Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Μια χαρά τα πάμε κι ας λέει ό,τι θέλει η αντίδραση! Μετά τις εξαγγελίες, παρακολουθούμε με έκδηλη ικανοποίηση τη βελτίωση και τη μείωση των θανατηφόρων περιστατικών, τόσο στον χώρο της υγείας με τα ασθενοφόρα, όσο και στα μέτωπα των καλοκαιρινών πυρκαγιών.
Τώρα βέβαια αναμένουμε και τις νέες εξαγγελίες για τη δασοπροστασία –πάντα κατόπιν εορτής και πάντα του τύπου «να ‘χαμε να λέγαμε»- για να ησυχάσουμε εντελώς. Δε γαλέγω…
«Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος / κέρδη ποτέ μα από παθήματα χορτάτος / που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά / αρκεί να έχει γιομάτο τον ντορβά». Οσο για «επαναστάσεις», «όνειρα» κι «αναζητήσεις», άσε…
Και ακόμα: «Μοχτάει σκληρά και δεν σηκώνει μύτη και οικονομάει το χρήμα του σοφά / στα εξήντα του αγοράζει κάποιο σπίτι και μπαίνει μες στο σπίτι και ψοφά» (Ασημάκης Πανσέληνος – «Εντιμος βίος»).
Πάντως, όπως και να το κάνουμε, ο λαός μίλησε. Ουγκ. Και οφείλουμε να σεβαστούμε την ετυμηγορία του, διότι «ζώμεν εις δημοκρατίαν».
Σύσσωμη πανηγυρίζει η χώρα για την αναγγελθείσα ένταξη σχολικών ειδών στο «καλάθι του νοικοκυριού». Πόσο τυχεροί, πόσο ευεργετημένοι, με τι χαρά περιμένουμε τον Σεπτέμβριο!
Τ’ ακούσατε τι γίνηκε εκεί στην Κουμουνδούρου
καιρό μετά το νομικό μπαγλάρωμα της Δούρου;
Ξεμύτισε περήφανα η Εφη η παινεμένη
και με πέντε-έξι μπιστικούς πάει αρχηγός να γένει!
Κι απ’ το αντικρινό βουνό κάτω απ’ την «Ομπρέλα»
τα πονηρά τα μάτια του Ευκλείδη την τηράνε
ταυτόχρονα απ’ τη ρεματιά έρχεται κι ο Νικόλας
τα όργανα συνέρχονται, το πανηγύρι αρχίζει.
«Δεν θα μιμηθώ τον Αλέξη Τσίπρα, γιατί όποιος μιμείται γίνεται καρικατούρα», βαθυστόχαστα και σοφά Εφη έφα. Κι ετοιμάζεται για ντιμπέιτ μαζί με τους άλλους.
Πάντως, για να μην ανησυχείτε περί την τύχη της, η Πόπη (μία είναι η Πόπη) κάνει διακοπές στο εξωτερικό μετά την τόση πίεση και ένταση. Κι ετοιμάζεται να επιστρέψει στο άλλο μεγάλο κυνωνικό λειτούργημά της, τη δημοσιογραφία.
Μέσα στη γενική μιζέρια της επανάληψης και της φιλοτέχνησης image, έχουμε σιχαθεί και την εικόνα με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο να βγαίνει πάντα μα πάντα από το αυτοκίνητο που τον μεταφέρει στην Κουμουνδούρου, με τον ίδιο καφέ και το ίδιο σακίδιο…
Πάντα έτσι λάβρος είναι ο Λαβρόφ; Δεν κουλάρει καθόλου;
Να αφήσουν την παραπληροφόρηση μερικοί, καθώς δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά ότι το ανθρώπινο δάχτυλο που στάλθηκε σε πακέτο στον Μακρόν ήταν παράμεσος.
Ιππουργός, σύνθετη λέξη εκ των “ίππος” και “έργο”, ο πράσσειν άλογα…
Να είναι η συντριπτική πλειονότητα της μακάριας μπανανίας ολημερίς κι ολονυχτίς μ’ ένα βιβλίο στη μούρη (face-book) ή μ’ ένα κανονικό βιβλίο στη μούρη στην παραλία για να τους κρύβει τον ήλιο, και να σου λένε μετά ότι οι Ελληνες δεν διαβάζουν!
«Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να πούμε στα παιδιά μας πώς να φτιάξουν το μέλλον τους, αφού αποδειχθήκαμε ακατάλληλοι να φτιάξουμε το δικό μας παρόν» (Wilhelm Reich).
Εκείνοι που γράφουν απαξιωτικά «ξύλο για μια θέση parking», έχουν ψάξει ποτέ να βρουν μία;
Με γνώμονα την ευαισθησία κάθε μύγας προς τα σκατά (περιττώματα κατά το ευπρεπέστερον) και δεδομένου ότι τον Αύγουστο οι μύγες είναι παραδοσιακά παχιές, διαβλέπουμε και προειδοποιούμε μερικούς ότι θα έχουν πρόβλημα…
«Μπορείς εσύ, τρυφερή προλετάρισσα μάνα, να κουκουλώνεις το παιδί σου στο κρεβατάκι του χωρίς να βλέπεις τα σφαγμένα παιδιά, τα εγκαταλειμμένα στους δρόμους σαν ψοφίμια; Μπορείς να παίζεις τρυφερά με το παιδί σου, χωρίς να σκέφτεσαι τα παιδιά που κείτονται σακατεμένα στα νοσοκομεία; Κι όμως, διαβάζεις τις αριστερές σου εφημερίδες και ξέρεις ότι υπάρχουν πόλεις που πνίγονται στο αίμα, που σκίζονται και καίγονται από τις εκρήξεις των βομβών» (Καμίλο Μπερνέρι).
Κοκκινοσκουφίτσα
