Η απεργία του ΠΣΑΚ ήταν το θέμα που κυριάρχησε στην αθλητική επικαιρότητα της βδομάδας που πέρασε και το οποίο μας δίνει τη δυνατότητα να σχολιάσουμε μια σειρά ζητήματα που σχετίζονται με τον «επαγγελματικό» αθλητισμό.
Σε προηγούμενο φύλλο είχαμε σχολιάσει τη στάση της Ομοσπονδίας υπέρ των ομάδων και την «πρωτοβουλία» του Βασιλακόπουλου να ηγηθεί της προσπάθειας τσακίσματος της απεργίας και του ΠΣΑΚ, ως εκπρόσωπος της συμμαχίας κυβέρνησης – Ομοσπονδίας – σωματείων. Δυστυχώς γι΄ αυτόν, η απεργία έγινε και για την πλειοψηφία των φιλάθλων υπεύθυνοι για το διασυρμό του αθλήματος και τα όσα απαράδεκτα έγιναν το περασμένο Σαββατοκύριακο είναι η Ομοσπονδία, η κυβέρνηση, ο ΕΣΑΚΕ, οι δυο μεγάλες ΚΑΕ (Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός) και οι πρωτοκλασάτοι παίχτες των δυο ομάδων. Μπορεί να πανηγυρίζει για το γεγονός ότι με τη βοήθεια των ΜΑΤ έγιναν όλοι οι αγώνες, όμως την ίδια στιγμή όλοι όσοι ασχολούνται με το μπάσκετ τον θεωρούν βασικό υπεύθυνο για την κατάντια του αθλήματος και αναγνωρίζουν στο μεγάλο του αντίπαλο Λάζαρο Παπαδόπουλο ότι είχε τα κότσια να τα βάλει «με θεούς και δαίμονες» για να προωθήσει τα αιτήματα της μεγάλης μάζας των συναθλητών του. Σήμερα θα σχολιάσουμε τη στάση που κράτησε ο δημοσιογραφικός εσμός απέναντι στην απεργία, καθώς και την «απομυθοποίηση» των πρωτοκλασάτων παιχτών του ελληνικού μπάσκετ.
Για ακόμη μια φορά επιβεβαιώθηκε το σύνθημα «αλήτες-ρουφιάνοι-δημοσιογράφοι». Οπως συνηθίζουν σε κάθε εργατική κινητοποίηση, οι «συνάδελφοι» αναγνώρισαν μεν το δίκαιο των αιτημάτων του ΠΣΑΚ, όμως στη συνέχεια ανέλαβαν να συκοφαντήσουν την απεργία και να αποτρέψουν το ενδεχόμενο στο πλευρό των απεργών να βρεθούν και οι οπαδοί των ομάδων τους. Προσπάθησαν να μας πείσουν ότι η απεργία ήταν εμμονή του Λ. Παπαδόπουλου, ο οποίος έχει προσωπική κόντρα με το Βασιλακόπουλο και γι’ αυτό οδηγεί το μπάσκετ στην απαξίωση και άφηναν να διαρρέουν πληροφορίες για διαφωνίες μεταξύ των παιχτών. Και όταν η απεργία ξεκίνησε και ζήσαμε μια σειρά τραγελαφικά γεγονότα, κανένας δε βγήκε να καταγγείλει την αλήτικη στάση του Βασιλακόπουλου και τον εκβιασμό των ομάδων προς τους παίχτες, κανένας δε σχολίασε αρνητικά την απόφαση των ακριβοπληρωμένων άσων του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού να σπάσουν την απεργία, κανένας δεν κατήγγειλε τους μπάτσους που χρησιμοποίησαν ασπίδες και κλομπ για να σπάσουν την απεργία, κανένας δεν κατήγγειλε την κυβέρνηση που κάνει σαν να μη βλέπει το πρόβλημα και σφυρίζει αδιάφορα. Το αντίθετο, φρόντισαν να δώσουν βήμα στους απεργοσπάστες για να δείξουν ότι η απεργία ήταν «ακραία». Μίλησαν για το «δικαίωμα» στην εργασία των παιχτών και την ανεύθυνη στάση του ΠΣΑΚ να φτάσει το πράγματα στα άκρα, μπαίνοντας στο γήπεδο και εμποδίζοντας το ζέσταμα των ομάδων. Τέλος, χαρακτήρισαν διέξοδο στο πρόβλημα την εξαγγελία της κυβέρνησης για σύσταση επιτροπής που θα μελετήσει τα αιτήματα του ΠΣΑΚ, τονίζοντας ότι η λύση μπορεί να βρεθεί μόνο με τον ειλικρινή διάλογο. Παρά την προσπάθειά τους, το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Ο Λ. Παπαδόπουλος κέρδισε τη συμπάθεια της μεγάλης πλειοψηφίας των φιλάθλων και ανέβασε την εκτίμηση προς το πρόσωπό του, αφού αν και βολεμένος και χωρίς οικονομικό πρόβλημα μπήκε μπροστά και πάλεψε για τους παίχτες των μικρότερων ομάδων, που στην πλειοψηφία τους βρίσκονται σε άθλια οικονομική κατάσταση.
Ενα ακόμη «κέρδος» για όλους εμάς, που έχουμε δηλώσει την αντίθεση μας στον επαγγελματικό αθλητισμό, είναι η «απομυθοποίηση» των πρωτοκλασάτων παιχτών του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού. Παρά το γεγονός ότι δεν είχαν να χάσουν τίποτα από τη συμμετοχή τους στην απεργία, επέλεξαν το ρόλο του απεργοσπάστη. Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι οι Αγγελόπουλοι ή οι Γιαννακόπουλοι θα τολμούσαν να τους βάλουν πρόστιμο ή να τους διακόψουν το συμβόλαιο αν συμμετείχαν στην απεργία. Επέλεξαν συνειδητά να κοιτάξουν τη «δουλειά» τους και να κατέβουν στο γήπεδο, αφού οι δικοί τους εργοδότες είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους και τους πληρώνουν όπως προβλέπεται στα παχυλά συμβόλαιά τους, αδιαφορώντας για τη μεγάλη μάζα των συναδέλφων τους. Επιβεβαίωσαν ότι έχουν μετατραπεί σε ανθρώπινες μηχανές που παράγουν «πόντους» και τίποτα περισσότερο. Η ρετσινιά του απεργοσπάστη θα τους ακολουθεί για το υπόλοιπο της καριέρας τους, που ευχόμαστε να είναι μικρό, για να ξεβρομίσει ο τόπος από την παρουσία τους. Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι παίχτες του Ολυμπιακού ήταν οι πρώτοι που έσπασαν την απεργία, αφού ο αγώνας με τον Αρη, ήταν ο εναρκτήριος του πρωταθλήματος, και τους ακο- λούθησαν οι παίχτες του Παναθηναϊκού, που άνοιξαν τους αγώνες της επόμενης μέρας κόντρα στον ΠΑΟΚ. Οι δημοσιογράφοι ανέλαβαν την υπεράσπισή τους, βάζοντας στην ίδια μοίρα τους παίχτες όλων των ομάδων, όμως ακόμη και οι πιο φανατικοί οπαδοί των πράσινων και των ερυθρόλευκων έχουν καταλάβει ότι είναι άλλο πράγμα η συνειδητή απεργοσπασία και άλλο να υποκύπτουν στον εκβιασμό του εργοδότη οι παίχτες μιας μικρομεσαίας ομάδας. Ακούγοντας, ένα γνωστό μου, νεαρό, φανατικό οπαδό του Παναθηναϊκού, που συμμετέχει ενεργά στις δραστηριότητες των σκληροπυρηνικών πράσινων οπαδών, να αναφέρεται απαξιωτικά, με τον όρο «ο απεργοσπάστης», στο Διαμαντίδη, ξαφνιάστηκα ευχάριστα. Ισως να είναι το πρώτο βήμα για να καταλάβει ότι αυτά που τον χωρίζουν από τον Παναθηναϊκό των Γιαννακοπουλαίων και του Διαμαντίδη είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τον χωρίζουν από τον οπαδό του Ολυμπιακού.
Κλείνουμε με ένα προβληματισμό. Ολοι όσοι ασχολούμαστε με το αθλητικό νταλαβέρι, μας αρέσει να πηγαίνουμε στο γήπεδο και τοποθετούμε τον εαυτό μας στους «εκτός των τειχών» μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ώστε να συμπαρασταθούμε ενεργά στην απεργία του ΠΣΑΚ;
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ: Η αγωνιστική κρίση στην ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού είναι κάτι περισσότερο από εμφανής και θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να ξεπεραστεί. Ο χώρος της στήλης δεν επιτρέπει να ασχοληθούμε με το πώς και το γιατί έφτασαν σ’ αυτό το σημείο οι πράσινοι, φτάνει όμως για να προβλέψουμε ότι οι πράσινοι θα είναι οι νικητές στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ.
Ελπίζω ότι οι παλιότεροι θυμούνται το πανό της ORIGINAL με το σύνθημα που αποτελεί τίτλο της στήλης, γιατί δυστυχώς κάποιοι νεότεροι οπαδοί της ΑΕΚ δεν κατάφεραν να τιμήσουν την ιστορία της ομάδας τους. Τη στιγμή που οι ΜΑΤάδες χρησιμοποιούσαν ασπίδες και κλομπ για να βγάλουν εκτός γηπέδου τους απεργούς του ΠΣΑΚ, αυτοί αντί να βοηθήσουν επικρότησαν την ενέργεια των μπάτσων με εμετικά συνθήματα κατά του Λάζαρου Παπαδόπουλου και αποδοκιμασίες εναντίον των απεργών.
