Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης είναι πλέον ορατές σε όλους, ρευστό δεν υπάρχει πουθενά και στην αγορά δεν κουνιέται φύλλο. Η αθλητική πιάτσα δεν αποτελεί εξαίρεση και αρκεί κάποιος να δει τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων. Η ονοματολογία για τις επικείμενες μεταγραφές των ελληνικών ομάδων είναι από ελάχιστη ως ανύπαρκτη και αν δεν υπήρχαν οι διοικητικές εξελίξεις σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, θα ψάχναμε ειδήσεις από το ψάρεμα της ρέγκας στον Ειρηνικό για να καλύψουμε το χώρο της στήλης.
Ξεκινάμε από τους ερυθρόλευκους, τηρώντας τη χρονολογική σειρά. Η αποτυχία της ομάδας στους αγωνιστικούς χώρους και η 5η θέση στο πρωτάθλημα άνοιξαν τους ασκούς του Αιόλου. Οι ερυθρόλευκοι οπαδοί αποδοκίμασαν τον Κόκκαλη και τις επιλογές του και απαίτησαν άμεσες λύσεις. Ο πρόεδρος της ερυθρόλευκης ΠΑΕ σήκωσε το γάντι και δρομολόγησε τις εξελίξεις με τρόπο που δημιούργησε ερωτηματικά για το μέλλον της ομάδας. Ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει να χρηματοδοτεί μόνος του την ΠΑΕ, έβαλε πωλητήριο και κάλεσε κάθε ενδιαφερόμενο να έρθει να αναλάβει τις τύχες της ομάδας. Η επιδίωξή του είναι πολύ απλή. Αν βρεθεί αγοραστής, ο Σωκράτης θα βάλει στην τσέπη ζεστό χρήμα και θα αποχωρήσει για άλλες παραλίες. Αν δεν βρεθεί (που είναι το πιθανότερο), θα μπορεί να διαχειρίζεται την ομάδα όπως θέλει και χωρίς την πίεση του κόσμου, αφού θα είναι ξεκάθαρο για τους ερυθρόλευκους οπαδούς το δίλλημα «Κόκκαλης ή χάος».
Προσωπικά, πιστεύω ότι ο Κόκκαλης δεν έχει αποφασίσει να φύγει από τον Ολυμπιακό τη δεδομένη χρονική στιγμή που η ομάδα δεν είναι στην καλύτερή της κατάσταση και η οικονομική κρίση δεν βοηθάει για κερδοφόρες πωλήσεις. Γνωρίζοντας ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί αγοραστής, επιδιώκει να «τελειώσει» με τις αντιδράσεις των οπαδών της ομάδας και να συνεχίσει να «επενδύει» στον Ολυμπιακό με τον τρόπο που αυτός θέλει. Μέχρι σήμερα δείχνει να πετυχαίνει το στόχο του, αφού εκτός της πρότασης Μαρινάκη, ούτε ο Λαυρεντιάδης ούτε οι αφοί Αγγελόπουλοι δείχνουν διατεθειμένοι να αγοράσουν την ομάδα. Οσο αφορά την πρόταση Μαρινάκη, είναι ξεκάθαρο νομίζω ότι έγινε περισσότερο για επικοινωνιακούς λόγους και λιγότερο γιατί ο εν λόγω εφοπλιστής, ενδιαφέρεται να «επενδύσει» στον Ολυμπιακό. Ο Κόκκαλης είπε στην πιάτσα «πουλάω» και ο Μαρινάκης του ζήτησε να πληρώσει τα χρέη που έχει σήμερα ο Ολυμπιακός και να προχωρήσει σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ομάδας κατά 50.000.000 ευρώ, την οποία θα καλύψει εξ ολοκλήρου, προκειμένου να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών (αφήνοντας στον Κόκκαλη στη μειοψηφία). Για να παραμυθιάσει τους ερυθρόλευκους οπαδούς, δήλωσε ότι τα φράγκα από την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, συν 20.000.000 ευρώ την επόμενη τριετία θα πάνε για την ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού της ομάδας. Μπορεί η πρόταση Μαρινάκη να ακούγεται ευχάριστη στους οπαδούς, όμως από επιχειρηματική άποψη θεωρείται απαράδεκτη, αφού δεν συνηθίζεται στους καπιταλιστικούς κύκλους να παραδίνει ο παλιός ιδιόκτητης στον καινούργιο ένα «μαγαζί γωνία», χωρίς να βάλει φράγκα στην τσέπη. Δεν είναι τυχαίο ότι στο σύνολό του σχεδόν ο Τύπος έχει απαξιώσει τη συγκεκριμένη πρόταση, ενώ υπάρχουν και ορισμένοι που τον καλούν να λύσει τα προβλήματα στο τμήμα βόλεϊ του Ολυμπιακού, πριν «σώσει» την ΠΑΕ.
Στο πράσινο στρατόπεδο, παρά το γεγονός ότι λαλούν πολλοί κόκορες, δεν θα αργήσει να ξημερώσει. Αν και το πρόβλημα δείχνει να είναι για την προεδρική καρέκλα, επί της ουσίας είναι κυρίως οικονομικής φύσης. Τα δεδομένα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, με την εισαγωγή του financial fair play της ΟΥΕΦΑ (τα συνολικά έσοδα των ΠΑΕ θα πρέπει να ισούνται με τα συνολικά έξοδά τους, με απόκλιση μόλις 10.000.000 ευρώ ετησίως, και το ύψος των εξόδων του ποδοσφαιρικού τμήματος να μην ξεπερνάει το 60% του συνολικού τζίρου), αλλάζουν και επηρεάζουν σημαντικά το «προεδρικό» μοντέλο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Για να το πούμε πιο απλά, μέχρι τώρα αν ο Τζίγγερ (τυχαίο το παράδειγμα) ήθελε να φτιάξει μια ανταγωνιστική ομάδα, θα έκανε μεταγραφές πρωτοκλασάτων παιχτών και αν τα έσοδα της ομάδας δεν ήταν τα αναμενόμενα, αρκούσε να βάλει το χέρι στην τσέπη και να καλύψει το άνοιγμα. Με τα νέα δεδομένα, που θα ισχύσουν από την αγωνιστική περίοδο 2012-13, μπαίνουν οι περιορισμοί του financial fair play, στους οποίους θα πρέπει να προσαρμοστούν οι ιδιοκτήτες των ομάδων. Σε απλά ελληνικά, τα παραπάνω σημαίνουν ότι οι εκκρεμότητες με το μετοχικό κεφάλαιο των ΠΑΕ πρέπει να λυθούν άμεσα, αφού στο μέλλον παιχνίδια με το μετοχικό κεφάλαιο των ομάδων και το ιδιοκτησιακό καθεστώς θα είναι δύσκολο να γίνουν.
Στον «πολυμετοχικό» Παναθηναϊκό, λοιπόν, με αφορμή το επιχειρηματικό σχέδιο της Deloitte για την τριετία 2010-13, βγήκαν τα μαχαίρια και ξεκαθαρίζονται οι λογαριασμοί. Οι μεγαλομέτοχοι ξέρουν πολύ καλά ότι οι συσχετισμοί δύναμης που θα αποτυπωθούν το φετινό καλοκαίρι θα τους ακολουθούν για τα επόμενα χρόνια και προσπαθούν να κερδίσουν ό,τι περισσότερο μπορούν. Ο Τζίγγερ, έχοντας στα χέρια του το πλειοψηφικό πακέτο της ΠΑΕ, έχει και τον πρώτο λόγο στις εξελίξεις, ο Πατέρας, έχοντας το ατού της επιτυχημένης προεδρικής θητείας και τον κόσμο μαζί του, έχει ενισχύσει τη θέση του, οι Γιαννακόπουλοι δείχνουν να χάνουν την ψυχραιμία τους, αφού βλέπουν ότι το όνειρό τους να ηγηθούν της ΠΑΕ για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται απατηλό (εκτός και αν προσκυνήσουν τον Τζίγγερ), και οδηγούν την κατάσταση στα άκρα, παίζοντας τα ρέστα τους, ενώ ο Βγενόπουλος θυμίζει περισσότερο μαντρόσκυλο που γαυγίζει χωρίς να δαγκώνει, παρά σοβαρό παίχτη. Οταν κυκλοφορήσει η «Κ» θα είναι γνωστές οι εξελίξεις στο θέμα του νέου προέδρου της πράσινης ΠΑΕ και η πρόβλεψη της στήλης είναι ότι ο Πατέρας θα παραμείνει στο τιμόνι της προεδρίας με βάση ένα επιχειρηματικό πλάνο προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της πλευράς Τζίγγερ. Προσεχώς νεότερα.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Διαβάσαμε την ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Πρακτόρων Παιχνιδιών Πρόγνωσης ΟΠΑΠ (ΠΟΕΠΠΠ) για την απεργία της 22/5 και μας ξάφνιασε. Η ανακοίνωση είχε πολύ extreme ύφος, μιλούσε για πόλεμο από τον οποίο δεν πρέπει να λείψει κανένας πράκτορας και ξεκαθάριζε στους τυχόν απεργοσπάστες ότι «καλύτερα να κλάψουν 100 παρά οι οικογένειες πέντε χιλιάδων. ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΟΣ». Η πλειοψηφία των δημοσιογράφων στάθηκε εχθρική απέναντι στην ανακοίνωση (κάποιοι μίλησαν για μανιφέστο ακραίων περιθωριακών ομάδων) και ζήτησε από τους συντάκτες της να «ανακαλέσουν» γιατί προκαλούν. Δεν φοβούνται, βέβαια, ότι οι πράκτορες θα ηγηθούν μιας άγριας κοινωνικής εξέγερσης, φοβούνται όμως ότι μπορεί κάποιοι να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους και να αποφασίσουν να βγάλουν τον αγώνα τους εκτός της νομιμότητας, να τον περιφρουρήσουν και να αναρωτηθούν «από πότε σε αυτή τη χώρα μετράμε τη δύναμη του αντίπαλου και όχι την περηφάνια μας;». Την επαύριο της ανακοίνωσης, οι εκπρόσωποι της ΠΟΕΠΠΠ βρέθηκαν να απολογούνται για το περιεχόμενό της, τονίζοντας ότι επέλεξαν την ακραία επιχειρηματολογία, προκειμένου να ασχοληθεί ο Τύπος με την απεργία και τα αιτήματά τους και το κατάφεραν σε απόλυτο βαθμό! Μένοντας στο θέμα, εκτός από το ύφος της ανακοίνωσης και τα αιτήματα των πρακτόρων, αυτό που θα πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι το αμέσως επόμενο διάστημα θα γεμίσει η πιάτσα τζόγο. Η κυβέρνηση προκειμένου να βάλει ζεστό χρήμα στα ταμεία της ετοιμάζεται να επαναφέρει τα «φρουτάκια» και να δώσει και νέες άδειες καζίνο, ενώ μελετά το ενδεχόμενο να μπει η ΟΠΑΠ ΑΕ και στον διαδικτυακό τζόγο. Τα δημοσιεύματα μιλούν για 50.000 μηχανήματα διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα (θα αναστενάξουν τα καφενεία). Παλιότερα, για να κοιμίζουν το λαό, οι αυτοκράτορες, «πρόσφεραν» άρτον και θεάματα. Στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες, στο λαό προσφέρεται άφθονος τζόγος.
ΥΓ2: Η ηρωική έξοδος Βγενόπουλου από την πράσινη πολυμετοχικότητα έχει κάποια σχέση με την καθυστέρηση στη διαδικασία ανέγερσης του γηπέδου του Παναθηναϊκού στο Βοτανικό;
