Εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εργάτες διαδηλώνουν και συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής του κατ’ επίφαση «δημοκρατικού» καθεστώτος της Ινδονησίας σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας, πυρπολώντας το ένα μετά το άλλο κρατικά κτίρια και αστυνομικά τμήματα.
Αιτία της εξέγερσης των εργατών και της νεολαίας είναι η ψήφιση ενός νόμου που ανατρέπει τα όποια εργατικά δικαιώματα υπάρχουν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική οικονομία της νοτιοανατολικής Ασίας, μειώνει τη φορολογία των καπιταλιστικών κερδών και παράλληλα καταργεί τη νομοθεσία προστασίας του περιβάλλοντος, προκειμένου να εισαγάγει διαδικασίες fast track για την αδειοδότηση και εγκατάσταση βιομηχανίων στη χώρα με στόχο τη «δυναμική προσέλκυση επενδύσεων».
Η Ινδονησία, όπως και άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής, αποτελεί ήδη έναν προσφιλέστατο προορισμό για το αμερικάνικο και ευρωπαϊκό βιομηχανικό κεφάλαιο στον κλάδο της μεταποίησης, λόγω της χαμηλής τιμής της εργατικής δύναμης, της υπερπληθώρας εργατικών χεριών και της ανύπαρκτης εργατικής νομοθεσίας, κληρονομιά των σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών της αμερικανοκίνητης χούντας του Σουχάρτο, που κυβερνούσε τη χώρα από το 1966 μέχρι την πτώση της το 1998. Ο Σουχάρτο έπεσε υπό το βάρος της λαϊκής εξέγερσης, αφήνοντας πίσω του πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρούς κομμουνιστές, δημοκράτες, αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συνδικαλιστές του εργατικού κινήματος της χώρας, ενός από τα ισχυρότερα στον κόσμο την δεκαετία του ‘60.
Το καθεστώς έχει αναπτύξει δεκάδες χιλιάδες μπάτσους προκειμένου να καταστείλει τις διαδηλώσεις. Την Πέμπτη 8 Οκτώβρη, οι διαδηλωτές κατάφεραν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό και να διαδηλώσουν στο επιχειρηματικό κέντρο της Τζακάρτα, ενώ στην πορεία τους αντιμετώπισαν οργανωμένα τις αστυνομικές επιθέσεις, περιφρουρώντας τη διαδήλωση. Δεκάδες βίντεο που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα απεικονίζουν ένστολα ανθρωποειδή και «παρακρατικούς» να λιντσάρουν κυριολεκτικά τους διαδηλωτές που έπεφταν στα χέρια τους πριν τους συλλάβουν.
Ο νέος νόμος, με την ονομασία OMNIBUS, καταργεί τον κλαδικό κατώτατο μισθό σε πανεθνική κλίμακα, ορίζοντας ως αρμόδιους για τον καθορισμό του τους τοπικούς κυβερνήτες. Ταυτόχρονα μειώνει την ανώτατη αποζημίωση λόγω απόλυσης από τους 32 μηνιαίους μισθούς στους 19. Οι επιτρεπέμονες υπερωρίες αυξάνονται στις τέσσερις ώρες ημερησίως και στις 18 ανά βδομάδα, ενώ οι επιχειρήσεις υποχρεούνται από εδώ και πέρα να δίνουν μόνο μια μέρα ρεπό αντί για δυο ανά βδομάδα.
Βάσει του νέου νόμου χαλαρώνουν τα περιβαλλοντικά πρότυπα, υποχρεώνοντας τις επιχειρήσεις να υποβάλλουν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων μόνο για έργα που θεωρούνται υψηλού περιβαλλοντικού ρίσκου. Οικολόγοι προειδοποιούν ότι η κατάργηση των περιορισμών για την προστασία του περιβάλλοντος, που εισάγει ο νέος νόμος αφήνει ανεξέλεγκτες τις μεγάλες αγροτικές επιχειρήσεις να προχωρήσουν σε εκτεταμένες αποψιλώσεις των δασών της Ινδονησίας για να τα μετατρέψουν σε γεωργικές εκτάσεις.
Δεκάδες πολιτικές οργανώσεις και συνδικάτα ζήτησαν την απόσυρση του νόμου και κάλεσαν τους εργάτες να συμμετάσχουν στη γενική απεργία που βρίσκεται στα σκαριά. Παράλληλα, ενάντια στο νόμο τάχθηκε και η μεγαλύτερη ισλαμική οργάνωση της χώρας, η Ναντλατούλ Ουλάμα, με τον ηγέτη της να δηλώνει ότι «ο νέος νόμος ευνοεί μόνο τους καπιταλιστές και τα μονοπώλια σε βάρος των απλών ανθρώπων».
Προβάλλοντας σαν αιτία την πανδημία, η κυβέρνηση έχει απαγορεύσει τις διαδηλώσεις. Επιτρέπει όμως οι εργάτες να συνεχίζουν να δουλεύουν στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, στα εργοστάσια εταιριών όπως η Asics, η ισπανική Inditex και η Honda. Τα καταγεγραμμένα κρούσματα ξεπερνούν τα 300.000, με περισσότερους από 11.000 θανάτους, ενώ πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι τα πραγματικά νούμερα είναι πολύ μεγαλύτερα.
Το προλεταριάτο και η νεολαία, σε μια από τις χώρες της ζώνης με την πιο βάρβαρη καπιταλιστική εκμετάλλευση, όπου τα μεγάλα καπιταλιστικά μονοπώλια έχουν μεταφέρει μεγάλο μέρος της βιομηχανικής τους παραγωγής, εξεγείρονται, απαιτώντας να μπεί φρένο στην καπιταλιστική ασυδοσία. Τα σχέδια του καθεστώτος να μετατρέψει τη χώρα σε σκουπιδότοπο και τους εργάτες σε σκλάβους, προκειμένου να τραβήξει κεφάλαια που απομακρύνονται απο την Κίνα, είναι αμφίβολο αν θα υλοποιηθούν.
