Δύο χιλιάδες είκοσι δυο
λαοί και όνειρα ρημαδιό
“Οποιος αρνείται να προσαρμοστεί, δυστυχώς πεθαίνει“! Απίστευτος (όχι για εμάς εδώ) κυνισμός Πέτσα!
Κάποτε η “εθνική μας σταρ” ήταν η Βουγιουκλάκη.
Σήμερα όλα τα ‘σβησε η λάμψη Μητσοτάκη.
Το να πεθαίνει η βασίλισσα της Αγγλίας (και ποιας; Της Αγγλίας!…) και να γίνεται κεντρικό και εκτεταμένο θέμα καθημερινά στην Ελλάδα, μας ξεπερνά. Αλλά εδώ θα μου πείτε, γιορτάζουμε το Halloween πλέον, εκεί θα κολλήσουμε;
Μάντρωσαν πάλι τα παιδιά καθώς γι’ αυτά ανοίγουν
σχολεία και “δραστηριότητες”, μην τύχει και ξεφύγουν.
Μάντρωσαν πάλι τα παιδιά στα κάτεργα της “γνώσης”
κι εσύ αναρωτιέσαι αν γίνεται να τα σώσεις.
Το τόνισε σε όλες τις κλίσεις και πτώσεις και με κάθε τρόπο ο πρωθυπουργός, ρε εγκάθετοι κι ανεύθυνοι. Ζούμε περίπου στον παράδεισο.
Θυμίσου το αμίμητο “Τσοβόλα δώσ’ τα όλα“
κι αναλογίσου μέγεθος που θα ‘χει η νέα φόλα.
Απεγνωσμένες παροχές, παιδιάστικα τρικάκια
μπας και τη βγάλουν καθαρή τα δουλικά τσιράκια.
Ο,τι παράγεις νέμονται, ψίχουλα σου αφήνουν
με δέκα χέρια παίρνουνε και με μισό σου δίνουν.
Μπράβο Κούλη. Επανέφερες την αξιοπρέπεια και τη δυνατότητα αλληλεγγύης. Μετά τις νέες παροχές, θα μπορούμε να δίνουμε το επιπλέον ημερήσιο πενηντάλεπτο σε κανέναν από τους αναξιοπαθούντες με τα απλωμένα χέρια. Και επειδή οι αυξήσεις είναι μεγάλες, μπορεί να καθιερώσουμε και κανένα καθημερινό κουλούρι!
Και… “σεξουαλικότερος” και μέγας νοικοκύρης.
Μπράβο στους θιασώτες του. Θερίζεις ό,τι σπείρεις.
Εχει κι αυτό την πολιτική σημασία του, γι’ αυτό το παραθέτουμε: Κώστας Τομανάς – «Το θέατρο στην παλιά Θεσσαλονίκη»: “Η μεγάλη ηθοποιός Κυβέλη Αδριανού υπηρέτησε πάνω από εβδομήντα χρόνια το ελληνικό θέατρο. Βγήκε στη σκηνή το 1900 και αποσύρθηκε προσωρινά το 1932, όταν παντρεύτηκε τον τότε υπουργό Παιδείας Γεώργιο Παπανδρέου. Προηγουμένως είχε παντρευτεί τον ηθοποιό Μήτσο Μυράτ (από τον οποίο απέκτησε τη Μιράντα) και κατόπιν τον θεατρώνη Κώστα Θεοδωρίδη (από τον οποίο απέκτησε την Αλίκη). Η Κυβέλη ήταν το αντίθετο της επίσης μεγάλης Μαρίκας Κοτοπούλη. Ωραία η Κυβέλη, άσχημη η Μαρίκα. Βενιζελική η Κυβέλη, βασιλόφρων η Μαρίκα. Σπουδαγμένη η Κυβέλη, ασπούδαστη η Μαρίκα. Σκορδοφαγού η Κυβέλη, με μεγάλη απέχθεια για το σκόρδο η Μαρίκα. Δυστυχώς, στη δύση του μακρού βίου της, η Κυβέλη αμαύρωσε το λαμπρό της παρελθόν. Με επιστολή της στον «Ελεύθερο Κόσμο» στις 23 Νοεμβρίου 1968, καταδίκασε την «πολιτική εκμετάλλευση» της κηδείας του Γ. Παπανδρέου από τους αντιχουντικούς και εξέφρασε την πίστη της στην «εθνοσωτήριον επανάστασιν»“.
Αξίζει μια ξεχωριστή μνεία, παιδιά, στη Λίνα
θεία μορφή πολιτισμού κι όχι θεία Κατίνα.
Για να είμαστε ενημερωμένοι και εξημερωμένοι: 21 από τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν εθνικούς κατώτατους μισθούς από την πρωτοχρονιά του 2022, με εξαιρέσεις τις Δανία, Ιταλία, Κύπρο, Αυστρία, Φινλανδία και Σουηδία. Σύμφωνα με την Eurostat, αυτά τα 21 κράτη-μέλη μπορούν να χωριστούν σε τρεις κύριες ομάδες: Μηνιαίοι ελάχιστοι μισθοί κάτω από χίλια ευρώ σε δεκατρείς χώρες της ΕΕ, πάνω από 1.500 ευρώ σε έξι, και δύο κοντά στο επίπεδο των χιλίων ευρώ. Τον Ιανουάριο του 2022, δεκατρία κράτη-μέλη που βρίσκονται στα ανατολικά και νότια της ΕΕ είχαν ελάχιστους μισθούς κάτω από χίλια ευρώ τον μήνα: Βουλγαρία (332 ευρώ), Λετονία (500), Ρουμανία (515), Ουγγαρία ( 542), Κροατία (624), Σλοβακία (646), Τσεχία (652), Εσθονία (654), Πολωνία (655), Λιθουανία (730), Ελλάδα (774), Μάλτα (792) και Πορτογαλία (823 ευρώ). Στη Σλοβενία (1.074 ευρώ) και στην Ισπανία (1.126) οι κατώτατοι μισθοί κυμαίνονταν λίγο πάνω από χίλια ευρώ τον μήνα, ενώ στα υπόλοιπα έξι κράτη-μέλη, οι κατώτατοι μισθοί ήταν άνω των 1.500 ευρώ τον μήνα: Γαλλία (1.603), Γερμανία (1.621), Βέλγιο (1.658), Ολλανδία (1.725), Ιρλανδία (1.775) και Λουξεμβούργο (2.257).
Ο Κούλης κι ο Εμμανουέλ από την Εσπερία
απ’ ό,τι φαίνεται το πάν’ ν’ ανοίξουν εταιρεία.
Πελάτες και κεφάλαια είν’ εξασφαλισμένα.
Big business. Και τα υπόλοιπα τα έχουνε γραμμένα.
Κοκκινοσκουφίτσα
