Αυτό είναι το κύριο θέμα στο σημερινό πρωτοσέλιδο των «Νέων» του Μαρινάκη. Χαράς ευαγγέλια για μισθωτούς και συνταξιούχους! Αγάντα, αδέρφια, να τελειώσει η χρονιά και από την πρώτη του νέου έτους θα ανασάνουμε!
Πρόκειται για ψέμα από την αρχή μέχρι το τέλος.
- Ειδικά για τις συντάξεις, δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη ακόμα και ισχνότατης αύξησης. Το μέτρο που αναφέρεται στο συνταξιοδοτικό σύστημα («εφαρμογή του νέου επικουρικού συστήματος») δεν αφορά σε τίποτα τους σημερινούς συνταξιούχους. Αφορά τις μελλοντικές επικουρικές συντάξεις των νέων εργαζόμενων, το μέλλον των οποίων μάλιστα είναι άδηλο, καθώς θα παιχτεί στο τζόγο των χρηματιστηριακών «επενδύσεων».
- Η απαλλαγή των μισθωτών από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, που υποσχέθηκε ο Μητσοτάκης (μόνο για το 2022) θα γίνει μόνο για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα και όχι για τους εργαζόμενους στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα και τους συνταξιούχους. Για τους χαμηλόμισθους δεν είναι ούτε ψίχουλα. Για ετήσιο εισόδημα μέχρι 12.000 ευρώ δεν υπήρχε ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ετσι, οι χαμηλόμισθοι (μέχρι 850 ευρώ καθαρά το μήνα) δε θα έχουν κανένα όφελος. Ενας εργαζόμενος με μισθό 1.000 καθαρά το μήνα, θα δει όφελος 44 ευρώ το χρόνο (3,14 ευρώ το μήνα)! Ενας εργαζόμενος με μισθό 1.200 καθαρά το μήνα θα δει όφελος 105,6 ευρώ το χρόνο (7,54 ευρώ το μήνα)! Δηλαδή, η συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών και μεροκαματιάρηδων του ιδιωτικού τομέα δε θα έχει κανένα όφελος από την προσωρινή αναστολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
- Η «διατήρηση της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών» δεν σημαίνει καμιά αύξηση στο μισθό, αφού πρόκειται για διατήρηση αυτού που ήδη υπάρχει. Αλλωστε, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών δεν ήταν προσωρινό αλλά μόνιμο μέτρο. Προς τι, λοιπόν, η διαφήμιση της «διατήρησης» ενός μέτρου που ήταν μόνιμο; Μόνο για να προστεθεί στο καλάθι της γκεμπελίστικης προπαγάνδας.
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι αυτό είναι ένα φιλο-καπιταλιστικό αντεργατικό μέτρο. Γιατί μειώνονται σε διπλάσιο ποσοστό οι ασφαλιστικές εισφορές του εργοδότη (που προέρχονται κι αυτές από την υπεραξία που παράγουν οι εργάτες). Και όλη η μείωση αποβαίνει σε βάρος της λεγόμενης ανταποδοτικής σύνταξης που θα πάρει ο εργαζόμενος. Λένε δηλαδή στον εργαζόμενο. Δηλαδή, ο μεν καπιταλιστής γλιτώνει τις ασφαλιστικές εισφορές που έπρεπε να πληρώσει (άρα αυξάνει το ποσοστό υπεραξίας, δηλαδή το βαθμό εκμετάλλευσης), ο δε εργάτης θα πληρώσει με μείωση της σύνταξης που θα πάρει (αναλυτικότερα δείτε εδώ).
Να διευκρινίσουμε εδώ (επειδή στο παλαιότερο άρθρο που παραπέμπουμε αναφέρεται με λάθος τρόπο), ότι η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών (ασφαλισμένου και «εργοδότη») δεν μειώνει τις λεγόμενες συντάξιμες αποδοχές. Μειώνει, όμως, τα έσοδα του ΕΦΚΑ. Οπότε, δεδομένου ότι η λεγόμενη ανταποδοτική σύνταξη συνδέεται ευθέως με το σύνολο των ασφαλιστικών εισφορών που πληρώνει ο ασφαλισμένος σε όλη τη διάρκεια του ασφαλιστικού του βίου, είναι νομοτελειακό ότι θα υπάρξουν αντιασφαλιστικές ανατροπές στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Θα πουν, δηλαδή: αφού καταβάλλονται λιγότερες ασφαλιστικές εισφορές, δεν μπορεί να υπάρχει η ίδια ανταποδοτική σύνταξη. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, το ότι οι μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές οδηγούν νομοτελειακά σε μείωση της ανταποδοτικής σύνταξης.
- Τι μένει από το «πακέτο των τεσσάρων μέτρων»; Μένει η αύξηση του κατώτατου μισθού, από 1.1.2022 κατά 2%. Δεκατρία ευρώ το μήνα, ούτε ένα κουλούρι την ημέρα! Ο κατώτατος μισθός θα διαμορφωθεί στα 663 ευρώ μεικτά το 2022, όταν το 2009 ήταν 751 ευρώ! Και το διαφημίζουν ως μεγάλη παραχώρηση στους εργαζόμενους για ν’ αντιμετωπίσουν το κύμα της ακρίβειας που ήδη σαρώνει σε όλα τα είδη πλατιάς κατανάλωσης (κι ακόμα δεν μπήκε ο χειμώνας, που τα εργατικά νοικοκυριά αναμένεται να τη βγάλουν με… κουβέρτες).
Δε χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να τα αντιληφθεί όλ’ αυτά. Τα εργατικά νοικοκυριά τα καταλαβαίνουν βιωματικά. Αυτού του τύπου η γκεμπελίστικη προπαγάνδα, στην οποία επιδίδονται τα παπαγαλάκια με εντολή Χατζηδάκη, δεν πρόκειται να βρει αποδέκτες στα πλατιά στρώματα των μισθωτών και των χαμηλοσυνταξιούχων που αντιμετωπίζουν με απελπισία το παρόν και το μέλλον. Τον πανικό της κυβέρνησης προδίδει.
Ομως, όταν μείνουμε μόνο στον πανικό της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το σύστημα θα τη βγάλει καθαρή. Το πολύ να χάσει ο Μητσοτάκης τις επόμενες εκλογές. Ας θυμηθούμε τι έγινε επί Μνημονίων, πόσες κυβερνήσεις άλλαξαν: Γ. Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, Σαμαρά-Βενιζέλου, Τσίπρα-Καμμένου, Τσίπρα. Κανένα χαΐρι δεν είδαν οι εργάτες και η φτωχολογιά της πόλης και του χωριού από τις διαρικείς κυβερνητικές αλλαγές, στην πραγματοποίηση των οποίων είχαν άμεση συμμετοχή.
Για να δει χαΐρι ο κόσμος της δουλειάς και οι απόμαχοι της δουλειάς, δεν αρκεί το σιχτίρισμα. Χρειάζεται όξυνση του ταξικού αγώνα, με ό,τι αυτό σημαίνει.
