Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Σήμερα (6 του Μάη) κλείνει τα 69 χρόνια της μια μεγάλη μορφή της πολιτικής σκηνής, η Ντόρα Μπακογιάννη – Μητσοτάκη – Κούβελου.
Παραμένουμε στην έκτη του Μάη, πηγαίνοντας σε μια άλλη μεγάλη μορφή της πολιτικής αλλά και της δημοσιογραφίας, τη Γαρυφαλλιά (Λιάνα) Κανέλλη, άλλοτε αγαπημένη του εθνάρχη: Ηταν αυτή τη μέρα του 1999, που μιλώντας σε συγκέντρωση της ΚΝΕ στη Θεσσαλονίκη ως υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, είπε μεταξύ άλλων: “Στα 45 μου ζητώ να μπω στην ΚΝΕ για να συναντήσω την άνοιξη“. Τώρα τι άνοιξη είναι αυτή που ουδέποτε οδηγεί στο καλοκαίρι, αλλά συνδράμει στην επιστροφή στο χειμώνα, δεν ξέρουμε.
Πηγαίνοντας πίσω στο μακρινό 1925, ήταν 7 του Μάη όταν ανακοινώθηκε ότι «αυξάνονται οι μισθοί των αστυφυλάκων επειδή παρατηρείται απροθυμία κατάταξης νέων στο σώμα». Απροθυμία που βέβαια δεν υφίσταται στα χρόνια μας, συνεπεία της μεγάλης… οπισθοδρομικής προόδου.
Τέλος με τα του επετειολογίου, με κάτι ενδιαφέρον ακόμα: Στις 22 Απρίλη του 1986, όπως γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο, είχαμε αιματηρή επιδρομή ΕΠΕΝιτών υπό τον Μαυρουδή (Μάκη) Βορίδη στη Νομική Σχολή Αθήνας, που άφησε πίσω της εννιά τραυματίες. Στις 12 Μάη του 1985, φασίστες της ΕΠΕΝ και πάλι υπό τον Μάκη Βορίδη, επιτίθενται σε διαδηλωτές που διαμαρτυρόταν για την αστυνόμευση των Εξαρχείων και την αστυνομική βία. Ετσι, για να έχουμε μια σφαιρική εικόνα του παρελθόντος.
Ημέρα οδικής ασφάλειας και ημέρα δίαιτας η σημερινή (6 του Μάη). Ασφαλώς ξεχωριστή μέρα για την κυβέρνηση. Και όχι μόνο και όχι μ’ όνο για τη σημερινή.
Η Εύα αποφυλακίστηκε και λαμβάνει εννιάμισι χιλιαρικάκια το μήνα! Εμείς ούτε «αποφυλάκιση» ούτε χρήματα…
Τους πιο απλοϊκούς (με την κακή έννοια), γελοίους, παιδιάστικους, απολιτίκ, λαϊκίστικους και άθλιους τρόπους μετέρχονται οι υποψήφιοι εν όψει των εκλογών. Οχι πως αυτό δεν γινόταν πάντα, αλλά έχουμε την αίσθηση ότι αυτή τη φορά το μηδένισαν. Προσέξτε πώς απευθύνονται στον κόσμο, τι λένε και κυρίως πώς το λένε και θα πιστέψετε πως είτε είναι ηλίθιοι είτε απευθύνονται σε ηλίθιους!
Δύο περιστατικά της περασμένης εβδομάδας στις ΗΠΑ με διαφορά μιας ημέρας: 36χρονος καταδικάστηκε σε εβδομήντα χρόνια κάθειρξη επειδή έφτυσε μπάτσους! Μπάτσοι πήγαν σε λάθος σπίτι και σκότωσαν τον ιδιοκτήτη, χωρίς κάθειρξη φυσικά.
Δεν είναι ένα, δεν είν’ δυο, αλλά είναι πενήντα
οι εκλογικές συμμετοχές με στόχο την κουτάλα
oh, sorry, της πατρίδας τους τη νέα «σωτηρία».
Κυρ-Ζουράρι, θα έφευγες εις την αλλοδαπή αν έβγαινε ο Μητσοτάκης, πέρασαν τέσσερα χρόνια, πλησιάζει η ώρα να ξαναβγεί κι είσαι ακόμα εδώ! Τουλάχιστον ανανέωσε ή άρε (α, ρε) την υπόσχεσή σου.
Βγήκανε πάλι παγανιά, πήραν σβάρνα τις πόλεις
κάνουνε στάσεις σε χωριά, μοστράρουνε στον κόσμο
μοιράζουνε χαμόγελα, σφίγγουν χέρια, μιλάνε
τα βλέπεις και με συντριβή αναρωτιέσαι «ως πότε;».
Ενημερώνουμε φιλοθεάμονες, κουτσομπόληδες, απολιτίκ, βασιλικούς, γλάστρες και άλλους τινές, ότι το μενού στη στέψη του φιλέλληνος βρετανού βασιλέως Καρόλου δεν θα έχει ίχνος σκόρδου και τσίλι, γιατί τα αντιπαθεί η συμβία του Καμίλα.
Ποιος Γολιάθ και ποιος Δαβίδ, ποιος Διγενής, ποιος χάρος;
Τα δυο πρωτοπαλίκαρα είναι των αφεντάδων
που ολημερίς παλεύουνε στα μαρμαρένια (σ)αλώνια
με στόχο την υφαρπαγή συναίνεσης του κόσμου.
Αν προσθέσουμε τα ποσοστά που «σίγουρα θα πιάσει» κάθε κόμμα στις εκλογές, όπως διατείνεται κάθε πικραμένος εκπρόσωπος, το άθροισμα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 110 και 130 τοις εκατό.
Αλλο πράμα η «λαϊκή θέληση» που συνωστίζεται σε σχολεία, παλιμπαιδίζει και «εκφράζεται» με χαρτάκια σε σχισμές και άλλο η λαϊκή θέληση –στα ρώσικα- «Ναρόντναγια βόλια»…
Κοκκινοσκουφίτσα
