Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Ας μην ξεχνάμε ότι μια πρωτοχρονιά πριν από 66 χρόνια γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Τέτοιες μέρες (τέλη Δεκέμβρη) του 1847 ο Karl Marx έδινε την τελική μορφή στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο». Τρεις μήνες μετά τον θάνατό του, τον Ιούνιο του 1883, ο Friedrich Engels συνόψιζε το περιεχόμενό του και απέδιδε εξ ολοκλήρου στον Marx την πατρότητα της κεντρικής ιδέας: «Η βασική ιδέα που κυριαρχεί στο Μανιφέστο είναι η ιδέα ότι η οικονομική παραγωγή και η κοινωνική διάρθρωση κάθε ιστορικής εποχής που προέρχεται απ’ αυτήν, αναγκαστικά αποτελούν τη βάση για την πολιτική και πνευματική ιστορία αυτής της εποχής, ότι σύμφωνα μ’ αυτά (από τον καιρό της διάλυσης της παμπάλαιας κοινής ιδιοκτησίας της γης) όλη η ιστορία ήταν ιστορία ταξικών αγώνων ανάμεσα σε τάξεις εκμεταλλευόμενες και τάξεις εκμεταλλεύτριες, ανάμεσα σε τάξεις υποτελείς και τάξεις κυρίαρχες, στις διάφορες βαθμίδες της κοινωνικής εξέλιξης, ότι όμως ο αγώνας αυτός έχει φτάσει τώρα μια βαθμίδα όπου η εκμεταλλευόμενη και καταπιεζόμενη τάξη (το προλεταριάτο) δε μπορεί πια ν’ απελευθερωθεί από την τάξη που την εκμεταλλεύεται και την καταπιέζει (από την αστική τάξη), χωρίς να απελευθερώσει σύγχρονα και για πάντα ολόκληρη την κοινωνία από την εκμετάλλευση, την καταπίεση και τους ταξικούς αγώνες. Αυτή η βασική ιδέα ανήκει αποκλειστικά και μόνο στον Marx».
Στο προηγούμενο φύλλο, η λαϊκή μούσα αναρωτιόταν έμμετρα «πού θα περάσει τις γιορτές ο ένας και ο άλλος / αυτοί που πνίγουν τον λαό κι ο κάθε ένας “μεγάλος”;». Λοιπόν, συλλέξαμε τα δέοντα και τα αντιγράφουμε για να έχουμε γνώση: Ο Κούλης ήταν να εκδράμει με την οικογένειά του για ολιγοήμερες διακοπές στην περιοχή του Μετσόβου. Ο Στέφανος Κασσελάκης έχει πάντως μακράν το πιο εντυπωσιακό πρόγραμμα από τους αρχηγούς καθώς ετοιμαζόταν για τον νότο των ΗΠΑ (Τέξας και Μισισίπι). Ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Δημήτρης Κουτσούμπας στην Αθήνα και ο Κυριάκος Βελόπουλος στη Θεσσαλονίκη, ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν ν’ αποφασίσει την τελευταία στιγμή…
«Ο νεόπλουτος, el piojo resucitado (ο ζητιάνος που πάει καβάλα) είναι αχόρταγος στις απολαύσεις του, έχει ανάγκη την επίδειξη και φαίνεται ότι θέλει να σιγάσει τις τύψεις της συνείδησης και τον φόβο να μην ξαναγίνει φτωχός, με τη χλιδή και την υπεροψία» (Ερρίκο Μαλατέστα).
Τελευταία στήλη για φέτος, μικρότερη και απηυδισμένη, θα στείλει στον αγύριστο μια ακόμη μαύρη χρονιά που φεύγει γελώντας σαρκαστικά στην πλάτη της εργατικής τάξης (ή και κατάμουτρα, δεν έχει πρόβλημα).
«Πάει ο παλιός ο χρόνος / ας θρηνήσουμε παιδιά» γιατί «κάθε πέρυσι και καλύτερα».
Κοκκινοσκουφίτσα
