Η αξιολόγηση των νεοδιόριστων έχει βαλτώσει χάρη στη σθεναρή αντίσταση όλων των εκπαιδευτικών. Αυτό αποδεικνύουν η απόκρυψη από πλευράς της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘ του ποσοστού συμμετοχής σ’ αυτήν των ομήρων-νεοδιόριστων εκπαιδευτικών, καθώς και οι τελευταίες άθλιες, αντιδραστικές, εκβιαστικές, μέχρι και γελοίες, μεθοδεύσεις και πρακτικές, τις οποίες εφαρμόζουν, προκειμένου να αντιστρέψουν αυτήν την κατάσταση, μπας και πετύχουν ένα ποσοστό που θα τους δώσει τη δυνατότητα να κυματίσουν τη σημαία της νίκης στα προεκλογικά μπαλκόνια και να την παρουσιάσουν σαν «κερδοφόρο για την κοινωνία επίτευγμα».
Η Κεραμέως, ως πιστή εκφραστής των άκρως νεοφιλελεύθερων απόψεων της κυβέρνησης, της οποίας αποτελεί βασικό στέλεχος, δεν δίστασε να εργαλειοποιήσει το έγκλημα των Τεμπών για να δικαιολογήσει την επιστροφή του επιθεωρητή, δηλώνοντας προκλητικά ότι: «Ενα από τα μηνύματα που βγήκαν με ηχηρό τρόπο από την τραγωδία των Τεμπών είναι η αξιολόγηση παντού».
Με αυτήν τη δήλωση η υπουργός του βούρδουλα έδωσε το σύνθημα για να εξαπολυθεί η τελευταία σφοδρή επίθεση στους νεοδιόριστους που συμμετέχουν στην απεργία- αποχή από την ατομική αξιολόγηση.
Εμπροσθοφυλακή των ύπουλων μεθοδεύσεών της οι πραιτωριανοί του ΥΠΑΙΘ στα σχολεία, διευθυντές και σύμβουλοι- επιθεωρητές, οι οποίοι με προθυμία ανέλαβαν το δόλιο έργο της απομόνωσης των νεοδιόριστων από την προστασία των συλλόγων διδασκόντων και των σωματείων τους, καταστρατηγώντας (με εντολή άνωθεν) ακόμα και τη διαδικασία που έχει ορίσει η κυβέρνηση που τους διόρισε, επιβάλλοντας δια ροπάλου την αξιολόγηση-χειραγώγηση-απόρριψη-απόλυση και κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών- σχολείων και μαθητών.
Πληροφορίες και καταγγελίες εκπαιδευτικών συλλόγων περιγράφουν κωμικοτραγικές καταστάσεις. Αστείες, αλλά και προσβλητικές τακτικές κάποιων επιθεωρητών, οι οποίοι στην προσπάθειά τους να παρουσιάσουν έργο (τους περιμένει και αυτούς η αξιολόγηση, μη το ξεχνάμε) δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν πολλές φορές ακόμα και «ανορθόδοξες» μεθόδους: Αλλοι προσπαθούν να κλείσουν «ραντεβού» για ένα καφεδάκι… γνωριμίας. Αλλοι ορίζουν «ραντεβού» μες τη μαύρη νύχτα, την τελευταία διδακτική ώρα στα ΕΠΑΛ (τάκα -τάκα να τελειώνουμε)! Κάποιοι παριστάνουν τους γονείς για να τους ανοίξει η πόρτα του σχολείου και κάποιοι άλλοι μπαίνουν σαν κλέφτες από την πίσω πόρτα, που τους ανοίγει ο έτερος Καππαδόκης, ο διευθυντής του σχολείου, προκειμένου να παρακάμψουν το σύλλογο διδασκόντων και να μπουν στις τάξεις των νεοδιόριστων. Σύμβουλοι γενικής παιδείας δεν διστάζουν να αξιολογούν εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής. Σύμβουλοι που βρίσκονται στα πρόθυρα της συνταξιοδότησης να είναι πρωταγωνιστές αλλεπάλληλων αντιεκπαιδευτικών πρακτικών, προκειμένου να προχωρήσει γρήγορα η αξιολόγηση. Να απειλούν, να φοβίζουν, να τρομοκρατούν, επαναλαμβάνοντας μονότονα ότι η αξιολόγηση είναι νόμος του κράτους και πρέπει να εφαρμοστεί! Πιστά αντίγραφα της Κεραμέως «του νόμου και της τάξης», υπενθυμίζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο στους εκπαιδευτικούς ότι, «ο Επιθεωρητισμός δεν πέθανε. Ο Επιθεωρητισμός ζει και βασιλεύει»(!!), όπως καταγγέλλει η Ε΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης. Το ίδιο και ο Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε.-Θ, που καταγγέλει επιθεωρήτρια που «καταπατά συνταγματικά κατοχυρωμένα συνδικαλιστικά δικαιώματα εκπαιδευτικών, που δηλώνουν απεργία- αποχή αρνούμενοι να συμμετέχουν στην αξιολόγηση, και συμπεριφέρεται με ανοίκειο τρόπο για συνάδελφο και επιστήμονα».
Δεν πρωτοτυπούν στις απειλές και εκφοβισμούς οι εν λόγω σύμβουλοι- επιθεωρητές. Εχουν διαλέξει βάρκα και το ΥΠΑΙΘ τους έχει εφοδιάσει με χρυσά κουπιά, δια χρήσιν, ως ροπάλου. Στην ίδια ρότα και η ακροδεξιά, υπέρμαχος της βασιλείας, που έχυσε μαύρο δάκρυ, δημοσίως στο άκουσμα του θανάτου του έκπτωτου άνακτος, και εκλεκτή «άριστη» της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘ, Σύμβουλος Φιλολόγων του Ν. Εβρου. Στις πρώτες- πρώτες δημόσιες τοποθετήσεις της δεν δίστασε, αντί να χρησιμοποιήσει τις προσχηματικές εκφράσεις των δήθεν συμβούλων-συμπαραστατών και φίλων των εκπαιδευτικών, να εκφράσει τα πραγματικά της αισθήματα και προθέσεις, μέσω διαδικτύου, χρησιμοποιώντας εκφράσεις του στυλ: «Κάθαρση, λοιπόν. Αλλά παντού! Και μεταξύ των εκπαιδευτικών έχουμε κοπρόσκυλα: Αξιολόγηση και πέταμα ΤΩΡΑ! ΧΘΕΣ! Δεν ανέχομαι να βρωμίζουν κοπρίτες κι αγράμματοι τον χώρο μας και να μας σπιλώνουν εθνομηδενιστές και σκοταδιστές»….
Μετά απ’ αυτόν τον οχετό, η Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων, συντάχθηκε με τους συναδέλφους της τής Β΄ ΕΛΜΕ Εβρου, υποστηρίζοντας το αίτημά τους για την άμεση έκπτωση της εν λόγω συμβούλου από το αξίωμά της και τη διαγραφή της από τον προσωρινό ενιαίο αξιολογικό πίνακα υποψήφιων διευθυντών σχολικών μονάδων.
Από τη Γ΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης επίσης καταγγέλεται ότι η διευθύντρια του 1ου Γυμνασίου Συκεών, σε συνεννόηση με τον σύμβουλο αξιολογητή, προχώρησε στην αξιολόγηση εκπαιδευτικού εν κρυπτώ. Μάλιστα όχι μόνο δεν ενημερώθηκαν ο σύλλογος διδασκόντων και η ΕΛΜΕ ως όφειλε θεσμικά, αλλά η διευθύντρια το απέκρυπτε συστηματικά από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου «της», μέχρι που αυτοί … πληροφορήθηκαν την αξιολογική διδασκαλία από τους ίδιους τους μαθητές τους!!
Στην Κρήτη, η ΕΛΜΕ Ηρακλείου, κατήγγειλε ότι ο διευθυντής του ΓΕΛ Καστελλίου και μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ, εκπρόσωπος της παράταξης ΠΕΚ εκπαιδευτικών, απέκρυψε τις αξιολογήσεις τριών νεοδιόριστων στο σχολείο του, τις οποίες δρομολόγησε ο ίδιος, γι’ αυτό και κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον του.
Στην Κεφαλονιά, η Δ/νση Β/θμιας Εκπ/σης, διέθεσε στα μέσα της σχολικής χρονιάς εκπαιδευτικό, που είχε διατεθεί καθ΄ολοκληρία στις διοικητικές υπηρεσίες από την αρχή της σχολικής χρονιάς για δύο ώρες, προκειμένου να αξιολογηθεί! Στη Χαλκιδική το ίδιο. Η εκεί ΕΛΜΕ καταγγέλλει ότι, Φιλόλογος καθηγήτρια στη διάθεση της ΔΔΕ Χαλκιδικής, με σχολείο οργανικής τοποθέτησης το Γυμνάσιο Ιερισσού, τοποθετήθηκε στο Εσπερινό Γυμνάσιο Πολυγύρου για τέσσερις διδακτικές ώρες την εβδομάδα, ενώ δεν υπήρχαν κενά, προκειμένου να αξιολογηθεί άμεσα κατά …διακαή επιθυμία της. Οπερ και εγένετο. Και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες, στήνοντας μια άθλια παράσταση όπου οι μαθητές κλήθηκαν να παίξουν το ρόλο του κομπάρσου. Το ακόμα πιο εξοργιστικό είναι, ότι το συγκεκριμένο σχολείο, είχε ολόκληρο φιλολογικό κενό 21 ωρών για περίπου τρεις μήνες, παρόλο που η συγκεκριμένη φιλόλογος το ίδιο διάστημα και ακόμα περισσότερο ήταν αραγμένη στις πολυθρόνες του ΔΔΕ Χαλκιδικής.
Στη Δ. Θεσσαλονίκη, όπως καταγγέλλει η Ε΄ ΕΛΜΕ, σύμβουλος- επιθεωρητής προχωρούσε με διαδικασίες εξπρές την αξιολόγηση όχι σε έναν συνάδελφο, αλλά σε δυο μαζί, την ίδια ώρα, στην ίδια ειδικότητα και με επιλεγμένους μαθητές! Κλειδαμπαρώθηκαν και δεν άνοιξαν την πόρτα για να μην αποκαλυφθούν οι μαϊμού αξιολογήσεις.
Ολα αυτά, όμως, που αναφέρουμε παραπάνω γίνονται διά ζώσης, είναι ορατά. Είναι μετρήσιμα, όπως θα έλεγε και η Κεραμέως. Τι γίνεται όμως με τον τεχνολογικό εξοπλισμό που έφερε τη «σιωπηλή επανάσταση στην παιδεία»; Η πολυδιαφημισμένη Webex μπήκε ξανά σε εφαρμογή, ώστε να προχωρήσει η ατομική αξιολόγηση, χωρίς να χρειάζεται να επινοούν διάφορα τερτίπια οι πραιτωριανοί για να προχωρούν το βρώμικο έργο τους. Το γεγονός καταγγέλλει η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Ηρακλείου:
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ WEBEX ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Με webex “αξιολόγηση” νεοδιόριστης συναδέλφου από μια σύμβουλο Φιλολόγων!
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ WEBEX ΣΤΗ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΟΙ..ΝΕΟΙ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ(!)
ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ WEBEX ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ.
Το Δ.Σ της ΕΛΜΕ Ηρακλείου καταδικάζει-με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο-την απαράδεκτη από κάθε άποψη, αντιδημοκρατική, αντιδεοντολογική και αντιπαιδαγωγική χρήση του webex κατά την εφαρμογή της Αξιολόγησης νεοδιόριστης συναδέλφου από μια σύμβουλο Φιλολόγων σε ένα Γυμνάσιο της πόλης του Ηρακλείου, που ανήκει στη ζώνη της εποπτείας της, ενώ το σχολείο αυτό λειτουργούσε δια ζώσης(!).
Τονίζει μάλιστα ότι αυτή η μεθόδευση έγινε εν αγνοία της διεύθυνσης του σχολείου που ανέφερε την απαράδεκτη αυτή πρακτική στον υπεύθυνο παιδαγωγικών θεμάτων, αλλά και πίσω από την πλάτη του συλλόγου διδασκόντων του σχολείου, ο οποίος εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία του, ενώ μέλος του ενημέρωσε αμέσως το Δ.Σ της ΕΛΜΕ.
Πρόκειται για ..πανελλήνια πρωτιά στη διαδικασία υιοθέτησης αυταρχικών πρακτικών από τους νέους… επιθεωρητές, ο οποίοι δεν …ορρωδούν προ ουδενός και δεν αναστέλλονται ούτε και από αυτή ακόμη την αστική νομιμότητα, προκειμένου να διασφαλίσουν τις συνθήκες επιβολής του αντιδραστικού μέτρου της Αξιολόγησης, διαμορφώνοντας, με δική τους παρέμβαση, διπλό καθεστώς λειτουργίας του σχολείου(!): χρήση του webex και δια ζώσης λειτουργία(!)
Το Δ.Σ της ΕΛΜΕ καταγγέλλει αυτή την αντιδραστική μεθόδευση που υπερβαίνει κάθε όριο δεοντολογίας και προσβάλλει βάναυσα θεμελιώδεις δημοκρατικές, συλλογικές, εργασιακές και μορφωτικές κατακτήσεις του εκπαιδευτικού και ευρύτερα λαϊκού κινήματος.
Δηλώνει ότι η εν λόγω απαράδεκτη πρακτική-πέρα από την επιβολή συνθηκών διπλής λειτουργίας στο σχολείο- εισάγει και τον ..ηλεκτρονικό έλεγχο στην τάξη, εκθέτοντας τα παιδιά στην κάμερα του ελέγχου της αξιολογούμενης συναδέλφου. Με αυτή την έννοια, η εν λόγω μεθόδευση -πέρα από την απόλυτα δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση- εγείρει σοβαρές ανησυχίες και έντονους προβληματισμούς για την προάσπιση των αναφαίρετων δικαιωμάτων των παιδιών και των εκπαιδευτικών στο χώρο του σχολείου. Σε κάθε περίπτωση, αποκαλύπτει ποιο είναι το ιδεολογικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο του αντιδραστικού μέτρου της Αξιολόγησης και δικαιώνει τη μαζική αντίσταση των εκπαιδευτικών στον καταπιεστικό θεσμό του επιθεωρητισμού. Επιπλέον, προβάλλει ακόμη πιο έντονα την ανάγκη της συνέχειας και οργάνωσης της πάλης μας για την προάσπιση και διεύρυνση όλων των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων μας, είτε αυτά αφορούν στην παιδαγωγική ελευθερία και στην προάσπιση του εκπαιδευτικού και επιστημονικού έργου μας, είτε αφορούν στην υπεράσπιση των συλλογικών και δημοκρατικών ελευθεριών που υπονομεύονται με τον πιο αποκρουστικό τρόπο, από αυτούς μάλιστα που θέλουν να έχουν και το ρόλο… της παιδαγωγικής και επιστημονικής καθοδήγησης στην εκπαίδευση.
Βασική αιτία αυτής της αντιδημοκρατικής εκτροπής αποτελεί το συνολικότερο αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο που επιβάλλει η κυβέρνηση, το οποίο αφήνει ..ανοιχτά όλα τα ..παράθυρα για την επιβολή τέτοιων αυταρχικών μεθοδεύσεων και για την ισοπέδωση των βασικότερων και πολύχρονων κατακτήσεών μας, όπως πιστοποιούν οι αντιλαϊκοί νόμοι για την εκπαίδευση (πχ 4823, 4549 κλπ), αλλά και η κορωνίδα του αντιδραστικού θεσμικού πλαισίου, δηλ ο νόμος Χατζηδάκη που στοχεύει στην επιβολή του δόγματος «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» και στη φίμωση του λαϊκού κινήματος.
Απέναντι σε αυτή την αντιλαϊκή επίθεση, που ακυρώνει θεμελιώδη δικαιώματα και επιβάλλει καθεστώς εργασιακού και μορφωτικού μεσαίωνα, η μόνη απάντηση είναι ο οργανωμένος-ενωτικός και ανυποχώρητος αγώνας.
- ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΜΑΣ
- ΚΑΝΕΙΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ
- ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ
- ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι οι πραιτωριανοί όλης της διοικητικής ιεραρχίας στην εκπαίδευση, μηδενός εξαιρουμένου, από τη στιγμή που επέλεξαν να καταθέσουν αίτηση συμμετοχής στις θέσεις αυτές, δεδομένου επιπλέον του αξιολογικού πλαισίου, είχαν επιλέξει και πλευρά που θα στηθούν. Αυτήν τη στιγμή λοιπόν, εκτελούν εντεταλμένη υπηρεσία προώθησης των αντιδραστικών σχεδίων των εντολοδόχων τους.
Είναι ξεκάθαρος τόσο ο υπονομευτικός ρόλος των διευθυντών, με τις υπερεξουσίες που τους έχουν δοθεί, όσο και των ξεμασκαρεμένων συμβούλων-επιθεωρητών. Αποτελούν πλέον καθαρά ξένο σώμα στην εκπαιδευτική κοινότητα της τάξης, το οποίο πρέπει να ξεριζωθεί.
Είναι καιρός πια να πεταχτούν στα σκουπίδια και οι αυταπάτες που καλλιεργήθηκαν με την κατάργηση του επάρατου επιθεωρητισμού. Γιατί μπορεί
ο στυγνός επιθεωρητισμός να καταργήθηκε με τον ν. 1304/1982 του ΠΑΣΟΚ, όμως στο κεφάλαιο Α αρθ.1 παρ.1 του νόμου αυτού εισάγεται ο θεσμός του σχολικού συμβούλου και στην υποπαράγραφο στ. της παραγράφου 2 αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο σύμβουλος μετέχει στη διαδικασία αξιολόγησης του διδακτικού προσωπικού.
Κατάργησαν, δηλαδή, τον τυπικό επιθεωρητή, βάφτισαν τον νέο με το φιλικό και αρεστό στους εκπαιδευτικούς όνομα «σύμβουλος», που είχε τάχα το έργο να συμπαρίσταται και να συμβουλεύει τον ταλαιπωρημένο από τον άγριο και πολύχρονο επιθεωρητισμό εκπαιδευτικό, και άφησαν την ιδιότητα του αξιολογητή, προς το παρόν, στην άκρη να περιμένει.
Οι μνήμες νωπές. Και οι εκπαιδευτικοί παίρνοντας ανάσα από τα όσα είχαν υποστεί χαλάρωσαν και παράβλεψαν φαίνεται ότι το πρώτο λιθαράκι για την αξιολόγηση είχε ήδη μπει. Παράλληλα ψηφίστηκε και ο ν. 1566/85, ο οποίος στο άρθρο 16, παρ. 5, αναφέρει ότι στην περίπτωση που εκπαιδευτικός κριθεί 2 φορές συνέχεια μη προακτέος παραπέμπεται με το ερώτημα της απόλυσης.
Ετσι θεσμοθετήθηκε και ο τιμωρητικός χαρακτήρας της αξιολόγησης επί ΠΑΣΟΚ, ενώ ακόμα και σήμερα προσπαθούν να μας ταΐσουν σανό, ότι κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. Εκτοτε όλες οι κυβερνήσεις πρόσθεταν και το δικό τους λιθάρι για το τελικό χτίσιμο του αντιδραστικού και αντιεκπαιδευτικού πλαισίου της αξιολόγησης, που ολοκληρώθηκε με το νόμο Κεραμέως και εδράζεται στο τρίπτυχο: κατηγοριοποίηση σχολείων- εκπαιδευτικών- μαθητών.
Και επειδή δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, γνωρίζουμε πως και οι συριζαίοι ψήφισαν επί υπουργείας Γαβρόγλου τον ν. 4547/18 («Προγραμματισμός και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων»), με τον οποίο προωθήθηκε η «αυτοαξιολόγηση» της σχολικής μονάδας, που αποτελεί βασικό εργαλείο για την κατηγοριοποίηση, πρώτο βήμα για την αξιολόγηση σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών, ενώ δήλωναν σε όλους τους τόνους ότι πρωταρχικός σκοπός ήταν σε εκείνη την φάση να καλλιεργηθεί «κουλτούρα της αξιολόγησης». Προσπάθησαν δηλαδή να εφαρμόσουν ύπουλα τη δική τους …«καλή» αξιολόγηση, λες και μπορεί να υπάρξει τέτοια στον καπιταλισμό. Και σήμερα έρχονται και μας παριστάνουν το αντίπαλο δέος της άκρως νεοφιλελεύθερης δεξιάς του Μητσοτάκη και τους υπερασπιστές των αιτημάτων και των αγώνων των εκπαιδευτικών ενάντια στους αντιδραστικούς νόμους της κυβέρνησης, όταν, όλοι τους έστρωσαν το δρόμο για να τον μπετονάρουν σήμερα αυτοί που μας κυβερνούν.
Οπως διαπιστώνεται, όμως, από τις προαναφερόμενες καταγγελίας των ΕΛΜΕ, αυτήν την κρίσιμη στιγμή του αγώνα των εκπαιδευτικών, χέρι βοήθειας στους πραιτωριανούς της διοικητικής ιεραρχίας, απλώνουν και κάποιοι καριερίστες νεοδιόριστοι, οι οποίοι φτύνουν τα συντριπτικά ποσοστά της συμμετοχής των εκπαιδευτικών (85%) στην απεργία – αποχή από την αξιολόγηση, που έχουν προκηρύξει και οι δύο Ομοσπονδίες ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, και ξεπουλούν τους αγώνες των χιλιάδων συναδέλφων τους, στο όνομα μιας αμφισβητήσιμης αναρρίχησης στη διοικητική ιεραρχία, πιπιλίζοντας το σαθρό επιχείρημα ότι η αξιολόγηση είναι ατομική υπόθεση και δικαίωμα του κάθε εκπαιδευτικού. Βάζουν δηλαδή σε πρώτη θέση το ατομικό τους συμφέρον, αδιαφορώντας για το συμφέρον της συντριπτικής πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών και τελικά όλης της εργαζόμενης και χειμαζόμενης κοινωνίας.
Σε αντίθεση με αυτούς, οι σκεπτόμενοι εκπαιδευτικοί, που αντιλαμβάνονται όσα διαδραματίζονται εις βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης, βιώνοντας τη μίζερη καθημερινότητα των σχολείων και τα δεινά που υφίσταται όλη η εργαζόμενη κοινωνία, δεν σκέφτονται καν να βάλουν πλάτη σε αυτό το έγκλημα. Δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από ένα νόμο που τους αντιμετωπίζει ως νούμερα και αντικείμενα προς υλοποίηση μετρήσιμων στόχων πέρα και έξω από τις πραγματικές ανάγκες και συμφέροντα της εκπαίδευσης.
Είναι συνήθης τακτική των αστικών κυβερνήσεων, όταν θέλουν να περάσουν έναν αντιδραστικό νόμο και οσμίζονται μεγάλες αντιδράσεις, να χρησιμοποιούν ως δούρειο ίππο το πιο αδύναμο κομμάτι ενός κλάδου εργαζομένων. Το ίδιο είχαν κάνει και το 1998, που είχαν βάλει στόχο την κατάργηση της επετηρίδας και την επιβολή του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Παραπλανούσαν τότε τους αδιόριστους περί αξιοκρατίας, πετυχαίνοντας κάποιοι από αυτούς να πάρουν μέρος, όταν έξω από τα εξεταστικά κέντρα δίνονταν σκληρές μάχες με τις δυνάμεις καταστολής. Εδωσαν χωρίς να το σκεφτούν νομιμοποίηση στον διαγωνισμό της ντροπής, που απαξίωνε τα πανεπιστημιακά πτυχία και αποθέωνε τον άγριο ανταγωνισμό ενώ αποτέλεσε την πρόφαση για να αλωθούν και οι εργασιακές σχέσεις στην δημόσια εκπαίδευση. Τί πέτυχαν τότε οι συμμετέχοντες; Να μετατραπούν οι εκπαιδευτικοί σε κυνηγούς υψηλών επιδόσεων, συλλογής ακαδημαϊκών προσόντων με προσωπική οικονομική εξάντληση και τελικά να στέκονται πάλι στην ουρά να περιμένουν τον πολυπόθητο διορισμό τους, που έρχεται με το σταγονόμετρο.
Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι να αντιληφθούν όσοι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί έχουν κουραστεί, τρομοκρατηθεί ή έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην έκβαση του αγώνα, τη σοβαρότητα των ζητημάτων που θέτει η σημερινή πραγματικότητα στην εκπαίδευση. Να αναλογιστούν την ευθύνη τους και το ρόλο που παίζει αυτήν τη στιγμή η απεργία- αποχή. Ή θα υποταχθούν αποδεχόμενοι την καταστροφή ή θα αντιταχθούν με όπλα τη συσπείρωση, την αλληλεγγύη, τη συλλογικότητα και τον ανυποχώρητο αγώνα, για να έχει ο αγώνας τους προοπτική νίκης.
