Δύο χιλιάδες είκοσι δυο
λαοί και όνειρα ρημαδιό
Τη Δευτέρα (17 Οκτώβρη) κλείνει τα 67 χρόνια του ο εξαφανισθείς πάλαι ποτέ τσάρος της οικονομίας, κιθαρωδός και μέγας χορηγός της στήλης Γιώργος Αλογοσκούφης (τι «τον ψάχνει η Νικολούλη» ρε;).
Δεν υπαινισσόμαστε τίποτα, απλά απορούμε κοιτάζοντας μια καταγεγραμμένη πραγματικότητα και αναρωτιόμαστε όπως χιλιάδες άλλοι που το πρόσεξαν: Γιατί σχεδόν όλοι οι συλληφθέντες παιδόφιλοι και συναφείς των τελευταίων ετών, τοποθετούνται πολιτικά στον χώρο της Δεξιάς; Κάθε σοβαρή απάντηση δεκτή.
Στέκεις και βλέπεις τις τιμές κεραυνοβολημένος
και ο… αρμόδιος υπουργός καιρό εξαφανισμένος.
Κι αν κάπου-κάπου ακούγεται η τσιριχτή φωνή του
είναι μόνο για άσχετα και πίσω στο κλουβί του.
Ολο και περισσότεροι είναι εκείνοι που βλέπουν διακοπές μόνο στα όνειρά τους. Πολλοί δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τη διαμονή αλλά ούτε και τα εισιτήρια μετάβασης και επιστροφής. Ωστόσο, χρειάστηκαν μόνο τέσσερα λεπτά για να γίνουν ανάρπαστα 3.300 vouchers για βόρεια Εύβοια και Σάμο, με το που άνοιξε για άλλη μια φορά η ηλεκτρονική πλατφόρμα! O tempora, o mores.
Το ‘χαμε πει από παλιά πως δεν θα σταματήσουν
προτού τον παραγόμενο πλούτο να τον σκουπίσουν
ως το στερνό το ψίχουλο κι όλους να μας αφήσουν
χωρίς δουλειές, χωρίς λεφτά, ακόμα και στο δρόμο.
Περισσότερο από το 50% των ιθαγενών εγγράφηκε για προσωπικό γιατρό. Και μεγάλο ποσοστό που έχει επίγνωση του τι συμβαίνει, αναμένει εναγωνίες τη θέσπιση υποχρεωτικότητας και για προσωπικό ψυχίατρο.
Πάντως, όσοι εξακολουθούν να παρακολουθούν τα βοθροκάναλα και να «ενημερώνονται» από αυτά και όχι από άλλες πηγές (και δυστυχώς είναι η συντριπτική πλειονότητα), είναι πεπεισμένοι ότι έρχεται η συντέλεια με χίλιους τρόπους, ότι δεν πρέπει να πολυβγαίνουν από τα σπίτια τους (ειμή μόνο για να καταναλώσουν, αλλά αυτό μπορούν πια να το κάνουν και από τα σπίτια), ότι παντού καραδοκούν απατεώνες, ληστές και δολοφόνοι και ότι ο καλύτερος τρόπος για να επιζήσουν είναι να αποδεχτούν τη δικτατορία της αστικής τάξης.
Για τα 113 χρόνια (συμπληρώθηκαν προχθές) από την εκτέλεση του Francisco Ferrer:«Η εκπαίδευση σημαίνει σήμερα δαμάζω, εκπαιδεύω, εξημερώνω. Εχει μια και μόνο πολύ συγκεκριμένη ιδέα και θέληση, να κάνει τα παιδιά να συνηθίσουν στην υπακοή, να πιστεύουν και να σκέφτονται ακολουθώντας τα κοινωνικά δόγματα που επικρατούν. Δεν ενδιαφέρεται να υποστηρίξει την αυθόρμητη ανάπτυξη των ικανοτήτων του παιδιού, δεν το αφήνει ελεύθερο να αναπτύξει τις φυσικές του ανάγκες, τις πνευματικές και ηθικές. Πρόκειται μόνο να τους επιβάλει μια διαφορετική σκέψη έτσι ώστε να διατηρηθεί για πάντα το σημερινό καθεστώς, θέλει να δημιουργήσει ένα άτομο στενά προσαρμοσμένο στον κοινωνικό μηχανισμό. Επαναλαμβάνω, το σχολείο δεν είναι τίποτα άλλο από ένα όργανο καταπίεσης στα χέρια των κυβερνώντων. Αυτοί δεν θέλησαν ποτέ την ανύψωση του ατόμου αλλά τις υπηρεσίες του, γι’ αυτό είναι μάταιο να ελπίζεις στα κατασκευασμένα από την εξουσία σχολεία».
Αλλοτινές μου εποχές, αλλοτινοί μου χρόνοι
φύγατε και αφήσατε πίσω σας τη Μενδώνη.
Γιατί αυξήθηκαν τόσο θεαματικά η βία, οι κλοπές, οι ληστείες, η επιθετικότητα, οι απάτες, η εκμετάλλευση, ο φόβος, ο πόνος; Ελα μου ντε…
Τη βαρύγδουπη δήλωση ότι “λέγεται εκλογικό σώμα επειδή ακριβώς του λείπει το κεφάλι που επιτελεί τη θεμελιώδη λειτουργία της νόησης” υπογράφουν τριακόσιοι επιστήμονες, στο περιθώριο του συνεδρίου με θέμα “Καταλαβαίνεις ή κατ’ άλλα βαίνεις;“.
Κουβέρτες κι ισοθερμικά, να βγάλεις το χειμώνα
κοιτάζοντας το άλμπουμ του ακυρωμένου αγώνα…
Με τον Κούλη όμως (ξανα)έχουμε αυτή την παρατεταμένη καλοκαιρία! Να τα λέμε κι αυτά.
Ολες τους οι ενέργειες πάντα στο ίδιο πνεύμα:
στον φόβο, στην ανέχεια, τώρα και δίχως ρεύμα!
Επιδόματα για όλα, ακόμα και για λάστιχα αυτοκινήτου! Δώστε ρε και για φλάντζες στις βρύσες!
Πληθαίνουν οι συμβουλές και οι οδηγίες για τα τζάκια εν όψει χειμώνα. Καμιά οδηγία για τα άλλα τζάκια, εκείνα που δεκαετίες τώρα μας καίνε;
«Μη ζεις με αυταπάτες ότι οι πλούσιοι θα σου επιτρέψουν ποτέ με την ψήφο σου να τους στερήσεις τα πλούτη τους» (Lucy Parsons).
Κοκκινοσκουφίτσα
