Στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος βρίσκεται από την περασμένη Δευτέρα η Ξάνθη και το ερώτημα στο γκάλοπ που κάνουν όλες σχεδόν οι αθλητικές εφημερίδες είναι αν μπορεί να παραμείνει σε αυτή τη θέση μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. Η πλειοψηφία των φιλάθλων, αν και συναισθηματικά θα ήθελε η Ξάνθη να κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή, πιστεύει, σε ποσοστό που ξεπερνάει το 90%, ότι η ακριτική ομάδα δεν θα τα καταφέρει. Την ίδια άποψη έχει και η στήλη και σχολιάζουμε την βαθμολογική θέση της Ξάνθης, γιατί κόντρα στην «προπαγανδιστική» προσπάθεια των τελευταίων ημερών, πιστεύω ότι το γεγονός αυτό σηματοδοτεί τη μιζέρια του ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Η μέχρι τώρα πρωτιά της Ξάνθης είναι αναμφισβήτητα ένα αξιοσημείωτο γεγονός και ίσως και ευχάριστο, αφού έρχεται να αλλάξει προσωρινά το στάτους κβο του ποδοσφαίρου μας. Αν όμως μείνουμε σε αυτό και προσπαθήσουμε να χτίσουμε τη θεωρία της «μεγάλης ευκαιρίας» για το ελληνικό ποδόσφαιρο, νομίζω ότι θα έχουμε δει το δέντρο και θα έχουμε χάσει το δάσος.
Καταρχάς, πιστεύω ότι είναι ακόμη πολύ νωρίς να βγάλουμε συμπεράσματα για την εξέλιξη του πρωταθλήματος, αφού βρισκόμαστε στην έκτη από τις τριάντα αγωνιστικές που απαιτούνται για να ολοκληρωθεί. Το δεύτερο σημείο που θα πρέπει να σταθούμε είναι ότι η Ξάνθη δεν έχει αγωνιστεί ακόμη με τις τρεις ομάδες του πάλαι ποτέ ΠΟΚ. Οι αγώνες αυτοί θα αποτελέσουν κρας τεστ για την ακριτική ομάδα, αφού απαιτείται -για να ελπίζει σε ένα ευοίωνο μέλλον- να αντεπεξέλθει με επιτυχία. Το τρίτο σημείο που θα πρέπει να δούμε είναι οι δηλώσεις που έκανε ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Ξάνθη Χρήστος Πανόπουλος, την επαύριο του νικηφόρου αγώνα με τον Ηρακλή, που την έφερε στην πρώτη θέση. Μεταξύ σοβαρού και αστείου ο ισχυρός άνδρας της Ξάνθης θεωρεί επικίνδυνο για την οικονομική κατάσταση της ομάδας το ενδεχόμενο της κατάκτησης της πρώτης ή της δεύτερης θέσης του πρωταθλήματος, αφού τα πριμ και οι υποχρεώσεις προς τους παίχτες σε μια τέτοια περίπτωση ξεφεύγουν από τις δυνατότητές της. Ο Πανόπουλος, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε, δεν πίστευε το καλοκαίρι που έκλεινε τις συμφωνίες με τους παίχτες, ότι η ομάδα του μπορούσε να διεκδικήσει τον τίτλο του πρωταθλητή ή να βγει στο Champions League και για τον λόγο αυτό τα πριμ που υπάρχουν στα συμβόλαια των παιχτών σε τέτοιο ενδεχόμενο είναι παρά πολύ μεγάλα. «Καήκαμε αν πάρουμε το πρωτάθλημα», ήταν η κομβική φράση των δηλώσεών του και αυτό τα λέει όλα.
Βέβαια, όσοι ασχολούμαστε με τον αθλητισμό γνωρίζουμε ότι πρώτος απ’ όλους θα προσπαθήσει ώστε να παραμείνει η Ξάνθη στην κορυφή και να κατακτήσει τον τίτλο, αφού τα χρήματα για να πληρώσει τα πριμ εύκολα ή δύσκολα θα βρεθούν. Αυτό που θα πρέπει να κρατήσουμε από τις δηλώσεις του και αποτελεί την τέταρτη και σημαντικότερη παράμετρο στην ανάλυσή μας είναι ότι ο Πανόπουλος δεν πίστευε το καλοκαίρι ότι η ομάδα που σχεδίασε θα μπορούσε να κάνει τη μεγάλη έκπληξη. Εδώ είναι και το σημείο που κάνει τη στήλη να θεωρεί την πρωτιά της Ξάνθης σημάδι παρακμής και όχι ελπίδας για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οταν μια ομάδα με μέτριο έμψυχο υλικό (μόνο οι δυο Βραζιλιάνοι, ο Εμερσον και ο Λουτσιάνο, μπορούν να θεωρηθούν παίχτες πρώτης γραμμής) καταφέρνει να βρίσκεται στην κορυφή του πρωταθλήματος και μάλιστα χωρίς να έχει παίξει καλό ποδόσφαιρο, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι το ελληνικό πρωτάθλημα έχει υποβαθμιστεί τόσο πολύ που μπορεί ακόμη και μια μεσαίας δυναμικότητας ομάδα να πρωταγωνιστεί.
Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να υποβαθμίσω την προσπάθεια και τον κόπο τόσο των παιχτών της Ξάνθης όσο και της διοίκησής της. Ο τρόπος λειτουργίας της τα τελευταία χρόνια αποτελεί πρότυπο οργάνωσης και σοβαρότητας. Αλλωστε, το μίζερο ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από την παρουσία της. Είναι όμως άλλο πράγμα να χαιρόμαστε με την πρωτιά της, γιατί δίνει ένα διαφορετικό ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα, και άλλο να αποκτούμε προσδοκίες για ένα καλύτερο μέλλον. Είναι εντελώς διαφορετικό να επιθυμούμε την κατάκτηση του τίτλου από την Ξάνθη, για να αλλάξουμε την βαρετή κατάσταση της μάχης για τις δυο πρώτες θέσεις ανάμεσα σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, και άλλο να προσδοκούμε ποιοτική αναβάθμιση του πρωταθλήματος.
Αν θέλουμε να μετρήσουμε το «ειδικό βάρος» του ελληνικού ποδοσφαίρου, δεν έχουμε παρά να δούμε την εξέλιξη της βαθμολογικής θέσης της χώρας στην κατάταξη των ομάδων από την ΟΥΕΦΑ. Κάθε χρόνο και χειρότερα και είναι πλέον πολύ πιθανό να έχουμε μόνο μια ομάδα στο Champions League. Ας καταλάβουμε επιτέλους ότι η πρωτιά της Ξάνθης δεν οφείλεται δυστυχώς σε ποιοτική αναβάθμιση της συγκεκριμένης ομάδας, αλλά πρώτα και κύρια στην υποβάθμιση της ποιότητας των παραδοσιακά μεγάλων ομάδων.
Η αίτηση της ENIC για αλλαγή της απόφασης ένταξης της ΑΕΚ στις ευεργητικές διατάξεις του άρθρου 44 θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύ αβανταδόρικη ενέργεια για τον πρόεδρό της, όμως δυστυχώς γι’ αυτόν αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι οι σχέσεις του με τους οπαδούς της ομάδας βρίσκονται σε οριακό σημείο. Αν και οι πιθανότητες να γίνει δεκτή η αίτηση της ENIC είναι πολύ λίγες, αυτό που θα περίμενε κανείς ήταν να χρησιμοποιηθεί σαν μια καλή αφορμή για να έρθουν πιο κοντά η διοίκηση και οι οργανωμένοι οπαδοί της ομάδας και να πέσουν οι τόνοι της αντιπαράθεσής τους, χωρίς να χρειαστεί να κάνει κάποιος πίσω στις απόψεις του. Θα μπορούσαν οι δυο πλευρές, αν υπήρχε διάθεση για κάτι τέτοιο, να εμφανιστούν ενωμένες μπροστά στην απειλή, υπαρκτή ή ανύπαρκτη, της ENIC. Αν και θεωρητικά υπάρχουν πιθανότητες η αίτηση των Αγγλων να γίνει δεχτή και η ΑΕΚ να ξαναγυρίσει σε κατάσταση απόλυτης απαξίωσης, ουδείς έδειξε να ενδιαφέρεται. Η διοίκηση προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός και να μην του δώσει δημοσιότητα, ενώ οι οπαδοί δεν έβγαλαν ούτε τις καθιερωμένες για τέτοιες περιπτώσεις ανακοινώσεις συμπαράστασης.
Οι δυο πλευρές παραμένουν λοιπόν σε κατάσταση ανακωχής, χωρίς να δείχνουν διάθεση για συμφιλίωση ακόμη και απέναντι στον κοινό εχθρό. Οσο αφορά την υπόθεση αυτή καθεαυτή, η ENIC δεν κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις και να θορυβήσει την πλευρά της ΑΕΚ και παρά την παρουσία και εκπρόσωπου του Ελληνικού Δημοσίου στην ακροαματική διαδικασία, όλα δείχνουν ότι η αίτηση θα απορριφθεί. Αλλωστε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η κίνηση των Αγγλων δεν αποσκοπούσε στην απένταξη της ΑΕΚ από το άρθρο 44, άλλα στο να τονίσει την παρουσία τους και να ενισχύσει την διαπραγματευτική τους ισχύ.
Μιλώντας σοβαρά, χωρίς καμιά δόση ειρωνείας, πιστεύω ότι η ήττα, όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργα, είναι καλύτερο αποτέλεσμα από την ισοπαλία. Η Λιόν μπορεί να θεωρεί πλέον δεδομένη την πρόκρισή της στην επόμενη φάση και αυτό σημαίνει ότι θα έρθει αδιάφορη και συνεπώς λιγότερο επικίνδυνη στην Ελλάδα. Εχει λοιπόν μια πολύ καλή ευκαιρία ο Ολυμπιακός να πετύχει την πρώτη του νίκη και να παλέψει με καλύτερους όρους για την κατάκτηση της τρίτης θέσης του ομίλου, ώστε να συνεχίσει στο ΟΥΕΦΑ. Από την αγωνιστική παρουσία των δυο ομάδων στους αγώνες του πρώτου γύρου, πιστεύω ότι η Λιόν είναι πολύ καλύτερη ομάδα από τον Ολυμπιακό και μόνο αν την βρουν αδιάφορη ή αν τους υποτιμήσει μπορούν οι ερυθρόλευκοι να ελπίζουν σε ένα καλό αποτέλεσμα. Είναι συνεπώς, κατά τη γνώμη μου, καλύτερα που έχασε ένα βαθμό στην Γαλλία ο Ολυμπιακός, γιατί αυτό του δίνει περισσότερες πιθανότητες να διεκδικήσει τρεις την επόμενη αγωνιστική στο Καραϊσκάκη.
Και για να ευθυμήσουμε κάπως. Είναι γνωστό σε όλους ότι ο Ευρωπαίος Ολυμπιακός ανασταίνει όλους τους πεθαμένους. Εδώ και μερικά χρόνια όποιος ταξιδεύει στα χωριά των ψαράδων της Βόρειας Ευρώπης, τους φθινοπωρινούς μήνες, μπορεί να ζήσει από κοντά τα διάφορα φεστιβάλ που διοργανώνονται για να γιορτάσουν οι κάτοικοί τους την επέτειο της νίκης τους σε βάρος του Ολυμπιακού. Εκτός όμως από την ομαδική χαρά, ο Ολυμπιακός προσφέρει και ατομικές χαρές. Μετά από τρία ολόκληρα χρόνια σκόραρε ο Καβού, παίχτης της Λιόν για τους μη μυημένους, σε αγώνα του Champions League και χάρισε την νίκη στην ομάδα του.
