♦ Η κόντρα Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού για τον τίτλο του πρωταθλητή στο μπάσκετ είναι η μοναδική αγωνιστική εκκρεμότητα πριν τις καλοκαιρινές διακοπές. Γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο, ότι η σειρά των τελικών αναμένεται να έχει μεγάλο ενδιαφέρον και η μέχρι τώρα εξέλιξη μας δικαιώνει απόλυτα. Οι δυο ομάδες έχουν εκμεταλλευτεί τον παράγοντα έδρα, ο Παναθηναϊκός προηγείται με 2-1 νίκες και θέλει ακόμη μία για να κατακτήσει τον τίτλο, όμως ο Ολυμπιακός έχει κλέψει τις εντυπώσεις, αφού παρουσιάζει ένα καλύτερο αγωνιστικό πρόσωπο από αυτό της κανονικής περιόδου και δείχνει ικανός να κατακτήσει τον τίτλο.
Τη βδομάδα που πέρασε έγιναν δυο αγώνες, στο ΣΕΦ και στο ΟΑΚΑ, οι οποίοι είχαν συναρπαστική εξέλιξη (ιδιαίτερα ο δεύτερος). Αν και το επίπεδο του μπάσκετ που είδαμε δεν είναι αντάξιο της δυναμικότητας των ομάδων, η εξέλιξη των αγώνων ήταν τέτοια που καθήλωσε όσους τους παρακολούθησαν, αφού μέχρι το σφύριγμα της λήξης όλα τα ενδεχόμενα ήταν ανοιχτά. Αυτό που πρέπει να τονίσουμε για τους δυο αγώνες είναι ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού Πίνι Γκέρσον έχει κερδίσει στη μάχη του πάγκου τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ο ερυθρόλευκος κόουτς έχει επιλέξει να χτυπήσει τον αντίπαλό του στο δυνατό του σημείο, την άμυνα, και όπως δείχνουν τα δεδομένα δικαιώνεται για την επιλογή του, παρά το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός προηγείται στο σκορ. Οσοι παρακολούθησαν τους δυο αγώνες είδαν ότι οι ερυθρόλευκοι έχουν ρίξει το βάρος της προσπάθειάς τους στην άμυνα και έχουν καταφέρει να «μπλοκάρουν» την ανάπτυξη των αντιπάλων τους. Ο Παναθηναϊκός στο ΣΕΦ, ήταν μπροστά στο σκορ και κυρίαρχος στο παιχνίδι για 30 λεπτά, όμως η αμυντική λειτουργία των ερυθρόλευκων στην 4η περίοδο τους επέτρεψε να ανατρέψουν το σκορ, να βγάλουν εκτός ρυθμού τους πράσινους, να κερδίσουν τον αγώνα, αλλά -το κυριότερο- να αποκτήσουν την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια.
Η «δυναμική» που έδειξαν οι ερυθρόλευκοι στο ΣΕΦ ήταν παρακαταθήκη και αυτό έγινε ξεκάθαρο στο επόμενο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, στο οποίο οι ερυθρόλευκοι μπήκαν με τσαμπουκά και ενθουσιασμό, κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τα λάθη των παιχτών του Παναθηναϊκού, να τους εκνευρίσουν και να φτάσουν ένα βήμα πριν τη μεγάλη νίκη. Οι πράσινοι τελικά κατάφεραν να κερδίσουν, εκμεταλλευόμενοι την τύχη, τη βοήθεια της διαιτησίας (στην τελευταία φάση) και τη μεγάλη κλάση του Δημήτρη Διαμαντίδη. Το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ μπορεί να χαρακτηριστεί το καλύτερο ντέρμπι της τελευταίας δεκαετίας. Οι δυο ομάδες πάλεψαν «σκυλίσια» για τη νίκη και μετά από χρόνια ο Ολυμπιακός αμφισβήτησε την κυριαρχία του Παναθηναϊκού έχοντας τον έλεγχο του αγώνα στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η αμυντική λειτουργία των ερυθρόλευκων εμπόδισε τους αντιπάλους τους να βγάλουν τα συστήματά τους και να φτάσουν στο ελεύθερο περιφερειακό σουτ, που αποτελεί το μεγαλύτερο ίσως όπλο των πράσινων, απομόνωσαν τον Διαμαντίδη και δεν του επέτρεψαν να συντονιστεί με την υπόλοιπη ομάδα και τέλος «επέτρεψαν» τα πράσινα σουτ να γίνουν από τον Σισκάουσκας και τον Μπετσίροβιτς, που ήταν εκτός αγώνα και πολύ άστοχοι. Εδειξαν έτοιμοι να πάρουν τη νίκη μέσα στο ΟΑΚΑ, όμως δεν κατάφεραν να μείνουν συγκεντρωμένοι στις κρίσιμες στιγμές, δεν είχαν καλές επιλογές στην επίθεση προς το τέλος του αγώνα και το κυριότερο δεν κατάφεραν να «ελέγξουν» τον Διαμαντίδη, ο οποίος, αν και σε σχετικά άσχημη μέρα, ήταν αυτός που έκανε τη ζημιά. Οι ερυθρόλευκοι έμειναν με το παράπονο της μεγάλης χαμένης ευκαιρίας και πλέον βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, αφού γνωρίζουν ότι πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να ξαναβρούν όλες τις αναγκαίες συγκυρίες για να αντιμετωπίσουν την ανωτερότητα των πράσινων σε έμψυχο υλικό.
Στα θετικά των αγώνων είναι το καλό κλίμα και το πολιτισμένο επίπεδο που έχουν κρατήσει μέχρι τώρα οι διοικήσεις των δυο ομάδων. Σε αυτό έχει βοηθήσει και η εξέλιξη των αγώνων, αφού δεν είχαμε «ανατροπές» και η διαιτησία σε γενικές γραμμές δεν επηρέασε την εξέλιξή τους (κανένας δεν ξέρει πώς θα αντιδρούσαν οι οπαδοί, αν κάποια ομάδα έσπαγε την έδρα της άλλης). Μετά τη δολοφονία του Φιλόπουλου στη συμπλοκή της Παιανίας, οι διοικήσεις των δυο ομάδων προσπαθούν να αποφορτίσουν την ένταση, γιατί ξέρουν ότι αρκεί η πιο μικρή αφορμή για να γίνει η κατάσταση ανεξέλεγκτη. Αρκεί να θυμηθούμε την αντίδραση ή καλύτερα τη μη αντίδραση της ερυθρόλευκης ΚΑΕ για την τελευταία φάση του τρίτου τελικού, στην οποία οι διαιτητές δεν σφύριξαν το φάουλ του Διαμαντίδη στον Πεν και έτσι οι ερυθρόλευκοι έχασαν την ευκαιρία να κερδίσουν το ματς (το σκορ ήταν 85-84 υπέρ των πράσινων και υπολείπονταν 5 δευτερόλεπτα για τη λήξη). Ενδεικτικό του τρόπου «αντίδρασης» των ερυθρόλευκων ήταν οι δηλώσεις του Πεν, μετά το τέλος του αγώνα: «Ο αντίπαλος με έσπρωξε και έχασα την ισορροπία μου. Ξέρω καλά τον εαυτό μου και σε 6’’ μπορούσα να φτάσω ως το αντίπαλο καλάθι. Ομως με το φάουλ που έγινε με ανάγκασε να φύγω πλάγια. Πάντως, εμείς που μεγαλώσαμε στις ΗΠΑ γνωρίζουμε καλά σε τέτοιες φάσεις ότι οι διαιτητές δεν σφυρίζουν. Ειδικά σε ένα τέτοια γήπεδο, στην έδρα του αντίπαλου. Είναι πολύ δύσκολο να δώσουν φάουλ τέτοια στιγμή». Δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάτι περισσότερο για να αποδείξουμε ότι τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή η σχέση των αιωνίων αντίπαλων μπορεί να χαρακτηριστεί «αγαπησιάρικη».
♦ Στον δρόμο που χάραξαν ο Νικολαΐδης και η ΑΕΚ θα βαδίσουν, όπως όλα δείχνουν, ο Ζαγοράκης και ο ΠΑΟΚ. Ο αρχηγός του δικέφαλου του Βορρά, μετά από μαραθώνιες συζητήσεις και διαβουλεύσεις με τη διοίκηση του Ερασιτέχνη και τον κόσμο του ΠΑΟΚ, αποφάσισε να αναλάβει την προεδρία της ομάδας και να προσπαθήσει να τη βγάλει από το σημερινό αδιέξοδο, με την προϋπόθεση ότι η διαδικασία της ρύθμισης των χρεών θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 18 Ιούλη. Ο Ζαγοράκης, που θα αναλάβει την προεδρία του ΠΑΟΚ την ερχόμενη Δεύτερα, δίνει ένα μήνα διορία στην κυβέρνηση για να κάνει πράξη την υπόσχεσή της (για τη ρύθμιση των χρεών της ΠΑΕ και της ΚΑΕ ΠΑΟΚ είχαν δεσμευτεί τρεις υπουργοί: Ορφανός, Ρουσόπουλος και Καλαντζής, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη). Την υποστήριξή τους στην προσπάθειά του δηλώνουν όλοι οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, που θα κληθούν να πληρώσουν το μεγαλύτερο μέρος των χρεών, προκειμένου ο Ζαγοράκης ή κάποιος καπιταλιστής να πάρει την ομάδα «καθαρή» και να την οδηγήσει στη δόξα (δηλαδή να βάλει φράγκα στην τσέπη του). Οπως και στην περίπτωση της ΑΕΚ, ο ελληνικός λαός θα πληρώσει τις κομπίνες και τις λαμογιές των προηγούμενων διοικήσεων του ΠΑΟΚ και οι «επενδυτές» θα τρώνε στην υγεία των κορόιδων. Ο Ζαγοράκης είναι «Παοκάρα» και θα προσπαθήσει να βγάλει την ομάδα του από το τέλμα. Ταυτόχρονα, όμως, μπαίνει στο χώρο της αθλητικής «σόου μπιζ» ως επιχειρηματίας-μάνατζερ, που θα διαχειρίζεται κεφάλαια δικά του και τρίτων. Αλλωστε, και ο Νικολαΐδης ήταν «Αεκάρα» με το δικέφαλο τατουάζ στο μπράτσο, αλλά πλέον είναι επιχειρηματίας. Ως τέτοιοι, λοιπόν, πρέπει να κρίνονται και να αντιμετωπίζονται. Οπως, λοιπόν, ο Ντέμης έγινε Θεμιστοκλής, έτσι και ο Θοδωρής θα γίνει Θεόδωρος.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ: Πολύς λόγος έγινε από τον Τύπο (η διοίκηση της ΚΑΕ Ολυμπιακός, όπως είδαμε κράτησε χαμηλούς τόνους) για την απόφαση των διαιτητών να μη σφυρίξουν το φάουλ του Διαμαντίδη στον Πεν. Η «δικαίωση» για τους διαιτητές ήρθε λίγες ώρες μετά την λήξη του ντέρμπι, τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης, από την Αμερική. Στον τρίτο τελικό του ΝΒΑ ανάμεσα στους Κλίβελαντ Καβαλίερς και τους Σαν Αντόνιο Πίστονς, οι φιλοξενούμενοι ήταν τρεις πόντους μπροστά και στην τελευταία επίθεση οι γηπεδούχοι έψαχναν εναγωνίως το τρίποντο της ισοφάρισης. Στον παίχτη των γηπεδούχων που ανέλαβε να κάνει το τελευταίο σουτ έγινε καθαρό φάουλ το οποίο όμως δεν σφύριξαν οι διαιτητές, παρά το γεγονός ότι με την απόφασή τους αδικήθηκε η γηπεδούχος ομάδα.
