Ως Παγκρατιώτης και ως μπασκετικός που έφαγε τα νιάτα του τη δεκαετία του ’90 στις εξέδρες των γηπέδων, δε θα μπορούσα να τρέφω και τα καλύτερα των αισθημάτων για την ομάδα του Σπόρτινγκ. Οι αναμετρήσεις ανάμεσα στις δυο ομάδες αποτελούσαν ένα από τα παραδοσιακά αθηναϊκά μπασκετικά ντέρμπι, με ένταση και πάθος, τόσο στον αγωνιστικό χώρο όσο και στις εξέδρες. Σε καμία περίπτωση, όμως, οι οπαδικές «διαφορές» δε θα μπορούσαν να μπουν πάνω από την ενέργεια των παιχτών του Σπόρτινγκ στον αγώνα κόντρα στον Προμηθέα Πατρών. Μια ενέργεια η οποία θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και σημείο αναφοράς για έναν αθλητισμό που βρίσκεται στην «απέναντι όχθη» από το δόγμα του επαγγελματικού αθλητισμού: «η νίκη και τα κέρδη, πάνω απ’ όλα».
Ο αγώνας Σπόρτινγκ – Προμηθέας Πατρών ήταν οριακός για την προσπάθεια της πατησιώτικης ομάδας, αφού η νίκη ισοδυναμούσε με μισή άνοδο στη Β’ Εθνική. Απέμεναν 24'' για τη λήξη του αγώνα και ο Προμηθέας με καλάθι δύο πόντων προσπέρασε με 75-76. Ο προπονητής του Σπόρτινγκ ζήτησε τάιμ άουτ για να σχεδιάσει την τελευταία επίθεση της ομάδας του, ώστε να φτάσει στο καλάθι και να πανηγυρίσει μια μεγάλη νίκη. Τη στιγμή που οι παίχτες πήγαιναν προς τους πάγκους των ομάδων τους, ο παίχτης του Προμηθέα Γιάννης Ντιμπ βρέθηκε στο παρκέ γεμάτος αίματα, όταν ένα κάδος απορριμμάτων που πέταξαν οι οπαδοί του Σπόρτινγκ τον βρήκε στο κεφάλι. Ο αγώνας διακόπηκε, στον παίχτη δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, ενώ οι διαιτητές, πέρα από κάθε λογική, εκκένωσαν το γήπεδο και αποφάσισαν να συνεχιστεί ο αγώνας. Αντί όμως για την τελευταία επίθεση, ο αρχηγός του Σπόρτινγκ Σεραφείμ Παπάνογλου, με τη σύμφωνη γνώμη των συμπαικτών και των προπονητών του, κράτησε τη μπάλα μέχρι ν’ ακουστεί το τελικό σφύριγμα των διαιτητών, σε μια επίδειξη «fair play» και σεβασμού στον σοβαρά τραυματισμένο αντίπαλό του.
Ηταν μια κίνηση που προκάλεσε έντονη συγκίνηση και έκανε τους παρευρισκόμενους ν’ ανατριχιάσουν, σύμφωνα με τη μαρτυρία φίλου που έτυχε να βρίσκεται στο κλειστό των Πατησίων. Μια κίνηση που δείχνει το μεγαλείο του αθλητισμού, όταν βγαίνει από τα «όρια» του κέρδους και της μπίζνας. Λίγο μετά τη λήξη του αγώνα, ο αρχηγός των «κυανέρυθρων» εξήγησε τους λόγους που ο ίδιος και οι συμπαίκτες του διάλεξαν να κρατήσουν αυτή τη στάση: «Δεν υπήρχε περίπτωση. Ημασταν όλοι σοκαρισμένοι και θέλαμε με αυτόν τον τρόπο να δείξουμε τη στήριξή μας στο παιδί. Στη θέση του, άλλωστε, θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε εμείς. Ξέραμε ότι ενδεχόμενη νίκη θα ισοδυναμεί με θρίαμβο για εμάς, όμως η υγεία είναι σημαντικότερη από το μπάσκετ και από οποιαδήποτε βαθμολογική θέση. Εύχομαι κι ελπίζω να μην ξαναδούμε ποτέ στο μέλλον, σε κανένα γήπεδο, παρόμοιο περιστατικό».
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η ανακοίνωση του Προμηθέα, αλλά και του SPORTING CLUB 1991, της ομάδας των οπαδών του Σπόρτινγκ που έχει αναλάβει την προσπάθεια να βγάλει την ομάδα από το οικονομικό και διοικητικό αδιέξοδο και να την επαναφέρει στα «σαλόνια» του μπάσκετ. Η διοίκηση της Πατρινής ομάδας στάθηκε στην άψογη συμπεριφορά του προπονητή και των παικτών του Σπόρτιγκ καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού και πολύ περισσότερο τη στιγμή των επεισοδίων, καθώς και στην άριστη διαιτησία, που στάθηκε στο ύψος των δύσκολων περιστάσεων. Επιπλέον, στην ανακοίνωση τονίστηκε ότι «ο αθλητισμός δεν χωρίζει παρά μόνο ενώνει», ότι ο Προμηθέας δεν έχει να χωρίσει τίποτα με την ομάδα του Σπόρτινγκ, αλλά αντίθετα συνδέονται με την κοινή τους αγάπη, το μπάσκετ, και σημειώνεται ότι η δράση κάποιων ανεγκέφαλων οπαδών θα βρει τις δυο ομάδες ενωμένες και αλληλέγγυες, γιατί «οι λίγοι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να νικήσουν τους πολλούς».
Από τη μεριά του το SRORTING CLUB έβγαλε μια ανακοίνωση που δείχνει ξεκάθαρα τη διαφορά ανάμεσα στην προσπάθεια των οπαδών να κάνουν μεγάλη την ομάδα που αγαπούν και τον τρόπο που διοικούν οι καπιταλιστές πρόεδροι των επαγγελματικών ομάδων. Την παραθέτουμε ολόκληρη και αν σε κάποιους φαίνεται ότι οι οπαδοί του Σπόρτινγκ λένε απλώς τα αυτονόητα, θα τους απαντήσουμε, ότι σε αντίθεση με τα όσα συμβαίνουν στην εποχή μας, πρώτα απέδειξαν τα αυτονόητα με πράξεις και μετά τα έγραψαν στην ανακοίνωσή τους.
«Το SPORTING CLUB 1991 τα τελευταία 2 χρόνια έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου την τύχη της ανδρικής ομάδας του ΑΟ ΣΠΟΡΤΙΓΚ. Αυτά τα 2 χρόνια έχουμε σπαταλήσει ατελείωτο προσωπικό χρόνο, ένα σωρό λεφτά με σκοπό να επαναφέρουμε την αγαπημένη μας ομάδα εκεί όπου ανήκει αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Την χρονιά που πέρασε τα καταφέραμε περίφημα και το ίδιο είχαμε σκοπό να πετύχουμε και φέτος. Αλλά είναι γνωστό ότι η ανθρώπινη βλακεία είναι πάνω από όλα. Σε ένα παιχνίδι γιορτή που όλα κυλούσαν ομαλά κάποιος αποφάσισε για εμάς χωρίς εμάς. Αποφάσισε να καταστρέψει αυτό για το οποίο εμείς πολεμάμε 2 χρόνια….
Αλλά αυτό τελικά ίσως να είναι το λιγότερο. Το σημαντικότερο είναι η ανθρώπινη υγεία που τόσο μα τόσο ηλίθια κάποιος έβαλε σε κίνδυνο. ΖΗΤΑΜΕ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΗ ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΙΠ, ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΠΑΤΡΩΝ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΚΗΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΜΑΝΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΣΤΕ να διαλύσουμε όλα αυτά τα περιστατικά και να μην ξαναβάλουμε ανάμεσά μας τέτοια στοιχεία. Ηδη έχουμε κάνει όλες τις νόμιμες ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν θα αφήσουμε ανθρώπους που εμφανίστηκαν σαν κομήτες και πάλι να διαλύσουν όλα όσα χτίσαμε. Ζητάμε από όλους τους ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν να έρθουν και να σταθούν δίπλα μας προκειμένου να πετύχουμε τον στόχο μας. Τέτοιες συμπεριφορές ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΣΟ ΚΟΠΟ ΦΤΙΑΞΑΜΕ. Πολλά μπράβο στον ΑΛΕΞΗ ΚΑΡΑΤΖΑ και την ομάδα μας που δεν εκδήλωσαν την τελευταία επίθεση. Τέτοιες νίκες δεν τις θέλουμε και δεν μας ικανοποιούν. Κανένας μα κανένας δεν ενδιαφερόταν για το αποτέλεσμα.
ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΙΠ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΣΥΓΓΝΩΜΕΣ.
SPORTING CLUB 1991».
Η είδηση «θάφτηκε» από την αθλητική επικαιρότητα και αυτό δεν οφείλεται στο ότι έτυχε στις μέρες των γιορτών. Ο τρόπος που αντέδρασαν οι παίχτες του Σπόρτινγκ και το γεγονός ότι δεν προσπάθησαν για τη νίκη – άνοδο, προκειμένου να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στον τραυματία αντίπαλό τους τινάζει στον αέρα την κυρίαρχη άποψη ότι δεν μετράει η προσπάθεια αλλά το αποτέλεσμα. Σε μια εποχή που η νίκη και η αναρρίχηση στην κορυφή με κάθε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο, και με κάθε τίμημα είναι το ζητούμενο στον επαγγελματικό αθλητισμό που προβάλλουν τα ΜΜΕ και ο εσμός των αθλητικογράφων, από τις χαμηλές κατηγορίες και από ερασιτέχνες παίχτες που μπορεί να βάζουν και από την τσέπη τους τα έξοδα για να είναι συνεπείς στις αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας τους έρχεται το μήνυμα ότι ο αθλητισμός που θεωρεί πρωτεύον την προσπάθεια και όχι το αποτέλεσμα, ο αθλητισμός που ενώνει με τον ιδρώτα (κάποιες φορές και με το αίμα) των αθλητών) και δεν χωρίζει με το κέρδος και τα φράγκα των προέδρων – καπιταλιστών είναι ακόμα «ζωντανός», όσο και αν προσπαθούν να μας κάνουν να τον ξεχάσουμε. Οι παίχτες του Σπόρτινγκ το απέδειξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, έδωσαν κουράγιο σε όσους ασχολούμαστε με τον αθλητισμό κόντρα στην κυρίαρχη αντίληψη του πρωταθλητισμού, ότι υπάρχουν ακόμη «εστίες αντίστασης», και μας θύμισαν τις έντονες συγκινήσεις που μπορεί να προσφέρει και οι οποίες είναι πολύ πιο δυνατές από τις νίκες και τις ήττες. Αλλωστε, στον αθλητισμό που οραματιζόμαστε μπορείς να χαρείς και την ήττα, όταν ξέρεις ότι προσπάθησες για τη νίκη και ότι ο αντίπαλός σου ήταν καλύτερος ή πιο τυχερό
Κος Πάπιας
