Στο σημερινό φύλλο θα ξεκινήσουμε με μπάσκετ. Τα αποτελέσματα των αγώνων του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στην προκριματική φάση της Ευρωλίγκα για τη συμμετοχή στο final 4 της Πράγας, άλλαξαν σε σημαντικό βαθμό τα δεδομένα και δημιουργούν μια νέα κατάσταση που σύντομα, ίσως και τη φετινή χρονιά, θα γίνει ορατή και στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ο Παναθηναϊκός, από αδιαφιλονίκητο φαβορί για την τετράδα και για πολλούς το πρώτο φαβορί και για την κατάκτηση του τίτλου, κινδυνεύει σοβαρά να μείνει εκτός τελικής φάσης (τη στιγμή που έκλεισε η στήλη δεν ήταν γνωστό το αποτέλεσμα του 4ου αγώνα κόντρα στην Τσιμπόνα, στο οποίο οι πράσινοι ήθελαν μόνο νίκη), σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό, ο οποίος εξασφάλισε με την ψυχή στο στόμα τη συμμετοχή του στην προκριματική φάση, όμως μετά την εκτός έδρας νίκη του επί της Μάλαγα στην Ισπανία πρέπει να θεωρείται μια από τέσσερις ομάδες που θα ταξιδέψουν στην Πράγα.
Οσοι δεν παρακολουθούν στενά την αγωνιστική δράση των ομάδων σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι πιθανό να ξαφνιάστηκαν από τις εξελίξεις. Ο Παναθηναϊκός από κυρίαρχος δείχνει έτοιμος να καταρρεύσει στο καναβάτσο, την ίδια στιγμή που ο αιώνιος αντίπαλός του ετοιμάζεται για την κατάκτηση ενός ακόμα τροπαίου. Αν και η ανατροπή μοιάζει ανεξήγητη, όπως πολλές φορές έχουμε αποδείξει από τη στήλη στον αθλητισμό δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές και τα πάντα εξηγούνται, αν αναλύσουμε σωστά ορισμένες αγωνιστικές παραμέτρους. Ας ξεκινήσουμε από τους πράσινους που αποτελούν και την αρνητική έκπληξη.
Ο Παναθηναϊκός και φέτος ξεκίνησε τη χρονιά με τον αέρα της ομάδας που δεν έχει αντίπαλο στο ελληνικό πρωτάθλημα και σαν μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Οι αφοί Γιαννακόπουλοι για μια ακόμη χρονιά έβαλαν το χέρι στην τσέπη και ικανοποίησαν κάθε απαίτηση του προπονητή τους. Ο Ομπράντοβιτς από την πλευρά του φρόντισε να φτιάξει μια ομάδα με πληθώρα περιφερειακών παιχτών αλλά χωρίς ψηλούς πρώτης γραμμής. Ο προπονητής των πράσινων είτε ξέχασε ότι το μπάσκετ είναι άθλημα για ψηλούς (διαφορετικά θα έπαιζε και ο Κος Πάπιας, ο οποίος είναι μετρίου αναστήματος), είτε θέλησε με τα φράγκα των φαρμακάδων να αποδείξει το αντίθετο. Φορμάρισε την ομάδα του νωρίς και μετά από έναν εκπληκτικό πρώτο γύρο σε Ελλάδα και Ευρώπη οι πράσινοι «ξεφούσκωσαν», κινδυνεύουν να χάσουν όλους τους στόχους τους και οι ασπιρίνες δεν επαρκούν… Αναλύοντας λοιπόν με καθαρά αγωνιστικά στοιχεία την πορεία του Παναθηναϊκού μπορούμε να πούμε ότι έκπληξη δεν είναι η αγωνιστική καθίζηση των τελευταίων αγωνιστικών, που είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό, από τη στιγμή που η ομάδα δεν διαθέτει ψηλούς παίχτες που να μπορούν να κάνουν τη διαφορά μέσα στη ρακέτα, αλλά οι επιτυχίες που σημείωσε η ομάδα στην πρώτη φάση. Ας θυμηθούμε την πορεία που είχε πέρσι η ΤΣΣΚΑ Μόσχας (και αυτή ομάδα με Σέρβο προπονητή, τον Ιβκοβιτς), η οποία κατάρρευσε στη διάρκεια του final 4, το οποίο έγινε μάλιστα στην έδρα της.
Οι φανατικοί αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται ίσως, γιατί εδώ που τα λέμε έχουμε αρκετό καιρό να ασχοληθούμε συστηματικά με το μπάσκετ, την άποψη της στήλης ότι οι Σέρβοι προπονητές επιβάλλουν τη δική τους άποψη στις ομάδες που δουλεύουν και μάλιστα ορισμένες φορές με απόλυτο και δικτατορικό τρόπο. Θέλουν και τις περισσότερες φορές το πετυχαίνουν να είναι αυτοί και όχι οι παίχτες οι πρωταγωνιστές. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι τα τελευταία χρόνια οι ομάδες στις οποίες δουλεύουν χαρακτηρίζονται από τους δημοσιογράφους και τους ειδικούς ως «η ΤΣΣΚΑ του Ιβκοβιτς», «ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς» κτλ. Κάτι αντίστοιχο συνέβη στη χώρα μας και στο ποδόσφαιρο, αφού ακόμη μιλάμε για την «ΑΕΚ του Μπάγιεβιτς» ή και για τον «Ολυμπιακό του Μπάγιεβιτς». Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να αμφισβητήσουμε τις ικανότητές τους ως προπονητές (εξαίρεση αποτελεί ο Μπάγιεβιτς), όμως οι εποχές αλλάζουν, το άθλημα εξελίσσεται και όπως όλα δείχνουν η σερβική σχολή, εκτός από αγωνιστική κρίση, περνάει και κρίση προπονητική. Οι εξελίξεις στο μπάσκετ είναι τέτοιες, που όπως όλα δείχνουν η νοοτροπία και ο τρόπος που λειτουργούν οι ομάδες που έχουν Σέρβους προπονητές, αποτελούν παρελθόν. Ας φροντίσουν συνεπώς οι Γιαννακόπουλοι το ερχόμενο καλοκαίρι και ανεξάρτητα από την επίτευξη ή όχι των αγωνιστικών στόχων της ομάδας τους να στείλουν στο καλό τον Ομπράντοβιτς και να ανανεώσουν τον τρόπο λειτουργίας του Παναθηναϊκού, γιατί είναι κρίμα με τα φράγκα που διαθέτουν να παίζει η ομάδα τους αντί για μπάσκετ ένα οργανωμένο τουρλουμπούκι.
Και ας περάσουμε στους ερυθρόλευκους. Οπως γράψαμε και στο προηγούμενο φύλο, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού είμαι σίγουρος ότι αν η συμμετοχή της ομάδας τους στο final 4 της Πράγας συνδυαστεί με τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού από αυτό, θα χαρούν περισσότερο και από την κατάκτηση του πρωταθλήματος στο ποδόσφαιρο. Αλλά ας δούμε και την αγωνιστική «μεταμόρφωση» του μπασκετικού Ολυμπιακού. Η πορεία της ομάδας είναι αντίθετη από αυτή των πρασίνων. Πολύ μεγάλα αγωνιστικά προβλήματα στην αρχή, ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο στην τελική καμπή των αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδας. Και σε αυτή την περίπτωση, η «μεταμόρφωση» εξηγείται με αγωνιστικά κριτήρια. Στην αρχή της σεζόν οι ερυθρόλευκοι είχαν αρκετά προβλήματα τραυματισμών, τα οποία, σε συνδυασμό με την ύπαρξη πολλών καινούργιων παιχτών στην ομάδα, δεν επέτρεψαν στον προπονητή της να την παρουσιάσει στην αγωνιστική κατάσταση που επιθυμούσε. Με την πάροδο του χρόνου η ομάδα «έδεσε» σαν σύνολο, φορμαρίστηκε και το αποτέλεσμα ήταν από αουτσάιντερ να διεκδικεί ακόμη και την πρώτη θέση στον όμιλό της, που θα της δώσει το πλεονέκτημα έδρας στην προημιτελική φάση.
Ο Ολυμπιακός στην παρούσα φάση έχει καταφέρει να παίζει ασφυκτική άμυνα, αλλά παράλληλα μπορεί να «μοιράζει» τις επιθέσεις του ανάμεσα στους περιφερειακούς και τους ψηλούς παίχτες, επιτυγχάνοντας το μέγιστο βαθμό αξιοποίησης της επίθεσης. Ο Γιόνας Καζλάουσκας, αν και αρχικά αντιμετωπίστηκε με έντονο σκεπτικισμό από τους οπαδούς του Ολυμπιακού, δείχνει να κερδίζει το στοίχημα και να δημιουργεί μια ανταγωνιστική ομάδα και μάλιστα χωρίς να είναι τόσο ακριβή σε σύγκριση με την αντίστοιχη του Παναθηναϊκού. Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι ο αντιπρόεδρος της ΚΑΕ Ολυμπιακός Παναγιώτης Αγγελόπουλος πιστεύει τον συγκεκριμένο προπονητή και δείχνει διατεθειμένος να αναλάβει το οικονομικό κόστος για να φτιάξουν οι ερυθρόλευκοι μια ομάδα που να πρωταγωνιστή σε Ελλάδα και Ευρώπη, έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί να θεωρούν ότι έφτασε η ώρα να σταματήσει η πράσινη κυριαρχία στο ελληνικό μπάσκετ.
Προς το παρόν, οι πράσινοι στην Ελλάδα δεν θα έχουν πρόβλημα, αφού θα έχουν το πλεονέκτημα έδρας και ελέγχουν και το παρασκήνιο. Αν όμως το καλοκαίρι οι Γιαννακόπουλοι δεν ασχοληθούν σοβαρά με την ομάδα τους, τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολα. Σε αναμμένα κάρβουνα βρίσκονται και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, που έχουν επενδύσει σε αυτούς τις ελπίδες τους για ανάκαμψη του ποδοσφαιρικού τμήματος των πράσινων (από τη στήλη έχουμε αποδείξει ότι αυτό είναι ουτοπία). Αντί λοιπόν να πάρουν την ΠΑΕ, οι φαρμακάδες κινδυνεύουν να μείνουν με τον Ομπράντοβιτς αμανάτι και το μπάσκετ στο χέρι…
Κος Πάπιας
ΥΓ: Οι αναγνώστες της στήλης είναι καλεσμένοι στο σημερινό αγώνα βόλεϊ του Παγκρατίου κόντρα στον ΠΑΟΚ. Η χρονιά για τους ROSSONERI είναι απολύτως επιτυχημένη, αφού η ομάδα ξεκίνησε με στόχο την αποφυγή του υποβιβασμού (για πολλούς ειδήμονες του αθλήματος ήταν το πρώτο φαβορί για την Α2) και τελικά κατάφερε να φτάσει στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα και να διεκδικεί ακόμη και έξοδο στην Ευρώπη. Για το λόγο αυτό ο τελευταίος αγώνας της κανονικής περιόδου με τον ΠΑΟΚ είναι μια καλή ευκαιρία για να γιορταστεί η επιτυχία. Ελπίδα όλων είναι αυτή η γιορτή να είναι η αρχή μια πορείας που θα οδηγήσει την ομάδα στο ευρωπαϊκό όνειρο.
