Και ξαφνικά, ο Τσιάλτας έγινε… ήρωας! Τι εστί Τσιάλτας; Ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ, που πριν τον διώξει ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αραχωβίτης, πρόλαβε και έκανε «ηρωική έξοδο», δημοσιοποιώντας μια πεντασέλιδη επιστολή παραίτησης, καταγγέλλοντας ότι «ο ΕΦΕΤ δεν αποτελούσε και δεν αποτελεί επ' ουδενί προτεραιότητα για την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ κι αυτός είναι ο ένας βασικός λόγος της απόφασής μου να αποχωρήσω και να ζητήσω την αντικατάστασή μου», ότι υπήρξε «με διάφορους τρόπους συστηματική προσπάθεια υπονόμευσης του ρόλου του ΕΦΕΤ» και διάφορα άλλα τέτοια… ηρωικά.
Ο Αραχωβίτης πιάστηκε στον ύπνο, επιβεβαιώνοντας και πάλι το χαρακτηρισμό «γατάκι» που του έχουμε δώσει (άλλο να κάνεις ίντριγκες στην Κουμουνδούρου, άλλο να διευθύνεις υπουργείο). Του πήρε μια μέρα για ν' απαντήσει (ενώ ο Τσιάλτας έκανε παρέλαση σε Μέσα που μέχρι τότε αγνοούσαν ακόμα και τ' όνομά του) και έδειξε την ενόχλησή του όχι μόνο με τη μπηχτή για «το άκρως επικοινωνιακό και μακροσκελές, κείμενο παραίτησής σου που διάβασα σε όλα τα ΜΜΕ, ταυτόχρονα με την κατάθεσή του σε μένα», αλλά και με την αγένεια ν' απευθύνεται στον Τσιάλτα στον ενικό (λίγους μήνες στην υπουργική καρέκλα και απέκτησε σύνδρομο μεγαλοπρέπειας!). Εγραψε για «αλλαγή της στάσης» του Τσιάλτα, «η οποία ήδη ερμηνεύεται από τα ΜΜΕ παντοιοτρόπως», αλλά επί της ουσίας δεν είπε τίποτα. Σκέτη απολογητική ήταν η επιστολή του, γεγονός που επέτρεψε στον Τσιάλτα να κάνει άλλη μια ηρωική «περατζάδα» από τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ (ακόμα και ο γνωστός Παπαχρήστος του Μαρινάκη του αφιέρωσε χώρο στη στήλη του στα «Νέα»).
Αν δεν επρόκειτο για τον ΕΦΕΤ, θα γελούσαμε απλά για τον τρόπο που ο Τσιάλτας έβαλε τα γυαλιά στον Αραχωβίτη. Τέρμα τα γέλια, όμως, και πάμε στην ουσία.
Ο Τσιάλτας υπήρξε ίσως ο μακροβιότερος πρόεδρος του ΕΦΕΤ. Τοποθετήθηκε σ' αυτό το πόστο από την κυβέρνηση των Σαμαροβενιζελοκουβέληδων, ως δημαρίτης, στο πλαίσιο της κατανομής των πόστων που έκανε η τριπλέτα των συγκυβερνητών του Ιούνη του 2012. Οταν σχημάτισαν κυβέρνηση οι Τσιπροκαμμένοι, ο Τσιάλτας είχε ήδη προλάβει να βγάλει εισιτήριο για το τρένο του ΣΥΡΙΖΑ και ο Αποστόλου αποφάσισε την παραμονή του στην προεδρία του ΕΦΕΤ (προφανώς, κρατούσαν από τότε οι στενές επαφές με τον Κουβέλη και τους ανθρώπους του). Του έπλεξε και το εγκώμιο, μάλιστα, λέγοντας ότι «γνωρίζει καλά το χώρο και πιστεύουμε πως εάν στηρίξουμε και εμείς από την δική μας πλευρά αυτό που πιστεύω ότι χρειάζεται ο χώρος θα είναι σημαντική η συμβολή του».
Είπαμε τότε στον Αποστόλου, στη συνέντευξη Τύπου που ανακοίνωσε τα ονόματα των επικεφαλής των εποπτευόμενων φορέων, ότι επιβραβεύει τον Τσιάλτα για τη δράση του την προηγούμενη τριετία, σημειώνοντας ότι ο ΕΦΕΤ ως ελεγκτικός μηχανισμός δεν μπόρεσε και δε θα μπορέσει να παίξει τον ρόλο του, όχι μόνο γιατί έχει ελάχιστο προσωπικό, αλλά και γιατί τόσο το ΔΣ και οι πρόεδροί του όσο και οι πολιτικές ηγεσίες των υπουργείων που τον εποπτεύουν δε θέλουν να ελεγχθεί ουσιαστικά η διατροφική και ζωοτροφική αλυσίδα, γιατί πρώτιστο μέλημα δεν είναι η υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, αλλά η αποκόμιση ανώτατων καπιταλιστικών κερδών. Τον προειδοποιήσαμε, μάλιστα, να ρίξει τους τόνους σχετικά με το ρόλο του ΕΦΕΤ, γιατί κάνουμε έρευνα για το γάλα και θα εκπλαγεί από τις αποκαλύψεις (πλέον είναι γνωστές).
Το πρώτο μεγάλο σκάνδαλο που διαχειρίστηκε ο Τσιάλτας ως πρόεδρος του ΕΦΕΤ ήταν αυτό του αλογίσιου κρέατος που εισάγονταν παράνομα στην Ελλάδα, σε τεράστιες ποσότητες, χωρίς έλεγχο για την ανίχνευση της άκρως τοξικής φαινυλοβουταζόνης. Εμείς αγωνιζόμασταν, ψάχναμε, αποκαλύπταμε κι ο Τσιάλτας έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να εμποδίσει την έρευνά μας και να καλύψει τις ελληνικές εταιρίες επεξεργασίας κρέατος (που είχαν βρει στις εισαγωγές αλογίσιου κρέατος, ενδεχομένως και μολυσμένου, την κότα που γεννάει τα χρυσά αυγά). Ο χώρος δεν επιτρέπει ούτε εν περιλήψει να παραθέσουμε τα σημεία και τέρατα που έγιναν από τον Τσιάλτα εκείνη την περίοδο, γιατί καταλαμβάνουν τεράστιο όγκο. Οποιος θέλει να τα μάθει ή απλώς να φρεσκάρει τη μνήμη του δεν έχει παρά να πάει στην ιστοσελίδα μας (www.eksegersi.gr) και να πληκτρολογήσει τη λέξη «Τσιάλτας» στην Αναζήτηση. Μόνο να έχει λίγο χρόνο στη διάθεσή του, γιατί όπως είπαμε είναι πάρα πολλά.
Τα ίδια έγιναν και με τα μολυσμένα αυγά. Και βέβαια, στο ζήτημα του ελέγχου των γαλακτοβιομηχανιών για τις κάθε είδους νοθείες, ο Τσιάλτας συνέχισε την πολιτική των προκατόχων του, που κατ' εντολήν των πολιτικών ηγεσιών, απέφευγαν τους ουσιαστικούς ελέγχους, δεν έβαζαν πρόστιμα, έκαναν τα στραβά μάτια στη μαζική χρήση εβαπορέ γάλακτος, ενώ απαγορευόταν από τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών.
Τίποτα απ' όλα αυτά δεν καταλόγισε ο Αραχωβίτης στον Τσιάλτα, ακολουθώντας «σοφά» την υπόδειξη της παροιμίας: «Να φτύσω πάνω, φτύνω τα γένια μου, να φτύσω κάτω, φτύνω τ' αρχίδια μου». Διότι η σύγκρουση Αραχωβίτη-Τσιάλτα δεν είναι σύγκρουση ουσίας, αλλά σύγκρουση εξουσίας. Ο Αραχωβίτης θέλει να βάλει δικό του άνθρωπο στον ΕΦΕΤ. Αν μάλιστα διορίσει αυτόν που λένε οι φήμες που κυκλοφορούν στο υπουργείο, θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι.
Οσο για τον Τσιάλτα, έφυγε αποθεώνοντας τον εαυτό του: «ο φορέας έχει να επιδείξει ένα επίπεδο οργάνωσης των ελέγχων πολύ πάνω από τον μέσο κοινοτικό όρο, μηδενικές συστάσεις από την DG SANTE για το προφίλ της χώρας στην ασφάλεια των τροφίμων και τα εύσημα των διεπαγγελματικών οργανώσεων των τροφίμων για τον τρόπο που διαχειρίζεται τα πράγματα»! Ειδικά με το τελευταίο, μας έπεισε ότι έκανε… δουλίτσα. Για τους καπιταλιστές, όχι για το λαό.
