Ως τώρα τρία πανεπιστημιακά ιδρύματα, με αποφάσεις των Συγκλήτων τους, απέρριψαν εν όλω ή επί μέρους την εντολή του υπουργείου Παιδείας (ΚΥΑ αριθμ. 119847/ΓΔ6, ΦΕΚ 4406 Β, 24.9.2021) η εκπαιδευτική διαδικασία στα ΑΕΙ να πραγματοποιηθεί φέτος υποχρεωτικά με διά ζώσης εκπαίδευση των φοιτητών (σε ποσοστό 100%) και στη μέγιστη πληρότητα των αιθουσών.
Πρόκειται για:
- Tη Νομική Αθήνας, η οποία έχει και την πιο ξεκάθαρη στάση. Αποφάσισε ότι «με την υπάρχουσα υλικοτεχνική υποδομή και ειδικότερα τις διαθέσιμες αίθουσες διδασκαλίας και το υφιστάμενο προσωπικό του ιδρύματος για τη διεξαγωγή των απαιτούμενων ελέγχων» τα υποχρεωτικά μαθήματα και τα ξενόγλωσσα μεταπτυχιακά προγράμματα θα πραγματοποιηθούν εξ αποστάσεως, ενώ τα μαθήματα επιλογής -υποχρεωτικά ή ελεύθερα- και τα ελληνικά μεταπτυχιακά προγράμματα θα πραγματοποιηθούν κατά κανόνα διά ζώσης.
- Tο ΕΜΠ, το οποίο έβγαλε μια απόφαση σε στυλ Πυθίας, που όμως δεν τάσσεται αναφανδόν υπέρ της απόλυτης εφαρμογής της ΚΥΑ.
Η απόφαση αναφέρει ότι «η επιστροφή στην κανονικότητα της διά ζώσης εκπαίδευσης δεν είναι μόνο διακηρυγμένος στόχος, αλλά θεμελιώδης και άμεσος στόχος για το ΕΜΠ. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαία η άμεση αντιμετώπιση των δυσκολιών ώστε να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή προστασία της υγείας των μελών της κοινότητας. Οι κυριότερες δυσκολίες αφορούν: στο μέγεθος των ακροατηρίων στα αμφιθέατρα με βάση τον αριθμό εγγεγραμμένων σε υποχρεωτικά μαθήματα, την κατάσταση των υποδομών – χωρητικότητα, αερισμός χώρων διδασκαλίας – τον κίνδυνο της έκθεσης σε κοινό ατόμων που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου κατά τις κείμενες διατάξεις, την παρατεταμένη υποστελέχωση σε εκπαιδευτικό και λοιπό προσωπικό, τον έλεγχο των πιστοποιητικών εμβολιασμού των φοιτητών που προσέρχονται στα αμφιθέατρα και άλλους κλειστούς χώρους, την ιχνηλάτηση κρουσμάτων, τα έκτακτα περιστατικά νόσησης και δη σε εκτεταμένη κλίμακα, καθώς και το ενδεχόμενο υποτροπής της πανδημίας. Η βασική επιλογή της διά ζώσης διδασκαλίας, την οποία έχει επιλέξει το ΕΜΠ, μπορεί συμπληρωματικά να υποβοηθηθεί και με εναλλακτικούς τρόπους διδασκαλίας σε ένα μικρό ποσοστό. Αυτό άλλωστε υποδεικνύει και η διεθνής πρακτική».
Στη συνέχεια η απόφαση απαριθμεί τις προϋποθέσεις που θεωρεί απαραίτητες προκειμένου να υλοποιηθεί «ο στόχος», η διά ζώσης λειτουργία (χρηματοδότηση, πύκνωση δρομολογίων ΜΜΜ, επέκταση του εμβολιασμού, κ.λπ.).
Και καταλήγει πως τα εργαστηριακά μαθήματα, τα μαθήματα με μεγάλα ακροατήρια και μεγάλο μέρος παραδόσεων εντός αμφιθεάτρων και αιθουσών διδασκαλίας, οργανώνονται κατά το δυνατόν σε παράλληλα τμήματα ανάλογα με τις δυνατότητες της κάθε Σχολής, ενώ «με αποφάσεις των Σχολών μπορεί να προσφέρεται εναλλακτική διδασκαλία αξιοποιώντας τα εργαλεία που υπάρχουν, είτε με ταυτόχρονη μετάδοση, ή καταγραφή της παράδοσης ή άλλο τρόπο». Με την ίδια λογική «τα μαθήματα με ακροατήρια εκατοντάδων φοιτητών, μπορούν για τις ώρες θεωρίας να επιλέξουν οργάνωση των διαλέξεων με βέλτιστο συνδυασμό μεθόδων».
- Το Πανεπιστήμιο Πατρών, που αφού κάνει ένα ευχολόγιο («τα Πανεπιστήμια πρέπει να επιστρέψουν στην διά ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία»), στη συνέχεια αρχίζει τα ναι μεν αλλά: «Η επιστροφή όμως δεν πρέπει να δημιουργεί προβλήματα για την υλοποίηση της, τα οποία αφορούν την υγεία και σχετίζονται με την διαδικασία ελέγχου».
Η απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστήμιου Πατρών ανατρέπει με τη σειρά της τα «εντέλλεσθε» της Κεραμέως. Χαρακτηριστικά αναφέρει τα εξής: «Στα μαθήματα με μεγάλα ακροατήρια όπου η χωρητικότητα των αιθουσών δεν επαρκεί, δύναται να παρέχεται εκτός της δια ζώσης και η δυνατότητα απευθείας μετάδοσης των μαθημάτων» και «λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση των υποδομών του Πανεπιστημίου Πατρών σε συνδυασμό με πιθανά κρούσματα Covid19, θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα μέχρι ένα ποσοστό μαθημάτων, το οποίο δεν θα υπερβαίνει το 30% του συνόλου των μαθημάτων κάθε Τμήματος και μετά από εισήγηση του Τμήματος και απόφαση της Συγκλήτου, να διεξάγονται εξ αποστάσεως» (όλες οι εμφάσεις δικές μας).
Κοντολογίς, «αντάρτικο» ή «κλεφτοπόλεμο» στην κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας έχουν ξεκινήσει κάποια σημαντικά πανεπιστημιακά ιδρύματα και έπεται συνέχεια. Οπως και να έχει, ο στόχος του Μητσοτάκη να παρουσιαστεί η κυβέρνηση ως πετυχημένος διαχειριστής της πανδημίας και του εμβολιαστικού προγράμματος και σε αυτό το επίπεδο -της υποχρεωτικής διά ζώσης λειτουργίας των ΑΕΙ και με τη μέγιστη πληρότητα- έχει αρχίσει επικίνδυνα να ξεθωριάζει.
Οσον αφορά τη στάση των φοιτητικών παρατάξεων του Περισσού, αλλά και των ακολούθων, της λεγόμενης «εκτός των τειχών αριστεράς», που μιλούν για «επιστροφή στις αίθουσες και τα αμφιθέατρα με μέτρα», επαναλαμβάνουμε αυτά που είχαμε γράψει σε προηγούμενο σημείωμά μας:
Κάνοντας κυρίαρχο αίτημα το άνοιγμα των σχολών, όταν είναι σίγουρο ότι κανένα μέτρο ουσιαστικής προστασίας δεν είναι διατεθειμένος να πάρει ο Μητσοτάκης, γιατί απαιτούνται πρόσθετες αυξημένες δαπάνες (και το έχει αποδείξει αυτό με τη διαχείριση που κάνει σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, όπου μάλιστα δεν υπάρχει και το «επιχείρημα» του εμβολιασμού των μαθητών, π.χ. τμήματα 25 και 27 μαθητών), στην ουσία παίζεις το παιχνίδι της κυβέρνησης.
Καλό είναι να αναδεικνύεις το πρόβλημα της εγκληματικής αδιαφορίας της κυβέρνησης για το «ασφαλές άνοιγμα» των Πανεπιστημίων, αλλά το ερώτημα παραμένει: Οταν είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να κάνει τίποτε σε αυτό το επίπεδο, εσύ ως κίνημα, που έχεις προτεραιότητα, κοινωνική υποχρέωση, τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, τι κάνεις;
Επιμένεις στείρα στη διά ζώσης λειτουργία των ΑΕΙ;
Εκτός και αν μοναδικό σου μέλημα είναι η προσέγγιση, τα ψηφαλάκια των πρωτοετών και δευτεροετών φοιτητών για την αναπαραγωγή του κομματικού σου σαρκίου.
Γιούλα Γκεσούλη
