Ετοιμο είναι το νέο αθλητικό νομοσχέδιο, που θα δοθεί στα κόμματα για διαβούλευση την επόμενη βδομάδα. Οπως συνηθίζεται, έγιναν οι απαραίτητες διαρροές από την κυβέρνηση, προκειμένου να μετρηθούν οι αντιδράσεις και να διερευνηθεί το τοπίο. Από τις «διαρροές» μάθαμε ότι το νομοσχέδιο έχει 166 άρθρα και φιλοδοξεί να φέρει σημαντικές αλλαγές στη διαιτησία, στο αθλητικό στοίχημα, στην πάταξη της αθλητικής βίας, στον τρόπο διοίκησης των αθλητικών ομοσπονδιών αλλά και στη διακίνηση των ποδοσφαιριστών.
Με μια πρώτη ανάγνωση τρία είναι τα βασικά σημεία που θα σχολιαστούν. Οι αυξημένες εξουσίες που έχουν ο υφυπουργός Αθλητισμού και ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού, οι οποίοι θα αποφασίζουν από την αναγνώριση μίας Ομοσπονδίας μέχρι τη ματαίωση μιας αναμέτρησης. Από την πλευρά των Ομοσπονδιών υπάρχουν ήδη αντιδράσεις, αφού οι ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού αθλητισμού πολύ δύσκολα θα δεχτούν νταβατζή πάνω από το κεφάλι τους. Είναι σίγουρο ότι θα έχουμε επανάληψη του έργου με το μπαμπούλα των ευρωπαϊκών και παγκόσμιων Ομοσπονδιών που θα απειλούν με σοβαρές κυρώσεις.
Ο επαγγελματικός αθλητισμός στην Ελλάδα είναι κατά βάση κρατικοδίαιτος και αυτό δίνει τη δυνατότητα στον Κοντονή να παζαρέψει τις αρμοδιότητές τους, αφού πρώτα δεσμευτεί ότι θα ακολουθήσει τις οδηγίες των διεθνών Ομοσπονδιών. Το πλέον πιθανό είναι να ακολουθήσει παρόμοια τακτική με αυτή που κράτησε σε σχέση με τη ΦΙΦΑ και να έρθει σε συμφωνία με τις διεθνείς Ομοσπονδίες, μέσω της οποίας θα μπορέσει να βάλει δικούς του ανθρώπους στις διοικήσεις των Ομοσπονδιών.
Το δεύτερο σημείο που πρέπει να σχολιαστεί είναι η θέσπιση συγκεκριμένου χρόνου που θα μπορεί ένας παράγοντας να βρίσκεται στη θέση του προέδρου μιας Ομοσπονδίας. Σήμερα δεν υπάρχει περιορισμός, με αποτέλεσμα παράγοντες όπως ο Βασιλακόπουλος να είναι σχεδόν ισόβιοι πρόεδροι των Ομοσπονδιών που διοικούν. Ο Κοντονής θα επιδιώξει να βάλει χρονικό περιορισμό δυο θητειών, ώστε αρχικά να «ξεφορτωθεί» τους ισόβιους προέδρους και στη συνέχεια να προωθήσει -αν τα καταφέρει- πρόσωπα της εμπιστοσύνης του. Για να διασπάσει το μέτωπο των ομοσπονδιών, στο νομοσχέδιο προβλέπεται ότι αυτός ο περιορισμός στις θητείες του προέδρου θα ισχύσει μόνο για τις Ομοσπονδίες που έχουν περισσότερα από 100 σωματεία στη δύναμή τους, ενώ σε αυτές με λιγότερα από 100 σωματεία θα συνεχίσει να ισχύει το σημερινό καθεστώς. Μια ακόμα παραχώρηση του Κοντονή, σε σχέση με την σκληρή γραμμή που είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα κρατούσε, είναι ότι ο περιορισμός ισχύει για τη θέση του προέδρου, ενώ για τη συμμετοχή ως μέλος στο ΔΣ μιας Ομοσπονδίας δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός.
Το τρίτο σημείο του νομοσχεδίου που έχει ενδιαφέρον είναι η απαγόρευση δανεισμού αθλητών και αθλητριών και η δημιουργία Β' ομάδων, η οποία φαίνεται να δρομολογείται άμεσα. Με αυτό τον τρόπο ο Κοντονής πιστεύει ότι θα «σπάσει» τους δεσμούς εξάρτησης ανάμεσα στις μεγάλες και τις μικρές ΠΑΕ. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι έχει μια βάση το επιχείρημα του υφυπουργού, όμως στην πράξη είναι άλλου είδους οι λόγοι που οδηγούν τις μικρές ομάδες να «προσδεθούν» στο άρμα κάποιου από τους ισχυρούς.
Το μέτρο αυτό είναι που θα συναντήσει κατά την ταπεινή άποψη της στήλης και τη μεγαλύτερη αντίδραση. Μάλιστα είναι πιθανό η αντίδραση από τις μικρές ομάδες να είναι μεγαλύτερη από αυτή των ισχυρών, αφού με τη μέθοδο του δανεικού εξασφάλιζαν ορισμένους παίχτες με καλές προδιαγραφές και με μικρό ή καθόλου κόστος (το κάλυπτε η ομάδα που δάνειζε τον παίχτη), ενώ τώρα θα πρέπει να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Ενας ακόμα λόγος που «αδυνατίζει» το επιχείρημα του υφυπουργού είναι η οικονομική κρίση. Οι περισσότερες ομάδες, ακόμη και οι κατ' όνομα ισχυρές, έχουν τα τελευταία χρόνια πολύ χαμηλό μπάτζετ για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, συνεπώς η δημιουργία και η συντήρηση μιας δεύτερης ομάδας φαντάζει πολυτέλεια.
Εν αναμονή των εξελίξεων και των αντιδράσεων, θα κλείσουμε με μια επισήμανση. Εχει πάρει φόρα ο Κοντονής και βιάζεται να εκμεταλλευτεί τη χρονική συγκυρία για να υλοποιήσει την κυβερνητική πολιτική, με αποτέλσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες «ατυχήματος», αφού όπως λέει ο λαός, «όποιος βιάζεται σκοντάφτει».
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Τα αισθήματα της στήλης για τον Κριστιάνο Ρονάλντο ως γνωστόν δεν είναι και τα καλύτερα, όμως είμαστε υποχρεωμένοι να του αποδώσουμε τα εύσημα για κάτι που είπε σε μια από τις συνεντεύξεις που έδωσε για την κατάκτηση του Euro 2016. Στη δήλωσή του, η οποία πέρασε στα ψιλά, ανέφερε: «Αυτό το τρόπαιο είναι αφιερωμένο σε όλους τους Πορτογάλους, σε όλους τους πρόσφυγες, αλλά και σε όλους όσοι πίστεψαν σε εμάς. Είμαι πολύ ευτυχισμένος και πολύ υπερήφανος». Αυτή η δήλωση, που έγινε σε μια εποχή που το κλίμα της ξενοφοβίας απλώνεται σαν πανούκλα στην Ευρώπη και φουσκώνει τα πανιά των φασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων, μας κάνει να σκεφτούμε πως ο Ρονάλντο ίσως να αξίζει περισσότερο τη συμπάθειά μας. Δυστυχώς, με τα καραγκιοζιλίκια και τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των αγώνων έχει αδικήσει τον εαυτό του. Στη φωτογραφία (είναι παλιότερη από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram), ο Ρονάλντο έχει στην αγκαλιά του το γιο του και κρατάει μια φωτογραφία με τον πεντάχρονο σύριο πρόσφυγα Αϊμάν, που έγινε γνωστός από την τρικλοποδιά που έβαλε στον πατέρα του ολλανδέζα δημοσιογράφος ακροδεξιού καναλιού. Και μια επισήμανση: από τους 22 ποδοσφαιριστές της Εθνικής Πορτογαλίας, οι 11 είναι παιδιά μεταναστών.
