας πριν από δυο μήνες, όταν το πρώτον ξέσπασε ο θόρυβος για τη γρίπη των πτηνών. Δεν ήταν κανένα πρωτότυπο αίτημα, προϊόν απλών λογικών σκέψεων ήταν. Εφόσον τα αποδημητικά πτηνά ενοχοποιούνται για τη μεταφορά του ιού, η απαγόρευση του κυνηγιού θα εμπόδιζε ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού από ενδεχόμενη μόλυνση. Η κυβέρνηση δεν έκανε καμιά κίνηση, όπως δεν κάνει και τώρα. Γιατί; Για λόγους σκοπιμότητας και όχι από αδιαφορία. Φοβάται πως η απαγόρευση του κυνηγιού θα πυροδοτήσει κινήσεις πανικού, που θα οδηγήσουν σε ταχύτατη πτώση της κατανάλωσης κρέατος πουλερικών και αυγών. Οι ίδιες πολιτικές σκοπιμότητες επέβαλαν και τη σιωπή των πανεπιστημιακών όλο αυτό το διάστημα. Ομως, οι οικονομικές συνέπειες δεν μπορούν να μπαίνουν πάνω από την προστασία της…

Οι προτάσεις του Καραμανλή για τη νέα συνταγματική αναθεώρηση συνιστούν μια επιστροφή σε απολυταρχικές μορφές διακυβέρνησης, όπως επισημαίνουν και ορισμένοι αστοφιλελεύθεροι συνταγματολόγοι και νομικοί. Ο,τι καταχτήθηκε μεταπολιτευτικά σε συνταγματικό επίπεδο σαρώνεται. Σαρώνεται από τον άνεμο του νεοφιλελευθερισμού σε επίπεδο οικονομικής διαχείρισης και του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» σε επίπεδο πολιτικής διαχείρισης. Το έργο που ξεκίνησε η κυβέρνηση Σημίτη, με την αναθεώρηση του 2001, ολοκληρώνεται από την κυβέρνηση Καραμανλή, με τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, η οποία έχει ήδη διατυπωθεί σε κομβικά ζητήματα και αναμένεται να διατυπωθεί και στα υπόλοιπα, αφού προηγηθεί το απαραίτητο σ’ αυτές τις περιπτώσεις πολιτικό παζάρι. Τί οδηγεί τον Καραμανλή σ’ αυτό το δρόμο, ποιος του λύνει τα χέρια, από πού αντλεί το θράσος; Δεν είναι, βέβαια, η δίψα της κεφαλαιοκρατίας για περισσότερα κέρδη. Αυτή υπήρχε πάντοτε, υπήρχε και τότε που στο Σύνταγμα περιλαμβάνονταν οι υπό κατάργηση διατάξεις. Το καινούργιο είναι η αλλαγή των ταξικών συσχετισμών. Η υποχώρηση…

►Αν καταργηθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων θα βρούμε γιατρειά για την κομματική κατάληψη του κράτους, την υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών του, τις πελατειακές σχέσεις του πολιτικού προσωπικού, την αναξιοκρατία και τις μίζες. Ποιος να ασχολείται τώρα με τη θεσμική λειτουργία της μονιμότητας που την καθιστά στοιχείο sine qua non ή, καλύτερα, αναγκαία, αν και όχι επαρκή, συνθήκη για μια χρηστή δημόσια διοίκηση! Η πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος δεν είναι απλώς ένας αντιπερισπασμός της κυβέρνησης, είναι κάτι χειρότερο: ευκαιρία να τελειώνουμε και με μερικές συνταγματικές ιδεοληψίες. Βέβαια, εννοούν τις ιδεοληψίες που σχετίζονται με τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, ιδίως αυτό της εργασίας (άρθρο 22 παρ. 1α Σ) και όχι ώριμα ζητήματα, όπως αυτό του χωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος. Α, όλα κι όλα, δεν μπορούμε να δυσαρεστήσουμε την Εκκλησία – δεξαμενή ενός ολόκληρου ποιμνίου ψηφοφόρων! Α. Καζάκος (καθηγητής Εργατικού Δικαίου ΑΠΘ) ►Σε βέβαιη συρρίκνωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και…