Γράφαμε προ ημερών (http://www.eksegersi.gr/issue/1052/Αγροτικά) για τη σκανδαλώδη εγκύκλιο Αλεξανδρόπουλου σχετικά με τις παράνομες μετακινήσεις ζώων συντροφιάς στη Γερμανία και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, χωρίς να γίνεται υγειονομικός έλεγχος και ιχνηλάτηση των ζώων και με διαδικασίες που εμφανίζονται ως υιοθεσίες από κατοίκους του εξωτερικού, ενώ πρόκειται για μετακινήσεις εμπορικού χαρακτήρα, χωρίς οι καμουφλαρισμένοι ζωέμποροι να έχουν υποβάλει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για να πάρουν άδεια για εκτροφή κουταβιών και εμπόριο ζώων συντροφιάς.
Ψάχνοντας στο Δικαστήριο της ΕΕ (ΔΕΕ) για να βρούμε αποφάσεις σχετικές με την αντιμετώπιση υποθέσεων που σωματεία της Γερμανίας εμφανίζονται ως φιλοζωικά και με αυτή τη λεοντή εισάγουν μαζικά από την Ελλάδα και άλλες χώρες της ΕΕ ζώα συντροφιάς, που με το πρόσχημα της υιοθεσίας τα δίνουν σε τρίτους με αμοιβή, δηλαδή διεξάγουν καλυμμένο εμπόριο, βρήκαμε μια απόφαση του τέταρτου τμήματος του ΔΕΕ για υπόθεση μετακίνησης αδέσποτων σκύλων από φιλοζωικό σωματείο από ένα κράτος μέλος σε άλλο: ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Δεκεμβρίου 2015 «Προδικαστική παραπομπή-Κανονισμός (ΕΚ)1/2005-Αρθρο 1, παράγραφος 5-Προστασία των ζώων κατά την μεταφορά-Μεταφορά αδέσποτων σκύλων από κράτος μέλος σε άλλο την οποία διενεργεί ένα φιλοζωϊκό σωματείο» (http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=172562&pageIndex=0&doclang=el&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=6884785).
Από την απόφαση φαίνεται ότι έγιναν προδικαστικά ερωτήματα από το γερμανικό δικαστήριο που στις 24 Ιούνη του 2014 παρέπεμψε την υπόθεση στο ΔΕΕ, μετά από απόφασή του στις 9 Απρίλη του 2014. Η προσφυγή έλαβε τον αριθμό C-301/2014 και η απόφαση εκδόθηκε στις 3 Δεκέμβρη του 2015, δηλαδή δυόμισι μήνες μετά τη σκανδαλώδη και παράνομη εγκύκλιο Αλεξανδρόπουλου και των κυριών Γιαννιού και Δαμιανάκη.
Δεν περιλαμβάνουμε τους προϊστάμενους των δύο συναρμόδιων διευθύνσεων, τον κ. Ντουντουνάκη και την κ. Δηλέ, γιατί δε γνωρίζουμε αν έλαβαν γνώση της εγκυκλίου, αν την μελέτησαν και αν στο τέλος την υπέγραψαν. Στις 23 Ιούνη, υποβάλαμε αίτηση στον Αλεξανδρόπουλο, με το ερώτημα αν οι δύο προϊστάμενοι έλαβαν γνώση της εγκυκλίου και την υπέγραψαν. Στις 24 Ιούνη μας απάντησε ότι «επί του σχεδίου του εγγράφου δεν έχει διατυπωθεί καμία μη σύμφωνη γνώμη από τους αρμόδιους υπαλλήλους (εισηγητές, τμηματάρχες, Διευθυντές) των δύο Διευθύνσεων. Επιπλέον, ούτε μετά την ανάρτηση του εγγράφου στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, μας έγινε εγγράφως γνωστή η οποιαδήποτε διαφωνία υπηρεσιακού παράγοντα».
Καταρχάς, δεν τον ρωτήσαμε αν εξέφρασαν διαφωνία, αλλά αν υπέγραψαν. Προφανώς, επέλεξε αυτή την απάντηση, για να αποκρύψει ότι η εγκύκλιος συντάχθηκε από τις δύο κυρίες και υπογράφηκε απ’ αυτόν. Να το επαναλάβουμε: οι προϊστάμενοι διευθύνσεων διαδραματίζουν σοβαρότερο ρόλο από τους εισηγητές στη σύνταξη εγκυκλίων. Ο ρόλος τους δεν είναι διακοσμητικός και δεν περιορίζεται στο να βάλουν την υπογραφή τους. Ομως ο Αλεξανδρόπουλος, έχοντας τη στήριξη των πολιτικών ηγεσιών των κυβερνήσεων όλων των χρωμάτων, έχει επιβάλει διακοσμητικό ρόλο σε όλους τους υπηρεσιακούς παράγοντες που ανήκουν στη Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής. Γι’ αυτό και μας απάντησε με θράσος ότι δεν εξέφρασαν διαφωνία, ομολογώντας -εμμέσως πλην σαφώς- ότι ο ρόλος τους είναι να εκφράζουν συμφωνία ή διαφωνία στα κείμενα που ο ίδιος ετοιμάζει με υπηρεσιακούς παράγοντες της επιλογής του.
Δεύτερο, δεν είναι αληθές ότι αυτή η εγκύκλιος ανέβηκε στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ. Αυτό δεν έχει και τόση σημασία. Απλά το αναφέρουμε γιατί, πέρα από το στοιχείο του ετσιθελισμού που τον διακρίνει, χάρη στην κάλυψη που του προσφέρουν όλες οι πολιτικές ηγεσίες που πέρασαν από το ΥΠΑΑΤ, ο Αλεξανδρόπουλος διακρίνεται και από αρπακολλισμό. Γι’ αυτό δεν μπήκε στον κόπο να δει ποιες από τις αποφάσεις του ανέβηκαν στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ.
Επιστρέφουμε στη απόφαση του ΔΕΕ, που -όπως θα δούμε στη συνέχεια- είναι καταπέλτης για όλους τους κατ’ επάγγελμα ζωόφιλους, που εφαρμόζουν την ίδια τακτική με αυτή του γερμανικού «ζωοφιλικού» σωματείου, να εμφανίζουν τις παράνομες μετακινήσεις ζώων συντροφιάς ως υιοθεσίες από κατοίκους του εξωτερικού.
Παραθέτουμε το πρώτο προδικαστικό ερώτημα μαζί με την απάντηση του δικαστηρίου:
Ερώτημα: «1) Συντρέχει περίπτωση μεταφοράς ζώων η οποία δεν διενεργείται σε συνάρτηση με οικονομική δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 5, του κανονισμού 1/2005, όταν η εν λόγω μεταφορά διενεργείται από φιλοζωικό σωματείο το οποίο είναι αναγνωρισμένο ως κοινωφελές και του οποίου η δραστηριότητα συνίσταται στη διάθεση αδέσποτων σκύλων σε τρίτους έναντι ανταλλάγματος (“τέλος προστασίας”–“Schutzgebühr”) το οποίο (αντάλλαγμα)…».
Απάντηση ΔΕΕ: «35. Επομένως, η έννοια “οικονομική δραστηριότητα“ του άρθρου 1, παράγραφος 5, του κανονισμού 1/2005 πρέπει να ερμηνευθεί ως καλύπτουσα δραστηριότητα, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, σχετική με τη μεταφορά αδέσποτων σκύλων, από κράτος μέλος σε άλλο, την οποία διενεργεί κοινωφελές σωματείο προκειμένου να εμπιστευθεί τους εν λόγω σκύλους στα άτομα τα οποία δέχονται να τους αναλάβουν έναντι της εκ μέρους τους καταβολής ενός ποσού καλύπτοντος, κατ’ αρχήν, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε σχετικώς το εν λόγω σωματείο».
Ας θυμηθούμε πώς δικαιολογούν οι κατ’ επάγγελμα ζωόφιλοι τις παράνομες μετακινήσεις ζώων συντροφιάς που κάνουν στη Γερμανία και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ισχυρίζονται ότι τα ζώα που μετακινούν (εννοείται χωρίς υγειονομικό έλεγχο και ιχνηλάτηση) τα πηγαίνουν σε ζωοφιλικές οργανώσεις, οι οποίες βρίσκουν ζωόφιλους που τα υιοθετούν. Παραδέχονται, δηλαδή, ότι τα ζώα συντροφιάς αλλάζουν ιδιοκτήτη.
Το Δικαστήριο της ΕΕ εξετάζει μόνο την περίπτωση που φιλοζωικό σωματείο εμπιστεύεται τη φύλαξη των ζώων και όχι την περίπτωση που το ζώο υιοθετείται από ευρωπαίο πολίτη. Και αποφαίνεται ότι, ακόμη και στην περίπτωση που το φιλοζωικό σωματείο εμπιστεύεται τη φύλαξη ενός ζώου συντροφιάς, διενεργεί οικονομική δραστηριότητα. Δηλαδή κάνει εμπορική πράξη!
Το ΔΕΕ ούτε καν εξέτασε την περίπτωση που φιλοζωικό σωματείο προωθεί υιοθεσίες ζώων συντροφιάς, γιατί απλούστατα, με βάση το άρθρο 3 του κανονισμού 576/2013, η αλλαγή ιδιοκτησίας είναι καραμπινάτη εμπορική πράξη και δε χρειάζεται να δοθεί απάντηση σε τέτοιο ερώτημα.
Το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα: «Συντρέχει περίπτωση επιχειρήσεως που πραγματοποιεί ενδοκοινοτικό εμπόριο κατά την έννοια του άρθρου 12 της οδηγίας 90/425, όταν φιλοζωικό σωματείο το οποίο είναι αναγνωρισμένο ως κοινωφελές εισάγει αδέσποτους σκύλους στη Γερμανία και τους διαθέτει σε τρίτους έναντι ανταλλάγματος (“τέλος προστασίας”–“Schutzgebühr”), το οποίο (αντάλλαγμα)…».
Η απάντηση του ΔΕΕ: «52. Κατά συνέπεια, στο δεύτερο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η έννοια “επιχείρηση που πραγματοποιεί ενδοκοινοτικό εμπόριο“ του άρθρου 12 της οδηγίας 90/425 πρέπει να ερμηνευθεί ως περιλαμβάνουσα, μεταξύ άλλων, κοινωφελές σωματείο το οποίο μεταφέρει αδέσποτους σκύλους από κράτος μέλος σε άλλο, προκειμένου να εμπιστευθεί τους εν λόγω σκύλους στα άτομα τα οποία δέχονται να τους αναλάβουν έναντι της εκ μέρους τους καταβολής ποσού καλύπτοντος, κατ’ αρχήν, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε σχετικώς το εν λόγω σωματείο».
Η απάντηση του ΔΕΕ και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα είναι καταπέλτης. Σύμφωνα με αυτή, τα εμφανιζόμενα ως κοινωφελή σωματεία, από τη στιγμή που απλά «εμπιστεύονται» σε τρίτους τα ζώα, έναντι της καταβολής ενός τιμήματος, θεωρούνται επιχειρήσεις που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικό εμπόριο!
Η απόφαση αυτή του Δικαστηρίου της ΕΕ, της 3ης Δεκέμβρη του 2015, έχει μεν ως νομική βάση τον κανονισμό 1 του 2005, αλλά και σε συνδυασμό με τον κανονισμό 576 του 2013 μιας και η απόφαση συζητήθηκε το 2015, βάζει ταφόπλακα στις επιδιώξεις όλων των κατ’ επάγγελμα ζωόφιλων, στο βαθμό που η κυβέρνηση του Μητσοτάκη αποφασίσει να εφαρμόσει τη νομιμότητα.
Εφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να μπει τέλος στο ανεξέλεγκτο χάος που έχουν προκαλέσει οι κατ’ επάγγελμα ζωόφιλοι, που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους τόσο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς όσο και για τη δημόσια υγεία.
– Αμεση απόσυρση της κατάπτυστης εγκυκλίου Αλεξανδρόπουλου.
– Πιστή εφαρμογή των απαντήσεων του Δικαστηρίου της ΕΕ στα ερωτήματα που τέθηκαν.
– Ενεργοποίηση όλων των δημόσιων υπηρεσιών που λειτουργούν στα σημεία εισόδου-εξόδου προς τις χώρες της ΕΕ, από στεριά, θάλασσα και αέρα, για τη διενέργεια υγειονομικού ελέγχου και ιχνηλάτησης, με την επίβλεψη των Διευθύνσεων Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής (ΔΑΟΚ) των Περιφερειακών Ενοτήτων όλων των Περιφερειών της Ελλάδας.
– Εναρμόνιση του νόμου 4039/2012 με τον κανονισμό 576/2013 και την κοινοτική νομοθεσία, γιατί οι κυβερνήσεις των Σαμαροβενιζέλων και των Τσιπροκαμμένων έκαναν αλλαγές στο νόμο αυτό προς όφελος των κατ’ επάγγελμα ζωόφιλων.
Αρκετά με αυτούς τους κυρίους και τις κυρίες. Η μάσκα του ζωόφιλου που φόρεσαν ξεσκίστηκε. Είναι κλασικοί έμποροι που βγάζουν μεγάλα κέρδη, που λειτουργούν εκατοντάδες παράνομα καταφύγια σε όλη την Ελλάδα, που αδιαφορούν για την ευζωία των ζώων συντροφιάς, με αποτέλεσμα αυτή τους η αδιαφορίας σε πολλές περιοχές της χώρας να έχει μετατρέψει ουκ ολίγα ζώα σε αγέλες που επιτίθενται στους ανθρώπους.
ΥΓ. Σύμφωνα με το σημείο 4 των Γενικών Αρμοδιοτήτων, όπως αυτές ορίζονται στην απόφαση του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γ. Καρασμάνη (ΦΕΚ 74Β/16.1.2015), μόνο ο αρμόδιος Γενικός Γραμματέας του ΥΠΑΑΤ μπορεί να εκδώσει βασικές εγκυκλίους, παροχή οδηγιών, στοιχείων και πληροφοριών. Το ίδιο επαναλαμβάνεται και στην απόφαση του Β. Αποστόλου (ΦΕΚ 1503Β/17.7.2015), με μόνη τη διαφορά ότι ορίζει συγκεκριμένα άλλους γενικούς γραμματείς του ΥΠΑΑΤ. Επομένως, ο Αλεξανδρόπουλος δεν είχε δικαίωμα να υπογράψει αυτή την κατάπτυστη και παράνομη εγκύκλιο.
