Δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα
παραδομένοι, πεσμένοι στα τέσσερα
Στις 9 Νοέμβρη του 1953 (πρωθυπουργός στην Ελλάδα ήταν ο Παπάγος) Βρετανία, Γαλλία και Ελλάδα καταγγέλλουν το Ισραήλ στον ΟΗΕ για τον θάνατο 53 ατόμων σε χωριό της Ιορδανίας. Σήμερα;
Αλλη μια αναγωγή στο χτες, αναφορικά με προεδριλίκια και διαδικαστικά (βλέπε ΣυΡιζΑ): Στις 12 Νοέμβρη του 1995, ο Θόδωρος Πάγκαλος δηλώνει ότι ο ιστορικός ρόλος του Ανδρέα Παπανδρέου έχει τελειώσει και επαναφέρει την πρόταση για έκτακτο συνέδριο στο οποίο ο Ανδρέας δεν θα θέσει υποψηφιότητα.
Οχι ρε γμτ! Τόσο «νοικοκύρεμα», τόσα «μέτρα που αποδίδουν» και πάλι ο πληθωρισμός αυξήθηκε τον Οκτώβρη.
– Τι κι αν ο κόσμος καίγεται κι αν μας τα πήραν όλα
Γκόλφω, τικτόκερ θα γενώ και μέγας ινφλουένσερ
να ‘χω μαντριά μ’ ακόλουθους κι εκατομμύρια φίλους.
Με αφορμή τις πλημμύρες στη Βαλένθια που θα έρθουν κι εδώ -όπως παντού- αφού φροντίζει γι’ αυτό ο άγιος καπιταλισμός (μεγάλοι οι χάροι του): Αν στη οδό Πειραιώς και σε διάφορα άλλα σημεία της «σύγχρονης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας» χρειάζεσαι βάρκα με μια απλή νεροποντή, φανταστείτε… Φάληρο, Καλλιθέα, Μοσχάτο και άλλες περιοχές, θα κλαίνε τη μοίρα τους.
Από το «έξω αι βάσεις και το ΝΑΤΟ» του Νοέμβρη του Πολυτεχνείου, περάσαμε στο Νοέμβρη των «Halloween», «black Friday» και «cyber Monday» και των ενημερώσεων (αναφανδόν) για τις αμερικανικές εκλογές! Τελικά είναι ή δεν είναι η μακάρια μπανανία μια ακόμα υπερατλαντική αμερικανική πολιτεία;
Θεία Χάρις: Μετά τις ελπίδες για Καμάλα, η… τραμπάλα και ο Ντόναλντ (ποιος Ντακ ρε;). Με τις σχέσεις Ελλάδας και ΗΠΑ να «είναι στο καλύτερο σημείο», όπως είπε κι ο Μαρινάκης (ποιος Βαγγέλης ρε;).
«Ανεργοι ή χωρίς αξιοπρεπείς αμοιβές κινδυνεύουν να μείνουν οι δύο στους τρεις νέους που θα βγουν σε μια δεκαετία στον εργασιακό στίβο», προειδοποιεί η Παγκόσμια Τράπεζα. Πέφτουμε από τα σύννεφα!
Κι απ’ όλα το πιο τραγικό δεν είν’ αυτό το χάλι.
Είναι που ‘γινε δύσκολο να σηκωθούμε πάλι.
Ακόμα κι όταν πηγαίνουν για φαγητό ή ποτό, μαλώνουν! Οπως προχτές στο Παγκράτι, με τον ΣτέΚα από τη μια μεριά και τους Φλαμπουράρη, Σπίρτζη και Νοτοπούλου από την άλλη. Και μετά βουρ για το… «υβριδικό» συνέδριο. «Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι \ χειροκροτήστε άλλη μια, ευχαριστώ» που έλεγε και ο Αθηνιόνιος 2004.
Τι γίνεται ρε; Κάθε που αναλαμβάνει το υπουργείο Πι-Πι ο βραβευμένος επανεμφανίζεται η «τρομοκρατία»;
Συμπληρώνονται τη Δευτέρα 11 Νοέμβρη 34 χρόνια από τον θάνατο του Γιάννη Ρίτσου. Παραθέτουμε το ποίημά του «Επαναστάτες», γραμμένο πριν από εννιά δεκαετίες αλλά με… σαφέστατη απεύθυνση ως τις μέρες μας: «Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν, Μπέμπελ και Μπουχάριν / τους στρίμωξα στο νου κουκί-κουκί. / Να ‘μαι, λοιπόν, κατέκτησα την χάριν / να κρίνω με την διαλεκτική. / «Αχώριστος η θεωρία κ’ η πράξη» / συχνά σκοντάφτω στην εφαρμογή, / μα η κριτική μου πάντοτε είναι εν τάξει / όλους κι όλα τα ελέγχει, τα εξηγεί. / Τις συγκεντρώσεις των προλεταρίων / απ’ το παράθυρό μου τις κοιτώ / ως να συγκινηθώ μέχρι δακρύων / και γράφω στίχους πλέον των εκατό. / Τη σκέψη αφήνω διάφανο μπαλόνι / στον άδειο ν’ ανεμίζεται ουρανό / να βλέπω την εντύπωση που απλώνει / το χρώμα που αντιφέγγει το κενό. / Τώρα το “Κάπιταλ” του Μαρξ κηρύττω / μα αποφεύγω την κάθε συμπλοκή / γιατί, ξέρω, θανάσιμα θα πλήττω / αν κάποτε με βάλουν φυλακή».
Μήπως αυτά τα καθάρματα βλέπουν ότι η «κλιματική αλλαγή» καθυστερεί να τελειώσει τον κόσμο και σκέφτονται να το κάνουν με γενικευμένο πόλεμο;
Κοκκινοσκουφίτσα
