Η Λίτσα Πατέρα έβγαλε πρόεδρο!

Η γνωστή αστρολόγος Λίτσα Πατέρα υπήρξε κατηγορηματική (κι όταν η Λίτσα είναι κατηγορηματική, πάντα πέφτει μέσα): Το 2020 θα γίνουν δυο κρίσιμες εκλείψεις Σελήνης που μας λένε πρώτον ότι το 2020 είναι μια χρονιά σαφώς φεμινιστική. Οι δύο εκλείψεις της Σελήνης γίνονται στον Καρκίνο, ένδειξη θηλυκής κυριαρχίας αλλά όχι πολιτικής κυριαρχίας. Επομένως, πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκλεγεί γυναίκα και όχι πολιτικός.
 
Νομίζουμε ότι μετά την αποκάλυψη της διάσημης αστρολόγου, κάθε συζήτηση θα έπρεπε να σταματήσει. Οχι να μας ταλαιπωρούν ο κάθε Γεραπετρίτης και ο κάθε Πέτσας με γρίφους του τύπου «Θα πρέπει να είναι ένα πρόσωπο υψηλού κύρους που θα εκφράζει την ενότητα του έθνους και να μπορεί να επιτελέσει την αποστολή του ως διεθνής παραστάτης της χώρας» ή «ένα πρόσωπο που να μπορεί να συνθέσει και να είναι πρόσωπο κοινής αποδοχής».
 
Παρατράβηξε το καλαμπούρι. Το έλεγαν πολλοί πλέον, καθώς ο Μητσοτάκης δεν άνοιγε τα χαρτιά του, αλλά έβαζε τους δικούς του να σκορπίζουν χρησμούς από εδώ κι από εκεί για να γίνεται κουβέντα. Ο Μητσοτάκης αποφάσισε να το πάει έτσι μέχρι το τέλος, γιατί αυτή η ανούσια προεδρολογική συζήτηση λειτουργεί ως ελαφρύ ναρκωτικό σε μια περίοδο που η κυβέρνησή του ζορίζεται, ιδιαίτερα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ασε που όσο έβλεπε τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ να επιμένουν πεισματικά στον Παυλόπουλο και τη Γεννηματά να επιμένει -το ίδιο πεισματικά- σε πρόεδρο από την Κεντροαριστερά τόσο (θεωρούσε ότι) ενισχύεται το δικό του αρχηγικό προφίλ, αφού μπορεί να βγάλει πρόεδρο όποιον θέλει, ακόμα και με 151 ψήφους.
 
Από τα Χριστούγεννα, που υποτίθεται ότι θα… διαβουλευόταν με τον εαυτό του στο βουνό και θα κατέβαινε να μας πει τον εκλεκτό του, στη συνέχεια το πήγε στα τέλη Γενάρη. Μετά την ψήφιση του εκλογικού νόμου, όπως έλεγε ο Πέτσας. Τότε, βέβαια, θα είχαν εξαντληθεί τα περιθώρια καθώς στις 12 Φλεβάρη θα πρέπει να γίνει η πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή. Ο συσχετισμός της εκλογής προέδρου με τον εκλογικό νόμο, που κάποια στιγμή επιχείρησε ο Μητσοτάκης, πλέον δεν «παίζει», καθώς το ΚΙΝΑΛ δεν μπήκε στο παιχνίδι του εκλογικού νόμου. Οπότε, εκείνο που έμενε στον Μητσοτάκη ήταν να εκλέξει για παρελασιάρχη ένα πρόσωπο που θα φωτίσει το δικό του (του Μητσοτάκη) πρόσωπο. Ομως, αυτού του τύπου οι εντυπώσεις, ακόμα κι αν τις κερδίσει ένας πρωθυπουργός, δεν κρατούν πολύ. Ούτε μήνα. Γιατί ο πρόεδρος δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα στη διακυβέρνηση, από την οποία κρίνεται ένας πρωθυπουργός και μια κυβέρνηση.
 
Είχαμε γράψει τα παραπάνω, όταν διά στόματος Μητσοτάκη πληροφορηθήκαμε την πλήρη επιβεβαίωση της αστρολόγου Λίτσας. Η εκλεκτή του Κούλη για την προεδρία της Δημοκρατίας είναι γυναίκα και όχι πολιτικός! Επειδή δεν νομίζουμε πως η Λίτσα  είχε αποκλειστικές πληροφορίες από το πολύ στενό περιβάλλον του Κούλη, κλίνουμε προς την άποψη ότι ο πρωθυπουργός αποτελεί φανατικό οπαδό της αστρολόγου και όταν πληροφορήθηκε για τις δυο εκλείψεις στον Καρκίνο, δεν είχε δεύτερη επιλογή: η πρόεδρος του ΣτΕ Αικατερίνη Σακελλαροπούλου ήταν μονόδρομος!
 
Την Τρίτη, ο Θεοδωρικάκος έλεγε στους δημοσιογράφους «κάντε μια βδομάδα υπομονή», ανακοινώνοντας ότι ο Μητσοτάκης θα κάνει την ανακοίνωσή του στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ, η οποία ήταν προγραμματισμένο να συγκληθεί την Τρίτη 21 Γενάρη. Την επομένη (Τετάρτη απόγευμα), ο Κούλης διέψευσε τον στενό του συνεργάτη, απευθύνοντας… διάγγελμα για να ονοματίσει ως εκλεκτή του τη Σακελλαροπούλου. Προφανώς αυτό έγινε με τη σύμφωνη γνώμη και του Θεοδωρικάκου, σε μια προσπάθεια να αλλάξει η πολιτική ατζέντα.
 
Ο Μητσοτάκης είχε ζητήσει με τον πιο επίσημο τρόπο να κληθεί στη Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη. Η Μέρκελ τον «έγραψε» κανονικά, απαξιώντας μάλιστα να δώσει την παραμικρή εξήγηση. Ηταν το δεύτερο «φτύσιμο» από ιμπεριαλιστική πρωτεύουσα, μετά απ' αυτό που είχε δεχτεί από τον Τραμπ στην Ουάσινγκτον. Το κλίμα είχε βαρύνει πάρα πολύ. Το προφίλ του Μητσοτάκη τσαλακώθηκε πολύ, έξι μήνες μετά τη θριαμβευτική εκλογική του νίκη. Δοκίμσαν ν' αλλάξουν το κλίμα με την αιφνιδιαστική επανασύσταση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, για την οποία δεν είχαν καν προϊδεάσει. Τους γύρισε μπούμερανγκ (πάρτι έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και το ΚΙΝΑΛ), σημάδι του ότι αποφασίζουν σε κλίμα σύγχυσης (αν όχι πανικού). Ετσι, μέσα σ' ένα κλίμα που είχε γίνει ακόμα πιο βαρύ, αποφάσισαν ν' αλλάξουν την ατζέντα με το αιφνιδιαστικό διάγγελμα Μητσοτάκη και την αποκάλυψη του ονόματος της εκλεκτής του.
 
Η Σακελλαροπούλου δεν αποτέλεσε κάποια έκπληξη. Το όνομά της έπαιζε από τον Νοέμβρη στο «καρέ» της προεδρολογίας. Τα χαρακτηριστικά της (όχι πολιτικός, όχι συνδεδεμένη με τη Δεξιά, προαχθείσα σε αντιπρόεδρο και μετά σε πρόεδρο του ΣτΕ από τον ΣΥΡΙΖΑ) είναι τέτοια που επιτρέπουν στον Μητσοτάκη, αν δεν την ψηφίσουν οι υπόλοιποι (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ), να τους κατηγορήσει ότι ευτελίζουν το θεσμό και τον υποτάσσουν στις μικροκομματικές τους επιδιώξεις. Το πανηγύρι τέλειωσε κι αμέσως άρχισε άλλο πανηγύρι. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ότι θα ψηφίσει την Σακελλαροπούλου («δικιά μας είναι», ήταν το νόημα της δήλωσης Τσίπρα), εξαπολύοντας ταυτόχρονα μύδρους κατά του Μητσοτάκη.