♦ Το σημαντικότερο γεγονός της βδομάδας που πέρασε ήταν η πορεία της Εθνικής ομάδας μπάσκετ και ειδικότερα οι δυο τελευταίοι αγώνες της κόντρα σε ΗΠΑ και Ισπανία. Γράψαμε στο προηγούμενο φύλο ότι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των δυο αγώνων, η Εθνική κατάφερε να κερδίσει την εκτίμηση και το σεβασμό του κόσμου και αυτό επιβεβαιώθηκε με την υποδοχή που της επιφύλαξαν οι φίλαθλοι κατά την επιστροφή της, παρά το προχωρημένο της ώρας και κυρίως παρά το γεγονός ότι η Εθνική μας έχασε στο μεγάλο τελικό και δεν κατάφερε να κατακτήσει την κορυφή.
Η στήλη αισθάνεται την ανάγκη να βγάλει το καπέλο στον Γιαννάκη και τους παίχτες του, παρά τη μεγάλη σε έκταση ήττα από την Ισπανία. Για μένα, η μεγαλύτερη επιτυχία και η κορυφαία στιγμή της Εθνικής μας ήταν ο τρόπος που λειτούργησαν ο προπονητής και οι παίχτες μετά την ήττα. Η διαχείριση της ήττας ήταν, κατά την ταπεινή μου άποψη, ένα από τα καλύτερα μαθήματα που έχει δοθεί ποτέ στους έλληνες φιλάθλους, οι οποίοι δεν διακρίνονται για την αθλητική παιδεία και το φίλαθλο πνεύμα τους. Οι παίχτες, αν και θα μπορούσαν να βρουν ένα σωρό δικαιολογίες, υπαρκτές ή ανύπαρκτες, ή να σταθούν στην κατάκτηση της δεύτερης θέσης και να κρυφτούν πίσω από το ασημένιο μετάλλιο, βγήκαν και ανέλαβαν την ευθύνη για την κακή εμφάνιση στον τελικό, είπαν ξεκάθαρα και χωρίς υπεκφυγές ότι δεν έπαιξαν καλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι και ότι δεν δικαιούνταν τίποτα περισσότερο, έβγαλαν προς τα έξω τη στεναχώρια τους, υποσχέθηκαν ότι θα συνεχίσουν την προσπάθεια και τη σκληρή δουλειά, προκειμένου να πετύχουν στο μέλλον αντίστοιχες ή και μεγαλύτερες επιτυχίες, και απέδωσαν τα εύσημα στην Ισπανία για τη νίκη της. Εντύπωση μου προκάλεσε ο τρόπος και το ύφος των παιχτών της Εθνικής, που έπειθαν και τον πλέον δύσπιστο ότι αυτά που έλεγαν τα πίστευαν και δεν ήταν οι τυποποιημένες υποσχέσεις κάποιων «δήθεν», που γνωρίζουν το επικοινωνιακό παιχνίδι και λειτουργούν κατά τις εντολές του σταρ σύστεμ.
Εδώ βρίσκεται και το ζουμί της υπόθεσης. Ο Γιαννάκης (οι αναγνώστες της Κόντρας γνωρίζουν πολύ καλά, ότι για τη στήλη ο Γιαννάκης και όχι ο Γκάλης θεωρείται ο κορυφαίος έλληνας μπασκετμπολίστας) κατάφερε να πείσει τους παίχτες του ότι το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι που πάνω απ’ όλα πρέπει να το χαρούν παίζοντας σύμφωνα με το ταλέντο τους και ότι μέσα στο παιχνίδι υπάρχουν και οι ήττες και οι νίκες. Επιπλέον, κατάφερε να τους πείσει ότι με τη σκληρή δουλειά και την ομαδικότητα οι νίκες θα είναι περισσότερες από τις ήττες, συνεπώς το παιχνίδι θα γίνει πιο ελκυστικό και με περισσότερο ενδιαφέρον γι’ αυτούς. Τα αποτελέσματα της προσπάθειάς του φάνηκαν στο γήπεδο και μας έδωσαν το δικαίωμα να χαρούμε το παιχνίδι και εμείς.
♦ Στον αντίποδα της αψεγάδιαστης παρουσίας των παιχτών και του προπονητή της Εθνικής βρέθηκαν οι τηλεοπτικοί αστέρες, ο «πνευματικός» κόσμος της χώρας, οι πολιτικοί, οι παπάδες και γενικά όλος ο εσμός που προσπαθεί σε κάθε μεγάλη αθλητική επιτυχία να προβληθεί και να αξιοποιήσει για δικός του όφελος την προσπάθεια και τον κόπο των πραγματικών πρωταγωνιστών. Αν έπρεπε να γράψουμε όλες τις μαλακίες και τις παπάρες που ακούσαμε από το στόμα τους, δε θα μας έφτανε μια εφημερίδα.
Απ’ όλα όσα ακούσαμε ξεχωρίζουμε τις δηλώσεις του πρώην προπονητή και νυν βουλευτή Γιάννη Ιωαννίδη. Οι παλιοί αναγνώστες γνωρίζουν ότι η στήλη ήταν σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί του, από την εποχή που βρισκόταν στην κορυφή και θεωρούνταν ο κορυφαίος προπονητής. Ισως να κατηγορηθώ για εμπάθεια, αλλά αισθάνθηκα την απόλυτη δικαίωση, όταν ο αιώνια «αποτυχημένος» (δεν είχε καταφέρει να κερδίσει κάποιον τίτλο εκτός Ελλάδας, ακόμη και όταν η ομάδα του θεωρούνταν φαβορί) κλήθηκε σε κάποιο τηλεοπτικό παράθυρο να συνομιλήσει με τον Γιαννάκη και να σχολιάσει την επόμενη μέρα της νίκης επί των ΗΠΑ. Ο παλιός του παίχτης είχε καταφέρει να φτάσει πολλά σκαλοπάτια παραπάνω από εκεί που έφτασε αυτός, με συνέπεια όσο και αν προσπαθούσε να το κρύψει, να είναι εμφανής η ζήλια για την επιτυχία του Γιαννάκη (η έκφραση του προσώπου του ήταν αποκαλυπτική). Αφού αντάλλαξε με τον Γιαννάκη τις καθιερωμένες φιλοφρονήσεις και μετά την «ανάλυσή» του για τον τρόπο που έπαιξε η Εθνική, μας ενημέρωσε ότι ο ίδιος πίστευε στην επιτυχία και μας είπε ότι κατά τη διάρκεια του φαγητού στο τραπέζι που έκανε ο Καραμανλής σε βουλευτές της ΝΔ του είπε ότι ήταν ο γουρλής (σ.σ. ο Καραμανλής) γιατί επί της προεδρίας του οι Εθνικές μας ομάδες σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ κατέκτησαν τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης και ότι η Εθνική μπάσκετ θα κατακτούσε και τον τίτλο της πρωταθλήτριας κόσμου. Δυο τίτλους κατέκτησε ο Καραμανλής, αλλά δεν τα κατάφερε στην Ιαπωνία και από τον τρίτο πήρε το μακρύτερο, συγνώμη το ασημένιο μετάλλιο .
♦ Αναλύσεις και εξηγήσεις για την αγωνιστική «καθίζηση» της ομάδας μας στον τελικό έχουμε ακούσει και διαβάσει πολλές, τις οποίες η στήλη δεν σκοπεύει να κριτικάρει. Θα δώσει όμως τη δική της εξήγηση για την ήττα. Η άσχημη εμφάνιση κόντρα στην Ισπανία, όπως εύκολα καταλαβαίνουν και οι πλέον αδαείς με το άθλημα, βρίσκεται σε στενή σχέση με την εκπληκτική εμφάνιση κόντρα στις ΗΠΑ. Για τους παίχτες ο τελικός ήταν κόντρα στους Αμερικάνους και αυτό μπορούν να το νιώσουν και να το εξηγήσουν μόνο όσοι έχουν παίξει μπάσκετ σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Για να γίνει κατανοητό στην πλειοψηφία αυτό που λέω, φανταστείτε έναν άνδρα (το ίδιο ισχύει κατ’ αναλογία και για τις γυναίκες, μη χαρακτηριστούμε και σεξιστές) που έχει την ευκαιρία να περάσει ένα ευχάριστο και «δημιουργικό» βράδυ με ένα πανέμορφο μοντέλο, που θεωρείται σύμβολο του σεξ και μια από τις πιο θερμές γυναίκες του πλανήτη. Ο τυχερός συμπολίτης μας, προκειμένου να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις απαιτήσεις της βραδιάς, προετοιμάζεται από νωρίς σωματικά και ψυχικά όλη τη μέρα. Τελικά, όλα πάνε κατ’ ευχήν γι’ αυτόν, η βραδιά είναι καταπληκτική και καταξιώνεται σαν εραστής, αφού το μοντέλο παθαίνει πλάκα από τις «επιδόσεις» του. Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, καταφέρνει όχι μόνο να σταθεί επάξια αλλά και να στείλει αδιάβαστη τη μοντέλα που βρέθηκε στον δρόμο του. Την επαύριο της «επιτυχίας» και με νωπές τις μνήμες και το «άρωμα» της μαγικής νύχτας, καλείται να αντεπεξέλθει στις συζυγικές του υποχρεώσεις, γεγονός που θεωρητικά είναι παιχνιδάκι για έναν εραστή του δικού του βεληνεκούς. Το αποτέλεσμα όμως είναι οδυνηρό. Οχι μόνο δεν καταφέρνει να ικανοποιήσει τη γυναίκα του, αλλά ούτε «κούκου» δεν του κάνει. Τα έδωσε όλα με τη μοντέλα, «άδειασε» σωματικά και ψυχικά, έκλεισε σαν εραστής και θα χρειαστεί ένα χρονικό διάστημα για να ξαναβρεί τον εαυτό του.
Αυτό έπαθε και η Εθνική μας. Κέρδισε με εντυπωσιακή εμφάνιση τους Αμερικάνους και η συνέπεια ήταν σώμα και πνεύμα να μη μπορέσουν να αντιδράσουν κόντρα στην Ισπανία. Ευτυχώς που τέτοιου είδους «παρενέργειες» είναι προσωρινές και έτσι τα επόμενα χρόνια η Εθνική μας θα καταφέρει να μας χαρίσει ανάλογες συγκινήσεις.
♦Κλείνουμε με ποδόσφαιρο. Αρχισε η ανανέωση στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, προς μεγάλη θλίψη του Ρεχάγκελ. Ο Ζαγοράκης με δηλώσεις του γνωστοποίησε την απόφασή του να μην ξαναπαίξει με την Εθνική ομάδα, λόγω ηλικίας, αναγκάζοντας έτσι τον Ρεχάγκελ να ξεκινήσει τη διαδικασία ανανέωσης της ομάδας. Η εικόνα που παρουσίασε η ομάδα στο πρόσφατο παιχνίδι, κόντρα στην Μολδαβία, παρά την εκτός έδρας νίκη, ήταν πολύ κακή και έβαλε σε περισυλλογή τους ανθρώπους της ΕΠΟ, οι οποίοι ξέρουν καλά ότι με τέτοιες εμφανίσεις κόντρα στις δυνατές ομάδες του ομίλου δεν πρέπει να αισθάνονται ιδιαίτερα αισιόδοξοι.
Κος Πάπιας
